เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 29

‘เอ่อ… โอ้… เกิดอะไรขึ้นกับเสี่ยวเฮย ตอนที่ฉันไม่อยู่ล่ะเนี่ย?’

ถังลี่เสวี่ยต้องการแอบเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน

เธอเปิดใช้งานทักษะ [ลักลอบ] ของเธอ และกระโดดเข้าไปในห้องของเสี่ยวเฮยจากหน้าต่างด้านข้าง

เช่นเดียวกับการคาดเดาของถังลี่เสวี่ย เสี่ยวเฮยอยู่ในห้องของเขาจริงๆ แต่สภาพของเขายุ่งเหยิงจริงๆ

ดวงตาแดงก่ำ ผมยุ่งเหยิง และเสื้อผ้ารวมกับใบหน้าซีดของเขา แม้แต่ถังลี่เสวี่ยก็ทนไม่ได้ที่จะมองเขาในสภาพแบบนี้

แต่ถังลี่เสวี่ยไม่ต้องการขัดจังหวะการพูดคุยธุระของเสี่ยวเฮย ดังนั้นเธอจึงดูจากมุมห้องในตอนนี้ และฟังสิ่งที่พวกเขาพูดถึงอย่างเงียบๆ

เสี่ยวเฮยไม่ได้อยู่คนเดียวในห้องของเขา ยังมีลูกน้องของเขาคุกเข่าอยู่ข้างหน้าเขาอย่างเงียบ ๆ ในห้องคอยแจ้งข้อมูลให้เสี่ยวเฮย

สรุปแล้วเสี่ยวเฮยประสบปัญหาอย่างหนักในครั้งนี้ ฝ่ายของเขาไม่มีทรัพยากร แต่ตอนนี้ลุงอ้วนของเขากดดันเขามากขึ้นผ่านผู้อาวุโสหลิว

ผู้อาวุโสหลิวเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงซึ่งมีตำแหน่งสูงในนิกายปีศาจอสูร และไม่จำเป็นต้องถามอีก เขาร่วมมือกับลุงอ้วนของเสี่ยวเฮย

สำหรับนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงทั้งหมดที่ทำงานให้กับนิกายปีศาจอสูร นิกายจะจัดหาสมุนไพรและวัสดุทั้งหมดที่นักเล่นแร่แปรธาตุจำเป็นต้องใช้ในการปรุงยา แต่พวกเขาต้องนำยา 80% ที่พวกเขาปรุงสำเร็จให้กับนิกาย ในขณะที่พวกเขาสามารถรับยาได้ 20% เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสหลิวกดดันฝ่ายของเสี่ยวเฮยว่าเขาจะปรุงยาให้พวกเขาก็ต่อเมื่อพวกเขาให้ 50% ในขณะที่เสี่ยวเฮยรับได้ 50% เท่านั้น

นั่นเป็นเหตุผลที่เสี่ยวเฮยโกรธจัด ลองนึกภาพว่า 20% ของเม็ดยาทั้งหมดนิกายนั้นมีความมั่งคั่งอย่างคาดไม่ถึงอยู่แล้ว แต่ผู้อาวุโสหลิวขอ 50% ของยาตอนนี้ เหมือนกับการขอเลือดครึ่งหนึ่งในร่างกายของมังกร!

แต่สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งที่นอนพักผ่อนอยู่ที่มุมห้องก่อนจะลุกขึ้นยืน ดวงตาของเธอกลายแสดงถึงความเจ้าเล่ห์ และปากของเธอโค้งขึ้น ขณะที่เธอจินตนาการถึงความมั่งคั่งในการครอบครองของผู้อาวุโสหลิวผู้ละโมบ

‘ผู้อาวุโสหลิวอาจจะมียาอยู่ในห้องของเขามากมายจนเขาไม่สามารถนับมันได้! เขาอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ถ้าฉันเอายาสองสามขวดออกมาจากที่นั่น!’

ยิ่งถังลี่เสวี่ยคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น แม้กระทั่งหางที่มีขนนุ่มเนียนของเธอก็กระดิกเร็วขึ้นและเร็วขึ้น

อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุดเสี่ยวเฮยไม่สามารถทำอะไรกับผู้อาวุโสหลิวได้ เนื่องจากเขาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของลุงอ้วนและเสี่ยวเฮยทำได้เพียงพยายามพูดคุยเรื่องการจัดสรรยากับผู้อาวุโสหลิวให้ดียิ่งขึ้น หรือพยายามหานักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงที่มีชื่อเสียงคนใหม่ เพื่อเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุส่วนตัวของฝ่ายเสี่ยวเฮย

แต่มันง่ายกว่าที่จะพูดเพราะนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงที่สามารถปรุงยาคุณภาพสูงไม่ใช่กะหล่ำปลีที่คุณสามารถหาได้จากทุกที่ ทั้งหมดเป็นของหายากอย่างแท้จริง มีเพียงหนึ่งในหมื่นเท่านั้น และส่วนใหญ่เข้าร่วมหนึ่งในนิกายคุณธรรมอย่างนิกายนักเล่นแร่แปรธาตุ

เสี่ยวเฮยลูบหัวที่ปวดเมื่อยและส่งลูกน้องออกไปทำงานของตัวเอง

หลังจากที่เสี่ยวเฮยปิดประตูห้องของเขาเอง เขาจึงตระหนักว่าถังลี่เสวี่ยกลับเข้ามาในห้องของเขาแล้ว

“เสี่ยวไป๋! เมื่อคืนคุณไปไหนมา! คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงคุณมาก!” เสี่ยวเฮยเดินไปหาถังลี่เสวี่ยและกอดเธอเบา ๆ

‘โอ … โอ้ … ฉันขอโทษ … ‘

ถังลี่เสวี่ยหลับตาอย่างสบายเมื่อ เสี่ยวเฮยลูบและหวีขนที่อ่อนนุ่มของเธอเบา ๆ จากศีรษะไปทางหลังของเธอ

“ถ้าคุณไม่กลับมาที่ห้องเหมือนเมื่อคืนนี้ ฉันจะไม่ทำเนื้อย่างที่คุณชอบให้คุณในวันรุ่งขึ้น! เข้าใจไหม!” เสี่ยวเฮยตำหนิถังลี่เสวี่ยอย่างรุนแรง

ถังลี่เสวี่ยไม่รู้ว่าจริงๆแล้ว เสี่ยวเฮยกำลังรอให้เธอกลับมาตลอดทั้งคืน

เขาเริ่มตื่นตระหนกเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น แต่เสี่ยวไป๋คนโปรดของเขายังไม่กลับมา นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เขามีสภาพที่ไม่ค่อยดี หากเป็นตัวตนปกติของเขา เขาจะไม่แสดงท่าทางที่น่าสมเพชแบบนี้ต่อผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เพราะมันจะแสดงให้เห็นเฉพาะจุดอ่อนของเขาเท่านั้น

อย่ามองว่าเสี่ยวเฮยปฏิบัติต่อถังลี่เสวี่ยเหมือนสัตว์เลี้ยงของเขาเสมอ แต่ที่จริงแล้วไม่มีใครรู้เลยว่าถังลี่เสวี่ยครอบครองส่วนที่สำคัญที่สุดในหัวใจของเสี่ยวเฮย

เสี่ยวเฮย ไม่เคยรู้ว่าใครเป็นแม่ของเขา และพ่อของเขาเข้มงวดกับเขามาก เข้มงวดเกินไปด้วยซ้ำ! ดังนั้นเสี่ยวเฮยจึงไม่รู้สึกถึงความรักที่พ่อมีต่อเขา เขารู้เพียงว่าพ่อของเขาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบต่อนิกาย และเขาก็ฝึกฝนเหมือนคนถูกสิง

ไม่มีใครรู้ และคนที่ใกล้ชิดเขาที่สุดคือเฟิงอี้ (ผู้ช่วยที่หักหลังเขา)

พวกเขาฝึกด้วยกันมาตั้งแต่เล็ก ๆ และเฟิงอี้ก็อยู่เคียงข้างเสี่ยวเฮย เขาทำตามทุกคำสั่งของเสี่ยวเฮยอย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่มีข้อผิดพลาด

สำหรับเสี่ยวเฮย เฟิงอี้เป็นเพื่อนในวัยเด็กของเขา และเฟิงอี้ก็เป็นเหมือนพี่ชายของเขาที่อยู่ใกล้ชิดกว่าพ่อของเขาเอง และเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่น่าเชื่อถือมาก

การทรยศของเฟิงอี้ทำให้เขาเจ็บปวดที่สุด มันไม่ใช่เพียงบาดแผลจากมีดสั้นสีดำที่เกือบคร่าชีวิตเสี่ยวเฮย แต่เป็นบาดแผลที่หัวใจของเขา ความเชื่อ ความไว้วางใจของเขา และวิธีที่เขามองโลกนี้อย่างแท้จริง

นั่นเป็นสาเหตุที่เซียวเฮยฆ่าเฟิงอี้ก่อนหน้านั้น เพราะเขากลัวว่าหลังจากที่เขาได้ยินคำแก้ตัวของเฟิงอี้เสี่ยวเฮยจะให้อภัยเฟิงอี้ในท้ายที่สุด แม้ว่าเฟิงอี้จะทรยศ

ในขณะที่เสี่ยวเฮยสูญเสียพี่ชายที่สนิทที่สุดของเขา ผู้ใต้บังคับบัญชาที่สำคัญที่สุดของเขา และเพื่อนสมัยเด็กที่เขาไว้วางใจอย่างเต็มที่ เสี่ยวไป๋ก็เข้ามาในโลกของเขาแทนที่เฟิงอี้ในฐานะเสาหลักก่อนที่โลกของเขาจะพังทลายลงเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

มันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ!

ถ้าในเวลานั้นคนที่ช่วยเสี่ยวเฮยเป็นมนุษย์ เขาจะไม่รู้สึกแบบนี้อย่างแน่นอน เขาจะกลายเป็นคนขี้สงสัย และหวาดระแวง คิดว่าคนที่ช่วยเขาต้องการอะไรจากเขาอย่างแน่นอน ในท้ายที่สุดเขาจะให้รางวัลคนพวกนั้นอย่างไม่เห็นแก่ตัว และบอกลาพวกเขา

แต่คนที่ช่วยเขาจริง ๆ แล้วเป็นสัตว์ดุร้ายตัวเล็ก ๆ ที่ไร้พลัง! ด้วยร่างเล็กของเธอ เธอพาเขาไปยังที่ปลอดภัย! จากนั้นค้นหายาแก้พิษของเขาจากป่าแสงจันทร์ที่เต็มไปด้วยอันตราย! เธอยังใช้สมุนไพรหายากล้ำค่าที่สามารถรักษาบาดแผลที่สำคัญได้ในทันทีเพื่อรักษาเขา!

เป็นเรื่องยากมากที่หัวใจของเสี่ยวเฮยจะไม่ถูกกระตุ้นโดยความเมตตา และความทุ่มเทของถังลี่เสวี่ย

สำหรับเสี่ยวเฮยคนปัจจุบันถังลี่เสวี่ยเป็นเสาหลักในโลกของเขา เขามั่นใจว่าถังลี่เสวี่ยจะไม่ชอบเฟิงอี้ที่ทรยศ เขายังมั่นใจว่าในฐานะสัตว์ร้าย ถังลี่เสวี่ยจะติดตามเขาอย่างซื่อสัตย์ตราบเท่าที่เขาปฏิบัติต่อเธอเป็นอย่างดี

แต่คุณรู้ไหมฉันคิดว่าความบังเอิญแบบนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญจริงๆ แต่มันเกิดจาก [สติกเกอร์นำโชค] ที่ ถังลี่เสวี่ยใช้เมื่อเธอช่วยชีวิตเสี่ยวเฮย

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากโชคเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ และไม่มีใครพิสูจน์ได้จริง ดังนั้นข้ามไปก่อน

เมื่อถังลี่เสวี่ยอยู่ในอ้อมกอดของเขาเส้นประสาทที่ตึงเครียดของเสี่ยวเฮยก็คลายลงอย่างรวดเร็ว และเมื่อเขาเล่นกับถังลี่เสวี่ยด้วยท่าทางผ่อนคลายบนเตียงของเขา เขาก็เผลอหลับไปในที่สุด

ถังลี่เสวี่ยจ้องมองใบหน้าที่หลับใหลของเสี่ยวเฮยอย่างตั้งใจ ในขณะที่คำพูดและคำเตือนของกิ้งก่าปีกตาแดงยังคงเล่นอยู่ในใจของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

‘เสี่ยวเฮย … ถ้าฉันมีวิวัฒนาการจริงๆ … คุณจะ … เห้อ … น่าเสียดาย’ ถ้า ‘ในโลกนี้! ฉันถังลี่เสวี่ยจะไม่เอาชีวิตของฉันไปอยู่ในมือของคนอื่นอีกต่อไป! แม้แต่พระเจ้าก็เถอะ!’

แม่ของเธอเสียชีวิตจากการให้กำเนิดเธอ พ่อของเธอหนีไปโดยทิ้งเพียงหนี้ของเขาไว้ ในขณะที่พี่ชายคนโตของเธอยังคงต้องรับรักษาเนื่องจากไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย หลังจากทำงานหนักเพื่อจ่ายค่ายาของเธอ

ตั้งแต่นั้นมา ถังลี่เสวี่ยเชื่อเสมอว่าถ้าเธอเอนกายลงสู่พื้นโลก โลกจะสลาย และถ้าเธอพึ่งพาสวรรค์สวรรค์จะพังทลาย เธอไม่เคยพึ่งพาใครนอกจากตัวเธอเอง!

ถังลี่เสวี่ยลงเอยด้วยการนอนในอ้อมกอดของเสี่ยวเฮย เนื่องจากเธอเหนื่อยมากกับการวิ่งไปรอบ ๆ ต่อสู้และสำรวจตลอดทั้งคืนจนถึงเช้า

…..

…

.

เมื่อถังลี่เสวี่ยลืมตาขึ้น และตื่นขึ้นมาตอนนี้ก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

เสี่ยวเฮยไปทำงานแล้ว แต่เขาปรุงเนื้อย่างของถังลี่เสวี่ยด้วยตัวเองแล้ววางลงบนโต๊ะอย่างสวยงามเพื่อให้เธอกินทันทีที่เธอตื่น

ขณะกินเนื้อย่างที่เธอโปรดปราน ถังลี่เสวี่ยตัดสินใจตรวจสอบรายการเมนูวิวัฒนาการที่ 2 ของเธอ เพื่อดูว่าเธอสามารถพัฒนาสายพันธุ์ชนิดใด พร้อมกับความต้องการในการวิวัฒนาการ

[คุณสามารถเลือกระหว่างวิวัฒนาการครั้งที่ 2 หรือการสร้าง (ตันเถียน) คุณเลือกอันไหน?]

‘หืมมมมมม!!! แค่ก…แค่ก…แค่ก… ‘

ถังลี่เสวี่ยเกือบสำลักตายเพราะการเลือกอย่างกะทันหันเหล่านี้