อั่งเปาทะลุโลก (发个红包去未来 ) - ตอนที่ 243

CF:บทที่ 243 คำตอบของคำถามที่ 2 (เติม 3)
เพื่อให้มั่นใจว่าการแข่งครั้งนี้เป็นการแข่งที่ยุติธรรม นักวิชาการจึงต้องเป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียงจากคนละประเทศ
ผู้เข้าสอบเองก็ถูกช่างจากทั้งสองฝ่ายจับตามองในฐานะพยาน โดยจะใช้โปรแกรมคัดออก
แน่นอนล่ะว่า ที่ต้องทำเช่นนี้เพราะทั้งสองฝ่ายเองต่างก็เกลียดการโกงเหมือนๆกัน
“คำถามที่หนึ่งมาแล้วครับ นี่เป็นคำถามที่น่าสนใจแต่ตอบยากน่าดู นี่ต้องเป็นมืออาชีพเลยนะครับ เอาล่ะ ตอนนี้ ทั้งสองฝ่ายพร้อม ผมจะเริ่มคำถามแล้วนะครับ”
เมื่อผู้ชมเห็นคำถามที่ว่า สีหน้าพวกเขาเปลี่ยนเป็นแปลกใจเพราะไม่ได้คาดหวังว่าจะมีใครตั้งคำถามแบบนี้ซึ่งนั่นก็คือการทดสอบความฉลาดของปัญญาประดิษฐ์ด้วยการเติมคำลงในเพลง
“ไม่มีอีกแล้วม่านดำ เรื่องบังเอิญแบบนั้นเป็นไปได้เช่นไร”
“ใช่ๆ นี่มันเรื่องอะไรกัน ตั้งคำถามแบบนั้นขึ้นมาได้ยังไง นี่เป็นเพลงที่เพราะมาก ฉันไม่เคยฟังมาก่อนเลย รู้งี้น่าจะแต่งมาตั้งนานแล้ว ”
“ถ้าฝ่ายหนึ่งรู้จักเพลงนี้ก่อนแล้วและทำทำนองขึ้นมา อีกฝ่ายก็ไม่น่าแพ้สิ”
“ฮ่าๆ ฉันว่าน่าสนใจดีออก ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันจะโอเคไหมถ้าจะใช้ปัญญาประดิษฐ์ให้พูดเป็นคำน่ะ”
เมื่อต้องเผชิญกับความสงสัยจากผู้ชม เจ้าบ้านก็เอ่ยขึ้น “และตอนนี้ ขอต้อนรับ หมายเลข 34 อลัน จากสถานบันดนตรีซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เล่นเพลงนี้ให้เราครับ”
นอกจากนี้ ระบบคัดเลือกหมายเลขนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของช่างที่เรียนมาทางด้านปัญญาประดิษฐ์ ผมคิดว่าถ้าเราจะโกง เราคงต้องเอาเทคโนโลยีแบบเขามาใช้ล่ะครับ”
“ขอบคุณมากๆนะครับ สวัสดี ทุกคน ผมชื่ออลัน มาจากสถาบันดนตรีซิดนีย์ นี่คือผลงานประพันธ์ประพันธ์ล่าสุดของผม ถ้าพวกคุณมีคำถาม ก็สามารถไปหาครูของผมที่นั่นได้นะครับ ทั้งครูและเพื่อนๆที่นั่นสามารถยืนยันถึงตัวผมได้ครับ/เป็นพยานให้ผมได้ครับ”
“แล้วก็ เกี่ยวกับเรื่องที่ว่าทำไมเราถึงใช้ดนตรี หลักๆเลยเนี่ย เจ้าหน้าที่บอกกับผมว่าตอนว่าจับได้ชื่อผม ผมมักจะคิดเรื่องดนตรีและพูดถึงเรื่องนี้อยู่บ่อยๆ และหลังจากนั้น ผมก็คิดว่านี่เป็นความคิดที่ดี และด้วยสาเหตุนี้ผมจึงตั้งหน้าตั้งตารอความสามารถของปัญญาประดิษฐ์ที่เอาไว้แต่งเพลง”
“ฉันเป็นพยานให้เขาได้ค่ะ” คิม เด็กสาวที่สวมแว่นตาและนั่งอยู่ในหมู่ผู้ชมพูดขึ้น “ว่าเขาเขียนเพลงนี้ขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้เอง และฉันก็เป็นนักเรียนที่สถาบันดนตรีนั้นด้วย”
ทางเจ้าภาพส่งสัญญาณให้อลันไปยังจุดพักก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงกล่าวต่อ “ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ โปรดมั่นใจได้ว่าการแข่งในครั้งนี้รวมถึงผู้ตัดสินของเราในประเทศออสเตรเลียจะไม่มีวันโกงแน่ โอเค เดี๋ยวผมจะกดปุ่มเพื่อดูคำตอบของคำถามแรกก่อนนะครับ”
เมื่อพิธีกรกดปุ่มนั้น ดนตรีก็ถูกถ่ายโอนไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งสองตัว
“เฮ้ย เป็นไปไม่ได้ มาจากฝั่งของประเทศจีนครับ ปัญญาประดิษฐ์หมายเลขศูนย์ของฟิวเจอร์กรุ๊ปตอบคำถามแล้วครับ มาดูกันซิ นี่มัน ใช้เวลาแค่หนึ่งวินาที หนึ่งวินาทีเท่านั้น”
พิธีกรฝั่งประเทศเจ้าภาพเองยังไม่อยากจะเชื่อ เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าฝั่งของจีนจะตอบคำถามหลังจากที่เพิ่งส่งข้อมูลไปให้คอมพิวเตอร์สองตัวนั้น
แต่อย่างไรก็ตาม ทางฝั่งอเมริกาที่ใช้กูเกิลบนคอมพิวเตอร์ยังคงหาคำตอบอยู่ โดยมีปัญญาประดิษฐ์ที่รู้จักกันในชื่อว่าแองเจิลกำลังคิดคำนวณ
เหลือเพียงไม่กี่วินาทีสุดท้าย คอมพิวเตอร์ของฝั่งอเมริกาก็คำนวณคำตอบออกมาในที่สุด
“คำตอบจากทั้งสองฝ่ายมาแล้วนะครับ และตอนนี้ เราขอเชิญคุณครูดนตรีแห่งสถาบันดนตรีมาร้องเพลงเดียวกันนี้และเฉลยทำนองทั้งสองนี้ครับ”
ทันทีที่คุณครูร้องเพลงจบ การประเมินในตัวพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องจำเป็นอีกแล้วเพราะผลลัพธ์ที่ออกมานั้นชัดเจน
“ฉันรู้สึกว่าครูดนตรีของเราอาจจะงานเข้าได้ในอนาคต และฉันเองก็ไม่อยากให้ปัญญาประดิษฐ์มาช่วย”
เห็นได้ชัดว่าครูสอนดนตรีคนดังกล่าวชักกลัวเมื่อได้ยินทำนองดนตรี เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าปัญญาประดิษฐ์พวกนั้นจะสร้างทำนองดนตรีออกมาได้ดีขนาดนี้
“ดีเลย มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างที่หนึ่งและที่สอง แบบนี้คงไม่จำเป็นต้องให้มืออาชีพออกความเห็นแล้วล่ะ”
“นั่นน่ะสิ ไม่อยากจะเชื่อเลย ทำนองที่แต่งขึ้นในหนึ่งวินาทีแต่กลับเพราะมาก ปัญญาประดิษฐ์ หมายเลข 0 ทำได้ยังไงกันนะ และที่มากกว่านั้น ฉันรู้สึกอย่างไรกับปัญญาประดิษฐ์ของประเทศจีนนะ มันแบบว่าดีกว่าของอเมริกาซะอีก”
“ฮ่าๆ นั่นไม่ใช่ความรู้สึกหรอก ตอนนี้ดูเหมือนว่าเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ของประเทศจีนดีกว่าของประเทศอเมริกาเสียอีก ฉันล่ะรอคอยการแข่งครั้งต่อไปแทบไม่ไหวแล้ว”
“อย่าให้อเมริกาชนะเกมนี้ อย่างที่นักวิจัยชาวจีนเคยพูดไว้”
ในตอนนี้ พวกเขารู้สึกได้ว่าประเทศจีนไม่จำเป็นต้องพูดอวดเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว เพราะปัญญาประดิษฐ์ของพวกเขานั้นทรงพลังมากเกินพอแล้ว
ส่วนฝั่งของอเมริกานั้น ช่างที่ดูแลกูเกิลดูเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย พวกเขาเองก็คิดไม่ถึงว่าความสามารถในการประมวลผลและค้นหาของปัญญาประดิษฐ์จากฟิวเจอร์กรุ๊ปจะทรงประสิทธิภาพได้ถึงขนาดนี้
ส่วนเรื่องโกง พวกเขาไม่คิดว่านี่เป็นผลมาจากการโกงเพราะพวกเขาต่างจัดการเรื่องของฟิวเจอร์กรุ๊ปเรียบร้อยแล้ว
“แม้ว่าผลจะออกมาชัดเจนแล้ว แต่พวกเราก็ต้องโหวตครับ”
จำนวนผลโหวตของอีกฝั่งหนึ่งนั้นลดลงในทันที ไม่มีใครเลือกฝั่งอเมริกาเพราะเดี๋ยวจะดูเป็นพวกโง่ ทำนองที่สร้างขึ้นด้วยระบบกูเกิลของแองเจิลนั้นมีปัญหาและไม่ลื่นไหลอย่างเห็นได้ชัด
แม้แต่ตัวเจ้าหน้าที่จากกูเกิลเองยังรู้สึกอายกับการโหวตให้ครั้งนี้
ถ้าไม่มีการเปรียบเทียบจากปัญญาประดิษฐ์หมายเลข 0 ของฟิวเจอร์กรุ๊ปล่ะก็ ผู้คนก็จะคิดว่าแองเจิลจากกูเกิลนั้นเป็นปัญญาประดิษฐ์ที่ดีเยี่ยม
แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อเอามาเปรียบกันแล้ว หุ่นของพวกเขาดูเป็นหุ่นพังๆตัวหนึ่งไปเลย
“ดูเหมือนว่าผลจะออกมาแล้วนะครับ ขอประกาศว่าทำนองเพลงที่ปัญญาประดิษฐ์หมายเลข 0 ของฟิวเจอร์กรุ๊ปจากประเทศจีนแต่งขึ้นได้คะแนนโหวตไปอย่างท่วมท้น และในตอนนี้ เราอย่าลืมว่านี่คือทำนองเพลงทำนองแรกที่แต่งโดยปัญญาประดิษฐ์ นอกจากนี้ ผมยังได้ถามเจ้าหน้าที่จากฟิวเจอร์กรุ๊ปแล้วครับ ทำนองเพลงๆนี้เขาแต่งให้คุณนะ อลัน ขอบคุณที่มาเข้าร่วมในครั้งนี้ครับ”
หลังจากพิธีกรประเทศเจ้าภาพพูดจบ อลันก็วิ่งออกไปจากโซนพักผ่อนด้วยความตื่นเต้นก่อนจะคว้าทำนองเพลงที่ทางเจ้าภาพพิมพ์ออกมาให้เขา
“ขอบคุณครับขอบคุณ ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เข้าร่วมการแข่งครั้งนี้ ขอบคุณสำหรับน้ำใจของฟิวเจอร์กรุ๊ป สิ่งนี้มีความหมายสำหรับผมมาก”
เขายังไม่ลงไปเพราะมีใครบางคนต้องการจะซื้อเพลงจากเขา และแม้ว่าเพลงนั้นจะไม่ได้เป็นเพลงที่ดีมาก แต่ก็เป็นเพลงที่มนุษย์และปัญญาประดิษฐ์แต่งขึ้น และมันจะต้องเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วแน่นอน
เห็นได้ชัดว่านักดนตรีหนุ่มคนนี้ แม้จะยังเรียนไม่จบก็ตาม แต่สิ่งที่เขาจะได้รับคือความร่ำรวยเป็นอย่างแรกจากดนตรีในชีวิตของเขา
ในขณะที่การแข่งขันกำลังดำเนินไปอยู่นั้น ทางเจ้าภาพจึงกดปุ่มเลือกคนจากโปรแกรม จากนั้นตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอก็หมุนไปมาอย่างรวดเร็ว
“เอาล่ะ ผู้ชมที่ได้รับเลือกคนที่สองกำลังมาแล้ว มาดูกันนะครับ นั่นก็คือ 385 ผมไม่รู้จริงๆว่าผู้ชมท่านนี้จะนำปัญหาอะไรมาให้กับเรา”
ชายวัยกลางคนท่านหนึ่งปรากฏตัวขึ้นพลางอุ้มเด็กน้อยหน้าตาน่ารักไว้ในอ้อมแขน
“สวัสดีครับ คุณ 385 ลำดับแรกเลย แนะนำตัวหน่อยครับ”
“สวัสดีครับ คุณพิธีกร สวัสดีครับ ทุกคน ผมชื่อนอร์ทและนี่คือลูกชายของผม ชื่อแม็กซ์ มานี่สิลูก แม็กซ์ พูด สวัสดีสิครับ”
เด็กชายตัวน้อยโบกมือให้กับกล้องพร้อมกับยิ้มสดใส ดูไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
“คำถามที่ผมจะถามนั้นง่ายมากครับ คือว่าตอนนี้ผมได้เรียนรู้ว่าเมื่อผมได้รับเลือกมา และลูกชายของผม แม็กซืก็กำลังเล่นเจ้าสิ่งนี้ครับ รูบิคนี่ ผมอยากจะให้ปัญญาประดิษฐ์หมุนรูบิคนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้”
ผู้ชมและพิธีกรเจ้าภาพต่างตะลึงงันเมื่อได้ยินคำถามนั้น คำถามแรกเกี่ยวกับเพลง ส่วนคำถามที่สองก็คือเจ้าลูกบาศก์แสนกลนั่น มันจะไม่ยากสำหรับปัญญาประดิษฐ์ไปหรอกหรือ
พิธีกรหันมามองช่างทั้งสองฝ่าย เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าจะถามคำถามนี้กับปัญญาประดิษฐ์อย่างไรดี
——————