เกิดใหม่เป็นสุนัขจิ้งจอก (Reincarnated As a Fox With System) - ตอนที่ 118

ตอนที่ 118 พื้นที่หมอกสีรุ้ง

“ไม่นะ! พวกมันกําลังมาที่นี่!!

นกขนาดใหญ่หลายตัวพุ่งลงมาจากท้องฟ้าไปหาสาวผมดํา และถังลี่เสวี่ย!

เด็กหญิงผมดําหันศีรษะไปทางขวาเล็กน้อย และจ้องมองไปที่ฝูงนกขนาดใหญ่ที่กระโจนเข้าหาเธอ

การจ้องมองของเธอเย็นชา และไร้ความรู้สึกโดยไม่มีการคุกคามใดๆ เช่น ความกระหายเลือดเจตนาฆ่า หรือแรงกดดันเบื้องหลัง

อย่างไรก็ตาม กลุ่มนกขนาดใหญ่รู้สึกทันทีราวกับว่าพวกมันกําลังบินเข้าไปในก้นบึงของอันตราย

แกวกะ !!!

ความรู้สึกอันตรายที่พวกมันได้รับนั้นรุนแรงมาก จนพวกมันบินหนีไปด้วยความตื่นตระหนก!

ถังลี่เสวี่ยงงงันเมื่อเธอเห็นว่ากลุ่มนกขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหลังเธอเริ่มกระจัดกระ จายไปทุกหนทุกแห่งและบางตัวก็ชนกันแล้วตกลงไปที่บึงโคลน

ถังลี่เสวี่ยไม่เข้าใจว่าทําไมพวกมันถึงทําแบบนั้น แต่เธอแน่ใจมากว่าเหตุผลน่าจะเกี่ยวข้องกับสาวผมดําคนนี้

ถังลี่เสวี่ยยังไม่กล้าตรวจสอบสิ่งที่หญิงสาวผมดําทํา ที่ทําให้ให้นกตัวใหญ่เหล่านั้นหนีไปด้วยความตื่นตระหนก ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจตรวจสอบสถานการณ์กลุ่มจิ้งจอกที่อยู่ข้างหลังเธอแทน

สถานการณ์ของพวกเขาแย่มาก และสุนัขจิ้งจอกก็ตกลงมาทีละตัวภายใต้การจู่โจมของจระเข้ตัวใหญ่และนกตัวใหญ่

แต่มันก็ทําให้หลายคนโดดเด่นกว่าคนอื่นเพราะพวกเขาแสดงความกล้าหาญที่ไม่ธรรมดาเหนือคนรอบข้าง!

ตอนนี้ยังเสวี่ยรู้ว่าการทดสอบครั้งนี้เป็นการทดสอบความสามารถในการต่อสู้ที่แท้จริงของผู้เข้าร่วมและความสามารถในการปรับตัวในสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันใดๆ ในสภาพแวดล้อมที่รุนแรงเช่นนี้ เช่น บังโคลนที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดําหนาทึบ

ผู้ที่มีความกล้าหาญที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาก็ยังคงเป็นคนพาลที่ตัวใหญ่ที่สุด [สุนัขจิ้งจอกเลือดปีศาจ]

ทุกครั้งที่มันโจมตีด้วยกรงเล็บ มันจะสร้างกรงเล็บเลือดแหลมออกมา และฉีกจระ เข้ตัวใหญ่เป็นชิ้นเล็กๆ ก่อนที่จระเข้จะเข้ามาใกล้

เมื่อนกขนาดใหญ่พุ่งลงมาโจมตี สุนัขจิ้งจอกเลือดปีศาจ] จิ้งจอกปีศาจสีดํากัดจงอยปากที่แหลมคมของมันทันที และขยี้ปากที่แข็งด้วยเขี้ยวของเขา จากนั้นก็ยังคงกัดหัวนกต่อและค่อยๆกัดต่อไปที่ร่างของมันจนกว่าทุกส่วนของนกตัวนั้นจะเข้าสู่ปากจิ้งจอกทั้งหมด!

สุนัขจิ้งจอกเลือดปีศาจไม่ชอบกินจระเข้ เพราะมันปกคลุมไปด้วยโคลน แต่จิ้งจอกปีศาจนั้นสามารถกินนกตัวใหญ่ได้โดยไม่มีปัญหาใดๆ และยังใช้เวลาในการลิ้มรสเนื้อ นุ่มของนกในปากของมันอีกด้วย

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกรังเกียจเมื่อเห็นว่า [สุนัขจิ้งจอกเลือดปีศาจ] กินอย่างไร แต่เธ อต้องยอมรับว่าจิ้งจอกปีศาจสีดําตัวนี้แข็งแกร่งจริงๆ

ในขณะที่จิ้งจอกทุกตัวต่อสู้เพื่อรักษาชีวิตของตัวเอง สุนัขจิ้งจอกเลือดปีศาจตัวนี้กําลังฆ่าและกินอย่างสบาย ๆ ราวกับว่ากําลังกินขนมในตลาดขายอาหาร

ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดอันดับสองคือจิ้งจอกขาวสองหางที่มีพลังเยือกแข็ง

มันเพิ่มกําลังของมันอย่างชาญฉลาด ในขณะที่ฝูงนกขนาดใหญ่ และจระเข้ตัวใหญ่เข้ามาใกล้

พลังการเยือกแข็งที่เหลือเชื่อของมันทําให้ทุกอย่างแข็งตัวในรัศมีมากกว่า 20 เมตร

ไม่มีใครจากกลุ่มนกขนาดใหญ่ และจระเข้ตัวใหญ่ที่อยู่ใกล้มันรอ ดชีวิต! พวกมันทั้งหมดกลายเป็นน้ําแข็งและจมลงไปในบึงโคลน!

“ว้าว… จิ้งจอกขาวตัวนั้นค่อนข้างแข็งแกร่งสําหรับสัตว์อสูรระดับ (ไม่ธรรมดา!! ฉันสงสัยว่าฉันจะเอาชนะมันได้อย่างไร ถ้าฉันไม่ใช้เปลวไฟแห่งความภาคภูมิใจ เนื่องจาก (ร่างเทพ] ของฉันเสี่ยงต่อการโจมตีจากธาตุ

กลุ่มสุนัขจิ้งจอกที่แข็งแกร่งที่สุดอันดับสามนั้นเป็นคนที่ไม่คาดคิดที่สุด! มันคือจิ้งจอกสีม่วงสองหางตัวใหญ่เท่าหนู

ถังลี่เสวี่ยไม่รู้ด้วยซ้ําว่าจิ้งจอกสีม่วงตัวนี้มีอยู่ แต่ตอนนี้มันแสดงความสามารถขั้นเทพ ที่แปลกประหลาดต่อหน้าทุกคน

ดวงตาของจิ้งจอกสีม่วงสองหางส่องประกายด้วยแสงสีม่วงลึกลับ

และตอนนี้ กลุ่มนกขนาดใหญ่ และจระเข้ตัวใหญ่ที่มุ่งเป้าไปที่จิ้งจอกสีม่วงกลายเป็นบ้าและเริ่มต่อสู้กันเอง!

การต่อสู้ของพวกเขาช่างโหดร้าย และนองเลือดโดยไม่คํานึงถึงชีวิตของตัวเอง และสุดท้ายก็เหลือนกตัวใหญ่เพียงตัวเดียว

จิ้งจอกสีม่วงสองหางกระโดดขึ้นไปบนหลังของนกอย่างใจเย็น และพวกมันก็บินไปบนท้องฟ้าอย่างสบายๆ ตามสาวผมดําจากด้านหลัง

“ความสามารถอะไรขนาดนั้น! การควบคุมจิตใจรึเปล่า? นั่นคือความสามารถที่แท้จริงของการควบคุมจิตใจที่แท้จริง! มันสุดยอดมาก!”

ถังลี่เสวี่ยก้มหน้าด้วยความประหลาดใจและไม่เชื่อ

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจิ้งจอกเหล่านี้จะแข็งแกร่งเพียงใด พวกมันก็อยู่ได้ไม่นานหากการต่อสู้ที่ดุเดือดเหล่านี้ยังคงดําเนินต่อไปทั้งวันทั้งคืน

โชคดีที่เด็กสาวผมดํายังคงมีสติสัมปชัญญะของเธออยู่ และบังคับให้กลุ่มสุนัขจิ้งจอกต่อสู้กันเพียงแค่สองสามชั่วโมงก่อนที่จะพาพวกเขาไปยังส่วนใหม่

ถังลี่เสวี่ยหันศีรษะที่มีขนยาว และมองไปยังพื้นที่หมอกสีรุ้งซึ่งอยู่ข้างหน้าเธอไม่ที่ไมล์

อย่างไรก็ตามถังลี่เสวี่ยยังไม่กล้าที่จะลดความระมัดระวังของเธอเลย ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งอันตรายจะกระโดดออกมาจากที่ใดบ้าง เหมือนกับในพื้นที่หมอกดํามาก่อนหรือไม่

หมอกสีรุ้งไม่เพียงแต่สวยงามเท่านั้น แต่ยังส่องแสงระยิบระยับเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้าและแตกต่างจากบริเวณหมอกอื่น ๆ ทุกคนสามารถมองเห็นทุกอย่างชัดเจนภายในบริเวณหมอกสี

เมื่อทุกคนเข้าไปในเขตหมอกสีรุ้ง จะเห็นพื้นหญ้า เทือกเขาที่สวยงาม ต้นไม้สูง และแม่น้ําใสสะอาดได้อย่างชัดเจน

อากาศที่นี่สะอาดและสดชื่นมาก ตรงกันข้ามกับหนองโคลนก่อนหน้านี้ ที่นี่ไม่มีกลิ่นแปลก ๆเลย

จิ้งจอกทุกตัวเหนื่อยมากแล้ว และหลายตัวได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นพวกเขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีเมื่อเข้าไปในพื้นที่หมอกสีรุ้งนี้

หญิงสาวผมดํายังลดความเร็วในการวิ่งของเธอลงอย่างมาก หลังจากที่พวกเขาเข้ามาในบริเวณนี้

ทุกคนรวมถึงถังเสวี่ยคิดว่าหญิงสาวผมดําอยากจะให้พวกเขาพักผ่อนที่นี่จริง ๆ แต่พวกเขาประเมินความโหดร้ายของการทดสอบนี้ต่ําเกินไป และพบกับความชั่วร้ายของสาวผมดําอีกครั้ง

จิ้งจอกทุกตัวรวมทั้งถังลี่เสวี่ยรู้สึกว่าเปลือกตาของพวกมันหนักขึ้น และหนักขึ้นทุกวินาทีหลังจากที่พวกมันเข้าไปในพื้นที่หมอกสีรุ้งนี้

แล้วก็หมดสติไปที่ละคน

ถังลี่เสวี่ยยังรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องหลังจากที่เธอเข้ามาที่นี่ แต่เธอก็ตระหนักได้หลังจากที่จิ้งจอกตัวอื่นๆ หมดสติไป

“โอ้ ไม่.. แย่แล้ว! หมอกสีรุ้งนี้เป็นพิษหรือไม่? หรือมันทําให้เราเผลอหลับไปเท่านั้น? บ้าจริง! ฉันต้องทําอะไรสักอย่างก่อนที่ฉันจะ

น่าเสียดายที่มันสายเกินไปแล้ว

วิสัยทัศน์ของถังเสวียมีดลง

“เครื่องกระตุ้นหัวใจ!”

“ 150 จูล เคลียร์!”

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกว่ามีบางอย่างเย็นกดลงบนหน้าอกของเธอ และเครื่องกระตุ้นหัวใจก็ปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาอย่างนุ่มนวลบนร่างกายของเธอ

“ปั๊บปั๊บ

จอภาพวัดค่าคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ECG ปล่อยเสียงออกมาอย่างกะทันหัน

“จังหวะการเต้นของหัวใจ 130 การควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจแบบอิสระ ความดันโลหิต 120/74.” พยาบาลอ่านตัวเลขบนจอภาพ

“ ถังลี่

“อือ… เสวี่ยเอ๋อร์! เสี่ยเอ๋อร์! ได้โปรด! ฮือ… อย่าปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว! ฮือ ฮือ เสวี่ยได้ยินเสียงที่คุ้นเคยมาจากใกล้เธอ

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกว่าเปลือกตาของเธอหนักมาก และเธอทําได้เพียงแค่ลืมตาขึ้นเล็กน้อย แต่เธอก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการทํามัน

จากนั้นเธอก็เห็น… วัยรุ่นรูปหล่อที่คุ้นเคยร้องไห้เสียงดังอยู่ข้างเตียงของเธอ

“พี่ชาย!”

ถังลี่เสี่ยพยายามขยับปากเพื่อเรียกพี่ใหญ่ของเธอ แต่เธอก็ไม่สามารถเปล่งเสียงใด ๆ ได้

หลังจากนั้นยังลี่เสวี่ยรู้สึกว่าความเหนื่อยล้าอันยิ่งใหญ่ท่วมท้นไปทั่วร่างกาย และเธอก็ผล็อยหลับไป

ถังเสวี่ยไม่รู้ว่าเธอผล็อยหลับไปนานแค่ไหน แต่ในที่สุดเธอก็มีพลังงานบางอย่างที่จะเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ร่างกายของเธอสักครู่

เธอลืมตาช้าๆ และพบว่าตัวเองอยู่ในห้องของโรงพยาบาลตามปกติ เธอสามารถได้กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่คุ้นเคยจากสภาพแวดล้อมของเธอ

ถังลี่เสวี่ยพยายามจะลุกขึ้น แต่ร่างกายของเธออ่อนแอมาก แม้แต่การนั่งบนเตียงของเธอเองก็ยังต้องการให้เธอใช้ความแข็งแกร่งส่วนใหญ่ของเธอ

“เอ๊ะ…เสวี่ยเอ๋อร์! ในที่สุดนายก็ตื่น! เย้… ดูเธอสิ! ช่างเกียจคร้านเสียจริง!” พี่ชาย ใหญ่ของเธอล้อเธออย่างติดตลก ในขณะที่ยิ้มด้วยความอ่อนโยน จากนั้นเขาก็เอื้อมมือขวาออกไปและลูบหัวของ ถังเสวีย

“พี่ใหญ่ ทําไมพี่มาอยู่ที่นี่ทั้งวันล่ะ ไปทํางานของพี่เถอะ ไม่จําเป็นต้องดูแลฉันทั้งวัน” ถังลี่เสวี่ยพองแก้ม และมุ่ยหน้า

พี่ชายคนโตของถังลี่เสวี่ยชื่อ ถังหยุนห่าว แม้ว่าพวกเขาจะมีชีวิตที่ยากลําบาก แต่พี่ชายของเธอมักจะแสดงความมั่นใจมากเกินไป มองโลกในแง่ดี และร่าเริงต่อหน้าเธอ

อันที่จริงจากบุคลิกปัจจุบันของถังลี่เสวี่ย เป็นผลมาจากพี่ชายของเธอ ถึงหยุนห่าว

ถ้าถังหยุนห่าวเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย มักจะบ่นอยู่เสมอ และสาปแช่งถังเสวียที่เป็นภาระถังลี่เสวี่ยจะกลายเป็นสาวขี้อาย และเก็บตัวเหมือนกับสาวปวยคนอื่นๆ

“เธอกําลังพูดถึงอะไร แน่นอนว่าฉันมาที่นี่เพราะฉันทํางานเสร็จแล้ว! ฮียี่สี่ เสวี่ยเอ๋อร์ ดูสิ่งที่พี่ใหญ่นํามาให้เธอในวันนี้!” ถังหยุนห่าวหยิบถุงพลาสติกหลายใบออกมาจากใต้เตียงของถังลี่เส

“พี่ใหญ่ ไม่ต้องซื้ออาหารจากข้างนอกมาให้ฉันแล้ว ข้าวต้มจากโรงพยาบาลนี้ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก เก็บเงินค่าอาหารไว้ใช้หนี้ก็ได้” ถังลี่เสี่ยโบกมือของเธอเบา ๆ พยายามปฏิเสธสิ่งที่พี่ชายใหญ่ของเธอมอบให้เธอ