บทที่ 277
บุคคลลึกลับ ปรากฏตัว
“ฮึ่ม! ความคิดของเจ้านั้นช่างยอดเยี่ยมเสียจริง…จนข้าไม่กล้าดูแคลนเจ้า หากต้องการสังหารพวกเราทั้งหมด….เจ้าคิดว่าเรื่องนี้จะเป็นไปได้หรือไม่? แม้ว่าเราจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า แต่ถ้าเราสามารถหลบหนีไปแม้เพียงตัวเดียว
ข้าคิดว่าเจ้าและผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้า คงจะมิอาจรอดชีวิต! “ราชาหมาป่าลมกรดแค่นเสียงเย็นชาสองครั้ง และมองไปที่ราชาอินทรีพยัคฆ์ อย่างประชดประชันและพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“แน่นอน ข้าย่อมรู้ว่าเหล่าหนูของราชาหนูนั้นเก่งกาจเรื่องการโจมตีและหลบหนีหางจุกก้น ลงไปยังใต้พื้นปฐพี ในเมื่อข้า กล้าที่เอ่ยเรื่องนี้ออกมา ข้าย่อมเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว” เมื่อได้ยินคำพูดของราชาหมาป่าลมกรด ราชาอินทรีพยัคฆ์พยักหน้าและยอมรับโดยตรง แต่แล้วเขาก็พูดด้วยใบหน้าที่มั่นอกมั่นใจ
“หืม เตรียมพร้อม?” เมื่อได้ยินคำพูดของราชาอินทรีพยัคฆ์ ราชาหมาป่าลมกรดและราชาหนู แม้ว่าพวกเขาจะไม่อยากยอมรับ แต่จิตใจของพวกเขาก็รู้สึกบีบรัดตัว พวกเขารู้สึกว่าบรรยากาศอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาทีละน้อย
“ฮึ่ม! ข้าไม่อยากเสียเวลาเล่นกับเจ้า….ข้าไปก่อนล่ะ” ราชาหนูเปล่งเสียงฮัมเพลงอย่างเย็นชา หลังจากนั้นเขาก็พาเหล่าหนูที่เหลือ รีบวิ่งหนีลงไปยังพื้นดิน
สำหรับการหลบหนีอย่างกะทันหันของราชาหนู ใบหน้าของราชาหมาป่าลมกรดก็เปลี่ยนไป และเขากำลังจะร้องด่า แต่เมื่อเขาเห็นการแสดงออกบนใบหน้าของ ราชาอินทรีพยัคฆ์ เขาก็ตื่นตระหนกและมองลงไปตามที่ราชาหนู
“ฮ่าๆ!” ราชาอินทรีพยัคฆ์มองไปที่ราชาหมาป่าลมกรด จากนั้นก็ก้มหัวลงมอง มุมปากของเขายกยิ้ม และใบหน้าของเขาก็ดูสนุกสนาน เขามองมีเลศนัยและไม่มีความคิดที่จะขวางราชาหนูและผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา
ในขณะนี้ภายใต้พวกเขา มีซากศพมากมายกองอยู่ เกิดถนนที่ทำจากซากศพมีความหนาแน่น มากกว่า 1,000 เมตร
ราชาหนูกับเหล่าหนูที่เหลืออยู่ ไม่พูดพล่าม ตรงเข้าไปในกองศพแล้วขุดพื้นดินลงไป
กลุ่มหนูเหล่านั้น เก่งกาจอย่างมากในการขุดหลุม และกลุ่มหนูก็ใช้ความสามารถในการขุดลงไปอย่างเต็มที่เพื่อจะหลบหนีจากสถานการณ์นี้ อย่างไรก็ตามในเวลากว่า 10 นาที กองศพถูกขุดผ่านและดินที่ชุ่มไปด้วยเลือดจำนวนมาก โดยเฉพาะราชาหนู ในขณะนี้แขนขาของเขานั้น รู้สึกว่า ตนเองแตะถูกพื้นดินอยู่ในขณะนี้ แต่ว่า….
“ปัง!” อย่างไรก็ตามเมื่อ…ขุดลงไปอีก มันกลับพบว่า ทุกๆ การขุดของมันไม่ได้สัมผัสกับพื้นดิน แต่กลับมีเสียงกระทบกระแทกที่ดังครวญครางออกมา
เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ ใบหน้าของราชาหนูก็เปลี่ยนไป และใบหน้าของเขาก็แสดงอาการตกใจ เขายกอุ้งเท้าขึ้นและมองไปที่พื้น จากนั้นภายในก็ยังไม่เชื่อ และลองขุดลงไปอีกครั้ง
“ปัง!” เสียงเคาะโลหะหนัก ๆดังขึ้นอีกครั้ง และพื้นดินยังคงสภาพเดิม ในตอนนี้หัวใจของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว มันกัดฟัน ใบหน้าถมึงทึง ดูดุร้าย ใช้กรงเล็บทั้งสองข้างและเริ่มโบกสะบัดขุดพื้นต่อไปอย่างบ้าคลั่ง
“ปังปัง…!”
เสียงเคาะโลหะหนัก ๆ เกิดขึ้นไม่มีที่สิ้นสุด
“ปัง!”
“ปัง!”
“ ……”
หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงดังมากขึ้นเรื่อย ๆ นี่เป็นการเคลื่อนไหวของเหล่าหนูตัวอื่น ๆ พวกเขาเองยังพบว่า พื้นดินตรงหน้าของตนเองนั้นคล้ายคลึงกับสถานการณ์ของราชาหนู พวกเขามุ่งมั่นขุดดินออกมา แต่ไม่ได้สัมผัส ดินแล้วเพียงเศษเสี้ยวเดียว
อย่างไรก็ตาม ด้วยการขุดราชาหนูจำนวนมากในเวลาเดียวกัน มีโลหิตไหลกระจายตัวเป็นหมอกจางๆ แม้ในอากาศก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
“ นายท่าน! นี่มันอะไรกัน?” เสี่ยวชิงมองไปที่สถานการณ์เบื้องหน้าที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ซึ่งประกอบด้วยหมอกโลหิตลอยล่อง ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความรู้สึกสยองขวัญ ดวงตาของเสี่ยวชิงจ้องมองไปที่ด้านล่าง
และเสียงของมันก็สั่นสะท้าน
“นี่คือค่ายกลชนิดหนึ่ง!” หลินเว่ยขมวดคิ้วและอธิบายออกมา
“ค่ายกล?” เมื่อได้ยินคำพูดของ หลินเว่ย เสี่ยวชิงก็ตกตะลึงกะพริบตา และหันไปมอง หลินเว่ยอย่างโง่เขลา
“อืม!” หลินเว่ยพยักหน้า ในขณะนี้เขางุนงงไม่แพ้กัน…..ไม่ว่าเขาจะจินตนาการอย่างไร เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีค่ายกลขนาดใหญ่อยู่ที่พื้นดินด้านล่าง
“มันเกิดขึ้นได้อย่างไร? มีกลุ่มมนุษย์อยู่ที่นี่ได้อย่างไร?” เสี่ยวชิงขมวดคิ้วไปที่หลินเว่ย และถามอย่างงงงวย
หลินเว่ยส่ายหัวขมวดคิ้ว และพูดว่า “ข้าเองไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน ค่ายกลขนาดใหญ่นี้มีมานานแล้ว หรือว่าเพิ่งถูกสร้างขึ้นมา ถ้ามีอยู่นานแล้วเมื่อครั้งอดีต ก็เป็นเรื่องเข้าใจได้ หากมันเพิ่งถูกสร้างขึ้นมาแล้ว สิ่งต่าง ๆน่าจะมีปัญหามากขึ้นไปอีก”
“มันแตกต่างกันอย่างไร?” เสี่ยวชิง ถามอย่างสงสัย
“ ซู๊ด!” หลินเว่ยพยักหน้าและหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าของเขาเรียบเฉยและกล่าวว่า “ถ้าสามารถสร้างค่ายกลขนาดใหญ่เพียงนี้ ไม่ว่าจะถูกสร้างขึ้นโดยผู้ใด ค่ายกลนี้จะต้องถูกสร้างด้วยผู้ที่มีความแข็งแกร่งขั้นศักดิ์สิทธิ์ในระดับของสัตว์อสูร”
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าจะไม่สังเกตเห็นพลังวิญญาณของเขา แต่เพียงแค่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็รู้สึกสั่นสะท้าน
“นี่คืออะไร?” ราชาหมาป่าลมกรดมองดูหมอกโลหิตเบื้องล่างอย่างลึกซึ้ง และถามราชาอินทรีพยัคฆ์ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย
“ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง” ราชาอินทรีพยัคฆ์กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มลึกลับบนใบหน้าของเขา
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เต็มใจที่จะตอบตนเอง ราชาหมาป่าลมกรดก็ขมวดคิ้วไม่พูดต่อ แต่กลับมองลงไปที่ด้านล่างและเพ่งสมาธิดูสถานการณ์
“ ฟุบ!”
“ ฟุบ … !” ครู่ต่อมาราชาหนูก็ผุดขึ้นมาจากกองซากศพพร้อมกับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา มองไปที่ราชาอินทรีพยัคฆ์ด้วยใบหน้าที่อดกลั้น เขาถามคำถามเดียวกับราชาหมาป่าลมกรดก่อนหน้านี้: “สารเลว! นี่มันคืออะไรกัน?”
“นี่คือค่ายกล! มันคือค่ายกล ที่จะทำงานเมื่อได้สัมผัสกับเลือดในซากศพเหล่านี้ โดยทั่วไปแล้วศพเหล่านี้จะอยู่ในขั้นที่ 8 และขั้นที่ 9 แม้แต่ซากศพของสัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์ก็มีมากมายที่นี่
ดังนั้นพลังของค่ายกลที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้จึงแข็งแกร่งมาก เว้นแต่พลังโลหิตจะหมดไป ไม่มีอะไรสามารถทลายมันลงได้ “ชายที่พูดขึ้นมา ไม่ใช่ราชาอินทรีพยัคฆ์ แต่มาจากปากของชายหนุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
ด้านหลังชายหนุ่มยังคงมี ชายหนุ่มสามคน และหญิงหนึ่งคน ในขณะนี้ทั้งห้าคนยืนอยู่บนหลังของมังกรดำ ลมปราณของมังกรดำนั้นแข็งแกร่งกว่าราชาอินทรีพยัคฆ์มาก เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของมังกรดำนั้น แข็งแกร่งยิ่งกว่าของราชาอินทรีพยัคฆ์
พลังของมันคือขั้นศักดิ์สิทธิ์ ระดับแปด
“ เป็นคนของอาณาจักรมืดโบราณ แต่ข้าไม่คาดคิดว่า มังกรดำตัวนี้จะมีระดับพลังที่สูงขนาดนี้” เมื่อเห็นคนทั้งห้าที่อยู่รอบ ๆ ราชาอินทรีพยัคฆ์ หลินเว่ยก็ยืดตัวออกและพูดอย่างกะทันหัน
“ดูเหมือนว่าอาณาจักรมืดโบราณ น่าจะทำข้อตกลงกับราชาอินทรีพยัคฆ์ และได้จัดค่ายกลเพื่อผลประโยชน์บางอย่างให้แก่กันและกัน” หลินเว่ยคาดเดาในใจ
นี่มันมนุษย์……มนุษย์จริงๆ” ราชาหนู อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ
“มีมนุษย์อยู่ที่นี่ได้อย่างไร?” ราชาหมาป่าลมกรดมองไปที่ราชาอินทรีพยัคฆ์ ด้วยสีหน้างงงวยและถาม
