เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 57

เป็นครั้งแรกหลังจากได้เข้ามาสำรวจในบ้านพักของผู้อาวุโสหลิน ที่ถังลี่เสวี่ยรู้สึกว่าเคลื่อนไหวได้ลำบาก แม้ว่าเธอจะเปิดใช้งาน [ร่างเทพ] อยู่ก็ตาม!

‘อ๊า… ภารกิจครั้งนี้จะฆ่าฉันจริงๆ! ยิ่งกว่านั้น เกิดอะไรขึ้นกับคนแก่พวกนี้กัน! พวกเขารู้ได้อย่างไรว่าฉันกำลังจ้องมองพวกเขาอยู่?’

ถังลี่เสวี่ยเดินผ่านกำแพงอีกครั้งอย่างช้าๆ แต่เธอเพียงปล่อยให้หัวของเธอออกมาจากผนังเพื่อมองดูผู้อาวุโสที่ยังคงยืนอยู่ในทางเดินยาว และผู้อาวุโสก็หันร่างของเขา และจ้องกลับมาตรงที่เธออยู่!

ถังลี่เสวี่ยรีบถอยกลับจากกำแพงด้วยความตื่นตระหนก ในขณะที่สาปแช่งผู้อาวุโสในใจของเธอ!

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถังลี่เสวี่ยก็สามารถเข้าใจส่วนสำคัญเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้

‘ฉันคิดว่า… ลุงของเสี่ยวเฮยหรือผู้อาวุโสเหล่านี้ จริงๆ แล้วมองไม่เห็น และไม่สามารถติดตามฉันได้! พวกเขาจะสัมผัสถึงฉันอย่างคร่าวๆ เมื่อฉันมองดูพวกเขาเท่านั้น!’

‘ผู้อาวุโสเหล่านี้ล้วนมีระดับการฝึกฝนที่สูง ดังนั้นสัญชาตญาณของพวกเขา จึงค่อนข้างไวต่อการถูกจ้องมองจากใครบางคน ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถรับรู้ได้ทันทีเมื่อมีคนมองเขาอยู่ เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่ได้พบลุงของเสี่ยวเฮย’

เมื่อถังลี่เสวี่ยกำลังใช้ความคิดของเธออยู่นั้น ฝูงผึ้งพิษก็เข้ามาในห้องที่เธออยู่ และกระจายออกไปราวกับว่ากำลังค้นหาอะไรบางอย่าง ถังลี่เสวี่ยสั่นเทาด้วยความกลัว และตัดสินใจที่จะย้ายไปอยู่ที่ห้องอื่น

ใครจะรู้ว่าสถานการณ์ของอีกห้องก็เหมือนกัน! ฝูงผึ้งพิษเต็มทุกมุมห้องแล้ว!

‘ไอ้บ้า! ไม่มีที่อื่นที่ปลอดภัยที่จะให้ฉันซ่อนตัวแล้วหรอไงเนี่ย!’

ถังลี่เสวี่ยไม่ทราบว่าในเวลานี้ผู้อาวุโสคนหนึ่งเริ่มใช้เทคนิคที่มีตาทิพย์ เพื่อมองดูตำแหน่งของเธออย่างแม่นยำแล้ว!

แน่นอนว่าคาถาอัศจรรย์แบบนี้ไม่เพียงแต่มีผลดีเท่านั้น แต่ยังต้องการราคาที่หนักมากในการเปิดใช้งานแต่ละครั้ง!

ในกรณีนี้ผู้อาวุโสเสียสละอายุขัยสิบปี เมื่อเขาใช้เทคนิคผู้มีตาทิพย์ เพื่อค้นหาถังลี่เสวี่ย!

ผู้อาวุโสกัดปลายนิ้ว และหยดแก่นโลหิตของเขาไปที่ยอดของคัมภีร์ และเริ่มร่ายคำที่ลึกซึ้งในขณะที่ทำตราประทับมือหลายแบบ

ไม่นานหลังจากที่ม้วนคัมภีร์ทำนายดวงชะตาเริ่มส่องแสง และมีรูปห้องที่ปรากฏขึ้นบนม้วนกระดาษซึ่งก่อนหน้านี้ว่างเปล่า!

“เขาอยู่ที่ระเบียงด้านใต้! แต่ระวัง! ฉันไม่เห็นเขาในภาพเลย ดังนั้นเขาคงใช้เวทมนตร์หรืออะไรบางอย่างเพื่อทำให้ตัวเองล่องหน! แค่ใช้แป้งติดตามเพื่อทำเครื่องหมายเขาลงไป!” ใบหน้าของผู้อาวุโสซีดเล็กน้อยหลังจากใช้เทคนิคตาทิพย์ แต่เขายังคงใช้ยันต์สื่อสารเพื่อบอกผู้อาวุโสคนอื่นๆ เกี่ยวกับสิ่งที่เขาพบ

ในไม่กี่วินาทีผู้อาวุโสหลายคนบุกเข้าไปในระเบียงด้านใต้ และเริ่มโยนผงติดตามไปทุกที่ แต่ก็ยังไม่พบอะไรเลย

อืม… อันที่จริงถังลี่เสวี่ยไม่ได้อยู่ในห้องนั้นแล้วตั้งแต่เธอเริ่มอ้อมไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของที่พัก ดังนั้นเธอจึงใช้ [ร่างเทพ] ของเธอเพื่อผ่านกำแพงและมุ่งหน้าไปที่นั่น

“ชิ! ในห้องนี้ไม่มีอะไรเลย! คุณแน่ใจหรือว่าเขาเคยอยู่ในห้องนี้มาก่อนจริงๆ?” ผู้อาวุโสคนหนึ่งไม่พอใจและถาม

“ไม่มีใครจริงๆหรือ! เป็นไปไม่ได้! รอสักครู่ฉันจะใช้เทคนิคตาทิพย์ของฉันอีกครั้งเพื่อตรวจสอบ” ผู้อาวุโสฉีกัดนิ้วของเขาอีกครั้งแล้ววางลงในม้วนหนังสือของเขาอีกครั้ง

“เขาอยู่ในห้องอาหารแล้ว! เร็วเข้า!”

“ไอ้บ้า! ไม่มีอะไรนี่! ผู้อาวุโสฉี คุณไม่ได้แกล้งเราใช่ไหม!”

“ฉันไม่ได้แกล้ง! บางทีคุณอาจจะช้าเกินไป และเขาหนีไปก่อน! รอสักครู่… เขาอยู่ในห้องน้ำตอนนี้!”

“ผู้อาวุโสฉี! ที่นี่มันไม่มีอะไรเลย!”

“เอ่อ… ฉันสาบานว่าเขาเคยอยู่ที่นั่นมาก่อนจริงๆ! เอ่อ… ตอนนี้เขาอยู่ในห้องรับแขก…”

“ผู้อาวุโสบ้า! คุณคิดว่าฉันโง่หรือไงกัน ทางเข้าห้องพัก และทางเข้าห้องน้ำนั้นอยู่ตรงกันข้าม! เขาไม่สามารถไปที่นั่นได้ นอกจากจะวาร์ปไปหรือทำรูระหว่างกำแพงไว้!”

“แต่ม้วนหนังสือของฉันแสดงให้เห็นว่า… เดี๋ยวก่อน คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ!”

…..

…

.

ในขณะที่ผู้อาวุโสทั้งหมดค้นหาเธออย่างตั้งใจ ถังลี่เสวี่ยยังคงยุ่งอยู่กับการสำรวจรอบๆ

ตอนนี้เธอรู้วิธีหลีกเลี่ยงการถูกผู้อาวุโสตรวจพบแล้ว เธอสามารถเคลื่อนที่ไปมาได้ง่ายขึ้น

‘เนื่องจากพวกเขาสามารถติดตามฉันได้หากฉันมองไปที่พวกเขา ฉันก็ต้องหลับตาทุกครั้งที่พบกับพวกเขา และเปลี่ยนทิศทางของฉันเล็กน้อย! ฮิฮิฮิ…เมื่อ [ร่างเทพ] ของฉันเปิดใช้งาน การอ้อมก็ไม่ใช่ปัญหาเลย!’

ตอนนี้ถังลี่เสวี่ยมีปัญหาสำคัญเพียงสองประการเท่านั้น

อย่างแรก [พื้นที่ล็อควิญญาณ] ยังคงโจมตีจิตใจของเธอ และทำให้เธอรู้สึกง่วงมากขึ้นทุกวินาที

ประการที่สอง เธอสำรวจห้องทั้งหมดในบ้านนี้แล้ว แต่ยังไม่พบผู้อาวุโสหลินเลย!

ถังลี่เสวี่ยไม่รู้ว่าผู้อาวุโสหลินอยู่ในห้องลับตั้งแต่เธอเข้ามาที่นี่แล้วรึเปล่า นั้นเป็นสาเหตุที่เธอหาเขาไม่พบจนถึงตอนนี้ใช่มั้ย หรือโชคของเธอไม่ดีจนหาเขาไม่เจอ อีกอย่างก็คือลุงของเสี่ยวเฮยพาผู้อาวุโสหลินไปหลบในสถานที่ลับแล้ว

แต่ถังลี่เสวี่ยสรุปว่าผู้อาวุโสหลินยังคงอยู่ในบ้านหลังนี้! เพียงแต่เธอยังไม่พบร่องรอยของเขาจนถึงตอนนี้

ทำไมเธอถึงมั่นใจในเรื่องนี้? เป็นเพราะลุงของเสี่ยวเฮยอยู่ที่นี่ และเขาก็พาผู้อาวุโสทั้งหมดมาที่นี่ด้วย!

ถังลี่เสวี่ยเปิดพิมพ์เขียวของที่พักจากทักษะ [แผนที่] ของเธอสร้างขึ้นในใจ และเริ่มวิเคราะห์ว่าห้องลับจะอยู่ที่ไหน

‘ไม่…ไม่มีเบาะแสอะไรเลย…อ๊ะ! มันน่าหงุดหงิดจริงๆเลย! มีทางไหนที่จะหาตัวได้บ้างเนี่ย! และตอนนี้ฉันง่วงนอนมากจริงๆ แต่ถ้าหลับไปตอนนี้ ฉันก็คงตายแน่ๆ! ‘

‘เอ่อ…เดี๋ยวก่อน! วงล้อม!!!’

ถังลี่เสวี่ยเริ่มจินตนาการว่ากรงขนาดยักษ์ของ [พื้นที่ล็อควิญญาณ] เป็นวงกลมขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมทั้งที่อยู่อาศัย และเธอเริ่มมองหาศูนย์กลางของมัน

‘ศูนย์กลางของพื้นที่นี้ควรเป็นตาของมัน! สถานที่ที่มันเปิดใช้งานครั้งแรก! ห้องควบคุมพื้นที่! แต่เนื่องจากฉันไม่สามารถหามันได้ แม้กระทั่งหลังจากที่ฉันได้สำรวจทุกมุมของบ้านนี้แล้ว มันควรจะเป็นห้องลับใช่มั้ย?!‘

‘ห้องควบคุมน่าจะเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างสำคัญ และห้องลับของผู้อาวุโสหลินก็ควรอยู่ที่นั่นด้วย! คงจะ… บางที… เอาล่ะ เรามาอธิษฐานกันเถอะ ฉันเดาว่ามันถูกต้องในครั้งนี้!’

หลังจากคำนวณหลายครั้งเพื่อระบุตำแหน่งที่แน่นอน ในที่สุดถังลี่เสวี่ยก็จัดการจำกัดให้เหลือเพียงตำแหน่งเดียว ซึ่งมันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น!

แม้ว่าเธอไม่รู้ว่าทางเข้าห้องลับอยู่ที่ไหน อย่างน้อยที่สุดเธอก็รู้ว่าเธอสามารถเข้าไปได้จากห้องนั่งเล่น!

ถังลี่เสวี่ยเริ่มรีบไปที่ห้องนั่งเล่น และทุกครั้งที่เธอได้พบกับผู้อาวุโสระหว่างทาง เธอรีบปิดตาและเดินผ่านพวกเขาไปอย่างง่ายดาย

หลังจากที่เธอมาถึงห้องนั่งเล่น เธอไม่เสียเวลา และเริ่มค้นหาทางเข้าห้องลับ แต่เธอไม่กล้าที่จะยกเลิก [ร่างเทพ] เลย ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงนำร่างกายที่โปร่งใสของเธอไปรอบๆ ผ่าน กำแพงที่นี่และที่นั่น

น่าเสียดายที่เธอยังคงหาทางเข้าไม่เจอเลย แม้จะเสียเวลาไปมากกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วก็ตาม!

‘เดี๋ยวก่อน… ทำไมฉันถึงคิดว่าทางเข้าควรจะอยู่เหนือพื้นดินล่ะ! มาลองดูกัน…’

ถังลี่เสวี่ยก้มศีรษะที่โปร่งใสของเธอลงไปที่พื้นและด้วย [ร่างเทพ] ของเธอหัวของเธอผ่านพื้นแข็งขณะที่เธอเริ่มเดินไปรอบ ๆ ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง

‘บิงโก!’

ถังลี่เสวี่ยหัวเราะขณะที่เธอพยายามหาบันไดหินใต้พื้นเย็นของห้องนั่งเล่น!