บทที่ 7 แก้แค้นคุณเหรอ? คุณคู่ควรหรือไง?
ฟางหลานซินรู้สึกทึ่งกับคำพูดของสวี่ชิง หล่อนไม่ต้องการสร้างภาพใด ๆ แล้ว จึงจ้องไปที่สวี่จื้อกั๋ว “คุณดูสิ่งที่หล่อนพูดสิ? จะเอาสินสอดทองหมั้นไปเนี่ยนะ!!”
สวี่จื้อกั๋วเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่า ทำไมสวี่ชิงหลังผ่านการฆ่าตัวตายถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ เขาเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วพูดว่า “แกเคยเห็นลูกสาวบ้านไหนเอาสินสอดไปบ้างไหมหา?”
สวี่ชิงกล่าวอย่างเย็นชา “ฉันไม่สนคนอื่นหรอกค่ะ นี่เป็นสินสอดทองหมั้นของโจวจินหนานที่แต่งงานกับฉัน และฉันจะเอาไป ถ้าพ่อไม่ให้มันกับฉัน พรุ่งนี้จะบอกโจวจินหนานว่าไม่ต้องการสินสอดแล้ว!”
สวี่จื้อกั๋วโกรธขึ้นมาทันที แต่ก็กลัวเพื่อนบ้านจะได้ยินเรื่องตลกพวกนี้ เขาจึงลดเสียงลง “ชิงชิง แกไม่ได้รับอนุญาตให้ทำเรื่องไร้สาระ! จะมีผู้หญิงที่ไม่ต้องการสินสอดทองหมั้นได้อย่างไร ถ้าไม่ต้องการสินสอด ทางบ้านสามีก็จะเห็นว่าแกไร้ค่า และฉันจะไม่สนใจแกอีกต่อไป”
สวี่ชิงเหลือบมองสวี่จื้อกั๋ว “ฉันไม่สน ถ้าพ่อไม่เห็นด้วย หลังฉันแต่งเข้าตระกูลโจวไป ฉันก็สงบปากสงบคำไม่ได้หรอกนะ”
เธอหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องนอนทันที
นับจากนี้ไปเธอจะไม่ยอมให้ครอบครัวได้รับเงินจากเธออีก!
ฟางหลานซินโกรธมากจนแทบหายใจไม่ออก นังหมาบ้านี่ปีกกล้าขาแข็งขึ้นมาก ขนาดกล้าที่จะขู่หล่อน!
แต่เพื่อการแต่งงานของสวี่หรูเยว่กับโจวจินเซวี่ยนแล้ว หล่อนต้องอดทน!
หล่อนไม่มีเงินมากขนาดนั้นในมือ ดังนั้นจึงต้องออกไปยืมเงินในชั่วข้ามคืน และหลังจากยืมไปห้าหรือหกครั้งแล้ว หล่อนก็สามารถรวมเงินมาได้ห้าร้อยหยวน
สวี่ชิงนอนหลับสบายจนถึงรุ่งสาง เมื่อคืนนี้สวี่หรูเยว่ไม่ได้กลับไปที่ห้องของพวกเธอ คาดว่าฟางหลานซินคงจะให้นอนด้วย ในขณะที่สวี่จื้อกั๋วน่าจะนอนบนโซฟาขนาดเล็กในห้องนั่งเล่น
หลังจากนิ่งอยู่พักหนึ่ง สวี่ชิงก็ลุกขึ้น พอออกไปเธอก็เห็นกองเงินบนโต๊ะอาหาร
เธอหยิบขึ้นมาแล้วนับ ไม่มากไม่น้อย …ห้าร้อยหยวนพอดี
สวี่ชิงมองไปรอบ ๆ และพบว่าไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่นหรือห้องครัว อีกฝ่ายอาจจะซ่อนตัวอยู่ในห้องนอนด้วยความโกรธ และไม่อยากเห็นหน้าเธอก็ได้ หญิงสาวจึงหยิบเงินใส่กระเป๋ากางเกง ไปล้างเนื้อล้างตัว เตรียมออกไปหาโจวจินหนาน
เธอรู้ว่าตอนนี้เหมือนตนเองกำลังบีบหลอดลมฟางหลานซินอยู่ บังคับให้หล่อนต้องกัดฟันและยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดของเธอ
หลังจากล้างตัว เธอก็เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวและออกไปพร้อมกับกระเป๋าสะพาย
ฟางหลานซินกับสวี่หรูเยว่เพิ่งออกมาจากห้องนอน ในตอนที่พวกหล่อนได้ยินเสียงปิดประตู
ใบหน้าของสวี่หรูเยว่ยังคงบวมช้ำ เมื่อเห็นว่าเงินบนโต๊ะหายไป หล่อนก็กระทืบเท้าอย่างโกรธเคือง “แม่คะ ดูสิ นังสวี่ชิงเอาเงินไปจริง ๆ ด้วย!”
ฟางหลานซินมองออกว่าสวี่ชิงตั้งใจที่จะฉีกหน้าของเธอต่อหน้าคนอื่น ๆ อย่างสมบูรณ์
เด็กสาวที่เชื่อฟังและนอบน้อมในอดีต จู่ ๆ ก็อารมณ์ร้ายขึ้นมาราวกับเป็นผีบ้า เธอต้องรู้อะไรบางอย่างแน่!
ฟางหลานซินครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ หล่อนต้องขัดขวางไม่ให้สวี่ชิงแต่งงานเข้าตระกูลโจวได้ ขณะนี้จึงจับมือของลูกสาว “หรูเยว่ ไปหาจินซวนซะ และให้เขาเกลี้ยกล่อมสวี่ชิง”
สวี่หรูเยว่ไม่พอใจ “จะปล่อยให้พวกเขาพบกันทำไมคะ!”
ฟางหลานซินจิ้มหน้าผากหล่อน “ก่อนหน้านี้สวี่ชิงชอบจินซวนมากนี่ ที่หล่อนเต็มใจที่จะแต่งงานกับชายตาบอด บางทีอาจแค่ต้องการเข้าใกล้จินซวนก็ได้?”
สวี่หรูเยว่ตอบสนองทันที “ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย ฉันจะไปหาจินซวน! นอกจากนี้จะไม่ปล่อยให้หล่อนได้ภูมิใจแน่!”
…
สวี่ชิงออกมาจากบ้าน เธอไปที่สถานีก่อน บอกนายสถานีว่าขอลาออก และยื่นใบอนุญาตทำงานคืน
เฉินตงเฉิง ผู้จัดการสถานีรู้สึกตกใจเมื่อได้ยินว่าสวี่ชิงลาออกและคืนใบอนุญาตทำงาน
ตอนนี้มีหลายคนที่เบียดเสียดกันและอยากเห็นสถานีทำงาน เช่นเดียวกับตำแหน่งของผู้ควบคุมที่ไม่รู้ว่ามีคนเล็งไว้มากขนาดไหน
แต่สวี่ชิงบอกว่าเธอไม่ต้องการมัน?
เฉินตงเฉิงมองไปที่สวี่ชิงอย่างไม่แน่ใจ “คุณพบปัญหาอะไรในที่ทำงานหรือเปล่า? หรือมีคนพูดถึงคุณลับหลังคุณเหรอ? เสี่ยวสวี่ คุณยังเด็กอยู่ อย่าหุนหันพลันแล่นเลย”
สวี่ชิงส่ายหัว “ฉันแค่ไม่อยากทำค่ะ แต่นายสถานีคะ คุณยังไม่ต้องบอกครอบครัวของฉันว่าฉันไม่ทำแล้วได้ไหมคะ? ถ้าครอบครัวของฉันมาถาม ก็ให้คุณพูดไปว่าฉันลาป่วย”
ถ้าฟางหลานซินรู้เรื่องว่าเธอลาออกจากตำแหน่งผู้ควบคุมการเดินรถ หล่อนอาจจะตายเพราะความโกรธก็ได้ หล่อนคงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อได้ตำแหน่งกลับมา แล้วจัดการให้หลานชายหรือหลานสาวของตนได้ตำแหน่ง
เฉินตงเฉิงไม่ใช่คนชอบซุบซิบ “ผมจะให้คุณลาพักสักครึ่งเดือนแล้วกัน แล้วกลับมาคุยกับผมอีกทีเมื่อคิดอะไรออก”
สวี่ชิงปฏิเสธโดยตรง “นี่เป็นผลมาจากการพิจารณาอย่างรอบคอบของฉันค่ะ ถ้ามีคนที่เหมาะสมมาสมัครทำตำแหน่งนี้แทนฉัน ผู้จัดการก็รับเข้าทำงานได้เลยนะคะ”
เฉินตงเฉิงเดาว่าสวี่ชิงกำลังมีปัญหากับครอบครัว
เขาก็ได้ยินอะไรบางอย่างในเรื่องที่สวี่ชิงประสบอุบัติเหตุเช่นกัน อย่างไรเสียมันก็เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของเด็กสาวตัวเล็ก ๆ และทุกคนก็ไม่ได้รับอนุญาตให้พูดคุยในสถานี
แต่ดูเหมือนสวี่ชิงจะมีอารมณ์ไม่ดีตลอดเวลา เธอมักจะนั่งเหงาอยู่คนเดียว จนเขานึกกลัวขึ้นมาว่าเธอจะคิดฆ่าตัวตาย
ช่างเถอะ เลิกคิดดีกว่า!
สวี่ชิงลาออกจากงานและเดินออกจากสถานีอย่างสบาย ๆ เมื่อผ่านสถานีขนส่งทางไกล เธอก็มายืนอยู่ที่ประตูและมองดูอยู่ครู่หนึ่ง
เธอตัดสินใจรอจนถึงบ่ายหลังจากแยกจากโจวจินหนาน แล้วมาเช่าที่พักอาศัยเล็ก ๆ ใกล้ที่นี่
ก้าวแรกในชีวิตใหม่ของเธอ!
เมื่อคิดถึงชีวิตใหม่ สวี่ชิงก็รู้สึกว่าความคับข้องใจที่กดทับอยู่ได้บรรเทาลงอย่างมาก จากจุดนี้แล้วเธอสามารถเดินไปหาโจวจินหนานที่บ้านของเขาในวิทยาเขตได้อย่างง่ายดาย
ภายในวิทยาเขตเต็มไปด้วยชีวิตชีวา บรรดานักศึกษาที่กระตือรือร้นต่างถือกระเป๋านักเรียนและหนังสือเรียน พูดคุยและหัวเราะอย่างมีชีวิตชีวา
สวี่ชิงหยุดมองนักศึกษาวิทยาลัยเดินผ่านคนแล้วคนเล่า พลางรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย
เมื่อตอนที่เธอประสบความสำเร็จในอาชีพการงานในชาติที่แล้ว สิ่งที่เสียใจที่สุดคือการไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย เธอจึงใช้เวลาว่างเพื่อเรียนรู้วิชาต่าง ๆ และภาษาอังกฤษ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยตั้งแต่ยังอายุน้อยอยู่ดี
“ชิงชิง?”
สวี่ชิงสะดุ้งหลังได้ยินคนเรียกเธอ จากนั้นจึงหันกลับมาอย่างสับสน
โจวจินเซวี่ยนสวมเสื้อเชิ้ตลายทางสีน้ำเงินและสีขาว ดูหล่อเหลาอ่อนโยน พร้อมนิสัยขี้เล่นเล็กน้อย
สวี่ชิงมองไปที่โจวจินเซวี่ยนและรู้สึกใจหาย ในตอนแรกเธอถูกโจวจินเซวี่ยนตีตัวออกหาก นั่นอาจเป็นเพราะความโกรธของเขา
เพราะเธอไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย เขาจึงชอบคนที่มีความรู้เป็นพิเศษ
น่าเสียดายที่หลังจากรู้เรื่องอุบัติเหตุของเธอแล้ว โจวจินเซวี่ยนก็เลิกรากับเธอทันที และหันไปหมั้นหมายกับสวี่หรูเยว่อย่างรวดเร็ว
อาจเป็นไปได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขายังไม่ลึกซึ้งพอ และความเจ็บปวดจากเหตุการณ์นั้นก็มีมากเกินไป
สวี่ชิงไม่ได้เศร้าเกินไปเกี่ยวกับทางเลือกของโจวจินเซวี่ยน
โจวจินเซวี่ยนยังคงประหม่าเมื่อเห็นสวี่ชิง ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเธอ เขามีท่าทางลังเลและพูดว่า “ชิงชิง คุณพยายามจะแก้แค้นผมด้วยการแต่งงานกับพี่ชายผมเหรอ?”
สวี่ชิงขมวดคิ้ว ทำไมเธอถึงไม่รู้มาก่อนว่าโจวจินเซวี่ยนหลงตัวเองแบบนี้?
มุมปากของหญิงสาวกระตุก และยิ้มอย่างเยาะเย้ย “แก้แค้นคุณเหรอ? คุณคู่ควรหรือไงคะ?”
โจวจินเซวี่ยนรู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเหตุที่สวี่ชิงแต่งงานกับโจวจินหนานก็เพราะเธอเกลียดเขา ชายหนุ่มก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างตกประหม่า “ชิงชิง ผมรู้ คุณกำลังเกลียดและโทษผม แต่ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำแบบนั้น คุณจะมาล้อเล่นเรื่องชีวิตของคุณไม่ได้! รู้ไหมว่าพี่ผมเป็นคนอย่างไร? คุณจะต้องเสียใจที่แต่งงานกับเขา ชิงชิง ฟังคำแนะนำของผมเถอะ อย่าเอาแต่ใจนักเลย ตกลงไหม?”
ขอแสดงความนับถือเลย สวี่ชิงแทบจะทนไม่ไหวด้วยซ้ำเมื่อได้ยินแบบนี้
เธอเงยหน้าขึ้นและมองไปข้างหลังโจวจินเซวี่ยนอย่างเงียบงัน “ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าพี่ชายของคุณเป็นคนแบบไหน แต่คุณบอกมาได้นะ”
โจวจินเซวี่ยนไม่รู้ว่าตอนนี้โจวจินหนานยืนอยู่ข้างหลังเขาเงียบ ๆ ราวกับหมาป่า…
……………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ตัดพันธะในอดีตกับครอบครัวนรกให้หมดแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่นะชิงชิง
ไหหม่า(海馬)
