เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 34

เฟิงเอ๋อและเฟิงซานวางเสี่ยวเฮยไว้บนเตียง จากนั้นพวกเขาก็หยิบกล่องเก็บยาจากตู้ใกล้เคียง พวกเขานำยาออกมาหลายเม็ดและป้อนให้เสี่ยวเฮยซึ่งยังคงนอนราบอยู่บนเตียง

แต่ก่อนที่เสี่ยวเฮยจะกลืนยาทั้งหมดลงไป เขาก็อ้วกออกมาพร้อมกับเลือดจำนวนมาก

ถังลี่เสวี่ยกังวลจริงๆ ว่าเสี่ยวเฮยจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงรีบวิ่งไปหาเฟิงซานและดึง [ยาฟื้นฟู] ออกจากคลังระบบของเธอ

เธอปีนขึ้นไปบนเตียงแต่ไม่สามารถเข้าใกล้เสี่ยวเฮยได้เนื่องจากเฟิงเอ๋อ และเฟิงซานล้อมรอบเขา ซึ่งกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาเสี่ยวเฮย

ถังลี่เสวี่ยกระโดดไปที่ไหล่ของเฟิงซานในครั้งนี้ และพยายามให้ [ยาฟื้นฟู] แก่เฟิงซานเพื่อที่เขาจะได้ให้เสี่ยวเฮยกินมัน

แต่ถังลี่เสวี่ยกลับพบบางสิ่งที่เหลือเชื่อแทน…

“เสี่ยวไป๋ ได้โปรดอย่ารบกวนเราตอนนี้! เจ้านายของเราอยู่ในสภาพวิกฤต! ดังนั้นได้โปรดตอนนี้ไปเล่นคนเดียวที่มุมห้องก่อนนะ!” เฟิงซานพูดกับถังลี่เสวี่ยแต่เสียงของเขามีความกังวล และความรำคาญ

ถังลี่เสวี่ยตกตะลึงและคิดว่า

‘นายคนนี้นี่งี่เง่าเกินกว่าจะมองเห็นสิ่งที่ฉันถืออยู่หรือไงกัน… แต่ช่างมันก่อนแล้วกัน! ฉันต้องป้อน [ยาฟื้นฟู] นี้ให้เสี่ยวเฮยในทันที!’

ถังลี่เสวี่ยเปิดใช้งานทักษะการแทรกซึมที่สมบูรณ์แบบของเธอห้าอย่าง [ลักลอบ], [ลบกลิ่น], [เก็บเสียง], [เส้นทางลับ] และสุดท้าย [ลบล้างตัวตน] ของเธอ เมื่อพวกเขามองไม่เห็นและตรวจไม่พบเธอจากนั้นเธอก็กระโดดลงข้างเสี่ยวเฮยที่ยังคงนอนอยู่บนเตียง

เฟิงเอ๋อและเฟิงซานกำลังตื่นตระหนกด้วยอาการวิกฤตของเสี่ยวเฮยมากเกินไปในขณะนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้สังเกตว่าถังลี่เสวี่ยหายไปจากห้องในตอนนี้

เฟิงซานเปิดปากของเสี่ยวเฮยอีกครั้ง เพื่อป้อนยาเม็ดยาจากกล่องเก็บยาอีกครั้ง และถังลี่เสวี่ยใช้โอกาสนั้นในการป้อนยา[ยาฟื้นฟู] ที่มีศักยภาพของเธอให้กับเสี่ยวเฮย

ตอนนี้เสี่ยวเฮยได้กิน [ยาฟื้นฟู] จากเธอแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเขาอีกต่อไป ตราบใดที่เสี่ยวเฮยไม่หยุดหายใจ เขาก็จะหายเป็นปกติเมื่อรุ่งเช้ามาถึง

เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากกิน [ยาฟื้นฟู] ประสิทธิภาพของมันก็พิสูจน์ด้วยตัวมันเองแล้ว เสี่ยวเฮยหยุดไอ และเลือดที่ไหลออกจากปากของเขาและที่อื่นๆ ของเขาก็หยุดลงเช่นกัน

ใบหน้าของเสี่ยวเฮยที่ซีดเหมือนซากศพก่อนหน้านี้ ตอนนี้เริ่มฟื้นคืนความสดใสขึ้นทีละน้อย หน้าอกของเขาที่ก็เริ่มฟื้นตัวอย่างช้าๆ แต่ก็สมเหตุสมผลเนื่องจากยาจำเป็นต้องสร้างอวัยวะภายในทั้งหมดของเขาที่บดไป และซ่อมกระดูกทั้งหมดในหน้าอกของเขา

เฟิงเอ๋อและเฟิงซานถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อพวกเขาเห็นอาการของเสี่ยวเฮยคงที่แล้ว และเขาก็เริ่มฟื้นตัวแล้ว

ถังลี่เสวี่ยกระโดดและตบหลังศีรษะของเฟิงซานด้วยอุ้งเท้าขนยาวของเธอ เมื่อความสนใจของเฟิงซานเปลี่ยนไปที่เธอ เธอเริ่มชี้ไปที่เสี่ยวเฮยและชี้ไปที่ตัวเอง

‘เกิดอะไรขึ้นกับเขา? อธิบายให้ฉันฟังสิ!’

เฟิงซานเคยโต้ตอบกับถังลี่เสวี่ยมาหลายครั้งแล้ว เช่น ให้อาหาร หรือเครื่องดื่มแก่เธ อเมื่อเจ้านายของเขายุ่งเกินกว่าจะดูแลเธอ และเขาเข้าใจว่าถังลี่เสวี่ยเป็นสัตว์เลี้ยงตัวโปรด และเธอก็ฉลาดมาก มันก็สมเหตุสมผลเช่นกัน ถ้าเธอกังวลเกี่ยวกับเขาและถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้านายของเธอ

เฟิงซานลังเลมองไปที่เสี่ยวเฮย จากนั้นจึงหันไปหาถังหลี่เสวี่ยไปมา ในท้ายที่สุดเขากลัวว่าถังหลี่เสวี่ยจะเอะอะกับมัน แล้วก็โกรธเคือง ดังนั้นเขาจึงยอมและบอกเธอทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องนี้

ในขณะที่เฟิงซานอธิบายทุกอย่าง ถังลี่เสวี่ยฟังอย่างระมัดระวัง แล้วเธอก็ทดลองบางอย่างต่อหน้าเขา

ถังลี่เสวี่ยนำสิ่งของหลายรายการออกจากช่องเก็บของของระบบ เช่น [ยาเพิ่มความแข็งแรง], [ยาฟื้นฟู] และ [คู่มือมือใหม่โลกอมตะ] จากนั้นวางมันต่อหน้าเฟิงซาน

ตอนแรกถังลี่เสวี่ยกลัวจริงๆ ว่าการทำเช่นนี้ จะเป็นการเปิดโปงระบบของเธอ แต่เธอแน่ใจ 70-80% ดังนั้นเธอจึงยังคงกัดฟัน และตัดสินใจลองใช้มันในท้ายที่สุด

และผลก็คือ… เฟิงซานมองไม่เห็นสิ่งที่ถังลี่เสวี่ยนำออกมาจากระบบ และเขาก็จ้องไปที่ถังลี่เสวี่ยตามปกติ!

‘ไอเทมทั้งหมดจากระบบ ไม่มีใครสามารถมองเห็นได้ นอกจากฉันงั้นสินะ! เป็นระบบที่น่าประทับใจจริงๆ!’

อีกหนึ่งคุณลักษณะที่น่าทึ่งจากระบบที่ถังลี่เสวี่ยสามารถค้นพบได้ และเป็นอีกครั้งที่เธอหัวเราะคิกคักและเต้นรำอย่างมีความสุขเมื่อค้นพบมัน

แต่ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์ที่จะเฉลิมฉลอง หรือรู้สึกมีความสุขเกี่ยวกับเรื่องนี้ เนื่องจากเรื่องราวของ เฟิงซานทำให้ถังลี่เสวี่ยโกรธมาก

กล่าวโดยสรุปเสี่ยวเฮยไปที่บ้านของผู้อาวุโสหลินอีกครั้งในวันนี้เพื่อเจรจา แต่เขาไม่เพียงพบผู้อาวุโสหลินคนเดียว แต่ยังพบลุงอ้วนของเขาที่นั่นด้วย

เสี่ยวเฮยถามผู้อาวุโสหลินเพื่อพูดคุยส่วนตัวเกี่ยวกับการกระจายทรัพยากร แต่ผู้อาวุโสหลินกล่าวว่าลุงอ้วนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา และลุงอ้วนยังยืนกรานที่จะฟังการสนทนาของพวกเขาโดยบอกว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องสนใจเขา

ในท้ายที่สุดเสี่ยวเฮยถูกบังคับให้หารือเกี่ยวกับการกระจายทรัพยากรกับผู้อาวุโสหลินต่อหน้าลุงอ้วนของเขา ไม่ใช่เพราะลุงอ้วนของเขาบังคับเขา แต่เพราะฝ่ายของเสี่ยวเฮยต้องการทรัพยากรการฝึกฝนอย่างมาก เนื่องจากของที่พวกเขามีนั้นเกือบจะหมดแล้ว

เมื่อเจ้าอ้วนหัวโล้นนั่งใกล้ และคอยปกป้องเขา ผู้อาวุโสหลินก็ยิ่งกล้าหาญมากขึ้นกว่าเดิม และเขายังคงกดดันเสี่ยวเฮย เพื่อทำให้เสี่ยวเฮยโกรธจัด

ผู้อาวุโสหลินถึงกับพูดประมาณว่า

‘คุณไม่พอใจอะไรงั้นหรอ? ฉันไม่เคยบังคับให้คุณให้ส่วนผสมและวัสดุทั้งหมดกับฉัน … ‘

เขายังพูดอีกว่า

‘ถ้าคุณไม่พอใจ ก็รีบไปเถอะ! ไปขอให้นักเล่นแร่แปรธาตุคนอื่นปรุงยาของคุณ!

ในฐานะที่เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในนิกายปีศาจอสูร ‘ปรมาจารย์’ เสี่ยวเฮยจะไม่โกรธเคืองต่อหน้าผู้อาวุโสหลินที่เปลือยกายยั่วยุได้อย่างไร!

เสี่ยวเฮยขยับไปตบหน้าผู้อาวุโสหลิน แต่ลุงอ้วนของเขาที่นั่งใกล้ผู้อาวุโสหลินอย่างใกล้ชิด เขา (ลุงอ้วน) จะปล่อยให้เสี่ยวเฮยทำอย่างนั้นกับคนของเขาได้อย่างไร!

ลุงอ้วนหัวล้านคนนั้นปกป้องผู้อาวุโสหลิน ในขณะที่เสี่ยวเฮยต้องการสอนบทเรียนให้กับผู้อาวุโสหลินดังนั้นพวกเขาสองคนจึงต่อสู้อย่างดุเดือด!

แต่การฝึกฝนของพวกเขานั้นห่างกันมาก เสี่ยวเฮยก็อยู่ที่ขั้นก่อตั้งรากฐานเท่านั้น เมื่อลุงอ้วนของเขาอยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นสร้างแกนแล้ว!

การโจมตีของลุงอ้วนนั้นรุนแรงมาก และเขาตั้งใจจะฆ่าเสี่ยวเฮยจริงๆ แต่ในฐานะอัจฉริยะที่ได้รับการยกย่องเสี่ยวเฮย ก็ไม่แพ้ง่าย ๆ เขายังจัดการการโจมตีหลายครั้งจากการโจมตีถึงตายของลุงของเขาได้หลายสิบกระบวนท่าก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บสาหัส

ถ้าไม่ใช่เพราะปู่ของเสี่ยวเฮยที่มาทันเวลาเพื่อหยุดการต่อสู้เสี่ยวเฮยก็คงจะได้ไปพบกับพ่อที่เสียชีวิตไปนานแล้วในแดนมรณะ

‘ไอนรกเอ้ย! ไอ้เลวนั่น! กล้าดียังไงมาทำร้ายนางสนมคนโปรดของราชินีคนนี้! รนหาที่ตายจริงๆ!’

ดวงตาของถังลี่เสวี่ยหรี่ลงอย่างอันตราย เมื่อรัศมีอันเย็นชาที่เธอเปล่งออกมาจากร่างกายเล็กๆ ของเธอทำให้แม้แต่เฟิงซานก็สั่นสะท้านด้วยความตกใจ

‘ออร่าเย็นเฉียบที่รุนแรง และการแสดงออกที่โหดร้ายนี้… ทำไมฉันถึงรู้สึกได้ถึงออร่าที่เย็นชาเช่นนี้? ใช่เลย! มันเกือบจะเหมือนกับปรมาจารย์หนุ่ม!’ เฟิงซานคิดขณะค่อยๆ ถอยตัวเองไปที่มุมห้องด้วยความกลัว

‘น่ากลัวมาก! แม้แต่สัตว์เลี้ยงของปรมาจารย์หนุ่มก็มีนิสัยเหมือนเขา! นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมปรมาจารย์หนุ่มถึงรักจิ้งจอกตัวนี้ นี่คงเป็นเหตุผลสินะ!’ เฟิงซานและเฟิงเอ๋อคิดพร้อมกัน

แต่ถังลี่เสวี่ยไม่มีเวลาเหลือให้ทั้งสองคน เพราะสมองของเธอเริ่มคิดที่จะแก้แค้นให้เสี่ยวเฮยของเธอแล้ว

‘ก่อนจะตีหมาต้องดูเจ้าของก่อน! ในเมื่อเจ้ากล้าทำร้ายนางสนมในอนาคตของราชินีองค์นี้ ราชินีองค์นี้จะสอนบทเรียนที่ยากจะลืมเลือนแก่เจ้าว่า ‘ไม่ต้องการมีชีวิตอยู่แต่ไม่สามารถตายได้’ หมายความว่าอย่างไร!’