รักลับ ๆ ของฉันกับท่านประธาน - ตอนที่ 94

“เมื่อเร็ว ๆ นี้ พี่สาวของฉันมีปัญหาทางด้านการเงินอย่างมาก ฉันทะเลาะกับเธอเพราะความเข้าใจผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ เมื่อนานมาแล้วค่ะ จนถึงตอนนี้เธอยังโกรธฉันอยู่ เธอไม่รับสายฉัน แม้ว่าฉันจะอยากช่วยเธอก็ตามที แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย”

“ฉันกังวลจริง ๆ ว่าพี่สาวของฉันจะทำอะไรที่ไร้เหตุผล”

เฉียวอันซินแสร้งทำหน้ากังวลต่อเฉียวเมียนเมียน

แต่ใครก็มองออกว่าเธอมีเจตนาอื่น

เธอตั้งใจจะบอกว่าเฉียวเมียนเมียนไม่มีเงิน และอยู่ในสถานการณ์ที่ทำทุกอย่างเพื่อเงิน เช่นการจับผู้ชายรวย ๆ มาเป็นคนรักสักคน

เธอทำทุกอย่างเพื่อเงิน

ชายคนไหนที่ได้ยินเรื่องแบบนั้นจะรู้สึกไม่สบายใจอย่างแน่นอน

นอกจากนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบผู้หญิงที่จ้องจะฮุบเงินของเขา แม้ว่าจะเป็นเรื่องจริง แต่ผู้ชายก็มักปฏิเสธที่จะยอมรับมันอย่างแน่นอน

สิ่งนี้จะทำรายความภาคภูมิใจของเขาอย่างซึ่งหน้า

เมื่อเธอพูดไปเช่นนี้ เฉียวอันซินคิดว่าผู้ชายในรถจะต้องโกรธเป็นแน่

โดยไม่คาดคิดว่าจะได้รับการจ้องมองกลับจากชายในรถ สายตาเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งและน้ำเสียงของเขาก็เย็นชาจนทำให้สั่นสะท้าน “พูดจบรึยัง?”

เฉียวอันซินตกใจและมีสีหน้าประหลาดใจปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเธอ

เธอไม่คิดว่าเขาจะตอบสนองเช่นนี้

“คุณคะ…”

“หุบปาก!” เหมาเยซือตอบอย่างเย็นชา

“ไม่ว่าเธอจะเป็นคนแบบไหน เธอก็เป็นผู้หญิงที่ผมชอบ แม้ว่าเธอจะมีแรงจูงในการเข้าใกล้ผมหรือต้องการเพียงแค่เงินของผม ผมก็เต็มใจที่จะให้เธอใช้เงินของผม”

“ผู้หญิงอย่างคุณที่ทำให้คนอื่นดูแย่ ไม่สมควรเป็นน้องสาวของเธอ ถ้าผมได้ยินว่าคุณพูดถึงเธอในทางไม่ดีอีกครั้ง อย่ามาโทษว่าผมเป็นคนใจร้ายก็แล้วกัน“”หลังจากนั้นเขาก็ปิดกระจกรถและขับรถลัมโบร์กินีออกไป

ไม่นานรถสปอร์ตคันดังกล่าวก็หายไปหลังจากเลี้ยวเข้าไปทางมุมต้นไม้เรียงราย

เฉียวอันซินยังยืนอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเธอซีดและโกรธจนแทบจะเป็นลม

เธอกัดริมฝีปากแน่น เล็บของเธอจิกขูดลึกเข้าไปในฝ่ามือของตนเอง ใบหน้าที่บอบบางของเธอก่อนหน้านี้ดูโหดร้าย

ไอ้บ้าเอ้ย!

ผู้ชายคนนั้นยอมให้เฉียวเมียนเมียนถึงเพียงนั้นเลยเหรือ?

เขาปกป้องเธอแบบนั้น

เขาถึงกับบอกว่ายินดีให้เงินกับเธอ?

เขาบ้าไปแล้วรึเปล่า?

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉียวอันซินพบกับผู้ชายที่ไม่สนใจเธอเลย ตั้งแต่ต้นจนจบ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้มองมาที่เธอด้วยซ้ำ

เขาถึงกับบอกว่าเธอทำให้ผู้อื่นดูย่ำแย่

ตั้งแต่ยังเด็ก เธอเป็นที่ต้องการของเพศตรงข้ามและไม่มีผู้ชายคนไหนปฏิบัติกับเธออย่างเย็นชามาก่อน นี่เป็นการระเบิดครั้งใหญ่สำหรับเธอ

“อันซิน ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่”

กระทั่งรถลัมโบร์กินีขับไปลับตา ลินดาก็ได้สติกลับคืนมา และถามเธออย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้

ผู้ชายในรถเป็นหนุ่มรูปงามที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาตลอดอาชีพผู้จัดการของเธอ

ไม่มีใครมีอารมณ์และทัศนคติที่เทียบเคียงได้ในวงการบันเทิง

อย่างไรก็ตาม ผู้ชายคนนั้นไม่ได้อยู่ในวงการบันเทิงอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่ดาราใหญ่ที่สุดก็ไม่มีความเย่อหยิ่งแบบนั้น

เฉียวอันซินโกรธ เธอพูดด้วยใบหน้าบึ้งตึง

“ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาเป็นใคร?”

เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงอะไรและเขากล้าทำตัวหยิ่งผยองเช่นนี้ได้อย่างไร?