เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 37

ปัง~~!

โต๊ะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ภายใต้ฝ่ามือของโม่ชองหลิน รวมทั้งจานที่อยู่บนโต๊ะนั้นทั้งหมด

“เขากินยาศักดิ์สิทธิ์ และหายดีในคืนเดียว!”

“ไอ้บ้า! ฉันคิดว่าบาดแผลคงไม่เพียงพอที่จะฆ่าเขา แต่อย่างน้อยก็เพียงพอที่จะขัดขวางการฝึกฝนของเขาเป็นเวลาสองสามปี!”

“ใครจะไปรู้ว่า… เห้อ… ยาศักดิ์สิทธิ์! และเขายังสร้างความก้าวหน้าด้วยเหตุนี้ด้วย! ทำไม… ทำไมเขาถึงโชคดีอย่างนี้เสมอ!”

“ราวกับว่าพระเจ้าอวยพรและปกป้องเขาอยู่เสมอ! มันก็เหมือนกับเมื่อก่อนเมื่อเขามุ่งหน้าไปยังป่าแสงจันทร์! เขาควรจะตายที่นั่น แต่เขากลับมาโดยไม่ได้รับอันตรายใดๆเลย! ทำไมพระเจ้าไม่เคยยุติธรรมกับฉันเลย? !” โม่ชองหลินกัดฟันด้วยความโกรธและความหงุดหงิด

เขายังคงเดินไปมาในห้องของเขา และพึมพำกับตัวเองด้วยความกังวล

น่าเสียดายที่เขาไม่เคยรู้ว่าหลานชายของเขาไม่ได้รับการคุ้มครองจากพระเจ้าองค์ใดเลย แต่โดยสุนัขจิ้งจอกตัวเมียที่อยู่ด้านหลังของเขาต่างหาก

….

…

.

ในขณะที่โม่ชองหลินยังคงโกรธจัดอยู่ในห้องของเขา ถังลี่เสวี่ยตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในลานบ้านของ เสี่ยวเฮยแทนที่จะอยู่ใกล้บ้านของลุงอ้วนคนนั้น

‘ฉันควรบอกเสี่ยวเฮยเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม? แต่… จะบอกอย่างไร? เห้อ… นี่คือความรู้สึกของนางเงือกใช่มั้ย เมื่อเธอไม่สามารถพูดคุยกับเจ้าชายของเธอได้? เดี๋ยวก่อน มันไม่ใช่สิ! เสี่ยวเฮยเป็นนางสนมของฉัน ไม่ใช่เจ้าชาย!’

‘ก็… เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน เนื่องจากฉันต้องเพิ่มระดับทักษะการแทรกซึมทั้งหมดของฉันให้ถึงระดับเชี่ยวชาญ ดังนั้นฉันจึงต้องสะกดรอยตามคนสองสามคนในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้! ใครจะรู้ว่าฉันอาจจะพบสายลับ หรือคนทรยศอีกหลายคน และฉันสามารถบอกเสี่ยวเฮยเกี่ยวกับพวกเขาทั้งหมดได้ในทันที!’

ดังนั้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ถังลี่เสวี่ยได้ฝึกฝนทักษะการแทรกซึมทั้งหมดของเธอพร้อมกับความสามารถ [ลักลอบ] ในการสะกดรอยตามคนสองสามคนที่ใกล้ชิดกับเสี่ยวเฮย

และเช่นเดียวกับที่เธอเดาก่อนหน้านี้ มีสายลับและผู้ทรยศอีกหลายคนที่เธอสามารถหาได้!

โชคดีที่เฟิงซานยังคงภักดีต่อเสี่ยวเฮย ถังลี่เสวี่ยยังคงจับไม่ได้ว่าเขากำลังทำอะไรที่น่าสงสัยในช่วงสองสามวันนี้ และด้วย IQ ที่ต่ำของเขา ถังลี่เสวี่ยสรุปว่าเฟิงซานคนนี้ไม่ฉลาดพอที่จะทรยศเสี่ยวเฮยหรอก

[ลบกลิ่น เพิ่มขึ้นเป็นระดับเชี่ยวชาญ]

[ลักลอบ เพิ่มขึ้นเป็น Lv3]

[เส้นทางลับ เพิ่มขึ้นเป็นระดับเชี่ยวชาญ]

[เก็บเสียง เพิ่มขึ้นเป็นระดับเชี่ยวชาญ]

[การลบล้างตัวตน เพิ่มขึ้นเป็นระดับเชี่ยวชาญ]

[กระโดด เพิ่มขึ้นเป็นผู้เชี่ยวชาญ]

น่าแปลกที่ทักษะ [กระโดด] ของเธอก็ถึงระดับเชี่ยวชาญพร้อมกับทักษะการแทรกซึมทั้งหมดของเธอ แต่ทักษะ [ลักลอบ] ของเธอเพิ่มขึ้นเพียงระดับเดียว และถังหลี่เสวี่ยสรุปว่าถ้าเธอเพิ่มระดับทักษะ มันก็จะยากขึ้นสำหรับเธอที่จะเพิ่มระดับของมันอีกครั้ง

‘จะต้องใช้เวลานานกว่าจะทำให้ [ลักลอบ] ไปถึงระดับเชี่ยวชาญได้! ฉันเสียเวลาไปสี่วันแล้ว! ฉันไม่สามารถรออีกต่อไป และยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังต้องการเวลาเพื่อทำความคุ้นเคยกับ [ร่างเทพ] ในภายหลัง! งั้นรวมกันเดี๋ยวนี้เลยดีกว่า!’

[ลักลอบ (Lv3), ลบกลิ่น (เชี่ยวชาญ), เส้นทางลับ (เชี่ยวชาญ), เก็บเสียง (เชี่ยวชาญ), ลบล้างตัวตน (เชี่ยวชาญ) สามารถรวมกันเป็นความสามารถขั้นเทพ [ร่างเทพ] ได้โดยใช้แต้มทักษะ 20 แต้ม คุณต้องการที่จะรวมมันตอนนี้หรือไม่?]

‘ฟู่ววว… หวังว่าทักษะนี้จะเป็นทักษะที่น่าเหลือเชื่อตามชื่อของมัน ไม่อย่างนั้นมันจะทำให้ทุกอย่างพัง! ใช่!’

[คุณได้รับความสามารถขั้นเทพ [ร่างเทพ]]

[ร่างเทพ]: เมื่อเปิดใช้งาน ผู้ใช้จะล่องหนและผู้ใช้ยังสามารถทะลุผ่านวัสดุที่เป็นของแข็งหรือวัตถุทางกายภาพทั้งหมดได้

(หมายเหตุ 1: ความเสียหายที่เกิดจากวัตถุธาตุ/การโจมตีจะเพิ่มเป็นสองเท่า เมื่อผู้ใช้ใน [ร่างเทพ] [ร่างเทพ] จะถูกยกเลิกหากผู้ใช้สัมผัสวัตถุธาตุใดๆ หรือถูกโจมตีโดยการโจมตีของธาตุ!)

(หมายเหตุ 2: ผู้ใช้ยังได้รับความสามารถติดตัว [อำพลาง] สามารถเปิด/ปิดได้ตามความต้องการของผู้ใช้)

‘????????????!!!!!!!!!!!!!!!’

‘นอกจากอำพลางตัวได้แล้ว ตอนนี้ฉันสามารถผ่านวัสดุที่เป็นของแข็งได้ทั้งหมดงั้นหรอ! อู้หู้วววว! ช่างเป็นความสามารถขั้นเทพที่ทรงพลังเหลือเกิน! ตราบใดที่ฉันเปิดใช้งาน [ร่างเทพ] ใครก็แตะต้องฉันไม่ได้เลย!’

‘แล้วความสามารถติดตัว [อำพลาง] คืออะไร?’

ถังลี่เสวี่ยพยายามเปิด [อำพลาง] แต่เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยกับผลกระทบของมัน

กล่าวโดยย่อความสามารถ [อำพลาง] นี้คือ [ลบกลิ่น], [เส้นทางลับ], [เก็บเสียง] และ [ลบล้างตัวตน] รวมกันเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นความสามารถติดตัว อืม… อย่างน้อยความสามารถ [อำพลาง] นี้จะไม่ใช้ความแข็งแกร่งใด ๆ จากนี้ไป เพราะมันนับเป็นความสามารถติดตัวในตอนนี้

‘อะไรก็ได้! ตอนนี้ มาลองดูว่าพลังของ [ร่างเทพ] เป็นอย่างไร?!’

ถังลี่เสวี่ยเปิดใช้งาน [ร่างเทพ] ของเธอ และพยายามแตะแจกันใกล้ ๆ ด้วยอุ้งเท้าเล็ก ๆ ของเธอ แต่มันผ่านไปราวกับว่าเธอเป็นผี!

‘เจ๋ง! น่าเสียดายที่มันหมายความว่าฉันไม่สามารถสัมผัสของแข็งใดๆ ได้… เห้อ… มันยังหมายความว่าฉันไม่สามารถขโมยไอเท็มใดๆ ได้ เมื่อฉันยังคงอยู่ใน [ร่างเทพ] แบบนี้…’

ถังลี่เสวี่ยพยายามกระโดดขึ้นไปบนเตียง และเธอก็สามารถลงบนเตียงได้ ในขณะที่ยังอยู่ใน [ร่างเทพ]

‘แปลก… ทำไมฉันถึงยืนบนเตียงได้ ถ้าฉันสามารถผ่านวัตถุทั้งหมดได้’

เมื่อเธอนึกถึงสิ่งนั้น ร่างของเธอก็จมลงไปทันที และผ่านเตียงแล้วก็ลงไปที่พื้นใต้เตียง

‘เอ๊ะ? ตอนนี้ฉันผ่านเตียงแล้วหล่นลงไปที่พื้น? แปลก… แล้วทำไมฉันถึงยืนบนพื้นได้? พื้นดินหรือพื้นเป็นวัตถุแข็งไม่ใช่หรือ’

อีกครั้งเมื่อเธอคิดว่าเหตุใดเธอจึงไม่สามารถผ่านดินได้ ร่างกายของเธอก็เริ่มจมลงไปในดินราวกับว่าเธอยืนอยู่บนโคลน

ถังลี่เสวี่ยกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะข้างเตียงอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ยกเลิก [ร่างเทพ] ด้วยความตื่นตระหนก!

‘บ้าเอ้ย! ฉันสามารถควบคุมจุดที่ต้องการยืนได้งั้นหรอ? ถ้าฉันคิดว่าฉันต้องการผ่านโต๊ะนี้ และยืนอยู่บนพื้น [ร่างเทพ] ของฉันก็จะยอมให้ฉันเดินผ่านโต๊ะ และยืนบนพื้น…’

ถังลี่เสวี่ยค่อนข้างกลัวกับ [ร่างเทพ] นี้เมื่อเธอคิดว่า

‘จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าฉันล้มเหลวในการควบคุม [ร่างเทพ]? หมายความว่าฉันจะจมลึกลงไปในดินต่อไปโดยไม่มีที่ที่จะยืนเลยงั้นหรอ! และจะเกิดอะไรขึ้นหากฉันยกเลิก [ร่างเทพ] ขณะที่ฉันยังคงอยู่ในพื้นดินหรือกำแพง? ฉันจะถูกรวมไปกับสิ่งนั้นเลยงั้นหรอ??’

ร่างกายเล็กๆ ของถังลี่เสวี่ยสั่นด้วยความกลัว และสยองขวัญเมื่อเธอคิดถึงผลที่ตามมาทั้งหมด!

‘ดูเหมือนว่าฉันจะต้องใช้เวลามากขึ้นเพื่อทำความคุ้นเคยกับ [ร่างเทพ] นี้ จากนั้นเรียนรู้วิธีควบคุมและใช้งานอย่างถูกต้อง เนื่องจากฉันไม่ต้องการให้มีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นเมื่อฉันใช้มัน!’

เป็นครั้งแรกที่ถังลี่เสวี่ยได้เรียนรู้ว่ายิ่งความสามารถขั้นเทพแข็งแกร่งมากเท่าไร ก็ยิ่งควบคุมได้ยากขึ้นเท่านั้น และความเสี่ยงก็จะสูงขึ้นด้วยเช่นกัน! ก็… อันที่จริง กฎข้อนี้ไม่เพียงแต่ใช้ได้กับความสามารถขั้นเทพเท่านั้น แต่ยังใช้ได้กับพลังทุกชนิดด้วย!

ถังลี่เสวี่ยยังสรุปว่าธาตุหรือการโจมตีที่ระบบกล่าวว่าควรจะเกี่ยวกับไฟ น้ำ/น้ำแข็ง สายฟ้า ลม และดิน แต่เนื่องจากโลกมักจะเกี่ยวกับหินหรือโลหะจึงไม่รวมอยู่ด้วย เธอสามารถใช้ [ร่างเทพ] เพื่อผ่านน้ำ

ขณะที่อยู่ใน [ร่างเทพ] ถังลี่เสวี่ยยังคงรู้สึกหนาวหรือร้อน ดังนั้นจุดอ่อนของเธอจึงเป็นเหมือนความร้อน หรือความเย็นมากกว่าวัตถุหรือการโจมตีบางอย่าง… และเมื่อความร้อนหรือความเย็นนั้นถึงเกณฑ์บางอย่างก็สามารถทำลาย [ร่างเทพ] ได้ และก็อาจจะทำให้เธอได้รับบาดเจ็บ

หลังจากใช้เวลาหนึ่งวันครึ่งในการทำความคุ้นเคย และฝึกฝนวิธีใช้ [ร่างเทพ] อย่างเหมาะสม ถังลี่เสวี่ยแทบจะไม่สามารถควบคุมตำแหน่งที่เธอจะยืนได้ แต่อย่างน้อยเธอก็จะไม่จมลงสู่พื้นดินหรือพื้นเหมือนเมื่อก่อน เธอพยายามสัมผัสอะไรบางอย่างในขณะที่อยู่ใน [ร่างเทพ] แต่ก็ยังไม่เกิดผลใดๆ

นับวันนี้ถังลี่เสวี่ยใช้เวลาห้าวันครึ่งแล้ว! เธอมีเวลาเพียงหนึ่งวันครึ่งในการทำภารกิจให้สำเร็จตามที่ระบบบอกไว้!

เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้าย ถังหลี่เสวี่ยจึงตัดสินใจไปเยี่ยมผู้อาวุโสหลินคืนนี้!

แต่ก่อนหน้านั้น เธอต้องการถามคำถามบางอย่างที่อยู่ในใจเธอมาถึงตอนนี้ และผู้ที่จะตอบคำถามเธอได้ก็คือแม่กิ้งก่าของเธอเท่านั้น! ดังนั้นเธอจึงเปิดใช้งาน [วิ่ง] และพุ่งไปที่ป้อมปราการของกิ้งก่าปีกตาแดงนั้นให้เร็วที่สุดก่อนที่ท้องฟ้าจะมืดมิด!