เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 15

หลังจากบินไม่กี่ชั่วโมง ถังลี่เสวี่ยก็เริ่มเบื่อมาก ขณะที่เธอหาวอย่างเกียจคร้านบนแขนของเสี่ยวเฮย

‘นิกายของเสี่ยวเฮยอยู่ไกลแค่ไหนกันเนี่ย?! ด้วยความเร็วที่บินนี้ แทบจะเหมือนเครื่องบินเจ็ท และบินแค่ไม่กี่ชั่วโมงด้วยความเร็วเท่านี้ ก็น่าจะโคจรรอบโลกได้หนึ่งรอบแล้วนะเนี่ย!!‘

ยิ่งไปกว่านั้นสภาพแวดล้อมรอบข้างพร่ามัวมาก เนื่องจากบินด้วยความเร็ว และถังลี่เสวี่ยไม่สามารถเพลิดเพลินกับการชมวิวทิวทัศน์ใด ๆ ได้เลย

ถังลี่เสวี่ยตระหนักว่า หลายครั้งที่มีผู้คนผ่านไปมา หรือมีสัตว์อสูรบางตัวเข้ามาใกล้ด้วยเจตนาทีไม่ดี และต้องการที่จะทำร้าย แต่ก็ต้องหนีไปเพราะความกดดันที่น่ากลัวของเสี่ยวเฮย รวมกับการจ้องมองอันแสนเย็นชาของเขา และการจ้องมองที่แสดงถึงเจตนาฆ่า พวกนั้นเลยหายไปหมดอย่างง่ายดาย

ถังลี่เสวี่ยไม่เข้าใจ ‘สิ่งที่พวกเขากลัว’ จริงๆ แต่คนและสัตว์อสูรไม่ใช่คนโง่ คนที่สามารถปลดปล่อยความกดดันที่น่ากลัวเช่นนี้ได้ต้องเป็นผู้ที่มีการฝึกฝนที่สูงมากและการจ้องมองที่เย็นชาของเสี่ยวเฮยหมายความว่าเขาสามารถฆ่าคนจำนวนมากได้อยู่แล้ว

‘โลกนี้อันตรายอะไรอย่างนี้! เฮ้อ…ฉันเริ่มคิดถึงโลกที่แล้ว…แม้ว่ามันจะค่อนข้างยุ่งเหยิง แต่อย่างน้อยก็มีนโยบาย และกฎหมายเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย ไม่เหมือนโลกนี้… ‘

เธอมีแรงจูงใจมากขึ้นที่จะแข็งแกร่งขึ้น และเธอเริ่มตรวจสอบสถานะปัจจุบันของเธอ

[สายพันธุ์: สุนัขจิ้งจอกจันทรา]

[เกรด: ทั่วไป]

[ระดับ 3 (ชาวสะมาเรีย)]

เทคนิคการฝึกฝน: ไม่มี

ศิลปะการต่อสู้: ไม่มี

ความสามารถขั้นเทพ: [กระจกเงาแห่งจันทรา], [ดั้งเดิม: ความว่องไว]

[สถิติ]

HP: 3200/3200

ความแข็งแรง: 60

ความว่องไว: 93

ความทนทาน: 60

[ทักษะ: กัด (Lv5), ข่วน (Lv2), ซ่อน (Lv4), พุ่ง (เชี่ยวชาญ), วินิจฉัย (Lv3), สมุนไพร (Lv3)]

จุดสถิติ: 64

คะแนนทักษะ: 6

[ไอเทม: คู่มือมือใหม่ของโลกอมตะ, การ์ด Exp 2×2 เท่า (1 ชั่วโมง), ยาฟื้นฟู 7 อัน, ยาเพิ่มความแข็งแกร่ง 5 อัน, สติกเกอร์โชคร้าย 1 อัน, สติกเกอร์มหาโชค 1 อัน, ตั๋วลอตเตอรีสีเงิน 1 อัน, บัตรกำนัลการฝึกฝน 1 อัน, 448 เหรียญเทพ, แพ็คเกจของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นระดับ 10]

‘ไม่เลวนี่! ตอนนี้ฉันค่อนข้างแข็งแรงแล้วใช่มั้ย? อย่างน้อยเสือหรือสิงโตก็จะไม่มีภัยคุกคามต่อฉันแล้วในตอนนี้!’

ถังลี่เสวี่ยตรวจสอบความสามารถขั้นเทพใหม่ของเธอเพื่อรู้ว่ามันจะส่งผลอะไรกับเธอ

[ดั้งเดิม: ความว่องไว]: ผลของสถานะความว่องไวที่มีต่อผู้ใช้จะเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า

‘????????!!!!!!!!!!!’

‘ว้าววววว?! สามเท่า?! นั่นหมายความว่าความเร็วปัจจุบันของฉันตอนนี้เท่ากับ 279 ในสถิติความว่องไวไม่ใช่เหรอ? ว๊าาาาาา… เย้! อีกหนึ่งความสามารถระดับเทพของพลังในละครของฉัน! ‘

ถังลี่เสวี่ยมีความสุขมากที่เธอสามารถค้นหาคุณสมบัติลับอื่น ๆ จากระบบได้ เธอรู้สึกว่าระบบของเธอเป็นเหมือนกล่องสมบัติขนาดยักษ์ที่รอให้เธอเปิดเผยความลับทีละกล่อง

ดังนั้นเธอจึงสามารถรวมสกิล2, 3 หรือมากกว่านั้นให้เป็นความสามารถระดับเทพเป็นพลังเดียวโดยมีแต้มทักษะเป็นค่าใช้จ่าย!

ยิ่งไปกว่านั้นมีตัวเลือกทักษะมากกว่าหลายพันรายการในรายการระบบ ดังนั้นจึงมีวิธีที่เป็นไปได้มากมายในการรวมเข้าด้วยกัน

‘ถ้าอย่างนั้นฉันสามารถสร้าง [ดั้งเดิม: ความทนทาน] ด้วยการผสมผสานระหว่าง [การป้องกันที่มากขึ้น], [ความแข็งแกร่งที่มากขึ้น] และ [ร่างกายที่ดีมากขึ้น] ได้หรือไม่? แล้ว [ดั้งเดิม: ความแข็งแรง] ล่ะ? ฉัน…ฉันมีแต้มทักษะไม่พอ! ฉันจะต้องใช้แต้มทักษะ 13 แต้มเพื่อซื้อและรวมเข้าด้วยกัน…งั้นเก็บมันไว้ก่อนดีกว่า! ‘

ถังลี่เสวี่ยตัดสินใจที่จะลืมมันไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ เธอมีแต้มทักษะเพียง 6 แต้มและหันมาสนใจทักษะ [พุ่ง (เชี่ยวชาญ)] ของเธอ

‘เชี่ยวชาญ? มันหมายความว่าอะไร? หมายความว่าเลเวลถึงสูงสุดแล้วงั้นหรอ และฉันไม่สามารถเพิ่มเลเวลได้อีกต่อไปรึเปล่านะ? ‘

ถังลี่เสวี่ยพยายามแตะมันและมีหน้าต่างอีกบานออกมา …

[ทักษะพุ่ง ถึงระดับเชี่ยวชาญแล้ว คุณต้องการอัพเกรดเป็น ‘วิ่ง’ โดยใช้แต้มทักษะ 3 แต้มหรือไม่]

‘มันสามารถอัพเกรดได้เช่นกัน หลังจากที่ถึงขั้นเชี่ยวชาญแล้ว? ให้ตายเถอะ…ระบบคุณยังมีคุณสมบัติลับอีกกี่อย่าง?! เฮ้อ…คราวนี้อีก 3 แต้มจะหายไป…ยังไงก็ตาม…ฉันแค่ต้องทำภารกิจให้มากขึ้น และกินมากขึ้นในภายหลัง! โอเคเลย!’

[ทักษะ พุ่ง อัพเกรดเป็นทักษะ วิ่ง!]

ทักษะ [พุ่ง] หายไปจากสถานะของเธอ และเปลี่ยนเป็น [วิ่ง (Lv1)]

ถังลี่เสวี่ยไม่รู้ผลที่แน่นอนจากทักษะ [วิ่ง] เนื่องจากเธอยังไม่ได้ลอง แต่เธอเดาว่ามันอาจจะเพิ่มความเร็วในการวิ่งของเธอมากขึ้น แต่ก็ทำให้ความแข็งแกร่งของเธอน้อยลงด้วยเช่นกัน ดังนั้นเธอจึงต้องใช้มันด้วยความระมัดระวังมากขึ้น

อย่างไรก็ตามจากประสบการณ์ที่เธอได้รับจากนักล่าทั้งสาม เธอได้เรียนรู้ว่าความเร็วก็ไม่แน่นอนเช่นกัน! เธอยังคงถูกจับได้ แม้ความเร็วของเธอจะเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าด้วยความสามารถขั้นเทพของเธอในตอนท้าย

และคนที่จับเธอได้คือนักล่าสามัญชนสามคนที่ไม่มีสถานะและเงิน! ดังนั้นเธอจึงสรุปได้อย่างรวดเร็วว่าคนที่มีเงินและฐานะมากกว่าในโลกนี้จะมีไพ่มากกว่าพวกเขาอย่างแน่นอน

หลังจากใช้สมองมานาน ถังลี่เสวี่ยก็พบทางออกหนึ่ง …

กุญแจสำคัญในการเอาชีวิตรอดของเธอควรอยู่ในทักษะ [ซ่อน]!

เธอเชื่อว่าแทนที่จะวิ่งหนี มันจะสะดวกกว่าถ้าพวกเขาไม่พบเธอตั้งแต่แรก

นอกจากนี้เธอยังสามารถลอบโจมตีเหยื่อหรือศัตรูของเธอโดยใช้ทักษะ [ซ่อน] นี้!

เนื่องจากทักษะ [ซ่อน] นี้สามารถมอบสถานะล่องหนชั่วคราวให้กับผู้ใช้ได้!

น่าเสียดายที่ข้อบกพร่องนั้นร้ายแรงเช่นกัน…เธอไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เมื่อใช้ทักษะ [ซ่อน] ได้ เพราะมันจะทำให้สถานะล่องหนถูกลบล้างไป

แต่ตอนนี้ด้วยคุณสมบัติการอัพเกรดทักษะนี้เธอมีความมั่นใจมากขึ้น ถ้าเธออัพเกรดมันให้สูงพอแม้แต่คนอย่างเสี่ยวเฮยก็ยากที่จะพบเธอในภายหลัง

ยิ่งไปกว่านั้นเธอเริ่มสงสัยว่าทักษะ [ซ่อน], [เส้นทางลับ], [เก็บเสียง], [ลบกลิ่น] และ [ลบล้างตัวตน] สามารถรวมกันเป็นอีกหนึ่งความสามารถขั้นเทพของพลังได้! น่าเสียดายอีกครั้ง … เธอมีแต้มทักษะไม่เพียงพอที่จะซื้อมันทั้งหมด และรวมเข้าด้วยกันในตอนนี้ …

‘ฉัน … ยังไงก็ตาม ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่ออัพเกรดทักษะ [ซ่อน] ก่อน เพราะตอนนี้ฉันมีแต้มทักษะเพียง 3 แต้มเท่านั้น’

ถังลี่เสวี่ยตัดสินใจว่าสิ่งแรกที่เธอจะทำหลังจากไปถึงนิกายของเสี่ยวเฮยคือการฝึกฝนทักษะ [ซ่อน] ของเธออย่างบ้าคลั่ง

ไม่นานหลังจากนั้นเสี่ยวเฮยและถังลี่เสวี่ยก็มาถึงด้านล่างของหุบเหวลึก

ถังลี่เสวี่ยเห็นตัวอักษรสีแดงขนาดใหญ่ราวกับว่ามันเขียนด้วยเลือดบนผนังหุบเหว

“นิกายปีศาจอสูร”

‘เอ่อ…เสี่ยวเฮย…นี่คือบ้านของคุณจริงๆหรือ? ที่นี่ไม่มืดครึ้มและน่ากลัวไปหน่อยเหรอ… ‘

อย่างไรก็ตามเมื่อ ถังลี่เสวี่ยจ้องไปที่ใบหน้าของเสี่ยวเฮย สิ่งที่เธอพบไม่ใช่คนขี้โกงตามปกติของเธอที่ชอบแกล้งเธอ แต่เป็นชายหนุ่มที่สง่างาม เย็นชา และเย่อหยิ่งที่ปกคลุมไปด้วยออร่าที่หายใจไม่ออก

‘เกิดอะไรขึ้นกับเขา? ปกติแล้วคนทั่วไปจะรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นเมื่อกลับไปบ้านของตัวเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมฉันรู้สึกว่าเสี่ยวเฮยเหมือนจะทำสงครามมากกว่ากลับบ้านล่ะ?’

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่นาทีถังลี่เสวี่ยก็เห็นทหารชุดเกราะคู่หนึ่งเฝ้าประตูขนาดมหึมาบนกำแพงหุบเหว

ประตูขนาดใหญ่สร้างจากโลหะสีดำลึกลับ มันดูโบราณและแข็งแรงมากโดยมีปีศาจยักษ์สี่ตัวสลักอยู่

“ยินดีต้อนรับกลับครับอาจารย์หนุ่ม!” ทหารชุดเกราะทั้งสองโค้งคำนับด้วยความเคารพและทักทายเสี่ยวเฮยอย่างสุภาพ

เสี่ยวเฮยตอบพวกเขาเพียงว่า ‘อืม’ อย่างเฉื่อยชาโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าเย็นชาและประตูสีดำขนาดมหึมาก็เริ่มเปิดออกด้วยตัวเอง

‘เชอะ … ตอนนี้แกล้งเป็นผู้ชายเท่ ๆ เหรอ? แต่จริงๆแล้ว … บรรยากาศฟังดูผิดมาก…ยามสองคนนั้นตอนนี้อาจจะมองไปที่เสี่ยวเฮยด้วยความเคารพ แต่ฉันสังเกตเห็นว่าพวกเขาประหลาดใจล่ะ? ทำไมกัน? เพราะเขากลับมาเร็วเกินไป…หรือเพราะพวกเขาคิดว่าเสี่ยวเฮยไม่ควรกลับมาอีกแล้วงั้นหรอ?’

ถังลี่เสวี่ยยังคงคิดอย่างลึกซึ้งในขณะที่ประตูสีดำขนาดมหึมาได้เปิดออกแล้ว แต่ก่อนที่เสี่ยวเฮยจะเข้าไป …

“อืม…อืม…ฉันคิดว่าวันนี้ใครจะมาก็เป็นหลานชายที่รักของฉัน ฉันคิดว่าคุณจะไม่กลับมา…ช้าขนาดนี้ คุณโชคดีมากที่ไม่กลับมาสายเกินไปสำหรับวันเกิดของคุณปู่ในวันพรุ่งนี้”

เสี่ยวเฮยจ้องไปที่คนที่คุยกับเขา เขามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและเจตนาฆ่า แต่เขาระงับมันในทันที และเยาะเย้ยกลับไปที่บุคคลนั้นอย่างเย็นชาในขณะที่พูดว่า

“ลุง ฉันคนนี้ใช้เวลาในการเลือกของขวัญของปู่อย่างระมัดระวัง และไม่ตระหนักถึงเวลาที่ผ่านไป แต่สิ่งนี้ ปัญหาเล็ก ๆ ไม่ควรเป็นธุระของลุงใช่ไหม”

ถังลี่เสวี่ยกำลังจ้องมองไปที่ลุงของเสี่ยวเฮยที่ยืนอยู่ตรงหน้าเสี่ยวเฮยในตอนนี้

ชายร่างท้วมที่มีสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนพระเมตไตรย และสวมเสื้อผ้าสีดำรุ่นเดียวกับเสี่ยวเฮย แต่ถังลี่เสวี่ยรู้ว่าเบื้องหลังรอยยิ้มนั้นซ่อนงูพิษไว้มากที่สุด

‘โอ้พระเจ้า!!! ดูเหมือนครั้งนี้ฉันจะทำผิดพลาดจริงๆ! นี่ไม่ใช่สวรรค์ แต่เป็นรังของงูพิษต่างหากล่ะ!’

เสี่ยวเฮย…ฉันคิดว่าคุณเป็นเจ้านายที่นี่ เนื่องจากคุณมักจะพูดว่า ‘นิกายของฉัน, นิกายของฉัน’ นั่นมันบ้ามาก! บ้าจริงคุณโกหก! ฉันเปลี่ยนใจได้ไหม! ฉันอยากกลับไปที่ป่าแสงจันทร์เดี๋ยวนี้เลย! เสี่ยวเฮยพาฉันกลับไปเดี๋ยวนี้เลยยยยย! ‘