เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 93

เที่ยงกลางหุบเขาเขียวขจี

ตู้มมม!

ถังลี่เสวี่ยกลิ้งไปทางด้านขวาของเธอเพื่อหลบการโจมตีของหางกระรอกสีน้ำตาล

[สายพันธุ์: กระรอกกินไม้]

[เกรต ไม่กรรมตา]

[ระดับ: 17]

[แรงม้า: 11,145/14,400]

“เฮ้อ… คู่ต่อสู้ข่างลําบากเสียนี่กระไร! ถ้าฉันใช้เปลวไฟแห่งความภาคภูมิใจ ฉันสามารถฆ่ามันได้ในทันที แต่มันก็หมายความว่าฉันจะไม่ได้กินอะไรในวันนี้เลยนะสิ!”

เปลวไฟแห่งความภาคภูมิใจของถังลี่เสวี่ยแข็งแกร่งขึ้นมากเมื่อเทียบกับครั้งแรกที่เธอได้รับมัน ต้องขอบคุณ [ดอกไม้ธาตุทั้งเจ็ด] และ [ฟินิกซ์สีแดงเข้ม] จาก [ศิลปะสัตว์อสูรในตํานานทั้งสี่]

น่าเสียดายที่เธอไม่สามารถควบคุมเปลวไฟแห่งความภาคภูมิใจได้อย่างถูกต้อง เพราะมันมีพลังมากเกินไป เธอรู้สึกเหมือนเด็กน้อยพยายามควบคุมม้า “เซ็กเธาว์” อันโด่งดัง

“เฮ้อ… อืม… ดูเหมือนว่าฉันจะกลับมาที่เดิมอีกครั้ง เอากรงเล็บอันทรงพลัง และเขี้ยวอันยิ่งใหญ่ของฉันไปเจ้าสัตว์ร้าย!”

ถังลี่เสวี่ยใช้ทักษะ [กระโดดสูง] ของเธอ เธอไม่ได้กระโดดขึ้นไปข้างบน แต่ใช้มันเพื่อพุ่งเข้าหากระรอกกินไม้!

แต่กระรอกกินไม้ใต้ระวังถังลี่เสีวี่ยแล้ว มันใช้ท่าป้องกันทันที และใช้หางยาวแข็งเป็นเกราะกําบัง

หางของกระรอกกินไม้นั้นแข็งกว่าเหล็กกล้า เพราะแก่นแท้และพลังส่วนใหญ่เน้นที่หางของมันเหมือนกับกรงเล็บและเขี้ยวของถังลี่เสวี่ย

ถังลี่เสวี่ยกัดหางของกระรอกกินไม้อย่างแรง และเธอก็ปิดตัวของเธอกลางอากาศเหมือนเจาะในขณะที่ใช้ทักษะ [ฝึก] ของเธอพร้อมกัน

แน่นอนว่าการโจมตีของเธอไม่เพียงพอที่จะฉีกหางของกระรอกกินไม้ออก แต่เธอวางแผนที่จะใช้ท่านี้เพื่อโยนกระรอกกินไม้ และมันได้ผลดีจริงๆ

บู้มมมม!

กระรอกกินไม้รู้สึกวิงเวียนมากในขณะที่หัวของมันกระแทกกับพื้นแข็ง

“โอกาส! ฮ่ๆๆๆๆ ฉันเข้าใจคุณแล้วที่รัก!” ถังลี่เสวี่ยคิดขณะที่เธอจมเขี้ยวอันแหลมคมของเธอเข้าไปในคอที่อ่อนโยนของกระรอกกินไม้

เลือดของกระรอกกินไม้กระเด็นออกมาจากคอและ HP ของมันลดลงอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้และยังคงข่วนถังลี่เสวี่ยโดยใช้กรงเล็บเล็กๆ ของมัน

-356, -267, -412, -378, -299…

‘ไอ้บ้า! ช่างเป็นสัตว์ร้ายที่ดื้อรั้นจริงๆเลย! [ร่างกายสีทอง] เปิดใช้งาน!’

เมื่อถังลี่เสวี่ยเปิดใช้งาน [ร่างกายสีทอง] ของเธอ ชั้นสีทองบาง ๆ ก็ปกคลุมร่างกายเล็กๆ ทั้งหมด และการป้องกันทางกายภาพของเธอเพิ่มขึ้น 50% ดังนั้นความเสียหายจากการโจมตีของกระรอกกินไม้ ลดลง 25%

(เนื่องจากถ้าพลังป้องกันกายภาพของเธอเพิ่มขึ้น 100% แสดงว่าพลังป้องกันของเธอเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และเธอจะได้รับความเสียหายกายภาพเพียง 1/2 เท่านั้น ดังนั้นผลของ [ร่างกายสีทอง] ในปัจจุบันเพียงครึ่งเดียวจากการคํานวณนี้)

ยิ่งกว่านั้นด้วยผล [ร่างกายสีทอง] ลดความเสียหาย 30% ความเสียหายของการโจมตีด้วยกรงเล็บของ กระรอกกินไม้นั้นแทบไม่มีความสําคัญในตอนนี้! บางส่วนสร้างความเสียหายได้ต่ำกว่า 100 และทําให้ [ร่างกายสีทอง] ของเธอไร้ผลโดยสิ้นเชิง

ความต้านทานของกระรอกกินไม้เริ่มอ่อนลงเรื่อยๆ และมันก็หยุดเคลื่อนไหวภายในเวลาไม่ถึงนาที่หลังจากที่ถังลี่เสวี่ยกัดคอของมัน

ถังลี่เสวี่ยดื่มเลือดของมันอย่างตะกละตะกลาม จากนั้นจึงค่อย ๆ ลิ้มรสเนื้อนุ่ม ๆ ของกระรอกกินไม้

[ได้รับ EXP!]

[ได้รับ EXP!]

[ได้รับ EXP!]

[ยินดีด้วย! ระดับการฝึกฝนของคุณบรรลุขั้น 3 ของขั้นควบแน่นพลังฉี! สถิติทั้งหมด +200]

“ว้าว ในที่สุด! ระดับก็ขึ้นหลังจากหนึ่งสัปดาห์!”

ใช่แล้ว หลังจากเหตุการณ์นั้น ถังลี่เสวี่ยได้เดินทางไปกับมังกรปลอมเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้ว

แม้ว่าความเร็วในการบินของมังกรปลอมจะเร็วมาก แต่สถานที่ปลายทางของพวกมันอยู่ไกลมากเช่นกัน ดังนั้นตามที่มังกรปลอมบอกพวกเขาจะต้องเดินทางอย่างน้อยหนึ่งเดือนเพื่อไปถึงที่นั่น

“เฮ้อ สาวน้อย ทําไมเธอไม่ใช้เปลวไฟสีน้ำเงินเพื่อฆ่ากระรอกน้อยตัวนั้นล่ะ ยิ่งกว่านั้น ยังใช้เวลานานมากในการเอาชนะสายพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดนั้น แม้จะมีความสามารถขั้นเทพอันทรงพลัง! พรสวรรค์! แค่มองแวบเดียวฉันก็รู้แล้วว่าเธอขาดประสบการณ์การต่อสู้จริงๆ!” กิ้งก่าปีกตาแต่งบินลงมาหลังจากถังลี่เสวี่ยขนะการต่อสู้ของเธอ

ถังลี่เสวี่ยกลอกตาด้วยความรําคาญ เธอขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจมังกรตัวปลอมตัวนี้

มันบอกว่ามันจะกลายเป็นสัตว์ขี่ของเธอหลังจากที่เธอปล่อยมันก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เมื่อพวกเขาเดินทางด้วยกัน มันไม่ได้ช่วยให้เธอออกล่าสัตว์ระดับสูงกว่าหรือแบ่งปันเหยื่อกับเธอแม้แต่นิดเดียว!

เหตุผลของมังกรปลอมนี้ง่ายมาก เพราะมันต้องการให้ถังลี่เสวี่ยได้รับประสบการณ์การต่อสู้มากขึ้นและเรียนรู้วิธีใช้ความสามารถทั้งหมดของเธอในทุกสถานการณ์ได้ดีขึ้น

ในการเดินทางของพวกเขา มังกรปลอมตัวนี้ยังคงพูดคําเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ขาดประสบการณ์”, “ไม่สามารถใช้ความสามารถขั้นเทพของเธอได้อย่างเหมาะสม” และ “รูปแบบการต่อสู้ที่ยังไม่ดีพอ”

“อย่างน้อยก็พูดอะไรที่เป็นประโยชน์เพื่อช่วยให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นนอกเหนือจากการบ่นไม่หยุดแบบนี้ได้ไหมล่ะ!”

อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่ความผิดของกิ้งก่าปีกตาแดงหรือมันไม่ต้องการสอนถังลี่เสวี่ย แต่สัตว์ร้ายทั้งหมดเป็นเช่นนี้

ทุกคนได้เรียนรู้รูปแบบการต่อสู้และวิธีใช้ความสามารถทั้งหมดตามประสบการณ์ และสัญชาตญาณอันเฉียบแหลมของพวกเขาเอง นั่นคือเหตุผลที่สัตว์สองตัวจากสายพันธุ์เดียวกันไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะมีรูปแบบการต่อสู้เหมือนกัน และมีความสามารถเหมือนกัน นับประสาอะไรกับสัตว์อสูรตาแดงและถังลี่เสวี่ยที่มาจากสองสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน แล้วมันจะสอนถังเสวี่ยให้ต่อสู้ได้อย่างไร!

แม้ว่ากิ้งก่าปีกตาแดงจะไม่สามารถสอนถังลี่เสวี่ยได้ แต่ด้วยสัญชาตญาณการต่อสู้ที่เฉียบแหลมซึ่งพัฒนามาหลายปีแล้ว มันสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าถังลี่เสวี่ยขาดอะไรไปบ้าง

แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของถังลี่เสวี่ยเพราะโดยพื้นฐานแล้วเธอเกิดมาในโลกนี้ได้เพียงแค่หนึ่งเดือน เธออายุยังไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำ

ดังนั้นการเคลื่อนไหวทั้งหมดของถังลี่เสวี่ยใน กิ้งก่าปีกตาแดงจึงบอกได้แค่ว่าขาดทุกสิ่งทุกอย่าง และเต็มไปด้วยช่องโหว่

กิ้งก่าปีกตาแดงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องเริ่มจากตรงไหน เลยได้แต่วิพากษ์วิจารณ์ทุกอย่างเกี่ยวกับถังลี่เสวี่ย!

เช่นเดียวกับการต่อสู้ของเธอกับกระรอกกินไม้ เธอสามารถใช้เปลวไฟหรือบาเรียสีทองนั้นเพื่อเอาชนะได้อย่างง่ายดาย แต่ที่นี่เธอวิ่งไปโน่นไปนี่แล้วกระโดด บิดตัว และพลิกตัว ก่อนจะใช้บาเรียสีทองในที่สุดหลังจากที่เธอเกือบชนะการต่อสู้

กิ้งก่าปีกตาแดงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องวิจารณ์ที่ไหนเพราะทุกอย่างดูผิดไปมากตั้งแต่เริ่มต้น

ถังลี่เสวี่ยโบกมือเพื่อหยุดกิ้งก่าปีกตาแดงจากการพูดพล่าม

หลังจากเดินทางร่วมกับถังลี่เสวี่ยเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ กิ้งก่าปีกตาแดงสามารถเข้าใจท่าทางง่ายๆ ของถังลี่เสียได้อย่างง่ายดายในตอนนี้ แน่นอนว่ามันจํากัดแค่ท่าทางธรรมดาๆ ของเธออย่างตอนนี้เท่านั้น

กิ้งก่าปีกตาแดงถอนใจด้วยความผิดหวังราวกับแม่ที่ห่วงใยซึ่งมีลูกซุกซนซึ่งล้มเหลวในการทําตามความคาดหวังของเธอ

กิ้งก่าปีกตาแดงจับร่างเล็กๆ ของถังลี่เสวี่ยด้วยกรงเล็บ และวางเธอไว้บนหลัง

แต่หลังจากที่กิ้งก่าปีกตาแดงกระพือปีกกว้างสักสองสามครั้งเพื่อบินและเดินทางต่อไปกิ้งก่าปีกตาแดงก็ตกลงสู่พื้นทันที

“หืม? มังกรปลอม เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? คุณป่วยหรือปาว หรือว่าต้องการที่จะถ่ายอุจจาระหรือ?” ถังลี่เสวี่ยมองที่กิ้งก่าปีกตาแดงอย่างสงสัย

กิ้งก่าปีกตาแดงขมวดคิ้วและค่อยๆอธิบายให้ถังลี่เสี่ยฟังว่า

“[ดวงตาแห่งราชันสัตว์ร้าย] ของฉันเห็นมนุษย์ที่น่าสงสัยต่อสู้กันเอง และพวกเขานำไข่อสูรมาด้วย! ไอ้พวกหัวขโมย! นั่นมันไข่อสูรของจ้าวอสูร?! ยกโทษให้ไม่ได้!”

[ดวงตาแห่งราชันสัตว์ร้าย] เป็นหนึ่งในความสามารถขั้นเทพของกิ้งก่าปีกตาแดง มันสามารถใช้ความสามารถขั้นเทพนี้ในการมองจากนิมิตของสัตว์ร้ายตัวอื่นได้ แต่แน่นอนว่านไม่สามารถใช้ความสามารถขั้นเทพนี้ในการแอบดูหากสัตว์ร้ายนั้นอยู่ไกลจากมันเกินไป

เมื่ออยู่ในนิกายปีศาจอสูร กิ้งก่าปีกตาแดงมักจะใช้ความสามารถขั้นเทพของ [ดวงตาแห่งราชันสัตว์ร้าย] เพื่อมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นภายในนิกายปีศาจอสูรจากภายในป้อมปราการ

ถังลี่เสี่ยกลอกตาอีกครั้ง หลังจากเดินทางมาด้วยกันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เธอก็พบนิสัยแย่ๆ ของกิ้งก่ามีปีกตาแดง

มังกรปลอมตัวนี้เป็นคนยุ่งจริง ๆ ถ้าเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์และสัตว์ร้าย! อย่างไรก็ตามมันไม่เคยให้ความสนใจเลย หากเป็นเพียงระหว่างสัตว์ร้าย หรือระหว่างมนุษย์เท่านั้น

“ไปตรวจสอบกันเถอะ! จากนั้นฆ่ามนุษย์ชั่วร้ายทั้งหมด และนําไข่กลับคืนมา!” กิ้งก่าปีกดาแดงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ถังลี่เสวี่ยโบกมืออย่างเกียจคร้านส่งสัญญาณว่ามังกรปลอมสามารถทําทุกอย่างที่มันต้องการ แต่เช่นเคย เธอจะไม่ทําอะไรเพื่อช่วยมัน

กิ้งก่ามีปีกตาแดงตัดสินใจไม่บิน และวิ่งโดยใช้แขนขาทั้งสี่เหมือนม้า แต่ความเร็วของมันค่อนข้างเร็ว และแต่ละย่างก้าวของมันทําให้พื้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เพียงไม่กี่วินาที กิ้งก่าปีกตาแดงก็สามารถหามนุษย์สองกลุ่มต่อสู้กันเองเพื่อแย่งไข่อสูรใต้

“พวกโจร ส่งไข่นั้นมาเดี๋ยวนี้ หรืออยากจะตาย ลืมมันไปซะ ไปตายกันเลยแล้วกัน แล้วข้าจะเอาไข่จากเจ้ามาเอง!” กิ้งก่าปีกตาแดงตะโกนออกมาดัง ๆ ทําให้มนุษย์ทุกคนตกใจ

ด้วยการใช้ความเร็วของมัน กิ้งก่าปีกตาแดงไม่ลดความเร็วในการวิ่งของมันเลย และใช้ร่างกายที่หนักของมันทุบมนุษย์ทุกคนที่ขวางทาง!

มนุษย์หลายสิบคนไม่มีเวลาหลบหลีกและบดขยี้จนบดเป็นเนื้อด้วยร่างกายของกิ้งก่ามีปีกตาแดง บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสหลังจากชนกับร่างกายที่แข็งของกิ้งก่าปีกตาแดง

กิ้งก่าปีกตาแดงหยุดวิ่งเมื่อมาถึงใจกลางฝูงชนของมนุษย์ มันหมุนตัวที่แข็งขนาดมหึมาอย่างรวดเร็วและใช้หางที่แหลมยาวเพื่อกวาดล้างมนุษย์ทุกคนที่มองเห็น!

“สาวน้อย! จับไข่นั่นซะ!” กิ้งก่าปีกตาแดงบอกถังลี่เสวี่ย

“อะไร? ฉันงั้นหรอ? ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันจะไม่ยุ่งกับเรื่องนี้ใช่ไหม!” ถังลี่เสวี่ยคร่ำครวญด้วยความไม่พอใจ