เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 27

ถังลี่เสวี่ยชี้อุ้งเท้าเล็ก ๆ ของเธอไปที่มังกรปลอม แล้วกอดตัวเองเหมือนถูกมัด และชี้นิ้วหัวแม่โป้งลง

‘คุณ … ถูกผูกมัด … ไม่ดีเลย!’

เธอยังถ่มน้ำลายลงกับพื้นในขณะที่แสดงท่าทางที่ดูถูกเหยียดหยามในตอนท้าย

การแสดงออกที่ตะลึงงันในปัจจุบันของกิ้งก่าปีกตาแดงนั้นเหมือนกับปฏิกิริยาแรกของเสี่ยวเฮยเมื่อเขาได้พบกับถังลี่เสวี่ย

“เจ้า! เจ้าเป็นสัตว์ป่าดุร้ายจริงๆหรือ! เป็นไปไม่ได้! สติปัญญาของเจ้าจะสูงขนาดนี้ได้อย่างไรในเมื่อเจ้ายังคงเป็นเพียงสัตว์ป่าที่ดุร้าย! เจ้า … เจ้าต้องเป็นสัตว์วิญญาณที่ปลอมตัวมาใช่มั้ย!”

“แต่… นั่นเป็นไปไม่ได้เช่นกัน ฉันไม่รู้สึกถึงพลังชีวิตใด ๆ ที่เปล่งออกมาจากร่างกายของเจ้า ดังนั้นเจ้ายังคงเป็นสัตว์ดุร้าย!”

มังกรตัวปลอมยังคงกระพริบตาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความไม่เชื่อ ราวกับพยายามตื่นจากความฝันในขณะที่ยังคงสั่นศีรษะขนาดยักษ์ของมันราวกับเสียงกลองที่สั่นสะเทือน

ถังลี่เสวี่ยกลอกตาด้วยความรังเกียจ เธอดูถูก ‘กบตัวนี้ที่ก้นบ่อ’ มังกรปลอมที่ไม่เคยเห็นโลก

‘ไม่เอาน่า… คุณคือมังกรตัวปลอมที่อยู่ห่างจากการเป็นสัตว์วิญญาณเพียงไม่กี่ก้าว! นี่มันเรื่องใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ?!’

กิ้งก่าปีกตาแดงตื่นขึ้นจากอาการมึนงง หลังจากที่มันเห็นการแสดงออกที่ดูถูกเหยียดหยามของถังลี่เสวี่ยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

“แค่ก… แค่ก… ไอ้หนู เจ้ามาจากไหน เจ้านายของเจ้าเป็นใคร เจ้าหลงทางหรือเปล่า” กิ้งก่าปีกตาแดงไอสองสามครั้งแล้วแสดงความสง่างามกลับคืนมา

‘เห้อ … มันสายเกินไปแล้วที่คุณจะทำตัวเหมือนมังกรปลอมที่น่านับถือ!’ ถังลี่เสวี่ยคิด แต่เธอพยายามซื้อเวลาสำรวจสถานที่แห่งนี้เพื่อที่เธอจะพยายามทำตัวให้ดีกับมังกรปลอมตัวนี้ในตอนนี้

ถังลี่เสวี่ยนั่งบนพื้น และวางอุ้งเท้าทั้งสองไว้บนหลังแล้วเริ่มแสดงสีหน้าเย็นชาลงบนใบหน้าของเธอ ปัจจุบันเธอทำตัวเหมือนที่เสี่ยวเฮย มักจะแสดงออกตัวต่อหน้าคนอื่นอย่างเย็นชาและห่างไกล

“เอ๊ะ… เจ้าเป็นสัตว์เลี้ยงของไอ้โม่นั่นเหรอ ถอนหายใจ…” กิ้งก่าปีกตาแดงถอนหายใจ ดวงตาของมันก็เต็มไปด้วยการหวนคิดถึง จากนั้นเขาก็เงียบไปชั่วครู่ขณะที่จ้องมองไปที่ถังลี่เสวี่ยอย่างจริงจัง

“เด็กน้อย… ไม่… เด็กสาว บอกฉันมาตรงๆ เจ้าตกหลุมรักเด็กโม่คนนั้นหรอ ถึงตามเขากลับมาที่นี่?”

ตอนแรกถังลี่เสวี่ยคิดว่ากิ้งก่าปีกตาแดงเพียงแต่พยายามแกล้งเธอ แต่หลังจากเห็นการแสดงออกที่ร้ายแรงของมัน ถังลี่เสวี่ยก็ตระหนักว่ามังกรปลอมตัวนี้กำลังพยายามบอกสิ่งที่สำคัญกับเธอ

ถังลี่เสวี่ยพิจารณาอย่างจริงจังสักสองสามนาที… เธอตกหลุมรักเสี่ยวเฮยจริงๆ ก่อนหน้านี้เป็นเหตุว่าทำไมเธอถึงตามเขามาที่นี่?

‘อืม … ไม่แน่นอน! พูดตามตรงถ้าฉันสามารถสร้างเปลวไฟของตัวเอง และปรุงเนื้อย่างของตัวเองด้วยอุ้งเท้าเล็ก ๆ ของฉัน ฉันก็คงไม่มาที่หลุมกับดักที่เต็มไปด้วยอุบาย และผู้ฝึกฝนที่โหดร้ายแบบนี้หรอก! ‘

นั่นคือความจริง ถังลี่เสวี่ยเป็นเด็กผู้หญิงที่ป่วยหนักในชาติก่อน เธออาศัยอยู่ในสลัม ไม่เคยกินอาหารอร่อย ๆ และเธอมักจะอดอาหารเป็นเวลาสองสามวันแม้กระทั่งครึ่งเดือน!

ในชีวิตใหม่นี้สิ่งที่เธอกังวลมากที่สุดนอกเหนือจากการเอาตัวรอดไม่ใช่ความสุข แต่เป็นอาหาร!

ตราบใดที่เธอสามารถกินของอร่อยได้ทุกวันจนอิ่ม มันก็มีความสุขแล้วสำหรับเธอ!

คุณไม่ควรพูดว่าเธอเป็นคนตะกละหรือเลือกเพราะอาหาร ถ้าหากไม่เคยอดอาหารสองสามวันหรือครึ่งเดือนก่อนแบบเธอมาก่อน!

ก็เห็นกันได้ง่ายๆ ว่าสิ่งที่มนุษย์ทำคือการเก็บอาหารและเครื่องดื่มไว้ในที่กำบัง ไม่ใช่เงินหรือว่าทอง!

ในท้ายที่สุดถังลี่เสวี่ยก็ส่ายหัวเพื่อบ่งบอกว่าเธอไม่มีความรู้สึกใด ๆ กับเสี่ยวเฮย

“นั่นก็ดีแล้ว! จำไว้นะไอ้หนู…มนุษย์เป็นสัตว์ที่ชั่วร้ายและทรยศ! เจ้าไม่ควรเชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูด! เจ้าได้ยินฉันไหม อย่าเชื่อในมนุษย์!” กิ้งก่าปีกตาแดงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมกับ คำใบ้ของการคุกคาม

‘เกิดอะไรขึ้นกับมังกรปลอมตัวนี้? มันเคยตกหลุมรักมนุษย์มาก่อนหรือเปล่า? และถูกทรยศงั้นหรอ?  ฉันควรจะสงบสติอารมณ์ก่อนไม่งั้นฉันจะทำภารกิจไม่สำเร็จ ‘

ถังลี่เสวี่ยพยักหน้าพร้อมกับโบกอุ้งเท้าไปรอบ ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ของกิ้งก่าปีกตาแดง แต่กิ้งก่าปีกตาแดงรู้สึกได้ว่าถังลี่เสวี่ยไม่เชื่อในในสิ่งที่เขาพูด

“เด็กสาว ฉันรู้ว่าเจ้าไม่เชื่อฉัน…งั้นฉันจะถามเจ้าก่อน เจ้าเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในตลาดมืดนั่นหรือไม่ ทำไมสัตว์อสูรเหล่านั้นถึงไม่ขัดขืนหรือปฏิเสธคำสั่งของเจ้านายที่จะต่อสู้กันจนตาย?” กิ้งก่าปีกตาแดงถามอย่างจริงจัง ในขณะที่จ้องมองไปที่ถังลี่เสวี่ย

‘ถูกต้อง?! ทำไม…..’ คำถามนี้ดังก้องอยู่ในใจของถังลี่เสวี่ยมาก่อน แต่เธอตัดสินใจที่จะลืมเรื่องนี้ไปก่อน และมุ่งเน้นไปที่การทำภารกิจให้เสร็จก่อน

“คำตอบนั้นง่ายมาก! สัญญาผู้รับใช้ระดับปรมาจารย์! ทันทีที่เซ็นสัญญา สัตว์อสูรจะไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งหลักของมันได้! และถ้านายตายชีวิตสัตว์อสูรที่ทำสัญญาของพวกเขาก็จะตายไปเช่นกัน! ในขณะที่ถ้าสัตว์อสูรตายแล้ว เจ้านายของมันจะไม่ได้รับผลกระทบเลย! “

กิ้งก่าปีกตาแดงอธิบายอย่างอดทนกับถังลี่เสวี่ย

ถังลี่เสวี่ยตะลึงกับคำอธิบายของมังกรปลอม

‘สัญญาที่ไม่ยุติธรรมนั่นมันอะไรกัน! ฉันราชินีผู้นี้จะไม่ลงนามในสัญญาใดๆ แม้ว่าชีวิตของราชินีผู้นี้จะตกอยู่ในอันตรายก็ตาม! ‘

“เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถปฏิเสธได้หรือไม่ ฮ่าฮ่า … ถ้าเจ้าอ่อนแอกว่ามนุษย์ที่ต้องการทำสัญญากับเจ้า มนุษย์คนนั้นสามารถบังคับให้เจ้าเซ็นสัญญาได้!  และมนุษย์คนนั้นไม่จำเป็นต้องทำด้วยซ้ำ เพราะเขาแข็งแกร่งกว่าเจ้า พวกเขาสามารถขอความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสได้!” กิ้งก่าปีกตาแดงสามารถอ่านสีหน้าของถังลี่เสวี่ยและอธิบายได้

การแสดงออกของถังลี่เสวี่ยมืดลง และมืดมนทุกครั้งที่เธอได้ยินคำอธิบายของมังกรปลอม

‘แต่… แต่… เสี่ยวเฮยจะไม่บังคับให้ฉันเซ็นสัญญาที่ไม่เป็นธรรมใช่ไหม? ฉันหมายความว่าเราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม’

“เจ้าคิดว่าโม่แตกต่างจากคนอื่น เพราะเขาไม่ได้บังคับให้เจ้าลงนามในสัญญาเจ้านาย – คนรับใช้จนถึงตอนนี้ใช่หรือไม่ ผิด! เขาไม่ได้ทำแบบนั้นในตอนนี้ก็เพราะเจ้ายังเป็นสัตว์ดุร้าย! เจ้ายังไม่ได้สร้างแกนอสูรยังไม่สามารถบังคับให้เจ้าเซ็นสัญญากับเจ้านาย – คนรับใช้ได้! ทันทีที่เจ้ากลายเป็นสัตว์อสูร เขาจะบังคับให้เจ้าเซ็นมันทันที!”

กิ้งก่าปีกตาแดงเหยียบย่ำความหวังของถังลี่เสวี่ยด้วยคำพูดของเขาอย่างไร้ความปราณี

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกหดหู่มากในตอนนี้ แม้แต่หูและหางของเธอก็สั่นไหว

เมื่อมองไปที่ถังลี่เสวี่ยที่สิ้นหวังกิ้งก่าปีกตาแดงก็รู้สึกผิด ดังนั้นเขาจึงพยายามปลอบโยนเธอ

“ฟังนะเด็กน้อย… ไม่ใช่ความตั้งใจของฉันที่จะกดดันเจ้า แต่ฉันแค่อยากให้เจ้ารู้สถานการณ์ของเจ้าอย่างชัดเจน! เมื่อฉันเห็นว่าเจ้ามีสติปัญญาสูง ฉันรู้สึกได้ว่าเจ้าจะมีอนาคตที่สดใส! โอกาสของเจ้าที่จะเป็นสัตว์วิญญาณอาจสูงกว่าของฉัน…”

กิ้งก่าปีกตาแดงพูดกับถังลี่เสวี่ย ขณะที่จ้องมองไปทางเธอที่อ่อนโยนกว่า

“ฉันไม่อยากให้เจ้ามัวหมองกับไอ้สารเลวคนนั้น ฉันไม่อยากให้เจ้าฝันกลางวันทั้งวันเพื่ออยู่กับไอ้สารเลวนั่น เพราะมนุษย์กับสัตว์ดุร้ายจะไม่มีวันจบลงอย่างมีความสุขได้! ชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยเห็นจุดจบที่มีความสุขระหว่างมนุษย์กับสัตว์ดุร้าย!”

กิ้งก่าปีกตาแดงยังคงพยายามโน้มน้าวถังลี่เสวี่ยแต่ถังลี่เสวี่ยเข้าสู่โหมดการคิดของเธอแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ยินคำพูดของกิ้งก่าปีกตาแดงอีกต่อไป

‘ไอ้บ้า! เรียกได้ว่าสนิทจริงๆ! โชคดีที่ฉันได้พบกับมังกรปลอมตัวนี้ก่อนที่ฉันจะพัฒนาต่อไปเป็นระดับ [ไม่ธรรมดา]! มันคงสายเกินไปแล้วถ้าเสี่ยวเฮยบังคับฉันให้ลงนามในสัญญาคนรับใช้นั่น! ฉันต้องเริ่มวางแผนใหม่สำหรับอนาคตของฉัน!’

ตรงกันข้ามกับที่กิ้งก่าปีกตาแดงมอง ถังลี่เสวี่ยไม่ได้รู้สึกหดหู่หรือผิดหวังเลย เธอเริ่มคิดวิธีที่จะหลบหนีจากนิกายปีศาจอสูรได้อย่างปลอดภัย

“เมื่อเจ้ากลายเป็นสัตว์วิญญาณ เจ้าอาจจะได้ร่างมนุษย์แล้วเจ้าอาจเริ่มคิดว่าความรักระหว่างมนุษย์กับสัตว์ดุร้ายเป็นไปได้ด้วยวิธีนี้ แต่นั่นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่จริงๆ! ชีวิตของสัตว์วิญญาณอาจคงอยู่ได้หลายแสนปี แต่มนุษย์ พวกเขาจะเป็นผู้ฝึกฝนระดับสูง พวกเขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้เพียงไม่กี่พันปีเท่านั้น!”

กิ้งก่าปีกตาแดงพูดพล่ามต่อไป…..

“บางทีความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ดุร้ายอาจคงอยู่ได้นานหลายสิบหรือหลายร้อยปี แต่นั่นแหล่ะ! มนุษย์จะเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย จากนั้นพวกเขาก็จะเริ่มค้นหาหญิงหรือชายใหม่เพื่อสนองความต้องการของพวกเขา พวกเราสัตว์ดุร้าย ทุ่มเทและซื่อสัตย์เสมอ รักคู่ชีวิตเพียงคนเดียวตลอดชีวิต แต่มนุษย์ต่างจากเรา พวกเขาเป็นสายพันธุ์ที่ทรยศ ซึ่งพวกเขาจะพูดว่า A วันนี้และพูดว่า B พรุ่งนี้! พวกเขาไม่สามารถไว้ใจได้เลย!”

ปากของถังลี่เสวี่ยเริ่มกระตุกอย่างรุนแรง เมื่อความอดทนของเธอลดลง

‘ให้ตายเถอะ มังกรปลอมตัวนี้พูดเรื่องจริงทั้งนั้น คุณต้องเคยเป็นวิทยากร หรือทนายความในชาติที่แล้วแน่ๆ ไม่ก็เป็นนักเทศน์ทางศาสนา เพราะคำพูดทั้งหมดของเขาช่างน่าเชื่อเหลือเกิน แม้แต่ฉันตอนนี้ก็เริ่มเกลียดมนุษย์แล้ว ทั้งที่ชาติก่อนฉันเป็นมนุษย์! พอออ! หยุดเดี๋ยวนี้! ฉันต้องการเจรจา…เอ่อ…คุยด้วย‘