รักลับ ๆ ของฉันกับท่านประธาน - ตอนที่ 22

เฉียวเมียนเมียนได้แต่นิ่งเงียบ

ช่างเป็นคำพูดที่ชัดเจนเสียเหลือเกิน ว่าสามีของหล่อนร่ำรวยมหาศาล

“นี่ครับ…” คนขับรถหยิบการ์ดสีดำออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เธอ

“นายท่านให้ผมมอบให้นายหญิงครับ เป็นบัตรเสริมของนายท่านเอง นายหญิงนำไปใช้ได้ตามสบายเลยครับ”

“ให้ฉันเหรอ?” เฉียวเมียนเมียนมองไปที่การ์ด แล้วยังประหลาดใจไม่หาย

“ไม่เป็นไรจ๊ะ ฉันไม่รับดีกว่า” เธอปฏิเสธตามนิสัยที่ไม่เคยของเงินใครใช้

ผู้ชายคนนี้เป็นสามีเธอแต่ในนามเท่านั้น

กระนั้นเธอยังรู้สึกได้ถึงการที่ชายหนุ่มปฏิบัติต่อเธอในฐานะสามีจริง ๆ

“นายหญิงครับ หากคุณไม่ยอมรับ นายท่านต้องลงโทษผมที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งแน่เลยครับ”

คนขับรถอ้อนวอนให้เธอรับการ์ดใบนั้น

“ถ้านายหญิงไม่ยอมรับการ์ดใบนี้ ผมก็ไม่รู้จะตอบนายท่านว่าอย่างไรดีครับ”

เมื่อเห็นว่าคนขับรถมีทีท่าลำบากใจ หล่อนจึงยอมรับการ์ดจากเขา

โดยเธอไม่คิดจะใช้การ์ดใบนี้จริง ๆ หรอก พอเจอเหมาเยซือ ค่อยคืนให้เขาทีหลัง พร้อม ๆ กับนาฬิกาล่ะกัน

***

เมื่อเธอมาถึงภายในห้าง พนักงาน 2-3 คนออกมาตอนรับเธอ

ดูแล้วพวกเขาน่าจะเป็นพนักงานอาวุโสของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ พวกเขายืมอยู่รอบ ๆ เฉียวเมียนเมียนด้วยท่าทีสุภาพ เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดเมื่อมีคนมาคอยติดตามอยู่รอบตัวตลอดเวลา

“พวกคุณไม่ต้องคอยตามก็ได้ค่ะ ฉันขอเดินเลือกของเพียงลำพังนะคะ”

พนักงานทั้งหันหน้าสบตากัน ลังเลอยู่เพียวครู่ก่อนจะถอยห่างออกไป

นี่เป็นห้างระดับไฮเอนด์ ที่มีแต่ขายเฉพาะสินค้าแบรนด์เนมเป็นหลัก ทั้งอาคารเต็มไปด้วยสินค้าที่หรูหรา

เมื่อครั้งที่ครอบครัวเฉียวยังอู้ฟู่ เฉียวเมียนเมียนสามารถซื้อสินค้าเหล่านี้ได้เป็นครั้งคราว แต่หลังจากที่ธุรกิจของครอบครัวไม่สู้ดีนัก เธอจึงไม่มีโอกาสได้มาสถานที่แห่งนี้มาพักใหญ่

เธอเดินเข้าไปในร้านขายชุดชั้นในผู้หญิง แต่ด้วยเสื้อผ้าพื้น ๆ ที่เธอสวมใส่มาในวันนี้ ทำให้ไม่มีพนักงานคนไหนสนใจที่ให้ออกมาต้อนรับเธอ เฉียวเมียนเมียนไม่ใคร่ใส่ใจนัก ดีเสียอีก เธอจะได้ใช้เวลาเดินดูของรอบ ๆ อย่างสบายใจ ด้วยความที่เธอไม่ได้วางแผนที่จะมาซื้ออะไร เพียงแค่มาเดินเล่นฆ่าเวลา เพื่อรอเหมาเยซือเพียงเท่านั้น

ครู่ถัดมา

ขณะที่กำลังจะเดินออกจากจากร้าน เธอกลับได้ยินเสียงที่คุ้นหู

เสียงผู้หญิงพูดออดอ้อนกับชายหนุ่มคนหนึ่ง

“พี่ซู ชุดนี้เป็นไงคะ ดูดีไหม?”

เฉียวเมียนเมียนหยุดเดิน แล้วหันกลับไปมองอย่างช้า ๆ ภาพคู่รักหนุ่มสาวยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ของห้องลองเสื้อ คนหนึ่งคืออดีตคู่หมั้นของเธอ ส่วนอีกคนคือน้องสาวต่างแม่ของเธอ

เฉียวอันซิน เพิ่งลองชุดใหม่และมองตัวเองในกระจก

“อืม ดูดีมากเลย” ผู้ชายคนนั้นยืนมองและพูดด้วยเสียงอ่อนโยน ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวเธอเบา ๆ

“ลูกของผมดูดีไปหมดนั่นแหละ”

พนักงานทุกคนที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างมองทั้งคู่ด้วยพลางอิจฉา เมื่อเขาพูดกับเธอว่า “ลูก” ด้วยความรักใคร่ ก่อนจะพูดเสริมขึ้น “ใช่แล้วค่ะ คุณเฉียวสวยและหุ่นดีมากเลยค่ะ คุณน่ะดูยังไงก็สวย ส่วนคุณซูก็หน้าตาดีด้วยเหมือนกัน คุณทั้งคู่ช่างเหมาะสมกันจริง ๆ เลยค่ะ”

รอยยิ้มของเฉียว อันซินสดใสยิ่งขึ้น เธอหันกลับไปหาซูเจ๋อแล้วยิ้มหวานออดอ้อน “พี่ซูคะ ที่เขาพูดจริงไหมคะ ถ้าไม่ได้ชุดนี้กลับไปด้วยฉันต้องเสียใจแย่เลย”

“เราก็แค่พูดความจริงคะ ในวงการบันเทิงใคร ๆ ก็ต้องรู้จักคุณเฉียวกันทั้งนั้นค่ะ” พนักงานกล่าวเสียงอ่อนหวาน

ซูเจ๋อรู้สึกหัวใจของเขาพองโตด้วยความภาคภูมิใจ ขณะที่ฟังพวกเธอพูด…