หนึ่งกำเนิดสองสมบัติ : รักแสนหวานของมหาเศรษฐี - ตอนที่ 97

ตอนที่ 97 ตัดสินใจออดิชั่น

แต่เมื่อไม่นานมานี้โย่วโย่วได้สั่งให้บริษัทลงทุนในภาพยนตร์วัยรุ่น

การกระทําของเขาทําให้เกิดความปั่นป่วนในหมู่คณะกรรมการ

หลี่หานหลินได้ยินมา ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีชื่อว่า “The Green Apple” สร้างจากนวนิยาย มีกลุ่มนักแสดงและทีมผู้ผลิตที่แข็งแกร่ง ภายใต้ Huanyu Entertainment ผู้กํากับภาพยนตร์คือหลินเฟิ่งเทียนที่มีชื่อเสียงและนักแสดงนําชายคือกู้ซิงเจ๋อ

หลี่จื้อกลายเป็นนักลงทุนรายใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์อย่างลับ ๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากหยุนเทียนโย่ว

หลี่หานหลินถามอย่างระมัดระวัง “ประธานหยุน คุณลงทุนในภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะต้องการก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงใช่ไหม?

“ไม่” หยุนเทียนโย่วตอบแทบจะในทันทีขณะเล่นกับโมเดลบนโต๊ะ

“แล้วทําไมจู่ๆคุณถึงลงทุนกับหนังเรื่องนี้ล่ะ?” หลี่หานหลินถามไม่รู้ตัว

“ผมอยากทํา” หยุนเทียนโย่วส่งสัญญาณให้หลี่หานหลินด้วยรูปลักษณ์ที่บ่งบอกว่าเขากําลังพูดมาก

หลี่หานหลินปิดปากลงอย่างโกรธ ๆ

หยุนเทียนโย่วกล่าวเสริมว่า “ในการลงทุนภาพยนตร์เรื่องนี้ผมมีเงื่อนไข

รุ่งอรุณมาถึง

หยุนซือซือตื่นแต่เช้า

วันนี้เป็นวันหยุดและโรงเรียนปิด โย่วโย่วจึงยังคงนอนอยู่บนเตียง

หยุนซือซื้อกําลังยุ่งอยู่กับการทําความสะอาดบ้าน ขณะที่เธอกําลังซักผ้าอยู่การ์ดเชิญสุดหรูก็หลุดออกมาจากกระเป๋าของเธอ

เธอหยิบมันขึ้นมาและจําสิ่งที่กู้ซิงเจ๋อบอกเธอเมื่อคืนนี้

“ ด้วยคุณสมบัติของคุณ คุณเหมาะกับการแสดง…พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของการออดิชั่น ผมจะไปที่นั่นด้วย”

หยุนซือซือยืนนิ่งอยู่นานขณะที่เธอพยายามทําใจ เธอกําหมัดแน่นและตัดสินใจที่จะไป

ก่อนออกไปเธอจงใจเปลี่ยนเป็นกระโปรงสีขาวสะอาดเสื้อเชิ้ตสีขาวหิมะกระโปรงจีบสีน้ำเงินเข้มบริสุทธิ์และสง่างาม

เธออ่านบทซ้ำแล้วซ้ำเล่าและได้เลือกย่อหน้าที่จะแสดงในระหว่างการออดิชั่นไว้ในใจแล้ว “หยินเซี่ยฉุน” ใช้การแต่งหน้าโทนนูดแบบบางเบาโดยใช้เครื่องสําอางแบรนด์ที่เธอซื้อ

หยุนซือซือจ้องไปที่เงาสะท้อนในกระจก ใบหน้าราวกับหยกแก้มสีเลือดฝาดและดวงตาที่ดูสดใส เธอฉายภาพความมีชีวิตชีวาและความน่ารักของเด็กสาวที่ไร้เดียงสา

ด้วยขนตาที่หนาและริมฝีปากอมชมพูของเธอผู้ชายทุกคนต้องอยากจูบเธอ

เธอดูมีชีวิตชีวาขณะที่โค้งริมฝีปากให้เป็นรอยยิ้ม ออร่าของเธอดูเหมือนจะทําให้ท้องฟ้าสว่างไสวนอกหน้าต่าง

เธอเตรียมใจและก้าวออกจากประตู

เธอรีบไปที่อาคาร Huanyu เธอเดินไปตามทางเข้าประตูและพบสถานที่ออดิชั่นใน Music Building แต่ถูกคนที่รับผิดชอบการออดิชั่นหยุดอยู่ที่ประตู คนที่รับผิดชอบอดไม่ได้ที่จะตะลึงเมื่อเห็นเธอในตอนแรก

หยุนซือซื้อโดดเด่นที่สุดในบรรดาผู้ที่เคยออดิชั่นในสองวันที่ผ่านมา

เมื่อเห็นว่าเธอกําลังจะเข้าไปเขารีบคว้าตัวเธอและขอจดหมายออดิชั่นจากเธอ

เธอตรวจดูข้าวของของเธอด้วยความประหลาดใจ มันไม่ได้อยู่ในกระเป๋าแล้ว เธอจําได้ชัดเจนว่าวางไว้ในนั้นก่อนจะออกจากบ้าน

เธอขมวดคิ้วและบอกเขาว่า “ฉันลืมการ์ดไว้ที่บ้าน”

“ ลืมเอาของสําคัญแบบนี้มาได้ยังไง” เขาไม่เชื่อเธอ ” นี่เป็นข้ออ้างเหรอ ที่จริงคุณไม่มีการ์ดเชิญตั้งแต่แรกใช่ไหม?”

เธอยิ้มอย่างสุภาพและตอบอย่างสง่างามว่า “ฉันมีการ์ดเชิญที่กู้ซิงเจ๋อให้ฉันมา”

เขาไม่พอใจกับคําตอบของเธอ “เฮ้! คุณคิดคําโกหกที่น่าเชื่อกว่านี้หน่อยได้ไหม คุณเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยไหนก็ไม่รู้ รู้ไหมว่ากู้ซิงเพื่อเป็นใคร อย่าพยายามหาทางเข้ามาโดยอ้างชื่อของเขา ”