เกิดความเงียบ
แมวสีดำอยู่บนร่มหลากสีสันขณะมองรอบข้างด้วยสีหน้าจริงจัง
หูของมันขยับเป็นครั้งคราว ดวงตาคล้ายกับทะลวงความว่างเปล่า สามารถมองเห็นหลายสิ่งที่คนอื่นไม่สามารถมองเห็นได้
พวกกู่ฉิงซานเหาะไปตามทางที่มันนำทางอย่างช้าๆ
ในที่สุด
เสาซากศพทั้งหมดถูกทิ้งไว้ด้านหลัง มีความมืดอันว่างเปล่าอยู่ตรงหน้าพวกเขา
มีลมกระโชกพัดหวีดหวิวอย่างต่อเนื่องในความมืด เสียงของมันเหมือนกับเสียงคร่ำครวญของวิญญาณนับร้อยล้านดวงอันไม่มีสิ้นสุด
‘เมี้ยว!’
แมวสีดำส่งเสียงร้องอย่างร้อนรน
ทุกคนหยุดทันทีก่อนรีบถอยออกมาเพื่อรักษาระยะห่าง
“สายลมนี้คล้ายกับรุนแรงเกินไป” ลอร่ากล่าว
นางโยนโล่โลหะไปทางสายลม
‘ฟู่’
ในเวลาสั้นๆ โล่กลายเป็นผุยผง
ไม่ช้าผุยผงก็หายไปสิ้น
ลอร่าอ้าปากกว้างด้วยความประหลาดใจจนอดพูดไม่ได้ว่า
“หรือว่าเป็นสายลมแห่งความโกลาหล”
“ใช่ มันคือสายลมแห่งความโกลาหล เจ้าห้ามเข้าใกล้ ไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครสามารถช่วยเจ้าได้” เหล่าต้าเตือน
“ไม่มีทางไปข้างหน้าเลยหรือ” กู่ฉิงซานถาม
ทุกคนมองแมวสีดำ
แมวสีดำชำเลืองมองทุกคนด้วยความเหยียดหยัน อุ้งเท้ายื่นออกมาชี้ไปทางความว่างเปล่าฝั่งซ้ายของพวกเขา
ความว่างเปล่าหรือ
ทุกคนไม่รู้ว่าทำไมมันถึงชี้
กู่ฉิงซานโยนประกายดาบเข้าไปอย่างไม่ใส่ใจ
ประกายดาบอสนีบาตเคลื่อนผ่านความว่างเปล่าก่อนพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฉานนู่กล่าวว่า “นายท่าน ข้าคล้ายกับสัมผัสถึงความอ่อนไหวได้นิดหน่อย”
“ความอ่อนไหวเหรอ?”
“ข้าสัมผัสได้ว่าคล้ายกับมีวิถีลับในความว่างเปล่า แต่ข้าไม่สามารถสัมผัสพวกมันได้”
“เจ้าสามารถฟันมันให้เปิดออกมาได้หรือเปล่า”
“ได้ แต่มันจะเป็นการทำลายวิถีนั่นจนสิ้น”
“ช่างเถอะ ดูท่าพวกเราจะมาถูกทางนะ” กู่ฉิงซานพึมพำ “แต่การรู้เส้นทางนั้นมันไม่มากพอ ข้าเกรงว่าพวกเราต้องหาวิถีพิเศษที่สอดคล้องกันก่อนจึงสามารถเข้าสู่ส่วนลึกของซากปรักหักพังได้”
ตอนนี้ราชากล่าวขึ้นว่า
“รอเดี๋ยวก่อน ข้อมูลที่ถูกผนึกไว้ในจิตข้ากำลังปรากฏขึ้นช้าๆ”
ราชากล่าวจบ เขาหลับตาลง
ทุกคนรออยู่กับที่
ผ่านไปสักพัก
ราชาลืมตาขึ้นก่อนหยิบคทาครึ่งแขนออกมา
ราชากล่าวว่า “นี่คือคทาของราชาที่ตกทอดมารุ่นต่อรุ่น ราชาทุกองค์ไม่เคยใช้มันมาก่อน ข้าคิดเสมอว่ามันคือมารยาทและกฎที่บรรพบุรุษตั้งเอาไว้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะถูกใช้ที่นี่”
เขากำคทาแน่นก่อนฟาดไปในความว่างเปล่า
‘ตูม!’
ความว่างเปล่าส่งเสียงอู้อี้
คทาสะท้อนกลับ
ดวงตาของทุกคนทอประกาย
มีประตูอยู่!
“เสียงดังเกินไป เร็วกว่านี้” จางหยิงห่าวเตือน
“ข้ารู้” ราชากล่าว
เขากำคทาแน่นก่อนฟาดเข้าไปในความว่างเปล่า
‘ตูม!’
‘ตูม!’
‘ตูม!’
เสียงกระทบทิ่มแทงความเงียบ มันดังก้องทุกหนแห่งในความมืด
สีหน้าของเย่เฟยหลีพลันเปลี่ยนไป
“ข้าได้ยินเสียงของสัตว์ประหลาด มันกำลังมาจากด้านบนอย่างรวดเร็ว” เขากล่าว
ทุกคนตกตะลึง
คาดไม่ถึง สัตว์ประหลาดนั่นยังไม่ไป
เมื่อครู่มันหาทุกคนไม่เจอก็เลยคอยคุ้มกันอยู่บนป่าซากศพเพื่อรอการปรากฏตัวของเหยื่ออย่างเงียบๆ หรือ
“เร็วเข้า!” กู่ฉิงซานเร่ง
“รู้แล้ว ข้ากำลังพยายามสุดความสามารถอยู่!” ราชาตอบ
เขาตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดขณะถือคทาของราชาเอาไว้แล้วฟาดเข้าใส่ความว่างเปล่าอย่างรุนแรง
ตอนนี้ ทุกคนได้ยินเสียงนั่น
เหนือมิติมืดมิด เสียงน่าสงสัยนั่นปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ปากสีเทาขนาดใหญ่ที่มากพอจะปกคลุมสุดสายตายื่นออกมาจากความมืดอีกครั้ง
ถึงแม้ที่พักพิงหมื่นโลกจะสามารถแยกตัวจากการตรวจจับทั้งหมดได้ แต่เสียงเคาะของราชาในความว่างเปล่ายังทำให้ปากสีเทาขนาดใหญ่ระบุทิศทางได้
รอบข้างพวกกู่ฉิงซาน ชุดอักขระหมองหม่นปรากฏขึ้นก่อนผนึกพื้นที่นี้อย่างสมบูรณ์
“จำกัดพื้นที่นี้ไว้ก่อนงอย่างนั้นเหรอ? ฉลาดจริงๆ”
จางหยิงห่าวมองอักขระรอบข้างพลางกระซิบ
ตอนนี้ ปากสีเทาขนาดใหญ่อ้าไปทางที่พวกกู่ฉิงซานอยู่ช้าๆ
ลิ้นยาวนับหมื่นยื่นออกมา
“พวกเจ้าสู้ไม่ได้หรอก หากอยู่ด้วยกันมีแต่ตายสถานเดียว รีบคิดหาทางเร็ว” เหล่าต้ารีบกล่าว
“ข้าจัดการเอง”
จางหยิงห่าวพลิกมือก่อนเอาปากกระบอกปืนขนาดใหญ่มาวางไว้บนบ่า
ปากกระบอกปืนเล็งไปที่ปากขนาดใหญ่
“อย่า พี่ปืนใหญ่คือไพ่ตายของพวกเรา เก็บไว้ก่อน” กู่ฉิงซานห้ามเข้า
กู่ฉิงซานจั่วไพ่จากความว่างเปล่า
ไพ่สั่นไหวในสายลมก่อนกลายเป็นหอกสีชาด แสงสีแดงคมปลาบอยู่บนหอก
หอกปีศาจแดง!
“ฮ่า!”
กู่ฉิงซานตะโกนอย่างรุนแรงก่อนสำแดงวิชาหอก
พายุโหมกระหน่ำ!
นี่ไม่ใช่สกิลที่ทรงพลัง มันเป็นเพียงวิชาหอกที่เร็วที่สุดที่กู่ฉิงซานสามารถหาได้
ไม่ต้องใช้สกิลให้มากความ ตอนนี้ กู่ฉิงซานแค่ต้องการความเร็ว!
เพราะไม่มีอะไรหยุดยั้งหอกปีศาจแดงได้!
เขาถือหอกแล้วร่ายรำออกมาเป็นภาพมายาราวกับคลื่นเงาสีแดง พวกมันพุ่งตรงไปยังลิ้นยาวที่พุ่งมาจากท้องนภา
เงาสีแดงปะทะลิ้นยาว!
‘ฉัวะ!’
เลือดเนื้อสาดกระเซ็น!
หอกปีศาจแดงที่ไม่อาจหยุดยั้งได้สับลิ้นยาวเป็นชิ้นๆ
เลือดเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อยตกลงมา
เหล่าต้าตะโกนเสียงดังว่า “สิ่งนี้มีพิษร้ายแรง พัดมันออกไป!”
ลอร่าหยิบพัดออกมาจากกระเป๋าก่อนฟาดไปข้างหน้า
พายุหมุนพัดพวกมันออกไป
ชิ้นเลือดเนื้อทั้งหมดม้วนตัว พวกมันลอยขึ้นไปจนติดอยู่กับปากสีเทาขนาดใหญ่
ปากสีเทาขนาดใหญ่โดนเล่นงานอย่างจัง
เหล่าต้ากล่าวว่า “กู่ฉิงซาน ระวังด้วย เมื่อครู่เป็นเพราะพึ่งความคมของอาวุธ ตอนนี้มันอาจจะโกรธแล้วก็ได้”
กู่ฉิงซานเก็บหอกปีศาจแดงแล้วกล่าวจากด้านหลังว่า “ยังอีกเหรอ?”
ราชาตอบเสียงดังว่า “เกือบแล้ว!”
เขาชูคทาขึ้นสูงก่อนฟาดใส่ในความว่างเปล่า
‘ปัง!’
ความว่างเปล่าพลันเผยรอยร้าวคดเคี้ยวขึ้นมาก่อนกระจายไปทุกทิศทาง
ในเวลาเดียวกัน ด้านหลังปากสีเทาขนาดใหญ่ เสียงกรอบแกรบดังขึ้นและเร็วขึ้น
ปากสีเทาขนาดใหญ่ค่อยๆ ออกมาจากส่วนลึกของความมืด
“พระเจ้า นี่มันอะไรกันเนี่ย” จางหยิงห่าวกระซิบ
“ข้าไม่รู้ ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน” ลอร่าตอบอย่างเหม่อลอย
ทุกคนพูดไม่ออกสักพัก
สัตว์ประหลาดปรากฏตัวเพียงครึ่งส่วนในท้องนภามืดมิด
มันคือปากสีเทาขนาดใหญ่ที่มีเครายาวอยู่ทั้งสองฝั่งของปาก แต่ละฝั่งมีใบหน้ามนุษย์อยู่ปลายเครา
ร่างของสัตว์ประหลาดสร้างจากซากศพนับไม่ถ้วน มันเลื้อยมาข้างหน้าเหมือนกับงู แต่ร่างของมันไม่ใช่งู ร่างของมันปกคลุมไปด้วยมือทั้งสองฝั่ง
หากนับคร่าวๆ มือพวกนี้มีอยู่นับพัน พวกมันขยับอยู่ในความมืดอย่างต่อเนื่องราวกับเท้านับร้อยที่ประสานงานกัน
กู่ฉิงซานมองดูแต่ก็ไม่เข้าใจว่ามันคือตัวตนแบบไหน
เขามองเหล่าต้า
เหล่าต้าวิตกขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จากนั้นกล่าวกับทุกคนว่า
“บัดซบ นี่คือเทพแห่งความว่างเปล่า พวกเราไม่สามารถรับมือมันได้”
เย่เฟยหลีถามอย่างประหลาดใจว่า “เห็นได้ชัดว่ามันคือสัตว์ประหลาด ทำไมถึงเรียกว่าเทพล่ะ”
เหล่าต้าตอบว่า “พละกำลังของมันอยู่ระดับเดียวกับเทพแห่งความว่างเปล่า มันสามารถบดขยี้พวกเราได้ด้วยการเอาจริงเพียงนิดเดียว”
ลอร่าไม่เชื่อ “แต่เมื่อครู่กู่ฉิงซานยัง”
“กู่ฉิงซานแค่ขัดขวางการกินของมัน ตอนนี้พวกเราจะตายกันหมดอยู่ตรงนี้” เหล่าต้ากล่าว
จางหยิงห่าวเอาปากกระบอกปืนออกมาอีกครั้งแล้ววางไว้บนบ่า
คราวนี้ไม่มีใครห้ามเขา
กู่ฉิงซานรู้สึกถึงกลิ่นอายแปลกประหลาดยากจะอธิบายจากตัวสัตว์ประหลาด เขากุมดาบเอาไว้แล้วกล่าวจากด้านหลังว่า
“ท่านราชา โปรดเร่งมือหน่อย ไม่อย่างนั้นทุกคนจบสิ้นแน่”
ราชารู้เช่นกันว่ามันคือช่วงแห่งความเป็นความตาย ดังนั้นเขางจึงทุ่มเทพละกำลังทั้งหมดที่มี
“ช่วยเปิดให้ข้าที”
‘ตูม!’
รอยร้าวในความว่างเปล่าแตกสลายจนสิ้นก่อนแยกเป็นหลุมขนาดใหญ่
หากมองผ่านหลุมขนาดใหญ่ก็จะสามารถมองเห็นฉากที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้
มันคือซากปรักหักพังทรุดโทรมที่ดูเหมือนกับสวน
ในใจกลางของซากปรักหักพัง มีน้ำพุอันงดงามตั้งตระหง่านอยู่
“โปรดระวัง หลุมนี้อยู่ได้เพียงสามอึดใจเท่านั้น พวกเราต้องรีบเข้าไป!” ราชากล่าวเสียงดัง
ทันทีที่สิ้นเสียง เขาถูกกู่ฉิงซานจับตัวไว้
กู่ฉิงซานอุ้มราชาขึ้นมา ลอร่านั่งอยู่บนไหล่ มือกางร่มหลากสีสันเอาไว้ จางหยิงห่าว เย่เฟยหลีและเหล่าต้าจับร่มหลากสีสันไว้ตามลำดับ
สกิลเทพ เคลื่อนย้าย!
ต้นไม้สีเทาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในที่ที่กู่ฉิงซานเคยอยู่
นี่คือต้นไม้จากในสวน
ในเวลาเดียวกัน เทพแห่งความว่างเปล่าคล้ายกับตอบสนองได้จึงรีบอ้าปากเพื่อกัดมันเข้าไป!
ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ต้นไม้ใหญ่พลันส่งเสียงกรีดร้องสั้นๆ
มันกำลังจะขัดขืน แต่สุดท้ายก็หายไปในความว่างเปล่าจนสิ้น
เหนือศีรษะขึ้นไป ปากสีเทาขนาดใหญ่กำลังเคี้ยวบางสิ่งช้าๆ
แต่ไม่ช้า มันเหมือนกับสัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งไม่ถูกต้อง เทพแห่งความว่างเปล่าจึงคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
ตอนนี้ พวกกู่ฉิงซานมาถึงซากปรักหักพังของสวนแล้ว
ถึงจะอธิบายไปยืดยาว แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นเพียงแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น
หากกู่ฉิงซานลงมือช้าอีกแค่ครึ่งวินาที ทุกคนคงถูกสัตว์ประหลาดกลืนกินไปแล้ว
ความว่างเปล่ากว้างใหญ่ถูกปิดลงช้าๆ
อึดใจสุดท้าย!
เทพแห่งความว่างเปล่าพุ่งไปข้างหน้าราวกับอสนี
มันยื่นหนวดสองเส้นออกไป ใบหน้าที่อยู่ปลายหนวดกัดความว่างเปล่าที่อยู่ทั้งสองฝั่งเอาไว้เพื่อพยายามฉีกทึ้ง
“อย่า…คิด…หนี!”
สัตว์ประหลาดใช้การส่งกระแสจิตเพื่อให้ทุกคนได้ยินคำประกาศของมัน
ปาฏิหาริย์ปรากฏขึ้น!
ด้วยการออกแรงดึงอย่างหนักของหนวดสองเส้น หลุมขนาดใหญ่เริ่มเผยออกจากทั้งสองฝั่ง!
ในสวน ทุกคนย่อมเห็นฉากนี้
สัตว์ประหลาดคล้ายเทพแห่งความว่างเปล่านี้ถึงกับสามารถผลักความว่างเปล่าให้เปิดออกได้ ดูท่ามันจะวางแผนไล่ตามมา
ทันทีที่ตามมาทัน ใครล่ะจะสามารถรับมือได้
จิตเทพของกู่ฉิงซานกวาดผ่านอย่างรวดเร็ว เห็นเพียงสวนที่ถูกปิดล้อมอย่างสมบูรณ์ ความมืดรอบข้างคล้ายกับพันธนาการอย่างหนึ่ง
นี่คือสภาพแวดล้อมปิดตาย
กู่ฉิงซานไม่มีความคิดอื่นก่อนตะโกนว่า “จางหยิงห่าว!”
“จัดให้!”
จางหยิงห่าวแบกพี่ปืนใหญ่ เล็งไปยังหลุมขนาดใหญ่ในความว่างเปล่าก่อนกดปุ่มยิงอย่างเกรี้ยวกราด
เสียงลุ่มลึกมาจากปากกระบอกปืนยาว
“นี่คือเวลาที่จะได้พบกับความท้าทายใหม่”
‘ตูม!’
ลำแสงร้อนแรงเจิดจ้าทะยานออกจากปากกระบอกปืน กระแทกใส่หลุมขนาดใหญ่ในความว่างเปล่าก่อนระเบิดศีรษะของสัตว์ประหลาด!
สัตว์ประหลาดแผดเสียงคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
เมื่อได้ยินเสียง มันไม่คล้ายกับรู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆ แต่พลังระดับทำลายล้างโลกได้ช่างรุนแรงจนไม่อาจอยู่ที่เดิมได้อีกต่อไป
วินาทีต่อมา ลำแสงปกคลุมสัตว์ประหลาดเอาไว้ก่อนหายไปจากหลุมขนาดใหญ่ในความว่างเปล่า
หลุมขนาดใหญ่ค่อยๆ ปิดลง
ครั้งนี้ มันปิดแล้วจริงๆ
…………………………
