บทที่ 371 ตอนแรกคงเป็นฉันที่ตาบอดไป
เสิ่นอีเวยก็เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยและเสียดสี
ที่เธอพูดเช่นนั้นก็เพราะว่าอยากจะให้ความคิดที่จะช่วยเหลือเขานั้นหมดไป แล้วอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เพราะเธอไม่อยากจะให้เขานั้นไปสนใจในหยางอันหราน
นิสัยสวี่เส้าเหิง เสิ่นอีเวยเข้าใจยิ่งกว่าใครเสียอีก เป็นคนที่เจ้าแค้น ถึงแม้ตอนนี้เขาจะถูกทำร้ายจนจนมุม แต่เมื่อออกจากเคราะห์ร้ายตรงนี้ไปแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะไปหาหยางอันหรานเพื่อแก้แค้น
ดังนั้นเธอก็เลยนำข่าวนี้มาบอกกับเขาทั้งหมด เพื่อไม่ให้หยางอันหรานเกิดเรื่องอะไร
และอีกทั้ง…..เสิ่นอีเวยยังมีอีกเรื่องก็คือเรื่องที่สวี่เส้าเหิงและอวี๋มั่นมั่นทำการจับตัวเหมียนเหมียนไป เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่มาก ซึ่งไม่อาจจะปล่อยพวกเขาไปได้เลย
คนนั้นก็คือ……เซิ่งเจ๋อเฉิง หากพูดตรงนี้ เธอมั่นใจร้อยเปอร์เซ็น
เพียงแต่เซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ละทิ้งความพยายามที่จะกำจัดเขาแล้วล่ะก็ เสิ่นอีเวยก็คงไม่ต้องเป็นห่วงว่าผู้ชายคนนี้จะจะกลับมาแก้แค้น
เสิ่นอีเวยก็หรี่สายตาเล็กลงแล้วก็มองสวี่เส้าเหิงที่มีสายตาที่เต็มไปด้วยความเหม่อลอย เธอเป็นคนที่เห็นคนจนมุมแล้วไม่ใช่จะไม่ช่วย แต่เมื่อทำดีมากเกินไปเลยก็เลยได้เห็นถึงปัญหาอย่างหนึ่ง
บางคน เดิมที่เป็นเหมือนหมาป่า ไม่ว่าจะดีกับเขาอย่างไร เขาก็ไม่เห็นคุณค่า แม้กระทั่งอยากจะให้เขาช่วยเหลืออย่างน้อยนิด
สวี่เส้าเหิงก็คือคนนั้น
ตอนที่เธอนั้นคบหากับสวี่เส้าเหิงนั้น เสิ่นอีเวยก็เหมือนตาบอดไปจริง ๆ ทำไมไม่ฟังคำพูดของหยางอันหรานนะ ? ยากที่จะอภัยให้ตัวเอง ซึ่งพอคิดถึงแล้วก็รู้สึกไม่สบายใจ
แต่ว่าจะต้องยอมรับคือ ในโลกนี้ก็จะมีคนเช่นนี้ดำรงอยู่ ศิลปะการแสดงของพวกเขาไม่ได้รางวัลออสการ์ก็คงเป็นไปไม่ได้ ต่อหน้าอีกอย่างลับหลังอีกอย่าง
เสิ่นอีเวยก็ไม่ได้พูดอะไร เจียงเฉิงหวินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ได้มีท่าทีที่มีความเป็นปัญญาชนสูง แต่ก็ไม่ได้จะเข้ามาแส่เรื่องเหล่านี้ แต่เสิ่นอีเวยก็เข้าใจ หากอยากจะไล่สวี่เส้าเหิงออกไปก็เพียงแค่โทรศัพท์ก็จบเรื่องแล้ว
สวี่เส้าเหิงเห็นเสิ่นอีเวยไม่ได้พูดอะไร ในใจก็ยิ่งตกใจมากยิ่งขึ้น เพราะว่าไอ้พวกหัวล้านไม่รู้ว่าจะมาหาตอนไหน ก็เลยไม่อยากจะให้เสียเวลา
สวี่เส้าเหิงกับสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ขาดอีกนิดเดียวก็คือไม่ได้ไปกอดขาเสิ่นอีเวยเอาไว้ เสียงขอความช่วยเหลือของผู้ชายก็ได้พูดขึ้นมาว่า “อีเวย ผมรับรองว่า เพียงแค่ครั้งนี้คุณช่วยผม ผมจะฟังคุณทุกอย่างเลย พวกเราจะแต่งงานกัน แล้วจะเป็นสามีที่ดี เป็นพ่อที่ดี ผมเชื่อว่า คุณจะต้องช่วยผมแน่นอน”
เสิ่นอีเวยฟังแล้วก็ก้มหน้ามองไปยังสวี่เส้าเหิงแล้วพูดว่า “คุณเชื่อฉันจริง ๆ หรือ ? ”
สวี่เส้าเหิงฟังคำนี้ ก็รู้สึกว่าเสิ่นอีเวยจะช่วยเขาจริง ๆ ก็เลยพูดว่า “อีเวยผมขอสาบานเลย คุณคือคนที่ผมเชื่อใจที่สุดในโลกนี้”
ความจริงแล้ว ตอนนี้สวี่เส้าเหิงได้คุกเขาขอร้องอย่างสุดชีวิต ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ในการคาดเดาของเสิ่นอีเวยหมดแล้ว เพราะว่าสวี่เส้าเหิงก็ไม่ได้มีค่ามากมายแล้ว แต่ว่าเรื่องที่จะเกิดขึ้นกลับทำให้เสิ่นอีเวยตกใจเป็นอย่างมาก
คามจริงแล้วนึกว่าสวี่เส้าเหิงพูดนั้นจะเป็นความจริงใจทั้งหมด แล้วอวี๋มั่นมั่นก็ได้สติแตกไปทั้งหมด แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือผู้หญิงคนนี้กำลังเดินมาหาเสิ่นอีเวย
เสิ่นอีเวยก็รู้สึกว่ามีคนกำลังจะมาหาเธอ แต่อวี๋มั่นมั่นมาอย่างรวดเร็ว เธอก็ไม่ได้จะหลบทัน แต่มือของอวั่มั่นมั่นก็ได้ถูกจับไว้
เสิ่นอีเวยกับเจียงเฉิงหวินที่อยู่ข้างหลังก็เปลี่ยนสีหน้าไป เธอนั้นกลัวอวี๋มั่นมั่นว่าถูกบังคับจนเกินไป แล้วพูดดัง ๆ ขึ้นมาว่า “เธอจะทำอะไรน่ะ !”
อวี๋มั่นมั่นก็ไม่ได้ไปสนใจอะไร แล้วก็คุกเขาลง และใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา “คุณหญิงเสิ่น เรื่องพวกนี้ ฉันจะต้องขอโทษคุณด้วยจริง ๆ ไม่ว่าคุณจะลงโทษอะไรฉันก็ได้ แต่มีเรื่องหนึ่งขอให้คุณเชื่อฉันเถอะ คือเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับสวี่เส้าเหิงเลย ฉันขอให้คุณช่วยเขาเถอะนะ ฉันจะยินยอมผลของการกระทำทั้งหมด ถ้าคุณไม่ช่วยเขาคืนเงินแล้วล่ะก็คือ เขาจะต้องตายแน่ ๆ ฉันขอร้องล่ะ”
เสิ่นอีเวย “…..”
ตอนนี้คือเรื่องอะไร ? อวี๋มั่นมั่นมาขอร้องให้สวี่เส้าเหิง
เสิ่นอีเวยก็เต็มไปด้วยความงง แต่ตอนนี้ดูได้ว่าอวี๋มั่นมั่นไม่อาจจะทำร้ายเธอได้ชั่วคราว เลยไม่ได้ไปทำเรื่องกระทบกระทั่งอะไรมากมาย แต่ใบหน้าเธอก็เต็มไปด้วยความหวังที่ไม่พอใจว่า “คุณหญิงอวี๋ คุณมองไม่ออกหรือ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้รักคุณเลย เมื่อสักครู่นี้ฉันพูดด้วยความจริงใจทั้งหมด คุณยังจะยินยอมไปขอให้เขาอีกหรือ ? ”
เห็นเสิ่นอีเวยตอบเช่นนั้น สวี่เส้าเหิงก็มองอวี๋มั่นมั่นอย่างไม่น่าเชื่อ
อวี๋มั่นมั่นไม่ได้ไปมองสวี่เส้าเหิง แล้วพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้รักฉัน แต่ฉันก็ไม่มีวิธีอื่น บางเรื่องก็เป็นการยินยอมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พอเรื่องมาถึงขั้นนี้ ก็ไม่อาจจะหยุดได้แล้ว”
“และยิ่งไปกวั่น้นคือ….” อวี๋มั่นมั่นพูดต่อไปอย่างทุลักทุเลว่า “ยิ่งไปกว่านั้นคือฉันตั้งท้อง ดังนั้นก็เลยจะต้องคิดไปถึงเขา คุณหญิงเสิ่น คุณก็ไม่อยากจะให้เรื่องพวกนี้มันจบไม่ดีสินะ หนึ่งคนสองชีวิตเชียวนะ”
เสิ่นอีเวยเดิมทีก็ยังคิดอยู่ที่อวี๋มั่นมั่นมีความรู้สึกที่รักจริงต่อกับสวี่เส้าเหิง แต่เสิ่นอีเวยนั้นกลับมีตรวจสอบอะไรบางอย่างได้ ที่อวี๋มั่นมั่นพูดมาท้ายประโยคนั้นมีน้ำเสียงที่ไม่ค่อยถูกต้องนัก ทำให้รู้จักแปลก ๆ ไป
อวี๋มั่นมั่นพูดว่าตัวเองนั้นตั้งท้อง ซึ่งทำให้คนในเหตุการณ์นั้นเกิดความตกใจ โดยเฉพาะสวี่เส้าเหิง
แต่พอฟังประโยคนี้แล้ว เสิ่นอีเวยก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ในคำพูดของผู้หญิงคนนี้ชัดเจนว่าจะผลักภาระทั้งหมดนั้นมาให้เธอ
เป็นยอดฝีมือเสียจริง ๆ เสิ่นอีเวยได้พูดในใจ แต่ก็ยังไงก็ต้องตามสถานการณ์ไปก่อน อวี๋มั่นมั่นในเมื่อไม่มีความยางอาย ฉันก็จะไม่อดทนอีกต่อไป
เสิ่นอีเวยก็ได้มองไปยังอวี๋มั่นมั่นแล้วยิ้มแสยะพูดว่า “อวี๋มั่นมั่น ตอนแรกฉันจะช่วยเธอเพราะเรื่องที่เธอท้อง ไม่นำพวกเธอไปสถานีตำรวจ แต่ตอนนี้ไม่คิดว่าคุณไม่มีความยางอายถึงขนาดนี้ ก็อย่าว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
