อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต - ตอนที่ 109 ผู้ที่ยืนอยู่ในจุดเดียวกันและความโกรธ

 

 

ฮิลด้าปรากฏตัวต่อหน้าฉัน

 

สิ่งที่ฉันสัมผัสได้จากตัวเธอคืออารมณ์ที่ขัดแข้งกันไปมา

 

 

“ฆ่าฉันที”

 

“ช่วยฉันด้วย”

 

พอต้องได้มารับมือกับยัยตัวปัญหาที่ความคิดขัดแย้งกันเองแล้วนี่น่าปวดหัวชะมัด

 

ยัยนี่กับรูอินแทบจะไม่ต่างกันเลยในเรื่องสร้างปัญหา

 

 

 

『THEENEMYOFJUSTICE……』

 

 

 

『『『TRUTHFORM!!!』』』

 

 

 

「เห้อ……」

 

 

ฉันที่แปลงร่างเสร็จได้ถอนหายใจและจ้องมองไปยังฮิลด้าที่อารมณ์ดีสุดๆ

 

 

「เปลี่ยนที่สู้เถอะ ฉันไม่อยากให้คาเสะอุระซังมาเกี่ยวด้วย」

 

 

ฮิลด้าในตอนนี้กลายเป็นตัวรับมือยากไปแล้ว

 

เป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะปกปกป้องคาเสะอุระซังขณะสู้ไปด้วย

 

….นอกจากนี้ฮิลด้าก็เหมือนจะมีความรู้สึกแปลกๆต่อคาเสะอุระซัง ดังนั้นให้ห่างๆกันไว้หน่อยน่าจะดีที่สุด

 

 

「ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก」

 

「……หา?」

 

「ไม่ต้องทำสีหน้าโกรธก็ได้ ฉันแค่จะบอกว่าเตรียมที่สู้ไว้ให้แล้วน่ะ」

 

วัตถุทรงกลมเกิดขึ้นบนมือของเธอก่อนที่มันจะส่องแสงจ้าออกมา

 

จากนั้นมันก็ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นจนกลืนตัวเธอและฉันเข้าไปข้างใน

 

 

 

【ARENA→→№31243】

 

 

…..พลังในการสร้างมิติ

 

ภาพที่ฉันเห็นในตอนนี้ไม่ใช่ลานจอดรถที่เคยอยู่ก่อนหน้านี้

 

ดินแดนอันกว้างใหญ่ที่ไร้ซึ่งสิ่งใด

 

มีเพียงท้องฟ้า และหน้าผาสูงชันอยู่รอบๆ จุดที่ฉันกับเธอยืนอยู่เป็นเหมือนอารีน่าสำหรับต่อสู้ที่ไม่มีทางหลบหนีได้

 

 

 

「ประหลาดใจเหรอ?」

 

「แอบรู้สึกค่อนข้างต่างจากรูอิน」

 

「…โถ อย่าเอาฉันไปเทียบกับพลังเหนือจักรวาลแบบนั้นสิ」

 

 

มิติจำลองที่เวลาภายในกับภายนอกเดินไปพร้อมกัน

 

หากต้องการทำลายก็ทำได้ไม่ยากด้วย แต่นั่นอาจจะสร้างปัญหาให้คาเสะอุระซังดังนั้นปล่อยมันไปละกัน

 

 

「มาลุยกันแบบไม่ต้องยั้งมือดีกว่า!」

 

「นั่นสินะ ฉันเองก็ต้องแสดงให้นายเห็นด้วยสิว่าทำอะไรได้บ้างตอนนี้」

 

「มีอะไรก็ใส่มาให้หมด!!」

 

 

ฉันพุ่งเข้าไปเตะฮิลด้าเหมือนเป็นการทักทาย

 

เธอไม่ได้หลบ สิ่งที่เธอทำมีเพียงการยกแขนขึ้นมาตรงหน้าและแล้วการโจมตีของฉันก็ชนเข้ากับบาเรียปริศนา

 

 

「บาเรีย……?」

 

「อื้อ เป็นบาเรียที่สร้างจากพลังแห่งดวงดาราน่ะ!!」

 

 

จากนั้นฮิลด้าก็หยิบปืนสีชมพูดออกมาแล้วยิงกระสุนพลังงานมาทางฉัน

 

「คิดว่าจะยอมเหรอฟะ!!」

 

 

ไม่มีทางยอมโดนกระสุนพลังงานพวกนี้ง่ายๆหรอกเฟ้ย

 

ฉันหมุนตัวในอากาศก่อนจะหยิบLiquid Shooterออกมาแล้วยิงสวนกลับไป

 

 

「!　ย้ากกก!!」

 

 

จากนั้นก็เรียกFlare Caliburขึ้นมาก่อนใช้มันฟันใส่อีกฝ่าย

 

ฮิลด้าได้แขนที่เหมือนกับแมงป่องของเธอป้องกันเอาไว้ก่อนส่งเสียงพูดด้วยความตื่นเต้น

 

 

「นายกับฉันไม่ต่างกันเลย」

 

「หา!?」

 

 

อะไรของยัยนี่ฟะ!!

 

ฉันกับเธอเหมือนกันตรงไหน!!

 

เปลวเพลิงจากดาบของฉันพวยพุ่งออกมาแล้วเข้าไปโจมตีฮิลด้าต่อ แต่อีกฝ่ายก็รับมือด้วยบาเรียปริศนาได้อีกแล้ว

 

 

 

「เพียงแค่ฟาดฟันพสุธาก็แยกจาก สายลมสาดซัดพัดกระจาย!」

 

「หนวกหูเว้ย! ถ้าจะแต่งกลอนก็ไปทำที่อื่น!!」

 

 

ฉันคว้างFlare Caliburใส่อีกฝ่ายสุดแรงก่อนจะหยิบขวานที่เต็มไปด้วยสายฟ้าขึ้นมาแล้วกระแทกมันใส่ฮิลด้า

 

 

「หุ ฮ่าๆๆ!!」

 

『TOUCH!!』

 

 

 

เธอเอามือแตะหัวเข็มขัดเหรอ?

 

กำลังจะทำอะไรกันนะ……?

 

 

REDENERGY↴

『VENOMPOLLUTION』

 

 

บาเรียที่เธอสร้างขึ้นสามารถป้องกันได้เพียงไม่กี่วินาทีก่อนจะพังทลายลง ทว่าเธอก็หัวเราะและพุ่งเข้ามาโจมตีกันด้วยความเร็วที่ผิดปกติสุดๆ

 

ยัยนี่เปลี่ยนโหมดได้เหมือนกันเหรอ!!

 

 

 

『CHANGE!!　→TYPEYELLOW!!』

 

 

ฉันที่เห็นอีกฝ่ายเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงก็เลือกที่จะเปลี่ยนร่างเพื่อรับมือกับฮิลด้าด้วยความเร็วบ้าง

 

แขนแมงป่องของเธอและขวานของฉันเข้าปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า แสงสายฟ้าได้กระจายไปทั่วบริเวณ

 

พอผ่านไปสักพักพวกเราก็หยุดโจมตีราวกับกำลังพักดูเชิง

 

 

「เห็นไหมล่ะเหมือนกันเลย!」

 

「พูดบ้าอะไรของหล่อนฟะ……!!」

 

「เหมือนคู่รักเลยเนอะ」

 

「ฟังที่ชาวบ้านพูดบ้างสิเห้ย!!」

 

 

เหมือนเสียงของฉันมันส่งไปไม่ถึงยัยนี่เลยวุ้ย

 

แบบนี้รูอินน่าจะยังดีกว่าอีก

 

ถึงจะชอบทำอะไรตามใจชอบ แต่อย่างน้อยยันนั่นก็ฟังที่ฉันพูดอยู่บ้าง

 

 

「ตัวฉันน่ะถูกพ่อกับแม่ที่รัก ทรยศแหละ」

 

 

『TOUCH!!』

 

 

ฮิลด้ากดหัวเข็มขัดเพื่อใช้งานพลังบางอย่าง

 

 

GREENENERGY↴

『VENOMPOLLUTION』

 

 

พลังงานสีเขียวไหลออกมาจากหัวเข็มขัดไปยังปืนในมือของเธอก่อนจะปล่อยไอพิษออกมาใส่ฉัน

 

 

「ชิ」

 

『DEADLYⅠ!!』

 

 

 

ฉันปลดปล่อยท่าพิเศษออกมาทันทีและเหวี่ยงFlare Caliber เข้าไปต้านกับการโจมตีของอีกฝ่าย และเหมือนสุดท้ายมันจะหักล้างกันเองจนหายไป

 

「ฉันก็เหมือนกับนาย!! การที่ถูกคนที่เรารักทรยศมันเจ็บปวดสุดๆเลยใช่ไหมล่ะ? น่าเศร้าใช่ไหม? รู้สึกโกรธและเกลียดจนอยากจะฆ่าพวกเขาทิ้งเลยสินะ?!」

 

「นี่หล่อนคิดจะมายั่วให้ฉันโกรธหรือไงฟะ?」

 

 

สิ่งที่เธอพูดไม่ต่างอะไรกับการปลุกความโกรธในตัวของฉันออกมา เออ ก็เอาสิวะฉันจะระเบิดมันออกมาให้หมดเลย

 

 

『GRAVITYBLACK!!　→　OK?』

 

 

ฉันกดหัวเข็มขัดเพื่อเปลี่ยนร่าง

 

ในจังหวะเดียวกันนั้นเองฮิลด้าก็กดไปยังหัวเข็มขัดพร้อมกับฉัน

 

 

『CHANGE!』

 

『TYPEBLACK!!』

 

JAMMING!!

 

 

การเปลี่ยนร่างของฉันถูกบังคับให้หยุดลง

 

ร่างที่กำลังจะกลายเป็นสีดำกลับมาเป็นสีขาวเหมือนเดิม จากนั้นฉันก็ถูกลูกเตะของฮิลด้าโจมตีเข้าเต็มๆ

 

 

 

「คึก」

 

「ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยให้นายใช้ของอันตรายหรอกน้า」

 

 

การเปลี่ยนร่างถูกหยุดเอาไว้?!

 

หากสังเกตที่หัวเข็มขัดดีๆเหมือนว่าชิโระจะมีอาการผิดปกติเกิดขึ้นภายในด้วยสิ

 

 

「พิษของฉันมันสามารถยับยั้งทุกสิ่งได้ แม้แต่อัลฟ่าต้นกำเนิดก็คงต้านไม่อยู่หรอก」

 

「หา」

 

「เอาเถอะ ถึงทางนั้นน่าจะหาทางจัดการได้ไม่ยาก แต่อย่างน้อยก็สร้างความรำคาญได้แหละเนอะ!!」

 

 

 

「นายกับฉันเหมือนกันดังนั้นพวกเราก็ควรจะเข้าใจกันสิ!! ความเจ็บปวดที่ถูกคนที่เรารักทรยศน่ะ!!」

 

 

 

『TOUCH!!』

 

『HIGH!TOUCH!!』

 

 

เธอเตะหัวเข็มขัดไป 2 ครั้งติด จากนั้นเข็มฉีดยาสีแดงก็ส่งพลังงานออกมา

 

 

REDENERGY↴

『VENOMPOLLUTIONSECOND!!』

 

 

พลังงานถูกส่งออกมาจากหัวเข็มขัดตรงไปยังหางแมงป่องก่อนที่มันจะส่องแสงจ้า

 

 

 

「นี่มัน……!」

 

 

แสงนั้นขยายใหญ่ขึ้นจนมีรูปร่างเหมือนหางแมงป่องยักษ์ แล้วมันก็เหวี่ยงลงมาหาฉัน

 

ทางฉันที่เห็นท่าไม่ดีก็รีบกดหัวเข็มขัดเพื่อเปลี่ยนร่างรับมืออีกครั้ง

 

『CHANGE!!　→』

 

JAMMING!!

 

『TYPEBLUE!!』

 

 

 

「ไม่ได้จ้า♡」

 

 

ชิบ ถูกขัดอีกแล้ว

 

การเปลี่ยนร่างของฉันถูกขัดขวางเอาไว้และนั่นก็ทำให้ฉันถูกหางแมงป่องโจมตีเข้าจนร่วงกับนอนกับพื้น

 

 

「คึก!!」

 

 

การโจมตีที่ผ่าผืนดินและสร้างรอยแยกยาวไปจนถึงภูเขาข้างหลังของฉัน

 

ทางฉันที่รับการโจมตีนั้นไปก็เรียกว่าเจ็บสุดๆ แต่ก็ต้องกัดฟันทนแล้วลุกขึ้นยืน

 

「เป็นยังไงบ้างเอ่ย?พอจะทำให้รู้สึกคันๆบ้างหรือยัง?」

 

「……」

 

 

ก็จริงว่าฉันพลาดไปหน่อยแต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงถึงขนาดสู้ต่อไม่ไหว ทว่าใครมันจะไปยอมให้ปั่นหัวต่อได้กัน

 

 

 

「———อย่าคิดจะมาวางท่าเงียบใส่กันสิ」

 

 

ยัยนี่น่าปวดหัวชิบ

 

ไม่มีใครเคยสอนหรือไงว่าถ้าไม่อยากถูกเมินใส่ ก็อย่าไปทำนิสัยเสียใส่คนอื่น

 

แต่ก็เอาเถอะ ฉันเองก็สะใจเหมือนกันที่ทำในสิ่งที่ยัยนี่ไม่ชอบใส่บ้าง!!

 

 

「ชิโระ ได้เวลาแล้ว」

 

『……โฮก』

 

「ขอโทษทีนะ แต่เหมือนตอนนี้แกจะแพ้ทางอีกฝ่ายสุดๆเลย」

 

「คิดว่าจะยอมให้ทำอะไรแปลกๆเหรอ!!」

 

 

ฮิลด้าที่เห็นฉันพูดอะไรแปลกๆออกมาก็พยายามจะเข้ามาหยุดฉันเอาไว้ แต่นั่นก็คิดเอาไว้แล้ว

 

ฉันหยิบGravity Busterออกมาแล้วเสียบMix Gripเข้าไปข้างใน

 

 

วงล้อรูเล็ตทั้งสองฝั่งเริ่มหมุนไปมา ก่อนที่ฉันจะดึงคันโยกหยุดมันเอาไว้

 

ด้วยการวิเคราะห์ของชิโระการผสมของสองร่างนี้น่าจะเหมาะสมที่สุด

 

【BLUE!!!】

 

【BLACK!!!】

 

 

แสงสีน้ำเงินและดำได้ปรากฏออกมาจากหน้าปัดที่แสดง

 

Gravity Busterได้ปล่อยพลังงานนั้นออกมาทันทีและมันมุ่งตรงไปหาฮิลด้าที่พุ่งใส่ฉัน

 

 

『GRAVITY BUSTER!!』

 

『FINISH!!IMPACT!!』

 

『MIXCHARGE!!』

 

 

 

「คิดว่าแค่นั้นจะได้ผลเหรอ……หือ!?」

 

 

ฮิลด้าที่หลบกระสุนพลังงานได้ในตอนแรกแสดงอาการตกใจออกมาเพราะกระสุนนี้มันติดตามร่างของเธอไปด้วย

 

มันก็โดนเข้ากับร่างของเธอเต็มๆและคลื่นสนามแรงโน้มถ่วงได้ก่อตัวขึ้นทันที

 

 

「ทำไมถึงไม่เกิดความเสียหายล่ะ!?คึก หา!?」

 

 

ก็แน่อยู่แล้วเพราะการโจมตีนี้ไม่ใช่เพื่อจัดการเธอ แต่แค่หยุดเธอเอาไว้

 

ในขณะที่ฮิลด้าถูกขังอยู่ในแรงโน้มถ่วงที่กระสุนพลังงานสร้างขึ้น ฉันก็ปลดการแปลงร่างออกแล้ว เอามือจับไปยังโปรโตที่อยู่ตรงแขนซ้ายของฉัน

 

 

「โปรโต พร้อมจะลุยหรือยัง?」

 

『อื้อ!ตอนนี้ก็ส่งอัลฟ่ากลับถึงที่หมายแล้วด้วย!!』

 

「งั้นก็จัดมาเลย」

 

 

 

『ARE YOU READY？ 』

 

『NO ONE CAN STOP ME!!』

 

 

จากลูปัสไปสู่โปรโตวัน

 

ก่อนที่การแปลงร่างของฉันจะเสร็จทั้งตัว ฉันก็ได้ทำการพุ่งเข้าไปต่อยฮิลด้าที่ติดอยู่ข้างในกรงแรงโน้มถ่วงนั้นด้วย

 

 

『CHANGE→』

 

 

 

「คิดว่าจะเข้าใจฉันได้มากกว่าตัวฉันงั้นเหรอ———」

 

 

 

『TYPE １!!!!』

 

 

 

「一อย่าได้คิดเอาฉันไปรวมกับแกสิเห้ย!!」

 

「คึก!!?」

 

 

ร่างของฮิลด้ากระแทกลงกับพื้นพร้อมกรงแรงโน้มถ่วงที่พังทลายลง

 

 

พื้นที่เธอถูกโจมตีเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ขึ้น จากนั้นฉันก็กระโดดเข้าไปประเคนเท้าใส่อีกฝ่ายซ้ำ

 

ฮิลด้าที่เห็นแบบนั้นก็รีบกลิ้งตัวหลบการโจมตีนั้นเอาไว้ได้ทัน แต่แรงกระแทกก็สร้างผลกระทบให้เธอได้ระดับหนึ่ง

 

 

「นะ นายนี่ดุดันกว่าที่ฉันคิดเอาไว้อีกนะ….」

 

「การรับมือกับแกหากไม่ทุ่มสุดตัวมันจะสร้างปัญหาให้ทางฉันแทนน่ะสิ」

 

 

การต่อสู้กับยัยนี่แบบใช้หัวคงไม่ความคิดที่ดีนัก

 

หากไม่สามารถใช้ลูกเล่นหลากหลายอย่างTruth Formในการต่อสู้ได้ ก็แค่ปรับกลับมาใช้โปรโตวันที่มีพลังโจมตีดิบๆไม่ต้องเปลี่ยนร่างอะไรเป็นพิเศษยัดให้จบก็พอ

 

พลังงานได้แผ่ออกมาจากทั่วร่างของฉัน พร้อมกับผ้าพันคอสีแดงที่โบกสะบัด

 

จากนั้นฉันก็พุ่งเข้าไปโจมตีเธอด้วยหมัดต่อทันที ฮิลด้าที่เห็นก็รีบสร้างบาเรียขึ้นมาป้องกัน ทว่า….

 

 

「ถูกทำลายในครั้งเดียว!?」

 

「พอดีว่าโลกนี้มันมีสัตว์ประหลาดที่ชอบสร้างบาเรียอยู่เต็มไปหมดน่ะสิเว้ย!!」

 

 

ก็จริงว่าพลังของฮิลด้านั้นสุดยอดกว่าพวกสัตว์ประหลาด แต่มันก็ไม่ได้ถึงขนาดจะทำลายไม่ได้

 

หมัดที่ถูกเคลือบเอาไว้ด้วยแสงทะลวงบาเรียนั้นไปโดนเข้ากับร่างของฮิลด้า ก่อนจะส่งร่างของเธอให้กระเด็นไปไกลลิบ จากนั้นฉันก็กระโดดตามไปหมายจะเตะซ้ำ

 

 

 

「แบบนี้ชักจะไม่ไหวแล้วสิ ขอเวลานอกก่อน!!」

 

 

ร่างของฉันถูกพัดออกไปทันทีที่ฮิลด้าหันฝ่ามือแล้วปล่อยพลังลึกลับก่อนหน้านี้ใส่

 

ดูเหมือนว่ายัยนี่ตั้งใจจะขัดขวางการโจมตีของฉันให้ได้ แต่ฉันก็ไม่คิดจะหยุดและเตรียมพุ่งไปยัดหมัดใส่ต่อ

 

แถมคราวนี้พลังในการขังขวางของเธอก็ไม่สามารถทำอะไรกับสูทของฉันได้เลยสักนิด

 

「ได้ยังไงกัน ลองอีกที!!」

 

 

JAMMING!!

 

『อย่าคิดจะมาแตะต้องคัตสึมิเชียว!!』

 

 

 

「หา」

 

 

ฮิลด้าถึงกับตัวสั่นเมื่อได้ยินเสียงต่อต้านของโปรโต

 

 

『ฉันไม่มีวันจะพลาดแบบเดิมอีกแล้ว ฉันจะไม่มีวันทำให้คัตสึมิต้องตกอยู่ในอันตรายเพราะตัวฉันอีก』

 

 

การแปลงร่างถูกบังคับให้ยกเลิกจากฝีมือของพวกผู้กอบกู้

 

เรื่องในคราวนั้นคงสร้างแผลใจให้โปรโตพอสมควร

 

———ทางฉันเองก็ด้วย

 

 

 

「มันไม่เหมือนเดิมแล้วเว้ย!」

 

 

 

ฉันทำลายออร่าสีแดงที่ฮิลด้าปล่อยออกมาด้วยหมัดของฉัน

 

จากนั้นฉันก็ยัดหมัดใส่หน้าของอีกฝ่ายได้สำเร็จ

 

 

「คึก!」

 

「อย่าได้คิดจะเอาโชคร้ายของแกมาลงกับคนอื่นด้วยสิเห้ย!! ถ้าอยากจะให้ฉันเห็นใจก็บอกกันมาตามตรง!! ไม่ใช่มาสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านก่อนมาบอกกันอ้อมๆแบบนี้!!」

 

「เรื่องนั้นมัน……」

 

「เธอคิดหรือไงว่าฉันเป็นพวกที่เอาใจใส่เข้าอกเข้าใจคนอื่นโดยไม่ต้องบอกน่ะ?!」

 

「……」

 

 

แล้วไหงอยู่ดีๆพยักหน้ารับฟะ!!

 

ฮิลด้าพยักหน้าให้กับคำพูดของฉันด้วยท่าทีแปลกๆ ยัยนี่…เอาจริงดิ

 

จิตใจของยัยนี่ไม่ได้อยู่ตรงนี้แหง

 

เธอก็แค่คนที่จมอยู่กับอดีตจนไม่สามารถก้าวต่อไปได้

 

 

 

「แล้วการที่แกใช้ร่างของมนุษย์มาเพื่อยั่วฉันนี่มันอะไรกันเล่า!!」

 

 

ไม่อยากแสดงร่างจริงให้เห็นเพราะจะเป็นการกระตุ้นความทรงจำที่เจ็บปวดในอดีตเหรอ?!

 

 

อย่ามาล้อกันเล่นนะเห้ย!! ทั้งที่ตัวเองไม่ชอบแท้ๆ แต่ดันมาเอาอดีตของคนอื่นมายั่วโมโหเนี่ยนะ!!

 

 

 

「สุดท้ายแกก็แค่ทำตามใจชอบ…โดยที่ไม่ได้สนใจจะรู้เรื่องจริงๆของฉันเลยสักนิด!!」

 

 

ทั้งที่เป็นแบบนั้นแล้วทำไมถึงมาพูดเหมือนเข้าใจฉันซะดีเลยละเห้ย!!

 

ฉันมองไปยังฮิลด้าที่ถูกโจมตีซ้ำจนร่วงลงไปกระแทกกับพื้น ก่อนจะรวบรวมพลังทั้งหมดทั่วร่างเอาไว้จุดเดียว

 

 

 

「หากแกไม่เล่าเรื่องของตัวเองให้คนอื่นฟัง ก็อย่าหวังว่าคนอื่นจะเข้าใจสิเห้ย!!」

 

 

 

 

ร่างกายของฉันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังขับเคลื่อนที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง

 

ตั้งแต่ที่เปลี่ยนจากโปรโตเซโร่มาเป็นโปรโตวัน ฉันก็สามารถขยับร่างกายได้มากกว่าเก่าเยอะเลย

 

แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองมันทำได้มากกว่านี้อีก

 

แถมที่นี่ก็เป็นมิติแยกด้วยสิ…..

 

 

『สูทเปลี่ยนเป็นสีแดง..!! คัตสึมิ ก้าวข้ามไปอีกขั้นแล้วสินะ!!』

 

「อ้า!!」

 

 

ออร่าสีแดงได้แผ่ออกมาล้อมรอบสูทของฉันเอาไว้จนทำให้โปรโตวันกลายเป็นสีแดงฉานทั้งตัว

 

ไม่ใช่แค่แขนหรือขา แต่เป็นทั้งร่างของฉันได้เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีแดง

 

 

 

「อะ อะไรกัน พลังงานแปลกๆนั่น」

 

 

ฉันเตรียมปลดปล่อยการโจมตีครั้งสุดท้ายใส่ฮิลด้าที่กำลังแสดงอาการตกใจออกมา———ทว่า อยู่ดีๆมิติแห่งนี้ก็เริ่มแตกสลายลง

 

 

 

「โปรโต มันหมายความว่ายังไงกัน?!」

 

『ดูเหมือนมิติแห่งนี้จะทนพลังของคัตสึมิไม่ไหว』

 

 

เปราะชิบ…เห้อ แต่ฉันจะมาใช้พลังแบบนี้บนโลกก็ไม่ได้ด้วยสิ!!

 

พอมิติแยกหายไป ฮิลด้ากับฉันก็กลับไปยังที่เดิมซึ่งเป็นลานจอดรถที่คาเสะอุระซังนอนสลบอยู่

 

 

「ดูเหมือนจะกลายเป็นฉันช่วยแกไว้ซะเองเลยวุ้ย」

 

「……」

 

 

สูทที่ถูกย้อมเป็นสีแดงทั้งตัวกลับมาเป็นสีดำหลังความร้อนลดลง

 

ฉันก็ไม่เข้าใจหลักการทำงานของมันหรอก แต่อย่างน้อยก็มั่นใจว่าไม่ใช่พลังที่จะเอามาใช้บนโลกได้

 

 

「ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆ อย่างน้อยก็ฉันรู้ว่ายังจัดการกับพลังของตัวเองไม่ได้สินะ」

 

「พอใจแกหรือยัง」

 

「ถึงจะยังไม่อยากจบแต่ก็เอาเถอะ ยังไงการต่อสู้ครั้งนี้ก็ทำให้ฉันได้รู้สักทีว่าที่ฉันคิดมันถูก」

 

 

ฮิลด้าพูดแล้วก็หัวเราะออกมา

 

ยัยนี่สมองกลับไปกลับมาไม่หยุดเลยวุ้ย ไอ้ที่ฉันบ่นไปมันเข้าหัวบ้างไหมเนี่ย

 

หากคาเสะอุระซังไม่อยู่ตรงนี้ คงจัดการเธอไปแล้วแท้ๆ น่ารำคาญชิบ….

 

 

 

「ในเมื่อทำให้ฉันได้เจออะไรดีๆ ดังนั้นฉันจะบอกอะไรสักหน่อยแล้วกัน」

 

「……อะไรล่ะ?」

 

「นอกเหนือจากฉันกับท่านรูอินแล้ว ดูเหมือนจะมีบางคนกำลังเริ่มเคลื่อนไหวแล้วเหมือนกัน」

 

「……บอกให้มันชัดเจนกว่านี้หน่อยสิเห้ย」

 

「ฟุฟุฟุ ไว้เจอกันใหม่นะ」

 

 

สรุปฮิลด้าก็บอกข้อมูลที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยออกมาก่อนจะหายตัวไปพร้อมควัน

 

หากจะไล่ตามมันก็ได้อยู่หรอก แต่ว่าคาเสะอุระซังต้องมาก่อน

 

เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็พยุงร่างของเธอขึ้นมาแล้วก็เป็นจังหวะเดียวกับที่มียานสีแดงโผล่มาเหนือหัวฉันพร้อมร่างหนึ่งที่กระโดดลงมา

 

 

「———อัศวินดำคุง สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?」

 

「อากาเนะ…ฮิลด้าหนีไปได้ ส่วนคาเสะอุระซังปลอดภัยดี」

 

 

อากาเนะมาเร็วได้ขนาดนี้เพราะอยู่ที่สำนักงานใหญ่อยู่แล้วไหมนะ

 

แต่ก็แอบโล่งใจที่เธอมาพอดี ฉันถึงพาคาเสะอุระซังขึ้นไปที่ยานของเธอ

 

 

 

 

「ก็ได้ยินว่ามีการต่อสู้ขึ้นแต่คราวนี้คงตึงมือมากสินะ」

 

「อ้า พลังของยัยนั่นยุ่งยากสุดๆ」

 

 

แม้ว่าฉันจะชนะได้ในคราวนี้ แต่ยัยนั่นก็เป็นศัตรูที่รับมือได้ยากหากใช้งานชิโระ

 

ไม่สิ อันที่จริงน่าจะเป็นเพราะยัยนั่นเองก็ยังใช้พลังของตัวเองได้ไม่ดีนักจึงทำให้โปรโตวันยังสามารถป้องกันไหว

 

คราวหน้าคงไม่ใช่แบบนี้แล้วแหง

 

 

 

「จะว่าไปอัศวินดำคุง」

 

「หือ?」

 

 

อากาเนะหันมาคุยกับฉัน

 

แถมท่าทางเหมือนจะลำบากใจแปลกๆ

 

 

「ได้ยินว่าสูทของนายเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วย……」

 

「อ้า พอจะลองใส่สุดแรงดูอยู่ดีๆมันก็เปลี่ยนไปเองนะ」

 

 

 

……เดี๋ยว?

 

 

 

「เอ่อ คงไม่ได้เข้าใจอะไรผิดไปใช่ไหม?」

 

「เอ๋?……มะ ไม่มีอะไรหรอกน่าแค่ถามเฉยๆน่ะ」

 

 

แต่จากที่อากาเนะแสดงออกมาเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด ทว่าเธอก็ฝืนยิ้นให้กับฉัน

 

เอาเป็นว่าช่างมันละกัน

 

ตัวฉันเองก็ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมมันถึงกลายเป็นสีแดงทั้งตัวได้

 

 

「คาเสะอุระซังปลอดภัยดีเนอะ?」

 

「อ้าจากที่เห็นนะ แต่ยังไงก็จำเป็นต้องพากลับสำนักงานใหญ่ไปดูอาการก่อนจะย้ายไปโรงพยาบาลน่าจะดี」

 

「……นั่นสินะ」

 

 

เธอดูจะไม่เป็นไรจริงๆ

 

อย่างน้อยสิ่งที่ฮิลด้าพูดในคราวนี้ก็เป็นเรื่องจริง

 

 

 

「เหมือนจะมีคนเคลื่อนไหว….」

 

 

ฮิลด้าทิ้งท้ายไว้แบบนั้น

 

ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่มีเรื่องเลวร้ายสุดๆเกิดขึ้นนะ…..

 

 

 

–จบ–

ฮิลด้าก็ยังคงเอาแน่เอานอนไม่ได้เหมือนเดิม แต่ในใจลึกๆก็น่าจะอยากมีคนมาเห็นใจช่วยเหลือ คัตสึมิกับฮิลด้าน่าจะต่างกันตรงที่ฮิลด้าตัวคนเดียวหลังเกิดเรื่อง แต่คัตสึมิยังมีพวกพ้องเลยใช้ชีวิตต่อไปได้…..ส่วนคนที่ฮิลด้าบอกถ้าให้เดาก็น่าจะเป็นอาสึนั่นแหละ

มาเม้ามอยหลังอ่านกันได้ที่เพจนะครับ แล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code