อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต - ตอนที่ 96 เรื่องราวหลังไลฟ์

 

601：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไม่อยากจะเชื่อว่านาโอะจะสุดจัดขนาดนี้ 5555

 

 

 

602：ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกคนฟัง พวกแฟน พวกคนที่เกลียด ทีมพี่สาว หรือใครที่ผ่านมาฟัง ช็อกกันหมด

 

 

 

603：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ขนาดว่าคนฟังก็เตือนละนะว่าเบาได้เบา แต่ผลที่ได้คือไฟลามทุ่งจ้า

 

 

604：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เหมือนดับไฟด้วยน้ำมัน….

 

 

605：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ถังดับเพลิงก็เอาไม่อยู่ละจังหวะนี้

 

ไม่เหลือซาก….

 

 

 

606：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อัศวินดำคุงนี่น่ารักดีนะตอนแสดงท่าทางไม่รู้อะไรหลายๆ อย่าง

 

แต่ตอนเล่าเรื่องนี่บางอันก็เหมือนลากคนมาตบตรงสี่แยกชัดๆ

 

 

 

607：ไม่ระบุชื่อ

 

 

แอบตกใจที่เขาไม่มีทีวี คอม โทรศัพท์อะไรในบ้านเลยวุ้ย

 

 

 

608：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ตอนเขายังเป็นนักเรียนอยู่ใช้ชีวิตยังไงกันนะ?

 

ฉันนึกภาพตัวเองที่ไม่มีคอมหรือโทรศัพท์ไม่ออกเลยว่าจะอยู่ยังไง

 

 

609：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

『≪ไฮไลท์≫อัศวินดำคุงถูกตบโดยซุบเปอร์แชท』

 

XXXX：//XXXXXXXXXXXX/XXXX

 

 

 

610：ไม่ระบุชื่อ

 

 

มีแบบตัดมาละว่ะ 5555

 

ดูเสียงที่เขาโหยหวนออกมาสิ ขนาดเจอกับสัตว์ประหลาดยังไม่มีเสียงนี้เลย

 

611：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ถึงจะติดตัวเองแดงปาแชทแดงเยอะไป แต่ฉันก็พอใจ

 

ทำให้เขาลำบากได้ขนาดนี้ถือว่าสำเร็จ

 

612：ไม่ระบุชื่อ

 

 

สภาพที่เขาออกไปต่อสู้กับสัตว์ประหลาดในอดีตเขาไม่ได้รับค่าตอบแทนอะไรด้วยซ้ำ

 

เขาใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วยเงินจำนวนน้อยนิดจากฝั่งญาติ เขาต้องลำบากขนาดไหนกันนะ

 

 

613：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฉันละอยากจะเห็นหน้าพวกญาติของเขาตอนนี้จริงๆ

 

 

 

614：ไม่ระบุชื่อ

 

 

การกระทำของพวกเขาโหดร้ายชะมัด

 

 

615：ไม่ระบุชื่อ

 

 

นาโอะ 「คุณคิดยังไงเกี่ยวกับพวกญาติของคุณเหรอคะ? 」

 

 

อัศวิน「อื้อ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกโกรธหรือเกลียดอะไรพวกเขานะ เพราะตอนเด็กฉันก็แอบน่าขนลุกจริง ต้องขอบคุณพวกเขาด้วยซ้ำที่หาที่ให้ฉันซุกหัวนอน」

 

นาโอะ「คุณออกมาใช้ชีวิตคนเดียวได้ยังไงกันคะ? 」

 

อัศวิน「หือ….ก็ไม่ได้รู้สึกต่างจากเดิมเยอะนะ เพราะเมื่อก่อนก็อยู่ห้องแยกที่ญาติจัดให้อยู่แล้ว ขนาดของมันไม่ได้ต่างอะไรจากเดิมนักเลยไม่มีปัญหาน่ะ」

 

นาโอะ「……（#^ω^）」

 

 

นี่แปลว่าเขาใช้ชีวิตตัวคนเดียวมาตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ?

 

 

616：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ก่อนที่จะโดนไล่ออกมาจากบ้านญาติ เขาก็ถูกพวกญาติแยกห้องอยู่ตั้งแต่แรกสินะ

 

 

 

617：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เด็กอายุ 10 ขวบต้องมาอยู่ตัวคนเดียวเนี่ยนะ

 

แถมยังเป็นหลังจากเสียพ่อแม่ตัวเองไปอีก พวกมันเป็นคนอยู่หรือเปล่าฟะ?

 

 

 

618：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ห้องขนาดพอๆ กัน?

 

คัตสึมินอยู่ในห้องเก็บของเหรอ?

 

 

619：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เพราะอาการช็อกเลยทำให้แสดงสีหน้าออกมาได้ไม่ดี

 

อัศวินดำคุงไม่ใช่เด็กน่าขนลุกหรอก

 

เขาเป็นแค่เด็กที่ต้องการความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่เป็นพิเศษต่างหาก

 

 

 

 

620：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

หยุดพาฉันดิ่งกับเรื่องนี้ได้ไหม……

 

 

 

621：ไม่ระบุชื่อ

 

ในเมื่ออัศวินดำคุงบอกว่าเขาไม่ได้สนใจอะไรเกี่ยวกับพวกนั้นเป็นพิเศษ เราก็ไม่จำเป็นต้องไปสาวเรื่องให้ยาวกว่าเดิมหรอก

 

นอกจากนี้การข่มเหงญาติเขาไปก็ไม่ได้ทำให้เขามีความสุขสักหน่อย

 

 

 

622：ไม่ระบุชื่อ

 

แย่กว่าการถูกเกลียดคืออีกฝ่ายไม่ได้สนใจเลยต่างหาก ทำให้พวกเขาไม่มีโอกาสขอโทษเลยด้วยซ้ำ สิ่งที่พวกเขาเจอตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับตกนรกหรอก

 

 

623：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เอาเป็นว่าประธานเองก็แก้ไขเรื่องมรดกของเขาเสร็จแล้วนา

 

 

624：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เคลื่อนไหวสมเป็นประธาน!

 

 

 

625：ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกนั้นไม่มีทางเอาชนะทีมทนายของบริษัทระดับโลกได้หรอก

 

 

 

626：ไม่ระบุชื่อ

 

สิ่งที่สำคัญคืออัศวินดำคุงตอนนี้ต่างหาก

 

อย่าไปอะไรกับอดีตนักเลย

 

 

627：ไม่ระบุชื่อ

 

 

แต่ฉันตกใจสุดๆ ตรงที่นาโอะรู้ตัวจริงของอัศวินดำคุงก่อนใครเพื่อนนี่แหละ

 

ถึงจะสงสารที่ไปเจอตัวยิ้มนั่นก็เถอะ

 

 

628：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ยิ้มมมมม

 

ถึงจะเห็นมาเยอะแต่ไอ้สัตว์ประหลาดตัวนี้มันสยองกว่าพวกหนักซอมบี้อีกวุ้ย

 

629：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ฉันว่ามันเหมือนยกับสัตว์ประหลาดทากไฟฟ้าเลยนะ พลังของมันหากปล่อยไว้นานๆ โลกเราล่มสลายได้เลยนะเออ

 

 

ตอนติดเชื้อ คนที่ติดก็จะอยากเอาเชื้อไปปล่อยใส่คนอื่นอีก

 

แล้วนึกสภาพหากเป็นพวกเก่งๆ นักกีฬา ทหารติดเชื้อ มันก็จะไล่ปล่อยเชื้อได้ง่ายกว่าเดิมอีก

 

 

630：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทำไมสัตว์ประหลาดบนโลกมันโกงจังว้า….เกมห่วยจัด

 

 

631：ไม่ระบุชื่อ

 

 

แต่อัศวินดำคุงกับJCก็เอาชนะเกมห่วยที่ว่าได้เชียวนะ

 

 

 

632：ไม่ระบุชื่อ

 

ไหนจะโลกา ทาก ยิ้ม กลิตเตอร์ โอเมก้า มีแต่ตัวบ้าบอเต็มไปหมด ฉันแปลกใจด้วยซ้ำที่โลกเรายังรอดมาได้

 

633：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เป็นครั้งแรกที่นาโอะเล่าเกี่ยวกับตัวตลกนั่นให้ทุกคนฟัง

 

ไม่เคยบอกแม้กระทั่งคนในครอบครัว เหมือนเก็บมาเล่นวันนี้โดยเฉพาะเลยวุ้ย

 

 

634：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพวกบลูจะทำสีหน้าแบบไหน

 

 

635：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เรดกับเยลโล่คงเหมือนถูกแทงข้างหลังอ่ะ 55555

 

 

636：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ก็คงงั้น เพราะเรดกับเยลโล่มักจะส่งซูเปอร์แชทให้เธอเป็นประจำ

 

ประธานเองก็ด้วย น่าสงสารๆ

 

 

637：ไม่ระบุชื่อ

 

ประธานจะเอายังไงต่อนะ……?

 

 

 

638：ไม่ระบุชื่อ

 

 

แต่ตอนนี้ความลึกลับที่ยังไม่ถูกเผยคือเรื่องของหญิงสาวผมขาวลึกลับที่บอกว่าเป็นพี่สาวของอัศวินดำคุง กับอัลฟ่าที่อยู่กับเขานั่นแหละ

 

 

639：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกขนลุกตอนดูไลฟ์เลยแหละ

 

 

640：ไม่ระบุชื่อ

 

ยิ่งไลฟ์ไปนานๆ สีหน้าของนาโอะก็ยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

 

641：ไม่ระบุชื่อ

 

 

พวกทีมพี่สาวกับน้องสาวก็เริ่มสาปส่งกันแล้ว

 

ส่วนทีมเพื่อนสมัยเด็กของอัศวินดำคุงเหมือนจะเริ่มทำพิธีอะไรสักอย่าง

 

642：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เอ๋

 

643：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เรื่องที่อัศวินดำคุงเจอมาปัจจัยของเพื่อนสมัยเด็กมันไม่มีให้เข้าไปแทรกเลยนะ

 

 

 

644：ไม่ระบุชื่อ

 

 

คงจะเป็นรูทที่ยากที่สุดเลยแหละ

 

 

645：ไม่ระบุชื่อ

 

 

อย่างน้อยมันก็เป็นทีมที่เกิดมาก่อนใครเพื่อนนะ….

 

การกระทำของพวกทีมนี้น่าขนลุกชะมัด

 

แต่ในเมื่ออัศวินดำคุงไม่ได้ว่าอะไรก็คงไม่เป็นไรมั้ง

 

 

 

646：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ส่วนตัวฉันแอบโล่งใจที่อัศวินดำคุงคุยเรื่องพวกนี้ได้ตามปกตินะ

 

แม้ว่าชีวิตจะยากลำบากขนาดนั้น แต่เขาก็สามารถก้าวไปข้างหน้าต่อได้

 

 

ความหวังของโลกอยู่ที่เขาแล้ว

 

 

 

647：ไม่ระบุชื่อ

 

 

พูดถึงอัลฟ่ามันเกี่ยวอะไรกับโอเมก้าไหม

 

เหมือนมันจะเป็นคู่กันแปลกๆ นะ?

 

 

648：ไม่ระบุชื่อ

 

จากที่ฟังๆ มาชักไม่แน่ใจแล้วแฮะว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นคนรักกันไหม แต่ในฐานะแฟนคลับแล้ว ตั้งตารอเลย

 

จะว่าไปก็ตลกชะมัดตอนตอบคำถามเรื่องแนวนี้

 

 

649：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ทุกครั้งที่อัศวินดำคุงเล่าเรื่องอัลฟ่าหรือพี่สาวของเขานาโอะก็จะถามตลอดว่า

 

 

『คงไม่มีอะไรเกินเลยใช่ไหมคะ??? 』

 

 

น้ำเสียงอย่างจี้ 5555

 

 

650：ไม่ระบุชื่อ

 

 

คนที่มาดูไลฟ์ครั้งแรกอาจจะตกใจก็ได้หากรู้ว่าคาแร็กเตอร์ของนาโอะคือสายคูลๆ

 

 

 

651：ไม่ระบุชื่อ

 

 

ตะโกนลั่นบ้านอ่ะบอกเลยไลฟ์นี้

 

 

652：ไม่ระบุชื่อ

 

 

 

『วันนี้ฉันจะมาเล่มเกมกับพี่สาว』

 

『บางครั้งฉันก็อยากจะสนุกไปกับการไลฟ์โดยไม่ทะเลาะกันน่ะ』

 

『ว๊อททททททท!!? 』

 

『พี่!! อย่ามาดักตบกันแบบนี้สิ นาโอะคนนี้ไม่ยอมหรอก!!!!』

 

『อย่ามาหัวเราะใส่กันนะ!!』

 

『ฮ่า↑ฮ๊า↓!! รับไปซะ ความเจ็บปวดของฉัน!!!』

 

『ม่ายยยยยยยยยยย!!? 』

 

 

 

653：ไม่ระบุชื่อ

 

 

เธอจะกลายเป็นวายร้ายก็เพราะบลูนี่แหละ

 

แอบขำที่บางทีบลูก็โดนแม่ของพวกเธอดุใส่เพราะทำกับน้องสาวตัวเองเกินเหตุ

 

***

 

การเลือกสร้างฐานหลังจากที่เดินทางมาถึงโลกเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับฉันจริงๆ

 

พื้นที่มีให้เลือกค่อนข้างเยอะระดับหนึ่ง

 

แถมถ้าต้องการพื้นที่ที่มันเหมาะสมก็ต้องจ่ายค่าเช่าที่ค่อนข้างแพง

 

ปัจจุบันพวกเรามีด้วยกันอยู่ 5 ชีวิต ท่านซันนี่ ท่านอัศวินดำ พี่สาวของฉันเรม ตัวฉัน แล้วก็ MEI ผลงานชิ้นเอกที่ฉันสร้างขึ้นมา

 

แน่นอนว่าทางฉันเองก็มีเงินทุนในการจัดการเรื่องพวกนี้อยู่แล้วเลยไม่ใช่ปัญหาอะไร

 

ถ้าจะให้บ่นถึงเรื่องที่หาทางออกไม่ได้สักทีก็คือคนที่อยู่ด้วยนี่แหละ

 

 

คนแรกที่จะบ่นเลยก็คือลำดับที่ 7 ดาราแฝดเรม พี่สาวของฉัน

 

 

ความสามารถของเธอทำให้แม้จะสวมไบโอสูทเอาไว้ก็ยังทำอะไรลำบากนิดหน่อย

 

เพราะร่างกายที่เป็นไฟฟ้าสามารถสร้างความเสียหายให้กับรอบข้างได้ บางทีจึงเผลอปล่อยพลังออกมาแม้จะสวมไบโอสูท

 

….แต่ว่าปัญหาที่เลวร้ายสุดๆ มันอยู่ตรงที่….

 

 

『เจ็ม ออกไปซื้อของหวานมาให้หน่อย』

 

『เจ็ม ขอเงินหน่อย』

 

『เจ็ม ฉันเบื่ออ้า』

 

『เจ็ม ฉันหิวแล้ว』

 

『เจ็ม ให้ฉันออกไปสู้กับอัศวินดำได้ไหม? 』

 

 

พี่สาวที่เป็นเหมือนภัยพิบัติเดินได้ซึ่งอาศัยอยู่บนโลกนี้กลายเป็นผู้กดขี่ใช้งานฉันเยี่ยงทาส

 

เธอใช้ประโยชน์จากการเป็นพี่สาวใช้งานน้องชายอย่างฉัน

 

แน่นอนว่าไอ้ฉันก็คิดจะต่อต้านอยู่หรอก แต่น่าเสียดายที่ฉันแพ้ทางพลังไฟฟ้าของเธอสุดๆ ถึงจะเป็นตอนสวมไบโอสูทอยู่ก็ตาม…ไม่มีภาพจะเอาชนะได้เลย

 

 

 

 

「อึก บัดซบ! ทำไมตูรู้สึกปวดท้องได้ฟะ…!」

 

ฉันปลอมตัวเป็นมนุษย์โลกด้วยการใช้ไบโอสูท ทั้งที่ภายในฉันเป็นเครื่องจักรหมดแท้ๆ แต่ดันรู้สึกปวดท้องซะงั้น แปลกชิบ

 

ตอนนี้พวกเราอาศัยอยู่กันภายในอพาร์ตเมนต์หรูที่ตั้งใจจะใช้เป็นฐานบนโลก

 

ในขณะที่ฉันกำลังทรมานระหว่างทำการทดลองนั่นนี่ในห้องวิจัย ผู้ช่วยของฉัน AI อัจฉริยะ MEI สุดยอดผลงานชิ้นเอก ก็ยืนชามาให้กับฉัน

 

 

「ชาธรรมดาค่ะ」

 

「อ้า ขอบใจหลาย……！」

 

 

เนื่องจากเป็นความต้องการของเธอเอง MEIตอนนี้จึงอยู่ในรูปร่างของมนุษย์โลก

 

เธอเลือกร่างที่มีผมหยักศกสีครีมดวงตาสีเขียว แล้วไม่รู้เพราะอะไรเธอถึงเลือกจะแต่งกายด้วยชุดที่ถูกเรียกว่าชุดเมด มาทำงานให้กับฉัน

 

 

 

「…เป็นยังไงคะ」

 

「อื้อ จะว่ายังไงดีล่ะ ห่วยสุดๆ จนสามารถกระตุ้นสมองฉันได้ดีเลย」

 

「……」

 

「ไหงเธอทำหน้าไม่พอใจฟะ……? 」

 

 

ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ ตอนนี้MEIสามารถแสดงสีหน้าออกมาได้ตามอารมณ์แล้ว

 

นี่ฉันไปทำอะไรให้เธอโกรธกันหว่า

 

 

 

「ร่างใหม่ของฉันเป็นยังไงบ้างคะ? 」

 

 

 

……แล้วฉันควรจะตอบว่าอะไรฟะ……!!

 

ยิ้มเหรอ….MEIยิ้มออกมาระหว่างถามด้วยสิ เอาไงดีหว่า!

 

โดยปกติแล้ว AI มันต้องนอบน้อมต่อฉันไม่ใช่หรือไง แต่ทำไมยัยนี่ถึงได้ทำตัวเป็นกบฏต่อฉันที่สร้างขึ้นมากันน้อ

 

จะบอกว่าเธอพัฒนาตัวเองมาถึงจุดที่มีเจตจำนงเป็นของตัวเองไม่ต่างกับสิ่งมีชีวิตแล้วเหรอ

 

 

 

「กรุณาตอบ——」

 

「อรุณสวัสดิ์」

 

 

ในขณะที่ฉันกำลังจะเค้นหาคำตอบให้กับMEI ประตูห้องทดลองก็เปิดออกพร้อมกับเรมที่ขยี้ตาเดินเข้ามา

 

ยัยนี่สวมเสื้อเชิ้ตหลวมๆ มาในสภาพผมรุงรังพร้อมถึงขนมในมือ ยัยนี่ตั้งใจจะกินเป็นอาหารกลางวันเหรอ

 

 

「เวลาของโลกตอนนี้มันบ่ายโมงแล้วนะเห้ย คิดจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนฟะ!! แล้วก็อย่าเอาขนมมากินในนี้สิ เศษมันจะหล่นลงพื้นเฟ้ย!!」

 

 

「ก็เล่นเกมจนดึกเลยนี่นา หุหุ แถมยังต้องออกไปล่าพวกที่ปากดีใส่ฉันในเกมกับพวกเพื่อนๆ ของมันอีก ถือว่าแก้เบื่อได้ดีเลย」

 

「ใช้ความสามารถกับเรื่องมีสาระหน่อยเถอะ!!」

 

ยัยนี่มันหายนะเดินได้ของแท้

 

 

คือฉันก็เข้าใจเธออยู่หรอกว่าการที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกได้ถึงการมีชีวิตจะต้องออกไปทำลายล้างหรือกระตุ้นอารมณ์ที่รุนแรง แต่อย่างน้อยก็ช่วยทำอะไรที่มันสร้างสรรค์กว่านี้หน่อยเถอะ

 

 

「จริงสิ วันนี้ฉันอยากจะได้ไอเทมอะไรนิดหน่อยน่ะ ขอเงินทีสิ อีก 30 โรลก็จะการันตีแล้ว」

 

「ไม่ได้ เงินทุนมันมีจำกัด ใครจะไปยอมให้ใช้กับเรื่องไร้สาระ」

 

「ช่วยไม่ได้ งั้นคงต้องไปหาขโมยเอาจากที่ไหนสักแห่ง」

 

「อย่าพูดอะไรที่เป็นไปไม่ได้สิฟะ」

 

 

เรมเอียงหัวด้วยความสงสัยว่าทำไมถึงไม่ได้ ฉันที่เห็นก็ถอนหายใจ

 

 

「ฟังนะ ถ้าเธอพยายามหาเงินมาด้วยวิธีผิดกฏหมาย ด้วยพลังของสิ่งที่เรียกว่าโลกโซเชียล มีความเป็นไปได้สูงว่าพวกจัสติสครูเซเดอร์…ไม่สิ โกลดี้อาจจะสังเกตเห็น」

 

「ก็แค่ทำให้จับไม่ได้สิ? 」

 

「หมอนั่นเป็นอัจฉริยะของจริง ถึงจะทำตัวบ้าบอขนาดไหน แต่ทักษะของเขาไม่ใช่เล่นๆ นะ」

 

อย่าได้ลืมไปเชียว

 

ว่าเขาคือคนที่สร้างสูทเสริมแกร่งขึ้นมา

 

ในฐานะวิศวกรจักรกลแล้วก็แอบหงุดหงิดหรอกที่ความสามารถเขาสูงกว่าฉัน

 

ดังนั้นจึงไม่มีทางเลยที่เขาจะจับความผิดปกติที่เกิดขึ้นบนโลกไม่ได้

 

 

「ดังนั้น หากเธอต้องการเงินนักก็แค่พยายามทำงานให้หนักแล้วเก็บเงินเถอะ จะลงทุนหรืออะไรก็ได้ แถมเงินที่ให้ไปมันหายไปไหนหมดฟะ!!」

 

「ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย กาชาต่างหากที่ผิด」

 

 

 

……。

 

 

 

「ฉันจะยกเลิกสัญญาโทรศัพท์ของเธอทิ้งซะ ยัยบ้า!!」

 

「ใจเย็นก่อนค่ะ! อย่างน้อยหากมีสิ่งนี้อยู่ท่านเรมก็จะไม่ออกไปก่อเรื่องที่ไหนนะคะ!」

 

 

ปล่อยฉันนะเฟ้ย MEI!

 

หากฉันไม่ดัดนิสัยยัยพี่สาวบ้านี่สักหน่อยอนาคตทางการเงินของฉันไม่เหลือแหง

 

บัดซบ ถึงMEI จะไม่แกร่งเท่าพี่สาวฉันแต่เธอก็แกร่งกว่าฉันอยู่ดี ดังนั้นฉันจึงดิ้นจากเธอไม่หลุดเลย

 

 

 

「….เห้อ ชักหิวแล้วสิ MEI ทำอาหารให้กินหน่อย」

 

「ทราบแล้วค่ะ」

 

「ขอของฉันด้วยละกัน」

 

 

ไบไอสูทที่ฉันสร้างขึ้นสามารถใช้ของที่กินเข้าไปเป็นพลังงานในการขับเคลื่อนได้ ดังนั้นเลยมีความจำเป็นต้องกินไม่ต่างอะไรกับมนุษย์โลก

 

พอเถียงกันจนเหนื่อยฉันก็ออกมาจากห้องทดลองแล้วไปพักที่ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ ก่อนจะพบกับผู้ร่วมอาศัยอีกคนกำลังนั่งอยู่ตรงโซฟา

 

 

ลำดับที่ 8 อัศวินดำ

 

 

 

เธอเป็นพวกหลักเดียวไม่ต่างกับพี่สาวของฉัน

 

ชื่อจริงของเธอมีชื่อว่าไอรีน แถมยัยนี่ยังเป็นตัวปัญหาอีกหนึ่งตัวไม่ต่างอะไรกับพี่สาวของฉัน ด้วยความสามารถของเธอฉันก็ดันขัดขืนอะไรไม่ได้อีกเช่นเดียวกัน

 

หากจะให้พูดวันก่อนเธอได้ใช้บัญชีของฉันในการส่งสิ่งที่เรียกว่า ซูเปอร์แชท ให้กับอัศวินดำอีกคน…หรือก็คือคัตสึมิ โฮมุระนั่นแหละ เป็นเงินทั้งสิ้น 5 หมื่นเยน

 

 

5 หมื่นเยนเชียวนะเว้ย

 

สำหรับพวกที่มีสามัญสำนึกแบบฉันไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันเยอะขนาดไหน

 

 

「เห้อ」

 

 

เธอถอนหายใจออกมาก่อนจะมองไปข้างนอกหน้าต่าง

 

สายตาที่ส่งออกไปมีเพียงท้องฟ้าสีครามที่ว่างเปล่าและอาคารต่างๆ

 

 

 

 

「อยากจะให้นายได้ฟังฉันร้องเพลงอีกจัง」

 

 

เธอพูดกับตัวเอง

 

ท่านซันนี่ก่อนจะออกไปก็เตือนกับฉันว่าอย่าปล่อยให้เธอออกไปข้างนอกคนเดียวเด็ดขาด

 

 

 

「คัตสึมิ คัตสึมิ….อยากจะลองเรียกชื่อของนายต่อหน้าจัง บางทีฉันควรจะ….」

 

「ขอให้อดทนไปก่อนเถอะครับ เมื่อถึงเวลาจะร้องเพลงให้เขาแค่ไหนก็ตามสบายเลย…..」

 

 

 

ก่อนที่ยัยนี่จะออกไปทำอะไรฉันควรจะเตือนเธอสักหน่อย

 

 

จากนั้นสายตาที่ดูล่องลอยของเธอก็หันมาหาฉัน

 

สายตาที่เหมือนกับดวงดาวของเธอมุ่งมาทางฉันเส้นผมสีม่วงของเธอเริ่มเป็นประกาย และนั่นทำให้ฉันขนลุกซู่

 

 

「อ่ะ」

 

 

แค่คำๆ เดียว

 

บรรยากาศโดยรอบก็เกิดการสั่นสะเทือน

 

แก้มของฉันถึงกับกระตุกไปมาในขณะที่เธอเริ่มพูดต่อ

 

 

 

「……อยากจะตายหรือเปล่า? 」

 

「เอ่อ……ขอผ่านแล้วกันครับ……」

 

 

ฉันไม่รู้ความสามารถของท่านอัศวินดำทั้งหมด

 

ไม่รู้เลยว่าเธอทำได้ขนาดไหน

 

สิ่งที่รู้มีเพียงเปลี่ยนคำพูดให้กลายเป็นความจริงได้

 

ว่ากันว่ามันสามารถทำลายล้างทุกสิ่งได้อย่างง่ายดาย

 

แถมท่านซันนี่บอกว่าเธอสามารถหยุดเวลาได้อีกด้วย เอาเป็นว่าเป็นคนที่ไม่ควรมีปัญหาด้วยสุดๆ

 

 

 

「เฮ้อ……」

 

 

ฉันโล่งอกขึ้นมาหน่อยหนึ่ง เพราะท่านอัศวินดำเหมือนจะหมดความสนใจในตัวฉันแล้วกลับไปมองท้องฟ้าพลางถอนหายใจ

 

…อัศวินดำ

 

นี่นายสู้ยัยปีศาจลำดับที่ 8 นี่ได้ยังไงกันฟะ

 

ถึงหมอนั่นจะเป็นศัตรูแต่ฉันก็รู้สึกเคารพอย่างบอกไม่ถูก

 

 

 

「ท่านซันนี่….ท่านก็เป็นคนดีหรอกนะแต่ว่าหายไปไหนกัน….」

 

 

เขาหายตัวไปได้สักพักแล้ว

 

แถมยังฝากให้ฉันต้องมารับมือกับพี่สาวและท่านอัศวินดำ

 

ฉันตกมาอยู่ในนรกขุมไหนกันฟะ

 

อยากจะหนีไปให้พ้นแล้วเก็บตัวอยู่บนดาวสักดวงที่สงบๆ ชะมัด

–จบ–

กาชาคืออารยธรรมที่ชั่วร้าย!!  ก็ว่าทำไมถึงบอกให้ร้องเพลง ขโมยแอคไปปาแชทแดงนี่เอง

 

มาเม้ามอยหลังอ่านกันได้ที่เพจนะครับ แล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code