อั่งเปาทะลุโลก (发个红包去未来 ) - ตอนที่ 219

CF:บทที่ 219 ประกอบอุปกรณ์ที่อุณหภูมิแตกต่าง
“คุณมาถึงเร็วมาก ผมเพิ่งส่งข่าวไป แล้วคุณก็มาถึงที่นี่แล้ว”
หลี่เหวินหัวคิด คุณเคยไม่มีความสุขไหมนี่ ตราบใดที่มีอะไรเกี่ยวกับฟิวเจอร์กรุ๊ป ประสิทธิภาพการบริหารดังกล่าวเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง
เขาชี้ไปที่เอกสารบนโต๊ะแล้วพูดว่า “ดูสิ นั่นเป็นสิ่งที่เราค้นเจอ ถึงอย่างไรเทคโนโลยีของคุณก็ดีกว่าหน่วยข่าวกรอง กรณีนี้คุณสามารถหาเบาะแสได้ว่าเขาเป็นสายลับ”
“ฮ่าฮ่า อินเทอร์เน็ตเป็นสิ่งที่ดี ตอนนี้ทางกลุ่มได้กลายเป็นจุดสนใจของประเทศเหล่านั้นไปแล้ว ในอนาคตผมจะต้องป้องกัน ไม่เช่นนั้นผมจะทำยังไง ถ้าผมทำอะไรสักอย่างหายไป ตราบใดที่ยังมีเกี่ยวข้องกับคนของฟิวเจอร์กรุ๊ป ผมต้องตรวจสอบเพื่อดูว่ามีปัญหาอะไรหรือไม่ “
หลี่เหวินหัว พูดไม่ออกเกี่ยวกับเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ของอู๋ ฮ่าวเหริน
“คุณมีข้อมูลมากกว่าผม คุณจะทำอย่างไร”
“ข้อมูลบางอย่างไม่สามารถหาเจอได้ในเครือข่าย ทุกประเทศมีฐานข้อมูลพิเศษ สถานที่แบบนั้นไม่ได้เชื่อมต่อกับเครือข่ายภายนอก นั่นคือสาเหตุที่คุณไม่สามารถค้นหาข้อมูลของศูนย์ข่าวกรองนั้น”
แน่นอนว่า อู๋ ฮ่าวเหริน มีความชัดเจนในเรื่องนี้ และนั่นเป็นเหตุผลที่เขาพูดว่าปัญญาประดิษฐ์ไม่ได้มีความสามารถไปเสียหมดทุกอย่าง บางอย่างที่มันก็หาไม่พบ
“หมายความว่าพ่อแม่ของเขาไม่มีอะไรผิดปกติ แล้วรุ่นของปู่ของเขาเล่ามีข้อมูลอะไรไหม”
“ใช่ จากการสำรวจของเรา เขาอาศัยอยู่กับปู่ย่าตอนที่เขาเป็นเด็ก ไม่ได้กลับมาหาพ่อแม่จนกว่ากระทั่งอายุ 18 ปี”
อู๋ ฮ่าวเหริน เอามือเคาะโต๊ะ ไปวิเคราะห์ข้อมูลไป และในไม่ช้าก็เชื่อมโยงกัน
ปัญหาบางอย่างไม่มีเงื่อนงำและยากในการปะติดปะต่อ ต่อเมื่อเบาะแสชิ้นนี้ได้รับการแก้ไข กระบวนการทั้งหมดสามารถทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว
“เข้าใจแล้ว คุณจัดการได้เลย ยังไง ชายคนนั้นไม่ได้เข้ามาในบริษัท ดังนั้นเขาจึงไม่น่าจะพบเจอกับผมอีก”
เขาไม่ได้พร้อมจะมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ เพราะมันเป็นเรื่องปัญหายุ่งยากที่อาจย้อนไปถึงยุคสงครามหลายปีมาแล้ว
“ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อบอกเรื่องของเขากับคุณ แต่มาเพื่อเตือนคุณว่าประเทศเหล่านั้นอยากได้เทคโนโลยีหุ่นยนต์ของคุณ พวกเขาอาจใช้วิธีที่อันตราย คุณควรระวังด้วย”
“เข้าใจแล้ว คุณก็ปกป้องครอบครัวของผมจากอันตราย แต่ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของผมมากเกินไป”
หลี่เหวินหัว จากไป
อู๋ ฮ่าวเหริน นั่งอยู่ในออฟฟิศและครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขารู้สึกอยู่เสมอว่าเรื่องนี้จะไม่จบลงเร็วๆนี้
“จี้ คิดว่าพวกเขาจะส่งคนมาที่บริษัทอีกไหม”
“ฉันไม่รู้ แต่ถึงแม้ว่าจะส่งคนเข้ามาในบริษัท พวกเขาก็ไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ อันที่จริงคุณไม่ต้องกังวลเรื่องสายลับที่แอบดอดเข้าไปในบริษัท เพราะข้อมูลทั้งหมดของคุณจัดเก็บไว้ในฐานข้อมูลและพวกเขาไม่สามารถเข้าถึงฐานข้อมูล สำหรับห้องปฏิบัติการฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะมีวิธีอื่นที่การเข้าไปนอกจากบุกรุก”
เขาคิดถึงเรื่องนี้ ดูเหมือนเรื่องของเรื่องก็คือ ข้อมูลลับทั้งหมดของบริษัทอยู่ในฐานข้อมูล แม้ว่าจะมีสายลับอยู่ในบริษัท ตราบใดที่สายลับนั่นไม่อยู่ในตำแหน่งที่พิเศษเกินไปก็ไม่มีอันตราย
แน่นอนว่าพวกเขาอาจมีอยู่วิธีหนึ่ง นั่นก็คือตัดแหล่งจ่ายไฟของบริษัท ทำให้พลังงานสำรองของบริษัทหมดลง และจากนั้นพวกเขาสามารถเจาะเข้าไปในห้องปฏิบัติการได้
ในทางกลับกัน ซ่ง ยู่หมิง ซึ่งออกจากฟิวเจอร์กรุ๊ปเข้ามาในโรงแรมที่พักอย่างรวดเร็ว เขาเก็บสัมภาระทั้งหมดและเตรียมออกเดินทาง
สีหน้าของเขาดูผิดหวังเล็กน้อย เหมือนผู้สมัครที่ล้มเหลว
เพื่อไม่เป็นการรบกวนคนอื่นๆ พวกเขาไม่ได้ติดตามเขาอย่างใกล้ชิด พวกเขารู้ว่าสายลับอย่างซ่ง ยู่หมิง จะหนีไปทันทีที่ถูกเปิดเผย
หากพวกเขาหลบหนีไม่สำเร็จ ทางเลือกของพวกเขาคือการจบชีวิตลงและไม่ให้ใครก็ตามที่จับพวกเขามีโอกาส
ข้อมูลของ อู๋ ฮ่าวเหริน ทำให้คนข้างต้นรู้ว่าผู้ชายที่ชื่อ ซ่ง ยู่หมิง คนนี้เป็นปลาตัวใหญ่แน่นอน พวกเขาต้องการหาปลาอื่นผ่านปลาตัวใหญ่ตัวนี้
ตอนที่เขาออกจากอาคาร เขาพบกับเจียง เสี่ยวชวน ที่วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน ดูจากแสดงออกของเขาแล้ว เขารู้สึกมีความสุขมาก
พอ เจียง เสี่ยวชวน มองเห็น อู๋ ฮ่าวเหริน เขาก็ตรงไปหาเขาและพูดว่า “คุณอู๋ ตามผมมาเร็ว เราผลิตเครื่องที่อุณหภูมิแตกต่างสำเร็จแล้ว แล้วตอนนี้เราจะประกอบมัน”
“คุณทำเสร็จแล้ว! เร็วมาก เร็วกว่าที่ผมคิดไว้หนึ่งสัปดาห์”
อู๋ ฮ่าวเหริน ไม่คิดว่าจะรวดเร็วเช่นนี้ บุคลากรด้านการผลิตของสถาบันวิจัยทางทหารนี้แตกต่างออกไป น่าเสียดายที่คนพวกนี้ไม่สามารถอยู่ในฟิวเจอร์กรุ๊ปได้ พวกเขาได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษจากรัฐ
เขามีแรงผลักดันที่จะฝึกอบรมทีมเทคนิคให้กับฟิวเจอร์กรุ๊ป อย่างไรก็ตามเขาเลิกล้มความคิดเกี่ยวกับหุ่นยนต์ในอนาคต
พอพวกเขามาถึงสถานที่ซึ่งติดตั้งอุปกรณ์พลังงานอุณหภูมิ มีชิ้นส่วนเต็มไปหมด บางคนก็กำลังตรวจสอบอุปกรณ์ขั้นสุดท้าย
ช่างเทคนิคคนหนึ่งวิ่งมาถามว่า “กัปตัน เราจะเริ่มได้หรือยัง”
พอเห็น อู๋ ฮ่าวเหริน พยักหน้าเจียง เสี่ยวชวน ก็พูดว่า “เริ่มได้”

ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นของเครื่องพลังงานอุณหภูมิ ถูกนำมาประกอบติดตั้งไว้บนอุปกรณ์ประกอบแบบหมุนได้ อุปกรณ์เหล่านี้จะปรับมุมโดยอัตโนมัติตามการเปลี่ยนตำแหน่งของดวงอาทิตย์ทุกวันเพื่อดูดซับความร้อนจากดวงอาทิตย์ให้ได้มากที่สุด
ช่างเทคนิคทำงานอย่างรวดเร็วมาก เพราะทุกชิ้นส่วนต้องประกอบเข้าด้วยกัน
หลังจากที่ประกอบอุปกรณ์พลังงานอุณหภูมิทั้งหมดแล้ว ก็เริ่มการเชื่อมต่อสายและสุดท้ายจะเชื่อมต่อกับหม้อแปลง
หลังจากเชื่อมต่อสายทั้งหมดแล้วจะมีการตรวจสอบขั้นสุดท้าย หลังจากนั้นจึงจะเปิดอุปกรณ์ทั้งหมด
คนกลุ่มหนึ่งจับจ้องไปที่เครื่องมือบนอุปกรณ์และดูการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ตอนนี้เนื่องจากเป็นเวลากลางวันอุณหภูมิจะสูงขึ้นอย่างช้าๆ
อู๋ ฮ่าวเหริน เดินวนรอบๆ อุปกรณ์และตรวจสอบสภาพของอุปกรณ์แต่ละชุดซึ่งดีกว่าที่คิดไว้มาก
เพราะว่าเป็นไปไม่ได้ที่อุณหภูมิจะลดลงเมื่อมีดวงอาทิตย์ หากต้องการเห็นกระแสไฟฟ้าของอุปกรณ์ชุดนี้คุณต้องรอจนกว่าพระอาทิตย์จะตก
ดังนั้น ยกเว้นช่างเทคนิคสองสามคนที่เฝ้าดูอยู่ที่นี่ทุกคนกลับไปที่โรงงานและรอ
โดยไม่คาดคิดเวลาประมาณห้าโมงเย็น จื่อหยง ก็มากับคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเรารู้จักดีบางคน
ตัวอย่างเช่น บุคคลที่รับผิดชอบด้านปัญญาประดิษฐ์ บุคคลที่ศึกษาข้อมูลทางวัตถุ และผู้นำในเมืองและมณฑล
“นี่เป็นอุปกรณ์พลังงานอุณหภูมิ มันน่าทึ่งมาก”
“รอดูเมื่อดวงอาทิตย์ตกอุปกรณ์เหล่านี้จะทำงาน”
อู๋ ฮ่าวเหริน ดึงจื่อ หยง ออกไปข้างนอกแล้วถามว่า “คนพวกนี้ นี่มันอะไรกัน”
“พวกเขาได้ยินว่าอุปกรณ์พลังงานอุณหภูมิพร้อมใช้งานแล้ว ช่วยไม่ได้จริงๆ ผมเลยตามพวกเขามา อย่างไรก็ตามถ้าอุปกรณ์ของคุณประสบความสำเร็จจริงๆ คนจากองค์กรนาซ่าต้องการอยากมาเจรจากับคุณ. “
“โอ๊ะ พวกเขาจะมาเจรจากับผมเรื่องอะไร”
“แน่นอนถ้าพูดถึงเทคโนโลยีนี้ คุณคิดว่าดาวเทียมและสถานีอวกาศต้องการพลังงานหรือไม่ พวกเขาเคยใช้แผงโซล่าเซลล์ พวกเขาต้องอยากดูว่าเทคโนโลยีของคุณดีกว่าแผงโซล่าเซลล์ไหม”
“ถึงเวลานั้น คนที่ศึกษาเรื่องโดรนก็อาจจะมาหาคุณ ถ้าอุปกรณ์ชนิดนี้สามารถติดตั้งบนเครื่องบินลาดตระเวนได้ มันอาจแก้ปัญหาความอึดของเครื่องบินลาดตระเวน”
อู๋ ฮ่าวเหริน คิดถึงเรื่องนี้ ตอนนี้สิ่งหลายอย่างสามารถใช้เทคโนโลยีนี้ได้ในกองทัพ
ตอนหกโมงเย็นเขาเห็นที่โรงงาน มีคนกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกัน และมองไปที่เครื่องวัดข้างในพร้อมกับโผล่หัวออกมา
หลังจากนั้นไม่นานผมก็ได้ยินเสียงคนที่อยู่ข้างในตะโกนว่า “ข้างบน, ข้างบน, ไฟฟ้า, ไฟฟ้า … “
———————