บทที่ 25 ความลับของฟางหลานซิน
“หล่อนไม่ใช่ยาถอนพิษ!”
โจวจินหนานพูดอย่างใจเย็นด้วยท่าทางที่ไม่แยแส
ชายหนุ่มรู้ว่าเกาจ้านหมายถึงอะไร แต่เขาไม่เคยทำอย่างนั้น แม้ว่าสวี่ชิงจะแต่งงานกับเขาโดยสมัครใจ แต่เขาไม่สามารถผ่านอุปสรรคในใจได้…
ท้ายที่สุดเขาก็เป็นหนี้เธอ และไม่อาจชดใช้ได้ไปตลอดชีวิต
เกาจ้านรู้สึกว่าสมองของโจวจินหนานนั้นประหลาด ในเมื่อกำลังจะแต่งงาน เขาก็ควรแต่งให้เร็วที่สุดสิ และคงจะดีที่จะใช้ชีวิตแบบสามีภรรยาในอนาคต
นอกจากนี้ มีตั้งกี่คู่ที่ได้เจอกันไม่กี่ครั้งก่อนแต่งงาน แล้วนอนบนเตียงเดียวกันและมีลูกหลังแต่งงาน
เกาจ้านไม่เคยแต่งงานหรือพูดคุยเกี่ยวกับคู่ชีวิต ดังนั้นเขาจึงคิดว่าการแต่งงานเป็นเรื่องง่ายมาก ตราบใดที่พวกเขาสองคนสบตากัน และได้รับทะเบียนสมรส พวกเขาก็สามารถนอนเตียงเดียวกันได้
“ฉันแค่คิดไม่ออกน่ะ นายไม่เต็มใจที่จะไปหาหมอตามคำแนะนำของคุณย่าเฟิง และนายไม่มีความสุขที่จะแต่งงานกับสวี่ชิงก่อนกำหนด สิ่งที่นายคิดทุกวันมันซับซ้อนจริง ๆ”
โจวจินหนานเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดช้า ๆ ว่า “นายไม่เข้าใจ ฉันจะไม่แตะต้องสวี่ชิงจนกว่าหล่อนจะรู้ความจริง ฉันเกรงว่าวันหนึ่งหล่อนจะเกลียดฉันมากขึ้นไปอีกเมื่อได้รู้ความจริง”
เกาจ้านเกาศีรษะ “บางที… กว่าหล่อนจะรู้ก็อาจจะมีลูกด้วยกันแล้วก็ได้”
โจวจินหนานส่ายหน้า “ฉันใช้ลูก ๆ มาผูกมัดหล่อนไม่ได้”
เกาจ้านหมดหนทางอย่างสมบูรณ์ แม้ความคิดของเขาจะชั่วร้ายเล็กน้อย แต่เขาก็ต้องทำ มันเป็นวิธีที่ได้ผลมากที่สุด
ต่อให้ผู้หญิงจะเกลียดชังสามีสักเพียงใด แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนประนีประนอมเพื่อลูก
สวี่ชิงที่อยู่นอกบ้านเห็นว่าเกาจ้านไม่ได้ออกมานานหลังจากเข้าไปในบ้าน เธอก็อดไม่ได้ที่จะกังวล
โจวเฉิงเหวินกล่าวอย่างมีน้ำใจกับสวี่ชิง “มีเกาจ้านอยู่ด้วย ที่นั่นไม่มีปัญหาแน่นอน ชิงชิง เธออยากไปที่ห้องนั่งเล่นไหม? คุณปู่กับคุณย่าของจินหนานก็อยู่ที่นั่นด้วย”
สวี่ชิงปฏิเสธโดยไม่คิด “มันเร็วไปหน่อยค่ะ ฉันยังไม่มีอะไรเตรียมพร้อมเลย คราวหน้าฉันจะไปหาคุณปู่คุณย่าพร้อมของขวัญนะคะ”
โจวเฉิงเหวินพยักหน้า “ได้สิ เช่นนั้นไว้รอคราวหน้านะ ฉันมีเรื่องต้องทำที่มหาวิทยาลัยอีกสักพัก เธอเข้าใจใช่ไหม?”
สวี่ชิงรู้ว่าโจวเฉิงเหวินกำลังส่งแขก อย่างไรเสีย มันก็ไม่สะดวกสำหรับโจวจินหนานที่จะพบเธอตอนนี้ และหลังจากที่โจวเฉิงเหวินจากไปก็จะไม่มีใครเหลืออยู่ในลานบ้านอีก… เหลือแค่เธอและโจวจินเซวี่ยนเท่านั้น
มันดูไม่ถูกต้อง ไม่ว่าจะมองจากมุมใดก็ตาม!
สวี่ชิงก็ไม่เต็มใจที่จะอยู่หรือคุยกับโจวจินเซวี่ยน “ฉันก็จะไปเหมือนกันค่ะ ย่าของฉันยังรออยู่ที่บ้าน”
เมื่อครู่ เธอรีบมากจนทิ้งขนมไว้บนรถสามล้อ จึงคิดจะไปซื้อขนมให้เฟิงซูฮวาอีกครั้ง
โจวเฉิงเหวินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “อย่างนั้นเราไปกันเถอะ”
หญิงสาวเหลือบมองประตูที่ปิดสนิทของปีกทางทิศเหนือ เธอเลิกคิดที่จะบอกลา หันกลับมาและจากไปพร้อมกับโจวเฉิงเหวิน
เธอไม่มองโจวจินเซวี่ยนเลยตั้งแต่ต้นจนจบ
แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้เพิกเฉยต่อการจ้องมองของโจวจินเซวี่ยนที่จ้องมา แต่สายตานั้นทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ!
สวี่ชิงยังคงกังวลหลังจากออกจากประตู และในขณะเดียวกัน เธอก็สงสัยด้วยว่าโจวจินหนานเป็นอะไรไป?
ขณะครุ่นคิด เธอก็เดินกลับและบังเอิญผ่านร้านขนมที่มีรัฐคอยดำเนินกิจการ
สวี่ชิงเข้าไปซื้อขนมอีกชิ้นให้เฟิงซูฮวา และเธอก็ชั่งน้ำหนักลูกพลัมหนึ่งชั่งด้วย
เมื่อออกมาจากร้าน เธอก็เห็นฟางหลานซินอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน
ฟางหลานซินรีบเข้าไปในร้านค้าของชาวต่างชาติที่อยู่ตรงข้าม
สวี่ชิงเหลือบมองร้านค้าชาวต่างชาติ คุณต้องรู้ว่าร้านค้าชาวต่างชาติในยุคนี้เป็นเหมือนร้านค้าที่มีคุณภาพในอนาคต ไม่เพียงแต่ต้องมีเงิน แต่ยังต้องมีบัตรโอนเงินไปต่างประเทศเพื่อซื้อของ
แล้วฟางหลานซินมาทำอะไรที่นี่? เธอไปเอาบัตรโอนเงินและเงินมาจากไหน?
สวี่ชิงเดินไปพร้อมกับกล่องขนม และสังเกตที่ประตูก่อน เธอเห็นฟางหลานซินยืนอยู่ที่โต๊ะยาสูบและแอลกอฮอล์ โดยหันหลังคุยอยู่กับพนักงานขาย
หลังจากรอสักครู่ ฟางหลานซินดูเหมือนจะให้เงินกับพนักงานขาย และพนักงานขายก็นำเหมาไถ*(1) สองขวดมาให้ฟางหลานซิน
ฟางหลานซินรีบยัดเหมาไถลงในถุงผ้าที่นำมาด้วยทันที
สวี่ชิงหดร่างของเธอและแอบแปลกใจ ตอนนี้เหมาไถหนึ่งขวดพร้อมบัตรโอนเงินไปต่างประเทศมีราคาเจ็ดหรือแปดหยวน และสองขวดราคาสิบหกหยวน!
เป็นสุราชั้นสูงและหรูหรามาก ฟางหลานซินซื้อไปเพื่ออะไร?
ด้วยกลัวว่าฟางหลานซินจะออกมาแล้วเห็นเธอ เธอจึงรีบซ่อนตัวอยู่ในร้านนาฬิกาที่อยู่ถัดไป
ฟางหลานซินออกมาพร้อมกับถุงผ้า และมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวังก่อนที่จะรีบไปทางตะวันออก
สวี่ชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอก็ยังเดินตาม ด้วยมีลางสังหรณ์ว่าฟางหลานซินจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ และมันอาจจะเกี่ยวข้องกับเธอ
เธอมองฟางหลานซินเข้าไปให้มหาวิทยาลัยประจำมณฑลแล้วออกมา และในที่สุดก็ไปที่อาคารผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ถัดไป
ว่ากันว่ามีนักวิทยาศาสตร์และเจ้าหน้าที่ทหารผ่านศึกจำนวนมากที่ถูกเนรเทศ และพักฟื้นในอาคารผู้เชี่ยวชาญ
ฟางหลานซินรู้จักใครที่นี่อย่างนั้นหรือ?
สวี่ชิงไม่กล้าเดินตามขึ้นไปชั้นบนอย่างไม่ระวัง เพราะกลัวว่าจะสะดุ้งเวลาเจออะไรเข้า
เธอพบสถานที่ที่ไม่เด่นอยู่ใกล้ ๆ หญิงสาวนั่งยอง ๆ เพื่อดูว่ามีใครมาส่งฟางหลานซินที่ชั้นล่างหรือไม่
ถัดจากนั้น เป็นป้าที่กำลังเข็นเกวียนขายไอติมอยู่ กล่องนั้นถูกคลุมด้วยผ้าห่มหนา ๆ เมื่อเห็นสวี่ชิงนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้นและมองดูอาคารผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ตรงข้าม นางจึงพูดคุยอย่างไม่มีอะไรทำ “สาวน้อย เธอกำลังรอใครบางคนที่นี่อยู่หรือเปล่า?”
สวี่ชิงตอบ “ค่ะ รออยู่”
คุณป้ารู้สึกภูมิใจเล็กน้อย “ฉันอยู่ที่นี่มาสองปีแล้ว ฉันขายไอติมในฤดูร้อนและขายผลไม้หวานในฤดูหนาว ส่วนเค้ก โซดาและน้ำตาลในฤดูใบไม้ผลิกับฤดูใบไม้ร่วง ฉันรู้จักทุกคนในอาคารผู้เชี่ยวชาญเลยนะ”
จากนั้นคุณป้าก็ถามอีกครั้ง “ตอนนี้มันร้อนมากเลย ทำไมเธอไม่กินไอติมหน่อยล่ะ? ไอติมครีมห้าเฟิน ไอติมผลไม้สองเฟิน แต่มันหวานมากเลยนะ”
ถ้าสวี่ชิงไม่ต้องการซื้อไอติม เธอก็กลัวว่าคุณป้าคนนี้จะยังคงเสนอขายมันต่อไป …ต่อไป อย่างไรเธอก็ว่างอยู่แล้ว เธอจึงจ่ายเงินห้าเฟินเพื่อซื้อครีมไอติม
แม้จะคลุมผ้าห่มหลายชั้น แต่ไอติมครีมยังละลายเล็กน้อยและละลายในปาก
แต่รสชาติของครีมนั้นบริสุทธิ์มาก และเป็นรสชาติที่หลายคนมองข้ามไปในภายหลัง
สวี่ชิงกินไอติมไปสองสามแท่ง เมื่อหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดมือ เธอก็เกิดความคิดขึ้นมาและหันไปมองที่คุณป้า “คุณป้าคะ คุณบอกว่าคุณรู้จักทุกคนที่นี่เหรอคะ?”
คุณป้าพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ “แน่นอน แม้แต่สมาชิกในครอบครัวบางคนเชียวนะ ใครทำอะไรป้ารู้หมด บอกมาสิว่าเธอกำลังมองหาใคร?”
ใบหน้าของสวี่ชิงดูลำบากใจทันที มันเป็นเรื่องยากมากที่จะพูด คุณป้าจึงกระซิบเบา ๆ “ไม่เป็นไร ฉันไม่บอกใครแน่นอนว่าเธอกำลังตามหาใคร”
สวี่ชิงถอนหายใจเฮือกก่อนจะพูดอย่างลังเล “พ่อของฉันเป็นคนซื่อสัตย์ แม่ยังสาวและสวยมาก เพราะงั้น…”
โดยไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก คุณป้าก็สามารถจับใจความได้ว่า… เป็นผู้ชายไร้ประโยชน์คนหนึ่งกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ออกไปยั่วยวนพวกผึ้งและผีเสื้อภายนอกบ้าน
และผู้หญิงหลายคนชอบฟังเรื่องซุบซิบเหล่านี้มากที่สุด ดังนั้นคุณป้าจึงรีบก้มลงและโน้มตัวไปด้านหน้าหญิงสาว “เธอกำลังพูดว่าแม่ของเธอกำลังตามหาคน? ที่ชั้นบนฝั่งตรงข้ามถนนหรือเปล่า?”
สวี่ชิงพยักหน้าด้วยความอับอาย “ฉันได้ยินมาจากคนอื่นด้วยน่ะค่ะ ตอนนี้ฉันเดินตามออกมาและเฝ้าดูหล่อนเข้าไปในอาคาร แต่ไม่รู้ว่าหล่อนมาที่นี่เพื่อมาทำธุระหรือมาหาคน?”
คุณป้าพ่นลมหายใจ แต่ก็กล่าวว่า “ใช่ ๆ ๆ บางทีเขาอาจมาที่นี่เพื่อหาคนทำธุระก็ได้”
ขณะที่พูดก็เห็นฟางหลานซินออกมาจากทางเดินและมองไปรอบ ๆ แต่เพราะสวี่ชิงกำลังนั่งยองอยู่ข้างรถเข็นไอติม หล่อนจึงมองไม่เห็นและรีบออกไป
สวี่ชิงมองตามฟางหลานซินที่กำลังออกไป “คุณป้าคะ คนที่เพิ่งออกมาคือแม่ของฉัน ฉันขอให้คุณป้าช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะว่าในครั้งหน้าตอนหล่อนออกมา หล่อนออกมากับใคร?”
(1) เหล้าขาวชั้นดียี่ห้อที่ดังที่สุดในจีน
…………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
จินหนานจริง ๆ ก็จิตใจดีอยู่นะ ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้สึกผิดจนถึงป่านนี้ ว่าแต่อาการที่เป็นอยู่นี่มันคืออะไรกัน แล้วรักษาได้ไหม
เริ่มแผนการจับชู้ของนังแม่เลี้ยงแล้วสินะ
ไหหม่า(海馬)
