บทที่ 214 บะจ่างยังหวานกว่าน้ำผึ้ง
หลี่กั๋วหัวเห็นคนยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม่ยอมเข้ามาเสียที กลับจ้องสวี่ชิงอยู่อย่างนั้น จึงถามขึ้นมาคำหนึ่งอย่างแปลกใจ “พวกคุณรู้จักกันเหรอ”
สวี่ชิงหมุนตัวยิ้ม “ไม่รู้จักค่ะ ผู้อำนวยการหลี่ หมดธุระแล้วฉันขอตัวก่อน”
เนื่องจากเหม็นหน้าคน เธอจึงไม่คิดจะอยู่ร่วมโลกกับคนพวกนี้อยู่แล้ว
เธอปรายตามองฟางหลานซินและหลี่ต้าหย่งด้วยสายตาเย็นเฉียบแวบหนึ่ง ทำให้ทั้งสองปลีกไปอีกทางหนึ่งให้เธอออกไปโดยไม่รู้ตัว
สวี่ชิงลงมาข้างล่างมองไม่เห็นโจวจินหนาน จึงยืนรออยู่ข้างสระน้ำในสวน หัวใจก็สงบลง ฟางหลานซินกับหลี่ต้าหย่งปรากฎตัวที่นี่ในเวลาเดียวกันแบบนี้ น่ากลัวว่าพวกเขาคงอยากจะแย่งกิจการของเธอ
เนื่องจากแม่ของหลี่ต้าหย่งทำงานเป็นผู้ช่วยพ่อครัวอยู่ในโรงอาหารของประเทศ พ่อยังทำงานอยู่ในโรงงานเนื้อ ถ้าอยากเปิดร้านอาหารก็ง่ายมาก
เพียงการรวมตัวของสองคนนั่นไม่ใช่เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ แต่เพื่อทำร้ายเธอโดยเฉพาะ
คิดถึงตรงนี้ก็อดแค่นหัวเราะออกมาไม่ได้ เธอยังคิดไม่ออกเลยว่าจะจัดการกับสองแม่ลูกอย่างไร พวกหล่อนก็ส่งตัวเองมาถึงหน้าประตูแล้ว
ยืนอยู่พักหนึ่งโจวจินหนานก็ค่อย ๆ เดินเข้ามา ในมือยังถือกล่องข้าวอยู่ด้วย มองเห็นสวี่ชิงยืนอยู่ข้างสระน้ำในสวนก็ตกใจนิดหน่อย “ผมนึกว่าต้องรอคุณสักพักเสียอีก ทำไมเร็วขนาดนี้”
“แผนกลยุทธ์ยาวขนาดนั้น เขาน่าจะต้องใช้เวลาอ่านพักใหญ่กว่าจะอ่านจบ อีกทั้งยังต้องให้เวลาเขาได้ไตร่ตรอง พรุ่งนี้ฉันค่อยมาใหม่ก็ได้ค่ะ” สวี่ชิงพูดจบ ก็มองกล่องข้าวในมือของโจวจินหนาน “คุณถืออะไรมาคะ”
ดวงตาของเธอเปล่งประกายโดยพลัน “ตอนนี้ยังมีบะจ่างขายด้วยเหรอ? เอามาให้ฉันดูหน่อยสิคะ”
ตอนนี้เธอเหมือนรู้สึกประสาทเสียเล็กน้อย รู้สึกหิวจนแทบทนไม่ไหว คิดแล้วก็ต้องได้กินให้ได้ พอได้เห็นก็ยิ่งรู้สึกอยากกินขึ้นมาทันที
โจวจินหนานเปิดกล่องอาหาร ภายในนั้นมีบะจ่างไส้ถั่วแดงสองสามชิ้น ด้านบนยังราดน้ำผึ้งสีเหลืองนวล กลิ่นหอมหวานโชยออกมาตามลมทันที
สวี่ชิงยิ้มจนตาโค้งหยี “ไอหยา ฉันอยากกินบ๊ะจ่างเจ้านี้อยู่พอดี เร็วค่ะๆ มีตะเกียบไหม ฉันอยากกิน อยากกินตอนนี้เลย”
โจวจินหนานหยิบไม้ไผ่บาง ๆ คู่หนึ่งออกมาจากด้านบนของกล่องแล้วส่งให้สวี่ชิง “ใช้อันนี้ตักกิน”
สวี่ชิงหัวเราะสดใสแล้วหยิบแผ่นไม้ไผ่เล็ก ให้โจวจินหนานถือกล่อง ส่วนเธอก้มลงไปตักบะจ่างใส่ปากคำหนึ่ง รสชาติหอมหวานจากน้ำผึ้งกับบะจ่างเข้ากันได้ดี และอร่อยเป็นพิเศษ
กินแล้วก็มีความสุขยิ้มตาหยีอย่างอดไม่ได้ “ไอหยา อร่อยจังเลย นี่คือรสชาติของเมื่อสมัยก่อนสินะ”
โจวจินหนานแปลกใจเล็กน้อย “รสชาติไม่น่าจะเปลี่ยนไปได้นะ คุณยายมาขายบะจ่างตั้งแต่อากาศอบอุ่นวันแรกแล้ว”
ทำไมสวี่ชิงถึงกินราวกับเธอไม่ได้กินมาหลายปีแล้วกันนะ?
สวี่ชิงเงียบไม่พูด แล้วก้มหน้ากินอีกสองสามคำ กระเพาะถึงค่อยรู้สึกพอใจเป็นพิเศษ
สวี่หรูเยว่ยืนอยู่ท้ายสุดของสวน มองไปยังสวนดอกไม้ผ่านช่องว่างของกำแพงเพื่อมองการเคลื่อนไหวของสวี่ชิงและโจวจินหนาน แล้วก็ต้องกัดฟันกรอดอย่างเคียดแค้น
สองสามวันก่อน โจวจินซวนพูดว่าต้องการหย่ากับหล่อน เหตุผลก็แสนง่าย คือเขาไม่อยากเลี้ยงลูกชู้
สวี่หรูเยว่เองก็อยากหย่า การแต่งงานนี้ถึงฝืนต่อไปก็ไม่มีประโยนชน์ หลังติดต่อสำนักงานสตรีไปสองวัน พวกเขาก็เห็นท่าทางแน่วแน่ของทั้งสองคนแล้วจึงได้ยอมรับการหย่าของทั้งสอง
ทางหล่อนเพิ่งหย่า ฟางหลานซินก็ลากหลี่ต้าหย่งเข้ามา
ความหมายคือต้องการแนะนำหล่อน สวี่หรูเยว่ไม่พอใจ แต่เพื่อเด็กในท้องก็ได้แต่อดทน
ไม่รู้ว่าหลี่ต้าหย่งกับฟางหลานซินพูดอะไรกัน จู่ ๆ ทั้งสองก็ตัดสินใจเปิดร้านอาหาร และยังต้องการเปิดเพื่อเป็นคู่แข่งกับสวี่ชิง
ทั้งที่แผนงานก่อนหน้ายังทำไม่สำเร็จเลยสักครั้ง!
บอกว่าร้านของสวี่ชิงถูกสั่งปิดไป ต้องรีบเปิดร้านขึ้นมาเพื่อแย่งลูกค้ากับเธอ
ยังพูดอีกว่าแค่เพียงเปิดร้านกินการน่าจะไม่เลวเลย
ฟางหลานซินให้หล่อนมาด้วยกัน บอกว่าเพื่อศึกษาการทำธุรกิจ ไม่อาจนิ่งเฉยไม่ทำงานได้ และไม่อาจไม่ใช้ฝีมือตัวเองเลี้ยงดูตัวเองได้
เพียงแต่ก่อนจะขึ้นตึกหล่อนกลับนึกอยากเข้าห้องน้ำก่อน จึงให้ฟางหลานซินกับหลี่ต้าหย่งขึ้นตึกไปก่อน ส่วนหล่อนไปเข้าห้องน้ำ
ใครจะรู้ว่าพอออกมาจากห้องน้ำ ก็เห็นโจวจินหนานกับสวี่ชิงยืนกินของกินอย่างหวานชื่นอยู่ข้างสระน้ำในสวน
สวี่หรูเยว่มองทั้งสองด้วยสายตาดำมืด เล็บจิกเข้าไปในเนื้อกลางฝ่ามือ สบถคำหนึ่งว่าน่าไม่อาย!
สายตาโจวจินหนานมองสวี่ชิงเป็นประกายอย่างรักใคร่ เธอกินบะจ่างเหมือนเด็กที่ได้กินลูกกวาด ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าเห็นฟางหลานซินที่มองมาทางนี้ สายตาก็พลันเย็นเฉียบ คมกริบราวกับมีดน้ำแข็ง
ในใจสวี่หรูเยว่สั่นสะท้าน รีบหมุนตัววิ่งจากไป
รอจนกระทั่งโจวจินหนานกับสวี่ชิงจากไปแล้ว หล่อนถึงค่อยย่องกลับมา ยืนอยู่ตรงที่โจวจินหนานกับสวี่ชิงเคยยืน ในหัวคิดถึงแต่ภาพนุ่มนวลอ่อนโยนของคนรัก
ในใจก็อดรู้สึกอิจฉาริษยาไม่ได้ สวี่ชิงกล้าดียังไงถึงได้โชคดีมากกว่าหล่อน!
หล่อนไม่ทันสังเกตว่าหลี่ต้าหย่งกับฟางหลานซินเดินลงมาแล้ว ยังคงจดจ้องไปยังทิศทางที่โจวจินหนานและสวี่ชิงเดินจากไปอย่างเคียดแค้น
ฟางหลานซินเรียกหล่อนคำหนึ่งด้วยสีหน้าไม่ดีนัก “ไปได้แล้ว กลับบ้าน”
สีหน้าของหลี่ต้าหย่งเองก็ดูไม่ดีเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าหลี่กั๋วหัวจะเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์คนหนึ่ง ไม่ว่าพวกเขาจะพูดเงื่อนไขอะไร อีกฝ่ายกลับเพียงพูดรับไว้ยิ้ม ๆ ไม่มีการคิดไตร่ตรองอะไรเลย
ที่จริงหลี่กั๋วหัวเองก็ถือว่าฉลาดเฉลียว แม้สวี่ชิงจะพูดว่าไม่รู้จักทั้งสองคน แต่สัมผัสที่สามของเขากลับบอกว่าทั้งสามคนรู้จักกัน ไม่เพียงรู้จักกันเท่านั้น ยังมีบุญคุณความแค้นต่อกันอีกด้วย
เขาย่อมยืนอยู่ข้างสวี่ชิงอยู่แล้ว เพราะแม่สาวสวี่ชิงไม่เพียงฉลาดหลัดแหลม จัดการงานก็ยังเชี่ยวชาญมาก เขากับเธอก็มีผลประโยชน์ร่วมกันไม่น้อย
ดังนั้นไม่เพียงเขาจะหัวเราะฮ่าๆ ปฏิเสธใส่หลี่ต้าหย่งกับฟางหลานซิน ยังไม่เอาข่าวใหม่เรื่องที่ว่าร้านของสวี่ชิงจะเปิดในวันพรุ่งนี้บอกกับพวกเขาด้วย
สวี่หรูเยว่หันกลับมามองสีหน้าของทั้งสอง ก็รู้ว่าเรื่องราวไม่ได้ราบรื่นนัก “เมื่อกี้ฉันเห็นสวี่ชิง เกิดอะไรขึ้นคะ”
ฟางหลานซินแค่นหัวเราะเสียงเย็นคำหนึ่ง “คิดไม่ถึงว่านังจิ้งจอกนั่นจะเจ้าเล่ห์นัก เอาผู้อำนวยการไปเป็นพวกเสียได้ เขาไม่ฟังความคิดของพวกเราเลย บอกคำเดียวว่าต้องตัดสินใจภายในสถานีเท่านั้น และจะยังไม่เปิดโรงอาหารที่สองเป็นการชั่วคราว”
สวี่หรูเยว่ขมวดคิ้ว “โจวจินหนานกับสวี่ชิงอยู่ด้วยกัน เป็นไปได้ไหมว่าสวี่ชิงจะอาศัยความสัมพันธ์ของโจวจินหนาน ไม่งั้นอย่างหล่อนหรือจะทำได้”
ตอนฟางหลานซินกับหลี่ต้าหย่งขึ้นตึก พวกเขาไม่เห็นโจวจินหนาน พอได้ยินว่าโจวจินหนานเองก็อยู่ด้วย จึงสงสัยเล็กน้อย “งั้นก็น่าจะเป็นไปได้ ตระกูลโจวอาศัยอยู่ในเมืองรู้จักกับคนใหญ่คนโตไม่น้อย”
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห และยังโทษที่สวี่หรูเยว่ไม่สู้ต่อ ถ้าหลี่ต้าหย่งไม่ทำเรื่องแบบนั้น จะหย่ากับสวี่หรูเยว่ได้เหรอ?
เพียงแต่อยู่ต่อหน้าหลี่ต้าหย่งหล่อนจะระเบิดโทสะไม่ได้ จึงใช้สายตาคาดโทษสวี่หรูเยว่แล้วพูดกับหลี่ต้าหย่ง “อีกเดี๋ยวท้องของหรูเยว่ก็จะเห็นชัดแล้ว พวกเราต้องรีบแต่งงาน แล้วก็ครั้งนี้พวกเธอตระกูลหลี่ห้ามรังแกคนอีก หรือก่อเรื่องวุ่นวายให้พวกเรา”
หลี่ต้าหย่งขานรับในลำคอ น้ำเสียงอัดอั้นพูดประโยชน์หนึ่ง “คุณป้าวางใจเถอะครับ หลังจากแต่งงานผมจะดูแลหรูเยว่อย่างดี ต่อไปจะช่วยกันกตัญญูต่อคุณแน่นอน”
ฟางหลานซินพลันรู้สึกประโยคนี้มีจุดที่ไม่ถูกนัก หล่อนจ้องตามองหลี่ต้าหย่ง “หมายความว่าอะไร หลี่ต้าหย่ง เธอคงไม่ได้หมายถึงจะแต่งเข้าบ้านภรรยาหรอกนะ”
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
คิดจะสู้สวี่ชิงในเรื่องนี้มันจะสู้ได้เหรอ สวี่ชิงเกิดมาชาตินึงแล้วนะ
ไหหม่า(海馬)
