รักลับ ๆ ของฉันกับท่านประธาน - ตอนที่ 54

“ฉัน…ฉันไม่ได้ใช้น้ำหอมค่ะ” เมื่อถูกเขากอดไว้แบบนี้ เธอเขินอายหน้าแดงระเรื่อ

และพูดอย่างเขิน ๆ กับเขาว่า “เหมาเยซือคะ ปล่อยฉันได้แล้ว”

สาวใช้หลายคนยืนตะลึงนิ่งอยู่ภายในห้องอาหาร

พวกเขาทั้งตกตะลึงปนอิจฉากับฉากที่เห็นตรงหน้า

หญิงสาวไม่รู้ที่ไปที่มาคนนี้ ดูเหมือนจะเป็นที่โปรดปรานของเจ้านายหนุ่มของพวกเขาเป็นอย่งมาก

แม้ว่าเธอจะดูสวย แต่เธอก็ยังเด็ก ยังเป็นเพียงนักศึกษาอยู่เลย พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเจ้านายหนุ่มของเขาจะชอบสาวน้อยคนนี้

เหมาเยซือไม่เพียงแคโอบกอดเธอ เขายังจับที่คางของเธอพร้อมกับลูบมันไปมาอย่างเบามือ เสียงทุ้มของเขาพูดขึ้น

“เมื่อคืนคุณยังกอดผมทั้งคืนเลย ทำไมตอนนี้ผมจะกอดคุณบ้างไม่ได้”

ดวงตาของเฉียวเมียนเมียนเบิกกว้าง “ฉัน…เมื่อคืน…”

“ใช่น่ะสิ” เหมาเยซือลูบไล้แก้มของเธอด้วยปลายนิ้ว แล้วกระซิบเบา ๆ

“คุณยังกับปลาหมึกยักษ์แหนะ กอดผมไม่ยอมปล่อยเลย นอนหลับสบายอยู่คนเดียว ทำผมไม่ได้นอนทั้งคืน”

เฉียวเมียนเมียนหน้าแดงมากยิ่งขึ้น

เมื่อวานเธอเหนื่อยมากจนเผลอหลับในรถของเขา

หลังจากนั้นเธอจำอะไรไม่ได้เลย

ความคิดเรื่องที่เขาและเธอนอนอยู่บนเตียงเดียวกันแว๊บขึ้นมา ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอเร็วขึ้น

เธอรู้สึกว่าโชคดีเหลือเกินที่เมื่อวานนี้เธอหลับไป เธอจึงไม่ต้องเผชิญกับความยากลำบากใจที่จะต้องนอนร่วมเตียงเดียวกับเขา

เธอหน้าแดงแล้วถามขึ้นว่า “เสื้อผ้าพวกนี้ล่ะคะ…”

“แน่นอนว่าผมเป็นคนเปลี่ยนให้คุณเอง คุณเป็นผู้หญิงของผมนะ มีเพียงผมเท่านั้นที่สามารถเห็นเรือนร่างคุณได้”

“คุณ…คุณเปลี่ยนชุดให้ฉันเหรอ?” ดวงตาของเฉียวเมียนเมียนเบิกกว้าง ใบหน้าของเธอร้อนดูเหมือนจะไหม้และแดงระเรื่อทั่วทั้งใบหน้า

“คุณอายอีกแล้วเหรอ?” เหมาเยซือบีบคางของเธอ พร้อมกับมองไปที่ท่าทางที่แสนจะยั่วยวนของเธอ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะและหัวเราะออกมาเบา ๆ “ทำไมคุณเขินได้ง่ายจัง? ที่รัก ผมเป็นสามีของคุณนะ เป็นเรื่องปกติที่ผมจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณไม่ใช่เหรอ?”

“เหมาเยซือ หยุดพูดก่อน…”

ขณะที่เขาพูดประโยคเหล่านั้น ทำให้ใบหน้าเธอแดงทั้งหน้า และหัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เฉียวเมียนเมียนรู้สึกว่าใบหน้าของตนร้อนเหมือนจะไหม้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเรียกเธอว่า ‘ที่รัก’ เธอรู้สึกราวกับถูกสะกดจิต แม้กระทั่งความรู้สึกยังอ่อนไหวไปเสียหมด

ตอนนี้…

เฉียวเมียนเมียนสงสัยจริง ๆ กับคำพูดของลุงหลี่ที่เธอกับเธอก่อนหน้านี้เป็นความจริงหรือไม่

เหมาเยซือไม่เคยเดทมาก่อนน่ะจริงหรือ

แล้วเขาทำเจ้าชู้ขนาดนี้ได้อย่างไรกัน

ผู้หญิงที่เคยมีความรักมาก่อน ยังถูกเขาสะกดได้ถึงเพียงนี้ เธอไม่สามารถห้ามหัวใจของตนเองให้ไม่เต้นเร็วขึ้นได้เลย

“ที่รัก คุณรู้ไหมว่าผมต้องการทำอะไรตอนนี้” เหมาเยซือขยับเข้าใกล้เธอมากขึ้น ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาปะทะใบหูของเธอ แล้วเขาก็ลดเสียงลงพูดกับเธอว่า “ผมต้องการ…”

คำพูดที่มีแค่เขาสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน

เฉียวเมียนเมียนรู้สึกตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เหมือนหัวใจจะระเบิด เธอเงยหน้าขึ้น น้ำตาเอ่อล้น

“เหมาเยซือคะ ฉันหิวแล้ว ฉันอยากจะทานข้าวแล้วค่ะ”

ในเวลานั้น คนรับใช้นำอาหารเช้าของเฉียวเมียนเมียนเข้ามาให้ มีทั้งอาหารจีน อาหารตะวันตก และผลไม้ ในเซตดั่งอาหารของโรงแรมห้าดาว

เหมาเยซือจำใจที่จะต้องปล่อยเธอจากอ้อมแขน