เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 12

หลังจากล้อเลียนถังลี่เสวี่ยอีกสิบนาที เสี่ยวเฮยก็ตัดสินใจที่จะปล่อยเธอออกจากเงื้อมมือของเขา (เอาล่ะขอเรียกเขาว่า ‘เสี่ยวเฮย’ ตั้งแต่ตอนนี้เรายังไม่รู้จักชื่อจริงของเขาและน่าฟังกว่า ‘ชายชุดดำ’ เสียอีก)

ถังลี่เสวี่ยพยายาม [กัด] มือของเขาอีกครั้ง แต่เธอล้มเหลวอีกครั้งที่จะทิ้งรอยแผลไว้ และทำได้เพียงแค่ทิ้งรอยฟันไว้

ครั้งนี้ถังลี่เสวี่ยเลือกตัวเลือกที่ฉลาดกว่า และวิ่งออกจากถ้ำให้เร็วที่สุดหลังจากขโมยกัด

เสี่ยวเฮยส่ายหัวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า ขณะจ้องมองร่างจิ้งจอกเงินที่ใจแคบที่มุ่งหน้ากลับเข้าไปในป่า เธอไม่ลืมที่จะส่ายก้นเพื่อล้อเลียนเขาก่อนที่จะเข้าไปในพุ่มไม้

เขาหัวเราะอีกครั้งเมื่อจำได้ว่าจิ้งจอกน้อยจอมอวดดีตัวนั้นทำตัวอย่างไร

เมื่อถังลี่เสวี่ยหายไปจากสายตาของเขา เสี่ยวเฮยนั่งไขว่ห้างในท่าดอกบัวในถ้ำมืด แต่รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของเขาหายไป และแทนที่ด้วยการแสดงออกที่เย็นชาของเขาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

“คิดว่านอกจากตาแก่พวกนั้นแล้ว ยังมีเฟิงยิ (ผู้ช่วย) มาทำหน้าที่แทนเขา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะใจร้อนกันมาก และต้องการที่จะกำจัดฉันได้ในเร็ววัน!” เสี่ยวเฮยกำหมัดแน่นขึ้นในขณะที่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

เสี่ยวเฮยหายใจออกและตัดสินใจที่จะผลักปัญหาทั้งหมดออกไปในตอนนี้ เขาใช้ฉีส่วนใหญ่ไปแล้วในการต่อสู้เมื่อวานนี้

นอกจากนี้เขายังใช้ฉีที่เหลือของเขาเพื่อปิดผนึกพิษสีดำที่ร้ายแรงในช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่เขาจะหมดสติ ดังนั้นพิษสีดำที่ร้ายแรงจึงไม่แพร่กระจายไปยังอวัยวะภายในอื่น ๆ ของเขา

ตอนนี้เขาต้องการเติมพลังฉีที่หมดไปในขณะนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่ศัตรูของเขาจะมาฆ่าเขาอีกครั้ง

นอกจากนี้เขายังต้องกลับไปที่นิกายปีศาจอสูรของเขาในไม่ช้า ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายลงไปกว่านี้

เสี่ยวเฮยหลับตาลง เขาเริ่มมีสมาธิในการหมุนเวียนคู่มือการฝึกฝนราชาอสูรของเขา และฉีของเขาก็กลับคืนมาอย่างช้าๆ

… ..

ถังลี่เสวี่ยถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังจากหลบหนีจากเงื้อมมือชั่วร้ายของเสี่ยวเฮยและเริ่มสาปแช่งเขาในใจของเธอ

‘บ้าจริง! นี่…ฉันช่วยปีศาจอย่างเขางั้นหรอเนี่ย…ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ! เฮ้อ…หิวจัง…ไปหาของกินเล่นตอนเช้ากันก่อนดีกว่า! ‘

ถังลี่เสวี่ยพุ่งไปยังบริเวณที่เธอพบกระต่ายสองสามตัวเมื่อก่อนหน้านี้ และเธอพบว่าความเร็วของเธอพุ่งสูงขึ้นไปในระดับที่ไม่น่าเชื่อ แม้ว่าจะไม่ต้องใช้ทักษะ [พุ่ง] ก็ยังได้ แต่เธอก็ยังคงใช้มัน นอกจากมันจะทำให้เธอไปถึงที่นั่นได้เร็วขึ้นแล้ว ก็ยังสามารถเพิ่มระดับทักษะของเธอได้อีกด้วย

ค่าความว่องไวของเธอคือ 93 และยังหมายความว่าเธอสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าเดิมถึง 9 เท่า และหากทักษะ [พุ่ง] ถูกเพิ่มเข้าไปในการคำนวณ เธอจะสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น 18 เท่าเลย!

แน่นอนว่ามันเทียบกับมนุษย์ธรรมดาเท่านั้น ไม่ใช่ผู้ฝึกฝน…อย่างน้อยที่สุดความเร็วของเธอก็เทียบได้กับสัตว์อสูรระดับต่ำแล้ว

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกว่าความอยากอาหารของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับร่างกายของเธอ เธอสามารถล่าสัตว์และกินกระต่าย 4 ตัวจนกว่าเธอจะรู้สึกอิ่ม

นอกจากนี้เธอยังตระหนักถึงสิ่งสำคัญ 2 อย่าง

สิ่งแรกคือเกี่ยวกับการแสวงหาภารกิจ เธอจะต้องตั้งใจที่จะทำอะไรบางอย่าง เช่น ‘กินกระต่าย’ แต่ภารกิจจะไม่เกิดขึ้นซ้ำสอง รางวัลจะถูกกำหนดโดยระบบตามความยากของภารกิจ

อย่างที่สองคือ EXP ที่เธอได้รับจากการกิน เธอสามารถเพิ่มเลเวลจาก 1 เป็น 2 ได้โดยการกินกระต่าย 1 ตัวกในก่อนหน้านี้ ด้วยเหตุนี้เมื่อระดับของเธอกลับไปที่ระดับ 1 หลังจากวิวัฒนาการแล้ว เธอยังต้องกินกระต่าย 1 ตัวเพื่อเพิ่มเลเวล 2 แต่ตอนนี้หลังจากกินกระต่าย 4 ตัวแล้ว เธอก็ยังคงอยู่ที่ระดับ 1! เหมือนเดิม ทำไมกันล่ะ?

แน่นอนว่าเธอยังคงได้รับการแจ้งเตือน [ได้รับ EXP!] เมื่อกินกระต่ายทั้ง 4 ตัว แต่ประสบการณ์ที่เธอได้รับนั้นน้อยกว่าเดิมมาก อาจจะด้วยที่กระต่ายอยู่ในระดับ [ต่ำ] เท่านั้น ในขณะที่เธอพัฒนาไปแล้ว ถึงระดับ [ธรรมดา] แล้ว

ถังลี่เสวี่ยปวดหัวมากตอนนี้…เธอควรจะเริ่มล่าสัตว์ป่าระดับ [ธรรมดา] เพื่อเพิ่มระดับของเธอหรือไม่? อย่างเช่นการล่าเสือหรือสิงโต?

แต่ในฐานะอดีตมนุษย์ ถังลี่เสวี่ยยังคงมีอุปสรรคทางจิตใจในการล่าสัตว์ป่าดุร้าย เช่นเสือหรือสิงโต!

เธอไม่ได้เป็นคนอเมซอนในชีวิตก่อนหน้านี้! จะมีผู้หญิงยุคใหม่คนไหนที่เคยพยายามล่าเสือหรือสิงโตกันล่ะ!

‘เฮ้อ … ฟู่วววววววววววววววว! ถังลี่เสวี่ย! คุณคือราชินีจิ้งจอกแห่งป่าแสงจันทร์ในอนาคตที่ยิ่งใหญ่! สิ่งมีชีวิตระดับ [ธรรมดา] อย่างเสือหรือสิงโตไม่มีอะไรน่ากลัวเมื่ออยู่ในสายตาของคุณหรอกน่า! ‘

ดิง!

[ภารกิจ: (ราชาแห่งป่าที่แท้จริง) ฆ่าสัตว์เกรด [ธรรมดา] แล้วกินมัน!]

[รางวัล: เลเวล + 1, แต้มค่าสถานะ + 15 (+4), แต้มทักษะ + 3 (+1), เหรียญเทพ 30 เหรียญ (+8)]

‘เอ๊ะ…มีรางวัลโบนัสบ้างไหม? นี่คือการใช้ชื่อ [ชาวสะมาเรีย] … แต่จริงๆแล้ว 25% นั้นน้อยเกินไปไหมเนี่ย! อย่างน้อยก็ควรให้รางวัลโบนัส 100% หรือ 200% แก่ฉัน! ‘

อีกครั้ง…อาการโลภเฉียบพลันของนางเอกของเราเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ น่าเสียดายที่ไม่มีแพทย์คนใดสามารถรักษาโรคของเธอได้ ดังนั้นตอนนี้เราจะเพิกเฉยต่อไป

ถังลี่เสวี่ยเริ่มออกลาดตระเวนรอบ ๆ ป่าที่เธอพบกับสิงโตเมื่อวานนี้ แต่เธอก็ยังไม่พบอะไรหลังจากใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง

กรอบแกรบ…กรอบแกรบ…กรอบแกรบ…

ถังลี่เสวี่ยสังเกตเห็นว่าพุ่มไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง

‘เอ๊ะ…มีอะไรเหรอ? มีบางอย่างกำลังเคลื่อนไปที่นั่น … และมันก็ยิ่งใหญ่มาก! มันคือสิงโต? หรือเสือ? อาจจะเป็นกวาง? อย่างไรก็ตามฉันควรตรวจสอบก่อน! ‘

ถังลี่เสวี่ยกระโดดไปรอบ ๆ อย่างว่องไวผ่านพุ่มไม้หนา ๆ อย่างง่ายดาย เธอได้รับการปรับตัวมากขึ้นกับร่างกายใหม่ของเธอ หลังจากใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงในการเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ป่าทึบแห่งนี้และช่วงล่ากระต่ายที่เข้มข้นก่อนหน้านี้ทำให้เธอมีทักษะมากขึ้น

‘เอ๊ย … มนุษย์ !!!’

จริงๆแล้ว…การได้พบกับมนุษย์คนอื่น ๆ กลางป่าทึบนี้น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี

ลองนึกดูว่าถ้าคุณหลงป่ามาทั้งวัน และไม่รู้จะไปไหน แล้วจู่ๆคุณก็พบกับมนุษย์อีกกลุ่ม! มันมีความสุขมากแค่ไหน…คุณสามารถขอเส้นทาง ขออาหารหรือเครื่องดื่ม หรือตามพวกเขาออกไปในป่าได้

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขในทันที แต่เธอก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า … เธอไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป!

“ดูสิพี่ใหญ่สุนัขจิ้งจอกตัวนั้นสวยมากหนังของมันต้องมีค่ามากแน่ ๆ!” นักล่าคนหนึ่งกล่าวในขณะที่ดึงลูกศรของเขาออกจากด้านหลัง และจากนั้นก็เริ่มเล็งธนูไปที่ถังลี่เสวี่ย

มีทั้งหมด 3 คน คือ คนตัวสูง คนตัวอ้วน และคนที่มีหนวดเครา

อย่างไรก็ตามถังลี่เสวี่ยไม่มีเวลาที่จะวิจารณ์ว่าพวกเขาน่าเกลียดแค่ไหน

เนื่องจากพวกเขาทุกคนสวมหนังสัตว์ดิบเป็นเสื้อผ้า เพียงแค่แวบเดียวเธอก็รู้แล้วว่าพวกเขาต้องเป็นนักล่าจากหมู่บ้านใกล้เคียง

‘ไม่นะ!!! วิ่ง!!!’

เนื่องจากถังลี่เสวี่ยหันหน้าหนี และวิ่งไปทันใดลูกศรที่คนตัวสูงกว่ายิงพลาดไปเพียงไม่กี่นิ้วจากหางของเธอ

“ระวังอย่าให้หนังมันเสียหายมากเกินไป พยายามเล็งขามันก่อน!” คนที่มีเคราเริ่มวิ่งตามถังลี่เสวี่ย ในขณะที่เตือนเพื่อนของเขา

‘หึ! ฉันเกลียดบาร์บาเรียน! ฉันเกลียดนักล่า! ฉันสาบาน … สิ่งแรกที่ราชินีคนนี้จะทำหลังจากกลายเป็นผู้ปกครองป่าแสงจันทร์คือการไล่หมู่บ้านใกล้เคียงทั้งหมดออกไป! ‘

ถังลี่เสวี่ยไม่รู้ว่าใครแต่เป็นหนึ่งในนักล่าที่อยู่ข้างหลัง เขายิงธนูอีกลูกเข้าหาเธอ!

ลูกศรผ่านศีรษะของถังลี่เสวี่ยไปไม่กี่เซนติเมตร ทำให้หัวใจของเธอแทบจะพุ่งออกมาจากลำคอ!

ถังลี่เสวี่ยวิ่งหนีอย่างลนลานยิ่งกว่าเดิม เธอยังเปิดใช้งานทักษะ [พุ่ง] ของเธอในทันที ขณะที่กระโดดไปรอบ ๆ พุ่มไม้เธอพยายามทำให้นักล่าหลงทาง

โฮ่ก ~~

‘เอ๊ะ…เอ๊ะ…เอ๊ะ…โกหกน่า…ฉัน…มันไม่จริงใช่มั้ย? ทำไมถึงโชคร้ายขนาดนี้เนี่ย? ‘

ความจริงมันโหดร้ายจริงๆ! สิงโตที่เธอพยายามอย่างหนักเพื่อค้นหาก่อนหน้านี้ก็กระโดดออกมาจากพุ่มไม้ใกล้ ๆ ต่อหน้าเธอในตอนนี้

‘ทำไม … ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?! บ้าเอ้ย! คุณไม่ใช่สมุนของนักล่าหรือพันธมิตรของพวกนั้นใช่มั้ย! ทำไม…ทำไมคุณถึงออกมาในเวลานี้…. อร๊ายยยย… !!! ลืมมันไป! ฉันควรทำอย่างไรดีเนี่ย!’

ตอนนี้นักล่าอยู่ด้านหลังของเธอ! และสิงโตอยู่ข้างหน้าของเธอ!