cat2auto | นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย PDF
  • หน้าหลัก
  • อ่านมังงะ
  • เว็บอ่านมังงะ
  • นิยายวาย [Yaoi]
  • Nekopost
  • Niceoppai
  • รออัพเดท
  • มังงะ18+
  • แทงหวย24
  • manga
Advanced
  • หน้าหลัก
  • อ่านมังงะ
  • เว็บอ่านมังงะ
  • นิยายวาย [Yaoi]
  • Nekopost
  • Niceoppai
  • รออัพเดท
  • มังงะ18+
  • แทงหวย24
  • manga
  • Romance
  • Comedy
  • Shoujo
  • Drama
  • School Life
  • Shounen
  • Action
  • MORE
    • Adult
    • Adventure
    • Anime
    • Comic
    • Cooking
    • Doujinshi
    • Ecchi
    • Fantasy
    • Gender Bender
    • Harem
    • Historical
    • Horror
    • Josei
    • Live action
    • Manga
    • Manhua
    • Manhwa
    • Martial Arts
    • Mature
    • Mecha
    • Mystery
    • One shot
    • Psychological
    • Sci-fi
    • Seinen
    • Shoujo Ai
    • Shounen Ai
    • Slice of Life
    • Smut
    • Soft Yaoi
    • Soft Yuri
    • Sports
    • Tragedy
    • Supernatural
    • Webtoon
    • Yaoi
    • Yuri
Prev
Next

อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต - ตอนที่ 119 ความกลัวที่แพร่กระจาย

  1. Home
  2. All Mangas
  3. อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต
  4. ตอนที่ 119 ความกลัวที่แพร่กระจาย
Prev
Next

 

โรงเรียนถูกโจมตีโดยพวกสัตว์ประหลาด

 

แถมการที่มันไม่ได้ทำอะไรกับพวกนักเรียนธรรมดาเลยก็หมายความว่าพวกมันมุ่งเป้ามาหาพวกเรา

 

ฉันตกใจมากตอนที่ได้ยินว่าสัตว์ประหลาดบุกมาโรงเรียน…แต่ที่ตกใจยิ่งกว่าคือหลังจากนั้นก็ได้รับแจ้งว่าอากาเนะทำการแยกชิ้นส่วนร่างของมันเป็นท่อนๆ ไปเสียแล้ว

 

จากที่ฟังมาอากาเนะกำลังรับมือกับพวกสัตว์ประหลาดโดยที่คิราระกับอาโออิคอยดูแลพวกนักเรียนคนอื่นให้อพยพ ทางฉันกับคอสโม่เองก็กำลังรีบตรงไปยังจุดเกิดเหตุ

 

ทว่าจังหวะนั้นเองพวกเราก็ถูกโจมตีโดยฮิลด้า

 

 

「ฟุฟุฟุ มาเล่นกับตรงนี้หน่อยสิ!!」

 

「แกะกะเฟ้ย!!」

 

 

ฮิลด้าไล่โจมตีพวกเราแล้วก็กระโดดหนีไปมาตามอาคาร

 

เล่นออกมากลางวันแสกๆ แบบนี้เลยเหรอฟะ

 

แถมยัยนี่ไม่ได้สร้างพื้นที่ต่างมิติเหมือนคราวก่อนจะให้โจมตีมั่วซั่วก็ไม่ได้อีก

 

 

「น่ารำคาญชิบ!!」

 

 

 

『TOUCH!!』

 

RED ENERGY↴

『VENOM POLLUTION』

 

 

ฮิลด้าปล่อยคลื่นกระแทกสีแดงออกไปรอบๆ

 

ยัยบ้านี่!! มันกำลังตรงไปทางที่มีคน!!

 

ฉันเรียกใช้งานAqua Shooterขึ้นมาและเปิดใช้ท่าพิเศษต่อทันที

 

 

『DEADRY Ⅱ!!』

 

 

 

『TYPE BLUE!!』

 

 

 

『ALL BREAK!!』

 

『AQUA STORM BREAK!!』

 

 

พลังงานสีน้ำเงินหมุนวนไปมาก่อนมุ่งไปหาฮิลด้าที่ตรงไปทางเมือง

 

หลังเห็นว่ายัยนี่หยุดลงแม้จะไม่ได้รับความเสียหาย ฉันก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อยหนึ่ง

 

 

「พยายามน่าดูเลยน้า♪」

 

「อย่ามาใช้คนในเมืองเป็นเหยื่อสิฟะ……!!」

 

「นอกจากนี้ยังป้องกันการแทรงแซงของฉันได้อีก พัฒนาเร็วเสียจริง」

 

 

ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากเรมะและชิโระ พลังของฮิลด้าก็เลยสามารถหาทางรับมือได้บ้างแล้ว

 

ทว่าหากยัยนี่ใช้คนในเมืองเป็นตัวประกันมันก็อีกเรื่อง

 

 

「แถมถ้าฉันสู้กับนายตรงๆ มันก็มีแต่แพ้น่ะสิ นอกจากนี้―――」

 

「ตายซะฮิลด้า!!」

 

「มันสองต่อหนึ่งด้วยสิ!!」

 

 

คอสโม่ ไรเดอร์ในชุดเกราะสีเขียวขอบทองพุ่งเข้าไปยังด้านหลังฮิลด้าพร้อมไลอ้อนเซเบอร์ในมือของเธอ

 

ฮิลด้าก็สวนกลับไปด้วยปืนก่อนจะวางมือตรงหัวเข็มขัด

 

 

「รุนแรงจังน้า!!」

 

 

 

『TOUCH!!』

 

PINK ENERGY↴

『VENOM POLLUTION』

 

 

พลังงานสีชมพูแผ่มาตรงแขนก่อนมันจะเปลี่ยนร่างเป็นเลื่อยไฟฟ้าแล้วพุ่งเข้าหาคอสโม่

 

คอสโม่ที่เห็นก็ทำการรับมือด้วยการหยิบบางอย่างที่คล้ายกับกุญแจก่อนจะเสียบเข้าไปยังไลอ้อนเซเบอร์

 

 

「ฉันรู้อยูแล้วเถอะว่าจะมาไม้นี้!!!!」

 

 

 

『G H O S T』

 

『กลืนกิน!』

 

『LA! LA! LA! LIOOOooN!!!!』

 

 

ร่างของคอสโม่กลายเป็นควันและการโจมตีของฮิลด้าก็ผ่านไปเฉยๆ

 

หลังเธอหลบการโจมตีได้สำเร็จ เธอก็กดไกบริเวณด้ามของไลอ้อนเซเบอร์

 

 

『EAT→GHOST!!』

 

『DELICIOUS!!』

 

 

 

「เอาไปกิน!!」

 

「โห!」

 

 

วิญญาณปริศนาจำนวนมากถูกปลดปล่อยออกมากจากไลอ้อนเซเบอร์และพุ่งเข้าหาฮิลด้า

 

อีกฝ่ายพอเห็นแบบนั้นก็ทำการชี้ฝ่ามือไปยังคอสโม่ทันที

 

 

JAMMING!!

 

「บัดซบ!?」

 

 

เข็มขัดของคอสโม่ถูกรบกวน!!

 

ฮิลด้าที่เห็นว่าได้จังหวะก็พุ่งเข้าโจมตีต่อทันที ทางฉันที่เห็นท่าไม่ดีจึงได้พลังแรงโน้มถ่วงดึงร่างของคอสโม่เข้ามาในอ้อมแขน

 

 

「อย่าประมาทสิเห้ย ยัยนั่นมันยุ่งกับเข็มขัดของเธอได้นะ!!」

 

「บะ บอกช้าไปแล้วย่ะ!! นอกจากนี้ปล่อยฉันลงได้แล้ว!!」

 

 

 

หล่อนต่างหากที่ไม่ยอมฟังฉันพูด

 

ชิ อีกฝ่ายไม่ยอมให้ฟังเหมือนกันวุ้ย!!

 

 

『TOUCH!!』

 

BLUE ENERGY↴

『VENOM POLLUTION』

 

『JAMMING UP!!』

 

 

 

「เอาละแบบนี้จะเป็นยังไงน้า!!」

 

 

อนุภาคสีน้ำเงินกระจายออกไปรอบๆ ตัวเธอ ก่อนจะสร้างร่างโคลนของเธอขึ้นมา

 

โดยรูปร่างของมันทุกตัวบิดเบี้ยวไปมาเหมือนกับหุ่นดินเหนียวที่ปั้นออกมาได้ไม่ดีนักจนน่าขนลุก

 

 

ว่ า แ ต่

 

เ ด า อ อ ก ห รื อ เ ป ล่ า เ อ่ ย ?

 

ว่ า ร่ า ง ไ ห น ร่ า ง จ ริ ง ?

 

 

 

「น่าขนลุกเกินไปไหม!?」

 

 

สีหน้าของคอสโม่ถึงกับซีดเมื่อเห็นพวกร่างโคลนมันพูดพร้อมกันด้วยเสียงของฮิลด้า

 

 

ทั้งที่ได้ยินคำว่า jamming ก็คิดเอาไว้ว่ามันจะไปยุ่งอะไรกับเข็มขัดพวกฉันอีกไหม แต่มันดันกลายเป็นการสร้างภาพลวงตาขึ้นมาแทนราวกับมันการรบกวนส่วนประสาทรับรู้!!

 

 

คิดจะกวนประสาทกันไม่เลิกสินะยัยนี่!!

 

 

 

「อัศวินดำ! แยกกันไปจัดการให้หมดเลยดีกว่า!!」

 

「ไม่ได้หรอก หากพยายามจัดการทั้งหมดมีหวังยัยนี่ได้หาโอกาศหนีไปทางเมืองอีกแน่」

 

 

 

หากเป็นยัยนี่ต้องทำแหง!

 

ด้วยนิสัยที่บิดเบี้ยวคาดเดาอะไรไม่ได้ทำให้รับมือได้ลำบาก

 

 

 

「งั้นก็โจมตีไปในทางที่ฉันชี้ซะ!!」

 

「เชื่อได้ใช่ไหม!?」

 

「จะภาพลวงตาแบบไหนก็หลอกสายตาฉันไม่ได้หรอกน่า!!」

 

 

 

———โอเค ฉันเชื่อเธอนะเห้ย!!

 

ว่าแล้วก็หยิบGravity Busterออกมา พลังงานสีดำถูกรวบรวมเอาไว้ในปากกระบอกปืนก่อนจะยิงไปยังทิศที่คอสโม่ชี้

 

 

 

「ตรงนั้น อย่าให้พลาดล่ะ!!」

 

「รู้แล้วน่า!!」

 

 

 

กระสุนแรงโน้มถ่วงพุ่งเข้าไปโดนร่างของฮิลด้าที่ซ่อนตัวอยู่ภายในภาพลวงตา

 

ทว่าฮิลด้าก็สามารถป้องกันกระสุนพลังงานนั้นเอาไว้ได้ด้วยแขนทั้งสองข้างของเธอ แต่สภาพเกราะแขนก็เรียกได้ว่ายับเยิน ก่อนจะร่อนลงมาตรงจุดไม่ไกลจากพวกเรานัก

 

 

「ลืมไปเลยน้า ว่าเธอมีสายตาค่อนข้างดี」

 

「ฮิลด้า……!!」

 

「เอ๋ ฉันไปทำอะไรให้เธอโกรธขนาดนั้นกันนะ?จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยไปทำอะไรแย่ๆ ใส่? 」

 

「ก็เป็นแกไม่ใช่หรือไงที่ลากพวกเซไคเซ็นไตมาโจมตีฉัน!」

 

「….พอคิดดูแล้วมันก็จริงนี่เนอะ แต่ฉันก็ทำให้เธอแข็งแกร่งกว่าเดิมแถมยังได้พวกพ้องอีกน้า ควรจะขอบคุณฉันมากกว่าหรือเปล่า? 」

 

「~~~คึก!!」

 

 

คอสโม่มองใบหน้าของฮิลด้าด้วยความโมโหสุดๆ จนน่าจะกรีดร้องออกมาได้ดังสามบ้านแปดบ้านเลยมั้ง

 

หากต่อสู้ยืดเยื้อกว่านี้ก็มีแต่จะทำให้คนในเมืองเสี่ยง

 

นอกจากนี้วิธีการต่อสู้ของยัยนี่ก็ไม่เหมือนกับปกติ

 

การเคลื่อนไหวของยัยนี่จะต้องคาดเดาอะไรไม่ได้ แต่มาคราวนี้เธอกลับแสดงออกว่าพยายามยื้อฉันเอาไว้อย่างชัดเจน

 

 

「……คราวนี้ไปได้ใครมาช่วยอีกล่ะ」

 

「หือ รู้สึกตัวแล้วเหรอ? 」

 

 

「อย่ามาคิดว่าฉันจะโง่สิเห้ย เห็นได้ชัดว่าแกพยายามจะหยุดฉันให้อยู่ตรงนี้ ดังนั้นคนที่แกร่วมมือด้วยคราวนี้ก็น่าจะเป็นพวกสัตว์ประหลาดหรือไม่ก็ลำดับที่ 10 ที่เรดรับมืออยู่สินะ」

 

ได้ยินจากเรมะว่าตอนนี้อากาเนะกำลังต่อสู้อยู่กับลำดับที่ 10

 

แถมความสามารถยังกินกันไม่ลงอีกต่างหาก

 

จึงไม่มีทางเลยที่เรื่องราวทั้งหมดจะบังเอิญเฉยๆ

 

 

「ปิ้งป่อง!! คราวนี้ฉันถูกลำดับ 10 ขอให้หยุดนายเอาไว้นะ!」

 

 

ฮิลด้าปรบมืออย่างสนุกสนาน จนทำให้คอสโม่เกือบสติหลุด ถ้าฉันไม่ห้ามไว้ยัยนี่พุ่งเข้าใส่แหง

 

ก็แปลว่าอีกฝ่ายเล็งเป้าไปหาอากาเนะกับคนอื่นๆ?ไม่ใช่ว่าเป้าหมายของคนพวกนี้คือฉันหรอกเหรอ นอกจากนี้การร่วมมือกับพวกสัตว์ประหลาดในการโจมตีจะได้ประสิทธิภาพกว่าแท้ๆ แต่ดันทำตรงกันข้ามแทน

 

ลำดับที่ 10 ทำการสังหารสัตว์ประหลาดก่อนจะเริ่มสู้กับอากาเนะ

 

ไม่รู้ว่าผิดแผนหรืออะไรยังไงหรอกนะ แต่การกระทำของลำดับที่ 10 นี่แหละที่เดาไม่ออกเลยว่าต้องการอะไร

 

 

「แล้วลำดับ 10 ต้องการอะไรกันแน่」

 

「เรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้หรอก」

 

「……」

 

「อย่าโมโหแบบนั้นสิ ฉันไม่รู้ความคิดของเจ้านักฆ่าบ้าเลือดที่ไม่เคยเผยหน้าตาให้ใครเห็นจริงๆ นะ เพราะอยู่ดีๆ มันก็โผล่มาไล่ฆ่าพวกลำดับล่างๆ จนขึ้นมาอยู่ลำดับที่ 10 นี่นา」

 

แม้แต่ยัยฮิลด้าก็ไม่เข้าใจว่าลำดับที่10ต้องการอะไร?

 

ในขณะที่ฉันกำลังสงสัยถึงเป้าหมายของอีกฝ่าย เรมะก็ติดต่อมา

 

 

 

『คัตสึมิคุง! ตอนนี้ลำดับที่10ถอนตัวไปแล้ว!!』

 

「ความเสียหายล่ะ?เรดกับคนอื่นๆ เป็นยังไงบ้าง? 」

 

『ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ!! เรดถึงจะยับเยินไปบ้างแต่ก็ปลอดภัยดี!!』

 

 

 

ค่อยโล่งใจหน่อย

 

แต่การที่ทำให้เรดถึงกับยับเยินได้นี่ลำดับ 10 จะต้องมีฝีมือมากแน่นอน

 

 

「หื้ม ทางฉันเองก็ได้ข้อความว่าคำขอเสร็จสิ้นแล้วด้วยสิ คงต้องกลับแล้วเหมือนกัน」

 

「หา!?คิดว่าฉันจะปล่อย———」

 

「เดี๋ยว คอสโม่」

 

 

ฉันคว้าคอสโม่เอาไว้แล้วหันไปหาฮิลด้า

 

ยัยนั่นกำลังใช้พลังงานแห่งดวงดาราในการเคลื่อนย้ายตัวเอง ก่อนจะยิ้มให้กับฉัน

 

 

「ฉันขอถามเธอก่อนไปหน่อย」

 

「หือ? 」

 

「เธอทำอะไรกับคาเสะอุระซัง? 」

 

「??? 」

 

 

เรื่องของคาเสะอุระซัง

 

ฉันอยากจะได้ยินมันจากปากของฮิลด้า

 

ทางฮิลด้าที่ได้ยินก็เอียงหัวสงสัยเหมือนไม่เข้าใจคำถามของฉัน

 

 

「หื้ม ฉันว่าก็ไม่ได้ทำอะไรเธอเป็นพิเศษนะ」

 

 

…..ไม่ใจท่าทางเหมือนกำลังเล่นลิ้นหรืออะไรซะด้วย

 

อย่าบอกนะว่ายัยนี่ไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคาเสะอุระซัง?

 

 

「……….ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะ คราวหน้าไว่มาฆ่ากันให้จริงจังกว่านี้เนอะ คั ・ต ・สึ・ มิ」

 

 

เธอโบกมือไปมาก่อนที่ทั้งร่างจะถูกปกคลุมด้วยอนุภาคแสงแล้วหายลับไป

 

ฉันทำการปลดการแปลงร่างแล้วเริ่มคิดถึงสิ่งที่เธอพูด

 

 

 

「ฮิลด้าไม่ได้ทำอะไรจริงๆ เหรอ…」

 

「ยัยนั่นโกหกได้เหมือนกับหายใจอย่าไปเชื่ออะไรมากจะดีกว่า」

 

 

คอสโม่พูดออกมาขณะปลดการแปลงร่างเหมือนกับฉัน

 

ท่าทางจะยังหัวเสียไม่หายกับฮิลด้า

 

เอาเป็นว่ารีบเปลี่ยนเรื่องแล้วตามไปสมทบกับพวกอากาเนะดีกว่า

 

 

 

「ฉันจะไปตรวจสอบอาการพวกอากาเนะสักหน่อยนะ」

 

「อ้า ทางฉันเองก็กำลังอยู่ในช่วงทำงานอยู่พอดี คงต้องรีบกลับไปทำงานต่อ」

 

「อย่ามาโกหก ชินโดซังบอกฉันแล้วเถอะว่าเธอกำลังอยู่ในช่วงพัก」

 

「บัดซบ」

 

 

ยัยนี่ปากไม่ตรงกับใจซะจริง

 

เห็นได้ชัดเลยว่าตั้งใจจะไปเดินหาของกินระหว่างทางกลับ

 

 

『คัตสึมิคุง แย่แล้ว!!』

 

「เกิดอะไรขึ้นเรมะ? 」

 

 

เรมะติดต่อมาอีกครั้ง

 

แถมน้ำเสียงยังตื่นตระหนกกว่าเดิมอีก ทางฉันที่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มีวิดีโอถูกส่งออกมาจากภายในหน้ากาก

 

มันคือวิดีโอการต่อสู้ของอากาเนะกับสัตว์ประหลาดที่โรงเรียน

 

 

ฉันถึงกับพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นภาพของสัตว์ประหลาดที่กำลังต่อสู้กับอากาเนะอยู่

 

คอสโม่ที่เห็นเหมือนกันก็เดินเข้ามาตบไหล่ฉัน

 

 

「โห แบบนี้จะไม่แย่เอาเหรอ คัตสึมิ? 」 (ไม่เรียกโฮมุระแล้วเฉย?!)

 

「เรมะ วิดีโอนี้มันอะไรกัน!? 」

 

『เป็นวิดีโอที่หลุดลงไปในเน็ตตอนนี้เลยยังไงล่ะ!! ตอนนี้ใบหน้าที่แท้จริงของเรดได้หลุดออกไปให้ทั่วโลกเห็นแล้ว แถมมุมที่ถ่ายถ้าให้เดาเลยน่าจะเป็นฝั่งของพวกสัตว์ประหลาดด้วย!!』

 

 

พลังของอัลฟ่าในการเปลี่ยนแปลงการรับรู้ก็ไม่มีอีกแล้ว มันไม่ใช่เรื่องที่จะหวนคืนได้อีก

 

***

 

 

ว่ากันตามตรงฉันรู้สึกแปลกใจสุดๆ เมื่อได้รับคำขอมา

 

แถมยังมาจากลำดับที่ 10 เสียด้วย

 

นักรบผู้ลึกลับแสนโด่งดังคนนั้น

 

แถมเนื้อหายังเป็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อสุดๆ นั่นคือการหยุดอัศวินดำเอาไว้ เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกสองหลักจะสามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้

 

หากเป็นพวกที่มีสมองปกติสักหน่อยไม่ว่ายังไงก็ต้องปฏิเสธ

 

 

แต่ว่าตัวฉันมันก็ดันไม่ปกติเสียด้วยสิ ก็เลยยอมรับด้วยความยินดี

 

พลังแห่งดวงดาราที่ดูดซับมาก็มากพอจะหยุดอัศวินดำได้สักพักแล้วด้วย

 

แน่นอนว่าหากเขาเอาจริง ทางฉันก็ไม่น่าจะรอดได้ ดังนั้นจึงต้องใช้เมืองทีมี่ผู้คนในการเป็นโล่กำบังไม่ให้เขาเอาจริง

 

 

『เธอนี่จะประมาทเกินไปหน่อยไหม』

 

「อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันก็พยายามสุดๆ แล้วน้า」

 

 

พอฉันเดินทางมาถึงพื้นที่รกร้างซึ่งเป็นจุดนัดพบกับลำดับที่ 10 มอทัลเยลโล่ อดีตสมาชิกของเซไคเซ็นไตก็ติดต่อมาในฐานะผู้ช่วยของฉันที่ดูแลยานอยู่

 

หลังงานของเธอเสร็จสิ้นลงเธอก็เหมือนได้ปลดภาระอะไรหลายๆ อย่างออกจากบนบ่าแล้วไปพักผ่อนดูแลมอทัลบลูพี่ชายของเธอ ก่อนจะกลับมาช่วยเหลือฉันในฐานะผู้ช่วยอยู่บนยาน

 

….บางทีเธออาจจะอยากตอบแทนบุญคุณฉันก็ได้มั้ง แต่สำหรับฉันมันก็เป็นเรื่องดีที่เหมือนได้ข้ารับใช้มีประโยชน์มา

 

 

 

『ว่าแต่ลำดับ 10 เป็นใครกันนะ? 』

 

「เธอที่ลำดับสูงกว่าฉันก็ยังไม่รู้เหรอ ทั้งที่คิดว่าน่าจะมีข้อมูลมากกว่าแท้ๆ」

 

『คนบ้าแบบเธอฉันไม่เอาสามัญสำนึกปกติมาคิดหรอกว่าจะรู้อะไรน้อยกว่าฉัน』

 

หากคนที่เธอพูดแบบนี้ใส่ไม่ใช่ฉันเธอคงได้โดยฆ่าทิ้งไปแล้วน้าเยลโล่

 

 

 

「ทางฉันก็ไม่รู้ตัวตนของลำดับที่ 10 หรอก บางทีอาจะไม่มีใครรู้เลยก็ได้」

 

『ชื่อก็ไม่มีในฐานข้อมูลขององค์กรเสียด้วย ที่บอกว่าไม่เคยแสดงใบหน้าให้ใครเห็นนี่จริงสินะเนี้ย? 』

 

「ก็น่าจะแบบนั้นแหละ น่าแปลกสุดๆ ทั้งที่มันควรจะมีร่องรอยอะไรให้สาวไปถึงตัวจริงได้หน่อยแท้ๆ แต่กลับไม่พบอะไรเลย」

 

 

อีกฝ่ายเคลื่อนไหวซะเล่นใหญ่สุดๆ แต่กลับไม่มีข้อมูลอะไรให้สืบเลย

 

ว่ากันตามตรงก็แอบน่าสนใจไม่น้อย

 

 

「แถมเป้าหมายของลำดับ 10 ดันเป็นจัสติสครูเซเดอร์ซะด้วย」

 

『……มันต้องมีอะไรในกอไผ่แหง』

 

「ใจตรงกันเลยเนอะ」

 

『แหวะ』

 

 

ตอบกลับได้น่ากลัวชะมัด การคุยกันฉันมันทำให้อยากอ้วกขนาดนั้นเลยหรือไง?!

 

ในขณะที่กำลังจะหยอกล้อกับเยลโล่ต่อ ฉันก็สัมผัสได้ถึงตัวตนของใครบางคนที่เข้ามา

 

ฉันรู้ได้ทันทีว่าเป็นใครจังหันกลับไปหาพร้อมรอยยิ้ม

 

 

 

「สวัสดีจ้า คุณลำดับที่ 10 หรือจะให้เรียกว่าเอ็กซ์ดีล่ะ? 」

 

 

『จะเรียกอันไหนก็ตามใจ เพราะชื่อมันไม่ได้สำคัญอะไรกับฉันอยู่แล้ว』

 

 

คนที่ปรากฏตัวออกมาเป็นหญิงสาวที่สวมหน้ากากแบบคลุมทั้งหัว

 

ฉันแอบประหลาดใจเหมือนกัน นึกว่าจะสวมสูทออกมาเสียอีก แต่ก็พยายามปั้นหน้านิ่งใส่

 

 

 

 

「ทำตามคำขอให้เสร็จแล้วจ้า」

 

『ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ฉันจะโอนค่าตอบแทนไปให้』

 

「เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอก แต่ว่า———หือ」

 

 

ฉันที่พยายามจะคุยกับลำดับที่ 10 ต่อ แต่อยู่ดีๆ ก็มีดาบมาจ่อคอของฉันเอาไว้

 

ถ้าเธอขยับอีกสักหน่อยคงได้หัวของฉันไปแล้วแหง

 

———ทำแบบนี้แปลว่าไม่อยากจะคุยอะไรกันต่อไหมน้า

 

แต่ว่านะ แค่นี้มันหยุดฉันไม่ได้หรอกจ้า

 

 

「จากนี้ก็มาร่วมมือกันต่อเถอะ!」

 

『แกมันเชื่อใจไม่ได้』

 

「เป้าหมายของฉันคืออัศวินดำ ส่วนเป้าหมายของเธอคือจัสติสครูเซเดอร์ไม่ใช่เหรอ ฉันว่าพวกเราน่าจะเข้ากันได้นะ? 」

 

『……』

 

 

ลำดับ 10 ไม่ตอบอะไรกลับมา

 

ท่าทางฉันจะคิดถูกแฮะ

 

 

『เป้าหมายของฉันไม่ใช่จัสติสครูเซเดอร์』

 

「ไม่จริงน่า อย่างการต่อสู้วันนี้เธอก็ต่อสู้กับจัสติสเรด…..โอ๊ะโอ เอาเป็นว่าฉันไม่ถามไปมากกว่านี้แล้วกัน พวกเรายังไม่สนิทกันนี่เนอะ」

 

 

ถึงจะอยากรู้สุดๆ แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสมในการถาม

 

วันนี้ก็เอาพอหอมปากหอมคอแล้วกัน

 

 

「ว่ากันตามตรงจัสติสครูเซเดอร์น่ารำคาญมากสำหรับฉัน หากปล่อยไว้ฉันคงไม่ได้สู้กับอัศวินดำจริงๆ จังๆ สักทีแน่ ดังนั้นหากเธอมีเป้าหมายเป็นคนพวกนั้น ฉันก็จะได้วางใจแล้วเข้าสู้กับอัศวินดำจนจุใส่เสียที」

 

『เป้าหมายของแกคือจัดการกับอัศวินดำสินะ? 』

 

「ก็ประมาณนั้นจ้า」

 

 

หลังจากเงียบไปสักพักลำดับ 10 ก็ดึงดาบกลับไปก่อนที่ดาบมันจะสลายไปจากมือของเธอ

 

….ตามการเคลื่อนไหวไม่ทันเลยสักนิด

 

แม้ว่าจะไม่ได้สวมสูทเอาไว้ แต่เจตนาฆ่าที่สุดยอดระดับนี้ เหมือนกันกับจัสติสเรดเลย

 

ไม่สิบางทีอาจะรุนแรงและบ้าคลั่งกว่าด้วยซ้ำ

 

 

 

『……ก็ได้』

 

「แปลว่าตกลงเนอะ? 」

 

『อย่ามากวนประสาท ถ้าไม่อยากถูกฆ่า』

 

 

 

น่ากลัวชะมัด

 

เธอคนนี้เป็นเครื่องจักรสังหารอย่างที่เขาลือกันก็จริง

 

แต่พอมาเจอตัวจริงกลับน่าสนใจสุดๆ

 

 

 

「ก็แบบว่าชักจะสนใจเธอขึ้นมาแล้วสิ」

 

『……』

 

「นักรบที่ไม่เปิดเผยหน้าตา เห้อ อยากจะรู้จริงๆ ว่ามีใบหน้าแบบไหนซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากนั้น」

 

『ใบหน้านั้นฉันได้ทิ้งไปนานแล้ว』

 

 

เธอพูดก่อนจะเดินจากไปในความมืดมิด

 

 

『ไม่ว่าจะชื่อ ตัวตน หรือสิ่งใดก็ตาม ฉันได้ทิ้งมันเอาไว้ข้างหลังหมดแล้ว』

 

 

ลำดับที่ 10

 

นักรบที่ไม่มีใครรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง ความลึกลับนี้คงจะซับซ้อนกว่าที่ฉันคิดเอาไว้แน่นอน…..แต่สิ่งที่ฉันมั่นใจคือรสชาติของชีวิตที่เธอเผชิญจะต้องถูกปากฉันสุดๆ แหง

 

 

 

 ***

ภาพวิดีโอที่หลุดออกไปนั้นถูกถ่ายโดยฝีมือของพวกสัตว์ประหลาดและนั่นทำให้โซเชียลถึงกับลุกเป็นไฟ นี่อาจจะเป็นส่วนหนึ่งในการแก้แค้นของอาสึก็ได้ ตอนถัดไปเป็นมุมของบอร์ด

 

—จบ—

 

ฮิลด้ารับงานเสริม ส่วนเรดจะเผชิญกับอะไรบ้างก็ต้องติดตามกันต่อไปการปิดข่าวกับคนในโรงเรียนไม่น่ายาก แต่พอหลุดลงเน็ตเท่านั้นแหละ แตก!!

 

 มาเม้ามอยหลังอ่านกันได้ที่เพจนะครับ แล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code

 

 

 

Prev
Next
MY READING HISTORY
You don't have anything in histories
POPULAR MANGA
กระบี่จงมา
กระบี่จงมา
บทที่ 992.2 ดอกไม้แดงบนภูเขาเขียวดุจเพลิงลุกไหม้ 27 พฤศจิกายน 2024
บทที่ 992.1 ดอกไม้แดงบนภูเขาเขียวดุจเพลิงลุกไหม้ 27 พฤศจิกายน 2024
323r
ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ
ตอนที่ 2138 จะทำลายพวกเจ้า 27 พฤศจิกายน 2024
ตอนที่ 2137 เทือกเขาแห่งความตาย 27 พฤศจิกายน 2024
เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)
เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)
ตอนที่ 2528 - การตัดแขน 27 พฤศจิกายน 2024
ตอนที่ 2527 - ชำระหนี้แค้น 27 พฤศจิกายน 2024
61d44445LSpjhqcZ
เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ
บทที่ 869 ที่หลบภัย 27 พฤศจิกายน 2024
บทที่ 868 ผมซับเหงื่อให้ครับ 27 พฤศจิกายน 2024
Full-time-Artist-ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิ
Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอนที่ 775 อาภรณ์หลวมโพรกมิเสียดาย เพื่อเจ้าข้าผ่ายผอมยอมอิดโรย 27 พฤศจิกายน 2024
ตอนที่ 774 ผีเสื้อรักบุปผา 27 พฤศจิกายน 2024
นิยายแปล-~จ้าวนักสู้เกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นนางร้าย-~-ลูน่าอยากรีไทร์แล้ว
[นิยายแปล] ~จ้าวนักสู้เกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นนางร้าย ~ ลูน่าอยากรีไทร์แล้ว
ตอนที่ 53 - 030:แผนการฝึกนักบุญ⑦ ค้นหาศัตรู 27 พฤศจิกายน 2024
ตอนที่ 52 - 029:แผนการฝึกนักบุญ⑥ ก่อนการต่อสู้ 27 พฤศจิกายน 2024
Here for more Popular Manga

Comments for chapter "ตอนที่ 119 ความกลัวที่แพร่กระจาย"

MANGA DISCUSSION

ใส่ความเห็น ยกเลิกการตอบ

You must Register or Login to post a comment.

  • HOME
  • COOKIE POLICY

© 2026 Madara Inc. All rights reserved