เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 85

กิ้งก่าปีกตาแดงไม่สนใจความโกรธหรือความไม่เชื่อของเสี่ยวเฮย

อันที่จริงกิ้งก่ามีปีกตาแดงขี้เกียจเกินไปที่จะพูดคุยหรือสนใจมนุษย์ใดๆ หากไม่มีความตั้งใจที่จะให้การศึกษาแก่สาวน้อยของมัน

มันมองดูถังลี่เสวี่ยจากหางตา กิ้งก่าปีกตาแดงตัดสินใจดำเนินการต่อหลังจากแน่ใจว่าถังลี่เสวี่ยยังคงฟังคำพูดของมันอย่างตั้งใจ

“ชิ…จะมีประโยชน์อะไรเล่าที่ข้าจะโกหก ถึงแม้ว่าฉันจะถูกขังอยู่ที่นี่ ใครจะรู้ว่านานแค่ไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะใช้พลังของฉันไปดูสิ่งที่มนุษย์ทำในนิกายของพวกเจ้าไม่ได้ อย่างน้อยฉันก็คลายความเบื่อหน่ายได้ ถ้าเห็นสิ่งที่น่าสนใจที่มนุษย์ทำ!” กิ้งก่าปีกตาแดงโต้กลับเสี่ยวเฮยอย่างเกียจคร้าน

กิ้งก่าปีกตาแดงถูกคุมขังที่นี่นานเกินไปแล้ว ดังนั้นบางครั้งหากรู้สึกเบื่อ มันก็มักจะใช้พลังของมันเพื่อดูว่ามนุษย์ที่ชั่วร้ายเหล่านี้หลอกล่อ ทรมาน และทำลายล้างกันและกันอย่างไร คล้ายกับการที่คนสมัยใหม่ดูละครเพื่อความบันเทิง

“คุณปู่ของคุณคือผู้อาวุโสคนก่อน! คุณคิดว่าเขาเป็นคนงี่เง่าจริง ๆ หรือเปล่าที่เขาไม่รู้ว่าคุณลุงทำอะไรลงไป เด็กน้อย… คุณคิดว่าคุณปู่ของคุณสนับสนุนให้คุณเป็นผู้อาวุโสคนต่อไปอย่างจริงใจงั้นหรอ” กิ้งก่าปีกตาแดงเหล่ตาสีแดงยักษ์และพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

เสี่ยวเฮยหลับตาเพื่อสงบสติอารมณ์ และปล่อยให้จิตใจของเขาประมวลผลข้อมูลที่น่าตกใจที่เขาได้รับจากกิ้งก่าปีกตาแดง

คำพูดของกิ้งก่าปีกตาแดงนั้นไม่น่าฟังในหูของเขา แต่เสี่ยวเฮยไม่ใช่คนงี่เง่า จากปฏิกิริยาของผู้อาวุโสทั้งห้า เขารู้ว่าคำพูดของกิ้งก่าปีกตาแดงทั้งหมดเป็นความจริง

เสี่ยวเฮยรู้สึกเสมอว่าทุกคนที่อยู่เคียงข้างเขามักจะซ่อนสิ่งต่าง ๆ จากเขาเสมอ แต่ไม่ว่าเสี่ยวเฮยจะทำอะไร เขาก็ไม่สามารถบังคับให้พวกเขาบอกอะไรเขาได้ ตอนนี้เป็นโอกาสเดียวสำหรับเสี่ยวเฮยที่จะรู้ทุกอย่าง ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถปล่อยให้ความโกรธของเขามาขวางทางเขาได้

เขาควรใช้โอกาสนี้เพื่อรู้ทุกอย่างและตัดสินใจว่าเขาจะทำอะไรต่อไปหลังจากนั้น!

“คุณเคยเห็นมั้ย การปิดผลึกงูพิษ แมงป่อง และตะขาบเอ่ไว้ในโหลเดียวกัน แล้วบังคับให้พวหมันต่อสู้ และกินกันเองจนเหลือตัวสุดท้ายที่แข็งแกร่งที่สุด คุณไม่คิดว่ามันดูคุ้นเคยบ้างหรอ กับสิ่งที่ปู่ทำกับคุณ พ่อคุณ และลุงของคุณ?” คำพูดของกิ้งก่าปีกตาแดงนั้นเป็นพิษจริงๆ และแต่ละคำของมันก็เชือดเฉือนที่หัวใจของเสี่ยวเฮยทีละชิ้น

“แล้วเจ้า สาวน้อย เจ้าไม่รู้หรือว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นเพราะสิ่งที่เจ้าทำที่บ้านนักเล่นแร่แปรธาตุ! ปู่ของเด็กชายคนนั้นเริ่มวิตกกังวลเพราะสิ่งที่คุณทำไปกระทบกระเทือนความสนใจของนิกายเขามาก นั่นเป็นเหตุผล ปู่ของเขาตัดสินใจให้โอกาสเจ้าอ้วนโม่คนนั้น และทำให้แผนของเขาถึงราบรื่นในครั้งนี้ด้วย” กิ้งก่ามีปีกตาแดงเคาะกรงเล็บยักษ์ของเขาอย่างสนุกสนานบนหัวที่มีขนยาวของถังลี่เสวี่ยและตำหนิเธอเล็กน้อย

‘เอ๊ะ…ฉัน? เกิดอะไรขึ้นเพราะฉันเนี่ย! คะ… ทำไม! ‘ ถังลี่เสวี่ยเงยหน้าขึ้นและจ้องไปที่มังกรปลอมที่เต็มไปด้วยความสงสัย

“แต่… เห้อ, เห้อ, เห้อเจ้าอ้วนโม่นั้นน่าทึ่งจริงๆ คุณควรรู้ว่าเจ้าอ้วนนั่นไม่ใช่คนแบบนี้ในตอนแรก เขาเป็นคนที่เรียบง่าย ขี้อาย ไม่ทะเยอทะยาน และไม่มีความสามารถ แม้แต่จิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาก็ยังเป็นเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ดีที่สุด ทุกคนในนิกายของคุณ รวมทั้งปู่ของคุณ พ่อของคุณ และลุงอื่นๆ ของคุณดูถูกเขา ยกเว้นคุณป้าคนหนึ่งของคุณที่เอาใจเขาอยู่เสมอ” กิ้งก่าปีกตาแดงกำลังยิ้มขณะจำได้ว่าโม่ชองหลินต่อสู้กับอุปสรรคทั้งหมดในขณะนั้นได้อย่างไร

“เจ้าอ้วนโมคนนั้นเป็นคนปัญญาอ่อนเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก และทุกคนก็รังแกเขาทุกวัน คุณนึกไม่ถึงว่าเมื่อก่อนชีวิตเขาลำบากแค่ไหน สำหรับเขา ป้าของคุณ สาวโม่คนนั้นคือโลกทั้งใบของเขา เธอยืนข้างเขาเสมอ สำหรับเจ้าอ้วนโมนั้น เธอยังปลอบโยนและให้กำลังใจเขาทุกครั้งที่เขาเศร้า” ลักษณะนิสัยช่างพูดที่แท้จริงของกิ้งก่าปีกตาแดงเริ่มปรากฏขึ้นอีกครั้ง และมันเล่าเรื่องทั้งหมดให้เสี่ยวเฮยฟัง

“แต่คุณปู่ของคุณบังคับให้สาวโม่แต่งงานกับคนที่เธอไม่รัก สุดท้ายเธอก็หนีไปกับโม่อ้วนคนนั้นไปยังหมู่บ้านมนุษย์เล็กๆ แห่งหนึ่ง แต่ปู่ของคุณสั่งให้พ่อของคุณล่าและฆ่าพวกเขา ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่นตอนที่พ่อของคุณตามล่าพวกเขานอกนิกาย แต่สาวโม่ที่ตายด้วยมือพ่อของคุณ และเจ้าอ้วนโม่นั้นถูกขังอยู่ในห้องโถงบรรพบุรุษโดยคุณปู่ของคุณเป็นเวลาสิบปี หลังจากที่เขาออกจากที่นั่น บุคลิกของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง” กิ้งก่าปีกตาแดงยังคงเล่าเรื่องราวของโม่ชองหลินที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นต่อเสี่ยวเฮย

“น่าทึ่งมากใช่ไหม! น่าขบขันจริง ๆ ใช่ไหม ฮ่าฮ่าฮ่า… เอ่อ… แค่ก… แค่ก… ที่จริงแล้วคนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ก็คือพ่อของคุณนั่นแหละ” กิ้งก่าปีกตาแดงไอออกมาอย่างเขินอายเมื่อรู้ว่ามันเกือบลืมไปแล้วว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของมันคือการไม่คุยกับมนุษย์ที่เลวทรามนี้ แต่เพื่อเตือนสาวน้อยของมันว่ามนุษย์จะชั่วร้ายขนาดไหน

‘การร่วมประเวณีระหว่างพี่น้องงั้นหรอ? นี่คือการแต่งงานที่ผิดประเวณี? วู้… ลุงอ้วนนั่นมีเรื่องราวความรักที่น่าเศร้าอย่างนั้นเหรอ?! บ้าจริง… ลุงอ้วน ทำไมคุณไม่ทำนิยายหรือหนังของคุณเอง! ศัตรูในชีวิตจริงทุกคนต่างก็มีละครของตัวเองแบบนี้กันทั้งนั้น!’ แม้แต่ถังลี่เสวี่ยก็เริ่มเคารพลุงอ้วนที่น่ารำคาญหลังจากที่เธอได้ยินเรื่องราวของเขา

“อืม… คุณปู่ของคุณก็แค่ใช้พ่อของคุณ และคุณเป็นหินลับมีดลับให้ลุงของคุณ เจ้าอ้วนโม่นั้นเป็นราชาปีศาจที่แท้จริงที่ปู่ของคุณเลือกให้เป็นผู้นำนิกายของคุณในอนาคต! ที่จริงแล้ว คุณปู่ของคุณวางแผนที่จะใช้คุณให้นานขึ้นอีกนิด แต่สิ่งที่สาวน้อยทำกับนักเล่นแร่แปรธาตุ ยา และสวนสมุนไพรนั้นเปลี่ยนใจคุณปู่ของคุณ นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ในที่สุด!” น้ำเสียงของกิ้งก่าปีกตาแดงเปลี่ยนเป็นเย็นชาอีกครั้ง

เสี่ยวเฮยขมวดคิ้ว เพราะเขายังไม่สามารถยอมรับคำพูดของกิ้งก่าปีกตาแดงได้ทั้งหมด เขาอ้าปากอยากจะถามคำถามหลายข้อเพื่อไขข้อสงสัยทั้งหมดของเขา แต่ก่อนที่เขาจะทำอย่างนั้นได้…

“เขามาแล้ว…” สีหน้าของกิ้งก่าปีกตาแดงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขณะที่มันพึมพำ

“ท่านสัตว์ร้ายผู้มีเกียรติ ฉันคือโม่ชองหลินผู้อาวุโสคนใหม่ของนิกายปีศาจอสูร ขอโทษสำหรับความอวดดีของฉัน แต่ฉันมีหน้าที่จับกุมผู้ทรยศที่เข้ามาในพื้นที่ของเจ้า” เสียงดังของโม่ชองหลินดังมาจากภายนอกป้อมปราการมังกรปลอม

ถังลี่เสวี่ยสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของโม่ชองหลิน และตอนนี้เธอรู้สึกกลัวเล็กน้อยต่อเขาเนื่องจากลุงอ้วนคนนี้ฆ่าเธอไปแล้วครั้งหนึ่งก่อนหน้านี้ในบ้านของเสี่ยวเฮย

“ฉันจะขอบคุณจริงๆ ถ้าท่านสามารถมอบคนทรยศเหล่านั้นให้เราได้ในตอนนี้ และฉันจะแน่ใจว่าจะตอบแทนผู้มีเกียรติอย่างสูง แต่ถ้าท่านไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับมัน ฉันจะเข้าไปในสถานที่ที่มีเกียรติของคุณเป็นการส่วนตัวเพื่อจับทั้งหมด ฉันจะรอคำตอบจากท่านผู้มีเกียรติเป็นเวลาหนึ่งนาที”

โม่ชองหลินพูดต่อด้วยน้ำเสียงเคารพโดยไม่แสดงท่าทีคุกคามหรือเอาแต่ใจ แต่เป้าหมายของเขาชัดเจน

โม่ชองหลินเคยได้ยินเกี่ยวกับสัตว์อสูรระดับสูงที่ถูกคุมขังอยู่ที่นี่จากผู้อาวุโสหลายคน แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าสัตว์อสูรระดับสูงภายในจะปกป้องหลานชายของเขา

อย่างไรก็ตาม โม่ชองหลินมีความมั่นใจ 100% ว่าเขายังสามารถฆ่าหลานชายของเขาได้ แม้ว่าสัตว์อสูรระดับสูงนั้นจะพยายามปกป้องหลานชายของเขาก็ตาม

สัตว์อสูรระดับสูงที่อยู่ภายในยังคงถูกล่ามไว้ด้วยโซ่พิเศษที่ผนึกและดูดซับพลังชีวิตของมันเอาไว้

แต่สัตว์อสูรที่ไม่มีพลังชีวิตก็เหมือนกับมนุษย์ที่ไม่มีพลังปราณ!

สัตว์อสูรที่ไม่มีพลังชีวิตยังคงสามารถใช้ความสามารถอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกมันได้โดยใช้ความแข็งแกร่งทางกายภาพเหมือนกับที่ถังลี่เสวี่ยทำตลอดเวลา แต่มนุษย์ที่ไม่มีฉีไม่สามารถใช้ทักษะการต่อสู้หรือคาถาของพวกเขาได้!

อย่างไรก็ตามเปอร์เซ็นต์ของความแข็งแกร่งที่สัตว์อสูรระดับสูงสามารถใช้ได้โดยปราศจากพลังชีวิตนั้นแตกต่างกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เราไม่ควรลืมว่ามังกรปลอมไม่มีเจตนาที่จะปกป้องเสี่ยวเฮย และผู้คนของเขาเลย!

ในขณะเดียวกันถังลี่เสวี่ยเริ่มใช้สมองของเธออย่างหนักอีกครั้ง

‘คงจะไม่เป็นไรถ้าเสี่ยวเฮยถูกลุงอ้วนของเขาฆ่าเพราะฉันใช้ [ตุ๊กตาตัวแทน] ตัวสุดท้ายเพื่อปกป้องชีวิตของเสี่ยวเฮย แต่ถ้าเขาถูกจับแทนล่ะ?’

‘เดี๋ยวก่อน… นี่ก็ไม่ดีเหมือนกันนะ! ถ้าเสี่ยวเฮย ถูกฆ่าตายที่นี่ เขาควรจะถูกย้ายไปเพียงไม่กี่ไมล์จากป้อมปราการมังกรปลอมนี้… หมายความว่าเขาจะยังคงอยู่ในนิกายนี้! และใครบางคนจะต้องเห็นหรือพบเขาอีกไม่ช้าก็เร็ว ถ้ามีคนแจ้งลุงอ้วนว่าเสี่ยวเฮยยังมีชีวิตอยู่หลังจากที่ถูกฆ่าตายก่อนหน้านี้ ลุงอ้วนของเขาจะต้องตามฆ่าเสี่ยวเฮยอีกครั้งอย่างแน่นอน!’

‘ไอ้บ้า! ไม่มีทางออกอื่นแล้วจริงๆหรือ! ฉันควรจะยอมแพ้และหนีจากที่นี่ด้วยตัวเองหรือไม่? ด้วย [ร่างเทพ] ของฉัน มันน่าจะง่ายสำหรับฉันที่จะหลบหนีจากที่นี่! อืม… อย่างน้อยฉันก็น่าจะหนีออกมาได้โดยใช้ [ร่างเทพ] ก่อนที่ลุงคนนั้นจะบุกเข้ามาหาฉัน! อ๊ากกกก… มันบ้าอะไรเนี่ย… ฉันควรทำอย่างไรตอนนี้!’