เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 19

ถังลี่เสวี่ยเปิดคู่มือมือใหม่ของโลกอมตะ และเริ่มอ่านเพื่อค้นหาวิธีการอื่น ๆ ที่เธอสามารถใช้เพื่อเพิ่มระดับได้

เธอพบว่าแตกต่างจากเธอที่กินเนื้อเพื่อเพิ่มระดับ ผู้ฝึกฝนทุกคนใช้หินวิญญาณและยาเพื่อเพิ่มการฝึกฝนให้เร็วขึ้น

ไม่ว่าจะใช้พลังงานบริสุทธิ์ที่เก็บไว้ในหินวิญญาณ หรือการปรับแต่งประสิทธิภาพของยาจากเม็ดยา ผู้ฝึกฝนสามารถใช้มันเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้นได้เร็วขึ้น เช่น การปรับความแข็งแกร่งของร่างกาย เสริมสร้างจิตวิญญาณของพวกเขา การชำระฉีของพวกเขาและอื่น ๆ

เหตุผลที่ลุงของเสี่ยวเฮย โม่ชองหลินและเสี่ยวเฮยมีความขัดแย้งกัน และจริงๆแล้วความขัดแย้งแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในนิกายปีศาจอสูรเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นทั่วโลกอมตะ

การที่จะเป็นผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งขึ้นนั้นต้องมีสามสิ่ง

ความสามารถ!

คู่มือการฝึกฝนและศิลปะการป้องกันตัว!

แหล่งข้อมูล!

ถ้าด้วยความสามารถเพียงอย่างเดียวโดยไม่ต้องใช้ทรัพยากรใด ๆ อัจฉริยะที่น่าทึ่งที่สุดจะต้องใช้เวลา 10 ปีในการไปถึงจุดสูงสุดของขั้นตอนการปรับสภาพร่างกาย

อย่างไรก็ตามคนโง่ที่ไร้ความสามารถที่โง่เขลาที่สุดหากได้รับทรัพยากรเพียงพอต้องใช้เวลาเพียง 5 ปีในการไปถึงจุดสูงสุดของขั้นตอนการปรับสภาพร่างกาย

แต่หากต้องการเรียนรู้ศิลปะการฝึกฝนระดับสูงหรือศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งคุณจะต้องมีความสามารถเหนือสิ่งอื่นใด!

ดังนั้นทั้งหมดนี้จะทำให้วงจรชั่วร้ายสมบูรณ์ ในการเรียนรู้ศิลปะการฝึกฝนระดับสูง หรือศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง คุณต้องมีพรสวรรค์ แต่เพื่อเพิ่มการฝึกฝนของคุณให้เร็วขึ้นคุณต้องใช้ทรัพยากรและเพื่อให้ได้ทรัพยากรที่เพียงพอ คุณต้องแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้นคุณต้องมีการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง และมีการประชันศิลปะการต่อสู้กัน!

ความสามารถจะได้รับเมื่อเกิดร่วมกับความเพียรพยายาม และการฝึกฝนอย่างหนัก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับแต่ละคน

ทุกคนสามารถได้รับเคล็ดลับการฝึกฝนศิลปะและคู่มือศิลปะการป้องกันตัว ก็ต่อเมื่อเข้าร่วมนิกายใด ๆ ตราบเท่าที่พวกเขาซื่อสัตย์ต่อนิกาย ผู้อาวุโสหรือปรมาจารย์จะมอบสำเนาให้พวกเขาอย่างง่ายดายเนื่องจากพวกเขาสามารถคัดลอกศิลปะการฝึกฝน และคู่มือศิลปะการป้องกันตัวได้มากตามที่พวกเขาต้องการ

แล้วทรัพยากรล่ะ?

เมื่อมีคนกินยาหรือสมุนไพรสวรรค์เพื่อเพิ่มการการฝึกฝน มันก็จะหายไป! สามารถใช้ได้เพียงคนเดียว!

ยิ่งไปกว่านั้นยิ่งการฝึกฝนของพวกเขาสูงขึ้น ก็จะยิ่งหาทรัพยากรที่เหมาะสมกับการฝึกฝนของพวกเขาได้ยากขึ้น ตัวอย่างเช่น ยาปรับสภาพร่างกาย เหมาะสำหรับผู้ฝึกฝนขั้นตอนการปรับสภาพร่างกาย เมื่อคนที่มีขั้นตอนการควบแน่นของฉีกินเข้าไปจะไม่ส่งผลใด ๆ ต่อร่างกายของพวกเขา

สำหรับคนที่มีการฝึกฝนสูงพอ ๆ กับโม่ชองหลิน ลุงของเสี่ยวเฮย ทรัพยากรที่เขาต้องการนั้นหาได้ยาก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล หากเขาต้องการที่จะเป็นปรมาจารย์เพื่อที่จะใช้สิทธิ์ทั้งหมดสำหรับตัวเขาเอง

และกรณีแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในนิกายปีศาจอสูรเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นใน 4 นิกายชั่วร้าย และ 5 นิกายที่มีคุณธรรม!

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมแม้ว่า 4 นิกายชั่วร้ายและ 5 นิกายที่มีคุณธรรมเกลียดกันมาก แต่พวกเขาก็ไม่เคยทำสงครามอย่างเต็มที่ พวกเขายุ่งเกินไปกับการดูแลความขัดแย้งภายในของตัวเอง!

ลองนึกภาพว่า 2 ฝ่ายที่ขัดแย้งกัน เช่น นิกายปีศาจอสูรนั้นวุ่นวายมาก แล้วนิกายอื่น ๆ ควรมีกลุ่มมากกว่านี้เช่น 3 กลุ่ม 4 ฝ่ายหรืออาจจะมากกว่านั้น ทำให้การต่อสู้ภายในเป็นไปอย่างนองเลือดและวุ่นวายมากขึ้น

ถังลี่เสวี่ยปิดคู่มือมือใหม่ของโลกอมตะ ในขณะที่ลูบหน้าผากที่มีขนยาวของตัวเองด้วยอุ้งเท้าเล็ก ๆ ของเธอ

‘โลกสับสนวุ่นวายอะไรอย่างนี้! โลกที่เต็มไปด้วยเลือดและซากศพ! … แต่มาคิดดูฉันก็ต้องการทรัพยากรเหมือนกันนี่หน่า! ‘

มีสองวิธีที่ถังลี่เสวี่ยสามารถคิดได้ในขณะนี้

วิธีแรกใช้ระบบ ‘ภารกิจ’ ของเธอในการเพิ่มระดับทักษะ แต่เธอต้องค้นคว้าอย่างละเอียดก่อนจึงจะตัดสินใจได้ว่าจะใช้มันอย่างไรให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

นั่นทำให้เธอมีวิธีที่สอง…กินยาฝึกฝน!

เธออยากจะลองมันจริงๆ…ยาฝึกฝนมีศักยภาพอย่างที่หนังสือคู่มือบอกหรือเปล่า? มันจะใช้ได้กับสัตว์ร้ายอย่างเธอด้วยหรือเปล่า? จากนั้นเธอก็เริ่มค้นหาเกี่ยวกับเป้าหมายของเธอในอีกไม่กี่วันข้างหน้าและเธอก็สามารถหาคำตอบได้

สาวกชุดขาวเป็นเพียงสาวกชั้นนอก การฝึกฝนของพวกเขาอยู่ในขั้นการชำระร่างกายเท่านั้น! ชี้เป้าง่าย! แน่นอนว่าเธอต้องเลือกคนที่อ่อนแอกว่ามากลั่นแกล้ง … ทำผิดเพื่อสอนบทเรียนให้พวกเขา!

สาวกเสื้อคลุมสีน้ำเงินเป็นสาวกชั้นในการฝึกฝนของพวกเขาในขั้นการควบแน่นของพลังฉี! ความแข็งแกร่งของพวกมันเทียบเท่ากับสัตว์อสูรที่อ่อนแอที่สุด!

สาวกเสื้อแดงเป็นสาวกแกนกลางการฝึกฝนของพวกเขาในขั้นการฝังเข็ม! ไม่ใช่คนที่เธอจะยุ่งได้อย่างแน่นอน!

ชายชุดดำไม่ใช่สาวก แต่เป็นผู้อาวุโสการฝึกฝนของพวกเขาในขั้นก่อตั้งรากฐาน … พวกเขาทุกคนรู้ว่าฉันเป็นสัตว์เลี้ยงของเสี่ยวเฮยดังนั้นพวกเขาจะไม่กล้าทำร้ายฉัน … อย่างไรก็ตามตอนนี้เสี่ยวเฮยก็อยู่ในขั้นก่อตั้งรากฐานด้วยเช่นกัน

โม่ชองหลินลุงของเสี่ยวเฮย อยู่ที่ขั้นสร้างแกน…นั่นคือเหตุผลที่เสี่ยวเฮยไม่มีความกล้า และความสามารถที่จะท้าทายเขาในตอนนี้

แต่ปู่ของเสี่ยวเฮย โม่ชานหมิงอยู่ที่ขั้นเริ่มตั้งจิตวิญญาณ และเป็นผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งที่สุดในนิกายนี้! น่าเสียดายที่ชีวิตของเขาใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว

… ..

…

.

ในขณะที่ผู้อาวุโสทุกคนยุ่งกับแผนการ และความขัดแย้งของพวกเข าสาวกระดับล่างก็มีส่วนแบ่งของความขัดแย้งเช่นกัน การขู่กรรโชก การปล้น การแบล็กเมล์ เป็นเหตุการณ์ปกติในทุกนิกายตราบเท่าที่ไม่มีการสังหารหมู่เกิดขึ้นผู้อาวุโสจะทำเป็นเหมือนมองไม่เห็นเรื่องที่เกิดขึ้น

“…มีคู่รักที่รักใคร่สนิทสนมอยู่ที่นี่! ฮ่าฮ่าฮ่า …” กลุ่มสาวกที่สวมชุดขาวพบคู่รักที่จูบกันหลังต้นไม้ในตอนกลางคืนและเริ่มล้อมพวกเขาไว้

“…พี่ชาย…ได้โปรด…ปล่อยพวกเราไปเถอะนะ…” เด็กสาวชุดขาวขี้อายเริ่มตัวสั่นด้วยความกลัว

“เสี่ยวเอี้ยนอย่า…อย่ากลัวเลย พี่ชายผู้ได้โปรดปล่อยพวกเราออกไป! ข้า…ข้าจะให้ยาชำระร่างกายทั้งหมดแก่เจ้าได้โปรด…” แฟนของหญิงสาวที่สวมชุดขาวพยายามปกป้องเธอและ แจกยาปรับสภาพร่างกาย 1 ขวด

ผู้นำของสาวกชุดขาวตัวใหญ่หยิบขวดแล้วพูดอย่างดูถูก

“หึ! ขวดเดียว! นายคิดว่าเราเป็นขอทานหรืออะไรกันนะ … นายต้องมีมากกว่านี้ใช่ไหม! นำมันออกมาให้หมด!”

“…พี่ชายผู้แข็งแกร่ง ฉันไม่มีอีกแล้ว! พวกเราเป็นเพียงศิษย์ใหม่ ดังนั้น…เรามีเวลาเพียงไม่กี่เดือน…” ก่อนที่แฟนหนุ่มจะพูดจบหัวหน้าร่างกำยำก็ชกหน้าเขาอย่างแรง และพวกเขาก็เริ่มกระทืบชายคนนั้น

“ฮิฮิฮิ…ตอนนี้ไม่มีใครมารบกวนพวกเราได้แล้ว เรามาลองชิมรสของน้องสาวตัวน้อยบนเตียงกันเถอะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…”

หัวหน้าและลูกน้องทั้งหมดของเขาเริ่มต้นที่เด็กสาวชุดขาวที่ยังคงตะลึงงันด้วยสายตาที่จ้องมอง เต็มไปด้วยความต้องการทางเพศ

แต่ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปใกล้หญิงสาวคนนั้น … มีเงาสีเงินปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา!

[ข่วน]!

[ลักลอบ]!

“ย๊าาาาาา!!! ตาของฉัน มันเป็นใครวะ รีบจับมาให้ฉันสิ!”

ผู้นำร่างกำยำปกปิดใบหน้าของเขาด้วยความเจ็บปวดมีบาดแผลเลือดไหลสี่เส้นเริ่มจากหน้าผากด้านขวาบนไปจนถึงคางล่างซ้าย

บาดแผลไม่ลึกเกินไปชัดเจนว่าบาดแผลที่ขาดในแง่ของความแข็งแรง แต่ความเร็ว มันเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ผู้นำที่แข็งแกร่งไม่มีเวลาแม้แต่จะป้องกันหรือหลับตาก่อนที่การโจมตีจะมาถึง

คนที่เหลือยกยามและเริ่มมองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบอะไร!

[ข่วน]!

[ลักลอบ]!

“อ๊ากกกกก!” อีกหนึ่งใบหน้าของคนในชุดขาวตกเป็นเหยื่อของกรงเล็บแห่งความยุติธรรม

“ไอ้บ้า! อะไร…มันเกิดอะไรขึ้น ใครอยู่ที่นั่น! ออกมาเถอะเจ้าขี้ขลาด! อ๊ากกกก!” ล้มลงอีกครั้งโดยไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่และคนที่ทำมันคือใคร!

“ฉัน…ฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อีกแล้ว! ฉัน…ฉัน… วิ่งงง! อ๊า!” ตัวนี้หันร่างของเขาและเริ่มวิ่งหนีอย่างเมามัน แต่เขาจะเอาชนะจิ้งจอกเงินที่มีความสามารถระดับเทพ [ดั้งเดิม: ความว่องไว] ได้อย่างไร ในท้ายที่สุดเขาก็ติดตามเพื่อนของเขาและล้มลง!

คนเดียวที่เหลือเริ่มที่จะหมอบคลาน และขอการให้อภัย

“ฉัน … ฉันถูกบังคับให้ทำแบบนี้โดยพี่ใหญ่!… โปรดยกโทษให้ฉันด้วย … อ๊ากก!” แต่ ถังลี่เสวี่ยจะให้อภัยขยะมนุษย์นี้ได้อย่างไรเธอยังใช้ [เกา] ของเธอเพื่อทำลายใบหน้าและดวงตาของเขา

หญิงสาวในชุดขาวมองผู้ชายทุกคนที่ยังคงกลิ้งอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวด และไม่รู้จะทำอย่างไร เธอเริ่มมองไปรอบ ๆ ด้วยความกลัว …

‘ลาก่อนสาวน้อย คุณไม่จำเป็นต้องขอบคุณฉัน! ฉันเป็นแค่ตำนานที่ผ่านไปเท่านั้นเอง! ‘

ถังลี่เสวี่ยนำขวดยาปรับสภาพร่างกายมาที่ปากของเธอ และเปิดใช้งาน [วิ่ง] ของเธอ เนื่องจากเธอไม่สามารถใช้ [ล่องหน] ของเธอได้ในขณะที่ถือบางสิ่งบางอย่าง

เธอกลายเป็นเงาสีขาวและแวบออกมาจากที่เกิดเหตุในไม่กี่วินาที

หลังจากกลับมาที่ห้องของเสี่ยวเฮย ถังลี่เสวี่ยก็วิ่งไปที่ด้านหลังของต้นไม้ใหญ่ และเปิดขวดยาปรับสภาพร่างกาย

กลิ่นเข้มข้นของยาเริ่มโชยเข้ารูจมูกของเธอ

‘เอ่อ … ฉันเกลียดการกินยาจริงๆ! ในชาติก่อนฉันกินยาทุกชนิดอยู่แล้วนานที่สุดเท่าที่จำได้! คิดว่าในชีวิตนี้ฉันจะกินยาด้วยเจตจำนงเสรีของตัวเอง แม้ว่าฉันจะแข็งแรงสมบูรณ์ก็ตาม! เฮ้อ…นี่มันอะไรกันนะ!”