เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 86

‘โย่… ฉันทำในสิ่งที่ฉันทำได้แล้ว และตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว! มันจะดีกว่าสำหรับคนตายคนเดียวมากกว่าสองคนใช่ไหม! อ๊ากกก… หนึ่งคนบวกหนึ่งสัตว์ร้ายแน่นอน … ตกลง เสี่ยวเฮยโชคดีสำหรับคุณ!’

เมื่อถังลี่เสวี่ยต้องการเปิดใช้งาน [ร่างเทพ] ของเธอและไปให้ไกลจากที่นี่โดยเร็วที่สุด…

“เสี่ยวไป๋…” เสี่ยวเฮยเรียกถังหลี่เสวี่ย ขณะที่เดินเข้ามาหาเธอช้าๆ

เสี่ยวเฮยคุกเข่าลง ขณะถอดสร้อยคอแหวนออกจากคอของเขา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งแหวนนั้นวิจิตรบรรจงมากราวกับงานศิลปะที่แกะสลักอย่างประณีตโดยปรมาจารย์ผู้สูงสุด มันทำมาจากโลหะพิเศษที่ไม่รู้จักซึ่งส่องแสงสีฟ้าสลัว เพียงชำเลืองมองถังลี่เสวี่ยก็รู้ทันทีว่าแหวนนี้น่าจะมีค่ามาก

“แหวนวงนี้เป็นเงื่อนงำเดียวที่ฉันจะตามหาแม่ของฉันได้… แต่ดูเหมือนว่าฉันจะไม่มีโอกาสได้พบเธออีกแล้ว… เสี่ยวไป๋ ตอนนี้ฉันจะให้แหวนนี้แก่คุณ! ถ้าวันหนึ่งคุณพบกับผู้หญิงคนไหนก็ตามที่รู้จักแหวนวงนี้ ก็บอกเธอว่าลูกชายของเธอเสียชีวิตอย่างกล้าหาญในการต่อสู้” เสี่ยวเฮยยิ้มด้วยความอ่อนโยนและเขาสวมสร้อยคอแหวนไว้ที่คอของถังหลี่เสวี่ย

เมื่อสร้อยคอแหวนพาดบนคอของเธอ สร้อยคอถูกปรับด้วยตัวมันเอง และขนาดของมันก็พอดีกับคอเล็ก ๆ ของถังลี่เสวี่ยทันที

เสี่ยวเฮยโอบร่างเล็กๆ ของถังลี่เสวี่ยเป็นครั้งสุดท้ายในอ้อมแขนของเขา และกระซิบคำแนะนำบางอย่างกับเธอ

“เสี่ยวไป๋ ต่อจากนี้ไปจะไม่มีใครดูแลเธอหลังจากที่ฉันไม่อยู่ ดังนั้นคุณต้องดูแลตัวเองให้ดี .. ระวังคนอื่นให้ดี ถ้ามีโอกาส จงไปให้ไกลที่สุดจากนิกายนี้ และจำไว้ว่าอย่าให้ใครเห็นคุณ!”

เสี่ยวเฮยไม่รู้จัก [ร่างเทพ] ของถังลี่เสวี่ยอย่างชัดเจน แต่เขารู้อย่างแน่นอนว่าถังลี่เสวี่ยมีความสามารถในการทำให้ตัวเองล่องหน หลังจากใช้เวลาร่วมกันมาก

เสี่ยวเฮยผลักถังลี่เสวี่ยที่ตกตะลึงไปที่กิ้งก่าปีกตาแดง

เขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างถังลี่เสวี่ยกับเจ้าสัตว์ร้ายนี้เป็นอย่างไร แต่เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนจากทัศนคติของเจ้าสัตว์ร้ายที่เกลียดชังเขา และผู้คนของเขาอย่างมาก มันปกป้องพวกเขาเพียงเพราะเสี่ยวไป๋ของเขาเป็นคนที่พาพวกเขามาที่นี่

“อสูรผู้สูงศักดิ์ โปรดดูแลเสี่ยวไป๋ด้วย…” เสี่ยวเฮยก้มศีรษะและอ้อนวอนกิ้งก่าปีกตาแดง

กิ้งก่ามีปีกตาแดงผงกศีรษะยักษ์ ในขณะที่จ้องมองมนุษย์ที่อยู่ข้างหน้าเขาด้วยความเคารพเล็กน้อยในครั้งนี้

มนุษย์ที่อยู่ข้างหน้าเป็นผู้อาวุโสที่น่านับถือของนิกายปีศาจอสูร เมื่อก่อนเขาเย็นชาและหยิ่งผยอง การที่เขาจะก้มหัวให้สัตว์ร้ายนั้นน่าละอายมาก แต่เขาก็ยังทำเพื่อให้แน่ใจว่าสาวน้อยจะอยู่ที่นี่อย่างปลอดภัยภายใต้การคุ้มครองของมัน

“ออกไปกันเถอะ!” เสี่ยวเฮยโบกมือและพูดกับกลุ่มของเขา

ผู้อาวุโสทั้งห้าเดินตามเสี่ยวเฮยไปโดยไม่ลังเล และพวกเขาก็เดินไปที่ประตูป้อมปราการ

“หลังจากที่พวกเราออกไปแล้ว พวกเจ้าทุกคนควรมอบตัว ความแข็งแกร่งของนิกายของเราในปัจจุบันยังขาดไปเมื่อเทียบกับนิกายอื่น ดังนั้นฉันมั่นใจว่าลุงของฉันจะไม่ทำให้พวกเจ้าทุกคนลำบาก” เสี่ยวเฮยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“แต่… ปรมาจารย์หนุ่ม!” ผู้อาวุโสทั้งห้าต้องการประท้วง

“นี่เป็นคำสั่งสุดท้ายของฉัน!” เสี่ยวเฮยตะโกนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมเพื่อปิดปากพวกเขาทั้งหมด

โดยไม่ต้องรอให้ใครตำหนิหรือตอบคำสั่งสุดท้ายของเขา เสี่ยวเฮยเปิดประตูยักษ์ของป้อมปราการและเดินออกไปโดยปราศจากความกลัวหรือลังเลใดๆ ในสายตาของเขา

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกถึงความโศกเศร้าสุดขีดที่ท่วมท้นหัวใจของเธอ ในขณะที่เธอเห็นเสี่ยวเฮยออกไปอย่างโดดเดี่ยว เมื่อเขาออกจากป้อมปราการมังกรปลอม

ถังลี่เสวี่ยกัดฟันของเธอเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ ขณะที่ใจของเธอเต้นเร็วขึ้นพยายามคิดหาวิธีที่จะช่วยเสี่ยวเฮยจากสถานการณ์นี้

‘เสี่ยวเฮย… โอ้ เสี่ยวเฮย… เจ้าจำเป็นต้องมอบของที่ระลึกจากแม่และกอดอันอบอุ่นครั้งสุดท้ายให้ข้าจริงๆ หรือไม่! เฮ้อ… มันทำให้ฉันอยากช่วยคุณมากจริงๆ!’

‘ไอ้บ้า! ไอ้บ้า! ไม่มีทางอื่นที่จะช่วยเขาได้จริงหรือ! ไม่มีทางอื่นที่จะช่วยเขาตอนนี้ได้จริงๆเหรอ?! รอสักครู่… ระบบของฉัน! ฉันมี [สติกเกอร์มหาโชค] อีกหนึ่งรายการในคลังระบบของฉัน! ฉันควรใช้มันกับเสี่ยวเฮยในตอนนี้หรือไม่? ไม่มีเวลาแล้ว! ฉันควร… เอ๊ะ… เดี๋ยวก่อน… โชคดี!’

ถังลี่เสวี่ยจำได้ว่านอกจาก [ตุ๊กตาตัวแทน] สามชิ้นแล้ว เธอยังมีไอเทมอื่นๆ อีกสามชิ้น

‘หวังว่าบัฟของ [สติกเกอร์มหาโชค] ของฉันจะไม่สูญเปล่า!’

[แพ็คเกจย่อยอาชีพ]…

‘ดูจากชื่อแล้วน่าจะใช้เลือกหรือรับความรู้ของอาชีพย่อยหรือไอเทมอย่างนักเล่นแร่แปรธาตุ ปรมาจารย์ หรืออะไรก็ตาม… เปล่าประโยชน์สำหรับฉันตอนนี้! ต่อไป!’

[ยาน้ำฟื้นฟู]…

‘ตอนแรกฉันไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่างไอเทมนี้กับ [ยาฟื้นฟู] แต่ตอนนี้ฉันเดาหน้าที่ของมันจากชื่อของมันแล้ว [ยาฟื้นฟู] สามารถใช้ได้โดยสิ่งมีชีวิตเท่านั้นในการกู้คืนจากการบาดเจ็บใด ๆ แต่ควรใช้ [ยาน้ำฟื้นฟู] เพื่อฟื้นฟูสิ่งของที่แตกหัก เช่น แจกันที่แตก… แต่มันกลับไร้ประโยชน์ในสถานการณ์ปัจจุบันของฉัน! ต่อไป!’

[ยันต์ความสามารถขั้นเทพ]…

‘สุดท้าย! นี่เป็นความหวังเดียวของฉัน มิฉะนั้นฉันจะใช้ [สติกเกอร์มหาโชค] อันล้ำค่าเพื่อช่วย เสี่ยวเฮย สิ้นเปลืองเกินไป! เฮ้อ…ไอเทมนี้มีประโยชน์อะไร? เอ่อ… จะใช้ไอเทมนี้ยังไงดี?!’

ถังลี่เสวี่ยถือ [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ] ไว้แน่นขณะที่เธอเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียดมากขึ้น

[คุณสามารถเก็บความสามารถขั้นเทพไว้ในเครื่องรางนี้ และใช้งานได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องใช้ความแข็งแกร่งหรือพลังชีวิต ครั้งแรกที่เครื่องรางนี้เปิดใช้งาน มันจะเก็บความสามารถขั้นเทพที่มันสัมผัส ครั้งที่สองที่เครื่องรางนี้เปิดใช้งาน มันจะปลดปล่อยความสามารถขั้นเทพที่เก็บไว้ภายใน คุณต้องการเปิดใช้งานทันทีหรือไม่ (ใช้ครั้งเดียวเท่านั้น)]

‘เอ๊ะ! มันสามารถเก็บและปลดปล่อยความสามารถขั้นเทพใด ๆ ได้?! ของดีอะไรอย่างนี้! แต่… เห้อ… น่าเสียดายที่ไอเทมชิ้นนี้ไร้ประโยชน์ในตอนนี้! ฉันควรเปิดใช้งาน [ร่างเทพ] แล้วติด [สติกเกอร์มหาโชค] ของฉันกับเสี่ยวเฮยหรือไม่?’

ถังลี่เสวี่ยถอนหายใจด้วยความผิดหวัง ขณะที่เธอเก็บไอเทมทั้งหมดของเธอกลับเข้าไปในช่องเก็บของของระบบ จากนั้นจึงนำ [สติกเกอร์มหาโชค] หนึ่งอันของเธอออกมา

อันที่จริงเธอยังคงลังเลที่จะใช้ [สติกเกอร์มหาโชค] เธอมีลางสังหรณ์ว่าหากเธอใช้มันเมื่อเธอวิวัฒนาการ เธอจะได้รับผลประโยชน์มากมายอย่างแน่นอน เช่น ความสามารถขั้นเทพอันทรงพลัง สายพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุด การเพิ่มประสิทธิภาพสถานะที่เหนือชั้น และอื่นๆ อีกมากมาย

‘เอ๊ะ… เดี๋ยวก่อน… เดี๋ยวก่อน… มันสามารถเก็บและปลดปล่อยความสามารถขั้นเทพแบบใดก็ได้ใช่ไหม? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันเก็บความสามารถขั้นเทพของ [ร่างเทพ] และใช้มันเพื่อ…’

สายตาของถังลี่เสวี่ยมองไปที่มังกรปลอมที่ยังคงอยู่ใกล้เธอ

‘วู้ฮู้!!! ฉันได้รับนี้! ใช่! เปิดใช้งานทันที!’

เมื่อเปิดใช้งาน [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ] มันเริ่มส่องแสงสีม่วงสลัว แต่มีเพียงถังลี่เสวี่ยเท่านั้นที่มองเห็นได้ แม้แต่มังกรปลอมที่อยู่ใกล้เธอก็ไม่สังเกตเห็นสิ่งแปลก ๆ เกิดขึ้นเลย

[ร่างเทพ] เปิดใช้งาน!

[ความสามารถขั้นเทพ: ร่างเทพถูกเก็บไว้! คำเตือน: ความสามารถขั้นเทพแต่ละประเภทสามารถเปิดใช้งานได้เพียง 10 นาทีเท่านั้น!]

หลังจากที่ [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ] จัดเก็บ [ร่างเทพ] ของ ถังลี่เสวี่ยได้สำเร็จ แสงสีม่วงสลัวหยุดส่องแสงและ [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ] กลับมาเหมือนเดิม

ถังลี่เสวี่ยตรวจสอบ [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ] ของเธอครู่หนึ่งในขณะที่คิดว่าเธอจะอธิบายแผนการของเธอกับมังกรปลอมได้อย่างไร

[ยันต์ความสามารถขั้นเทพ (ร่างเทพ)]

‘ว้าว…เยี่ยมไปเลย! เวลาของฉันมันช่างแน่นเหลือเกิน! ฉันไม่มีเวลาอธิบายให้มังกรปลอมฟังอีกแล้ว! หวังว่ามังกรปลอมตัวนี้จะฉลาดพอที่จะเข้าใจว่ามันควรทำอย่างไร!’

ถังลี่เสวี่ยโบกมือทั้งสองข้างเพื่อดึงดูดความสนใจของมังกรปลอม

“สาวน้อย เจ้าต้องการทำอะไรในตอนนี้ แต่จำไว้ว่า ไม่ว่าเจ้าต้องการจะทำอะไร เจ้าออกไปไม่ได้อย่างแน่นอน!” มังกรปลอมแสดงอารมณ์โกรธและพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ถังลี่เสวี่ยเปิดใช้งาน [ร่างเทพ] ของเธอ และร่างเล็ก ๆ ของเธอก็หายไปทันทีราวกับอากาศบาง ๆ ต่อหน้าต่อตาของมังกรปลอม

มังกรปลอมรู้อยู่แล้วว่า ถังลี่เสวี่ยมีความสามารถในการซ่อนตัวที่สามารถทำให้ตัวเองล่องหนได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกเขาพบกัน แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่า ถังลี่เสวี่ยวางแผนจะทำอะไรในตอนนี้

ถังลี่เสวี่ยเดินไปที่ประตูป้อมปราการและปิดการใช้งาน [ร่างเทพ] ไม่นานหลังจากนั้น มังกรปลอมก็มองเห็นเธอได้ เธอโบกมือไปทางมันราวกับเชิญชวนให้ออกไปข้างนอก แล้วผลักประตูป้อมปราการเปิดออก

“เดี๋ยว! อะไร!… หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เธออยากตายจริงๆเหรอ!” มังกรปลอมคำรามด้วยความโกรธ

หลังจากทำทั้งหมดแล้ว ถังลี่เสวี่ยได้เปิดใช้งาน [ร่างเทพ] ของเธอ เธอทำราวกับว่าเธอออกไปข้างนอกเพื่อไล่ตามเสี่ยวเฮย แต่จริงๆ แล้ว เธอกลับเข้าไปข้างใน

ถังลี่เสวี่ยเข้าหามังกรปลอมอย่างเงียบ ๆ และโยน [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ (รูปแบบเทพ)] ไปทางมัน!

‘เปิดใช้งาน!’

ถังลี่เสวี่ยพูดในใจในขณะที่ [ยันต์ความสามารถขั้นเทพ (ร่างเทพ)] ติดอยู่กับร่างของมังกรปลอม!