บทที่ 680 การสังหารครั้งใหญ่
บทที่ 680 การสังหารครั้งใหญ่
ฮ่วนซิงไป๋ปล่อยให้กระบี่สังหารเซียนในมือสลายกลายเป็นควัน แต่เพียงชั่วลมหายใจเดียว มันก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ปกคลุมด้วยแสงสีทองเป็นประกายระยิบระยับ
ฮ่วนซิงไป๋ยื่นมือขวาออกมา ใช้นิ้วสองนิ้วลากผ่านแสงสีทองนั้น ตามการเคลื่อนไหวของนิ้วมือ กระบี่ยาวอันงดงามเหนือคำบรรยายก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้คน!
กระบี่ยาวเล่มนี้เปล่งประกายสีทอง บนใบกระบี่และด้ามจับสลักอักขระยันต์และสัตว์เทวะอย่างลึกลับ ยิ่งเพิ่มความน่าพิศวง!
ส่วนบัลลังก์เทพเจ้าที่อยู่เบื้องหลังฮ่วนซิงไป๋นั้น ราวกับคมกระบี่ที่แหลมคม น่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง!
พลังอันแหลมคมเช่นนี้ แม้แต่เหล่าเทพเจ้าก็ไม่เคยพบเห็นมาก่อน!
ใช่แล้ว เทพเจ้าหงซีโด่งดังในโลกเทพด้วยพลังเทพอสูรมาเนิ่นนาน ใครเล่าจะเคยเห็นพลังที่แท้จริงของตำแหน่งเทพของเขา!
บัดนี้พลังเช่นนี้ได้ถ่ายทอดมาสู่ร่างของฮ่วนซิงไป๋โดยตรงราวกับการเกิดใหม่!
เมื่อไร้ซึ่งตำแหน่งเทพรองรับ พลังเทพอสูรนี้ก็อยู่ในภาวะที่จะสลายไป
ณ ขณะนั้น เทพหงซีก็ตะลึงงัน เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าบัลลังก์เทพนี้จะกล้าทรยศต่อตัวเขา!
ฮ่วนซิงไป๋มือหนึ่งกุมกระบี่ สะบัดฟันใส่เทพหงซีอย่างไม่ไยดี!
จากขอบฟ้า ความว่างเปล่าที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังเทพอสูรถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยพลังอันแข็งแกร่ง!
คมกระบี่อันทรงพลังฟาดฟันลงมาราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย!
เทพเจี้ยนเทียนเสินที่ยืนอยู่หลังเหล่าเทพก็ขยับตัวในตอนนี้ ทันใดนั้นก็ปัดมือผ่านหอคอยศักดิ์สิทธิ์ในมือ แสงสว่างก็พลันเต้นระริก
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ พลังอีกสายหนึ่งที่เป็นของหอคอยศักดิ์สิทธิ์ก็ลงมาปรากฏในสนามรบ ชะลอการสั่นสะเทือนของหอคอยศักดิ์สิทธิ์โดยตรง!
เทพเจี้ยนเทียนเสินขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปยังจุดหนึ่ง เห็นว่าที่นั่น ลู่หยวนก็ถือหอคอยไว้ในมือเช่นกัน ตัวหอคอยหมุนวน ปล่อยพลังที่ไม่ด้อยไปกว่ากัน ต่อสู้กับหอคอยศักดิ์สิทธิ์ในมือของตน!
ตอนนี้เทพเจี้ยนเทียนเสินดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่างแล้ว
แม้ว่าหอคอยศักดิ์สิทธิ์จะเป็นอาวุธเทพที่แท้จริง และเป็นสิ่งที่ทรงพลังมากในโลกเทพ แต่หอคอยนี้ก็ไม่มีตำแหน่งเทพ ส่วนหอคอยในมือของลู่หยวนนั้นมีตำแหน่งเทพร่วมกับลู่หยวน!
แต่สิ่งที่ทำให้เทพเจี้ยนเทียนเสินประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ ลู่หยวนผู้นี้ดูเหมือนจะรู้มานานแล้วว่าพวกเขาทั้งสองจะต้องเผชิญหน้ากัน ดังนั้นจึงได้แบ่งปันพลังของตำแหน่งเทพไว้ก่อน!
หากคิดให้ดี ลู่หยวนผู้นี้ดูเหมือนจะจงใจยั่วยุให้เทพเจ้าหงซีโกรธ เรียกให้ออกมาต่อสู้ จะไม่ใช่เพราะเล็งเห็นอะไรบางอย่างของเทพเจ้าหงซี และต้องการเอาบัลลังก์เทพมาให้คนที่ชื่อฮ่วนซิงไป๋ผู้นี้หรอกหรือ?!
ความคิดเช่นนี้ การคำนวณเช่นนี้…
เทพเจี้ยนเทียนเสินก็หรี่ตามองด้วยความสงสัย
ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ คมกระบี่ที่พุ่งลงมาจากฟากฟ้าก็ได้กลืนกินเทพเจ้าหงซีไปทั้งร่างแล้ว!
ฮ่วนซิงไป๋วูบหายไปแล้วปรากฏกายข้างกายลู่หยวนในลมหายใจต่อมา
ลู่หยวนเงยหน้าขึ้นมอง บาดแผลบนร่างกายก็ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ไม่นานบาดแผลก็สมานสนิท เลือดลมพลุ่งพล่าน กลับมาเป็นเด็กหนุ่มชุดขาวดังเดิม
“ฆ่าฝ่ายตรงข้ามให้หมด แต่อย่างไรก็ตาม ข้าอยากให้เจ้าระวังสักหน่อย ดูว่าจะหาบัลลังก์เทพให้เซียวเทียนเล่นได้บ้างหรือไม่”
ลู่หยวนควงหอกในมือ จ้องมองเทพเจี้ยนเทียนเสินตรงๆ แต่คำพูดนั้นกลับบอกให้ฮ่วนซิงไป๋ฟัง
ฮ่วนซิงไป๋ส่งเสียงรับคำ พลังเทพในร่างพลุ่งพล่าน เพียงชั่วลมหายใจเดียวก็ถือกระบี่พุ่งออกไปสังหารเป้าหมาย!
เทพเหว่ยซื่อจั้งยืนขวางหน้าเหล่าเทพทั้งหลาย ตวาดว่า “ทารกน้อย อย่าได้หยิ่งผยองไป!”
พลังกระบี่รอบกายของฮ่วนซิงไป๋พุ่งเข้าโจมตีในชั่วพริบตา แต่ทั้งหมดถูกเทพเหว่ยซื่อจั้งรับไว้ด้วยร่างกายทั้งสิ้น
เทพเหว่ยซื่อจั้งกำหมัดแน่น พลังเทพรวมตัวที่หมัด ดวงตาเปล่งประกายสังหาร “อย่าคิดว่าได้บัลลังก์เทพแล้วจะแข็งแกร่งกว่าพวกข้า!”
ดวงตาของฮ่วนซิงไป๋ไม่แสดงความหวั่นไหว ตำแหน่งเทพหายไป ในพริบตาร่างของฮ่วนซิงไป๋ก็ดุจดังคมกระบี่ สามารถฟันโลกทั้งใบให้แยกออกได้!
ร่างของเขาปรากฏตรงหน้าเทพเหว่ยซื่อจั้งแล้ว ฮ่วนซิงไป๋จับกระบี่ด้วยสองมือ ทันใดนั้น ก็ฟันลงมาตามแนวขวาง!
เทพเหว่ยซื่อจั้งร่างกำยำ ซัดหมัดทั้งสองออกไปอย่างดุดัน ต้องการจะรับกระบี่ของฮ่วนซิงไป๋ให้ได้!
“ตู้ม!——”
เสียงดังสนั่นหูพร้อมกับแสงสว่างจ้าระเบิดออกมา!
เหล่าเทพทั้งหลายต่างจ้องมองการต่อสู้ตรงหน้า เห็นเพียงแสงสว่างนั้นยังไม่ทันจางหาย ร่างในอาภรณ์งดงามก็พุ่งทะยานออกมาจากแสงสีขาว ตกลงมายืนนิ่งกลางอากาศ!
ร่างนั้นยังคงจับกระบี่ด้วยสองมือ ดวงตาไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นสังหารอันบ้าคลั่ง!
นี่คือฮ่วนซิงไป๋!
สิ่งที่ทำให้เหล่าเทพเจ้าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ บนคมของกระบี่ยาวนั้นกลับมีพลังของเทพอสูรปรากฏอยู่!
“เป็นไปได้อย่างไร?!”
พลังของเทพอสูรนี้เป็นสิ่งที่บิดาของเทพหงซีมอบให้ แล้วเหตุใดฮ่วนซิงไป๋จึงสามารถใช้มันได้?!
ก่อนที่เหล่าเทพเจ้าจะคิดออก แสงสว่างด้านหลังฮ่วนซิงไป๋ก็จางหายไป ร่างอันใหญ่โตของเทพเหว่ยซื่อจั้งก็ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนระหว่างฟ้าและดิน!
ฮ่วนซิงไป๋ถือกระบี่ด้วยมือเดียว ก้าวเดินไปทีละก้าวเข้าหาเหล่าเทพเจ้าที่อยู่เบื้องหน้า ส่วนทางเบื้องหลังของเขา ร่างมหึมาของเทพเหว่ยซื่อจั้งแตกสลายในพริบตา เศษเนื้อร่วงหล่น บัลลังก์เทพประจำตัวก็หายวับไปพร้อมกัน!
หมอกเลือดแผ่ปกคลุมครึ่งท้องฟ้า และฮ่วนซิงไป๋ก็เดินอย่างช้าๆ อยู่เบื้องหน้าหมอกเลือดนั้น ทุกย่างก้าวของเขา พลังในร่างก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
ภาพตรงหน้านี้เกินความเข้าใจของเหล่าเทพเจ้าไปแล้ว
ฮ่วนซิงไป๋ผู้นี้ไม่ใช่ผู้ที่บัลลังก์เทพเลือกเองหรอกหรือ เหตุใดเมื่อสังหารเทพแล้วพลังจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นนี้!
ดูเหมือนว่าความปรารถนาในการสังหารจะแผ่ซ่านไปทั่วร่างของฮ่วนซิงไป๋ มุมปากของเขายกขึ้น แต่ดวงตาทั้งคู่กลับถูกปกคลุมด้วยสีเลือด ราวกับเป็นทูตแห่งนรกที่มาเก็บเกี่ยวชีวิตของเหล่าเทพโดยเฉพาะ!
พร้อมกับทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปบนอากาศ คมกระบี่สีทองอันเปล่งประกายเดิมก็ติดเปื้อนสีเลือด ราวกับมีเลือดข้นไหลทะลักออกมาจากใบกระบี่ไม่หยุด!
“จงสกัดมันไว้ มิเช่นนั้นวันนี้พวกเราทั้งหมดจะต้องพบจุดจบที่นี่!”
“บัดซบ! ไหนบอกว่าเป็นเพียงภารกิจสังหารเล็กๆ เท่านั้น แต่สถานการณ์ตอนนี้ มันจะทำอะไรกันแน่!”
“เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ก็ได้แต่กล่าวว่าพวกเราพลาดพลั้งก่อความผิดใหญ่หลวงด้วยตนเอง พวกเราปล่อยให้ลู่หยวนกับเด็กน้อยคนนี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ หากไม่หยุดยั้งอีก พวกเราก็จะกลายเป็นหินรองเท้าให้คนทั้งสองเหยียบย่ำไต่เต้าขึ้นไปสู่เบื้องบน!”
เหล่าเทพสาปแช่ง แต่ก็จำต้องเผชิญหน้ากับฮ่วนซิงไป๋!
ฮ่วนซิงไป๋คนเดียวถือกระบี่เดินหน้าอย่างช้าๆ ความมุ่งมั่นในดวงตาราวกับกระบี่เดี่ยวในราตรี!
“เจ้าทารกน้อย จงตายซะ!”
เหล่าเทพใช้วิชาทั้งหมดที่มีบุกเข้าโจมตีฮ่วนซิงไป๋ กระบี่ยาวในมือของเขาหมุนควง จากนั้นร่างก็หายวับไป เห็นเพียงแสงเลือดวาบผ่านกลางกลุ่มเทพ ร่างของเขาปรากฏขึ้นอีกครั้งในอากาศ สามารถก้าวข้ามเหล่าเทพไปได้สำเร็จแล้ว!
เหล่าเทพชะงักงันอยู่กับที่ ในพริบตาละอองเลือดก็ระเบิดกระจายจากร่างพวกเขา ม่านฝนเลือดสาดกระเซ็นลงมา ก่อนจะตกกระทบร่างของฮ่วนซิงไป๋ก็ระเหยหายไปหมดสิ้น ฮ่วนซิงไป๋เดินผ่านม่านฝนโลหิต อาภรณ์สีขาวไม่ติดคราบเลือดแม้แต่น้อย
พลังของเทพอสูรเกาะกุมอยู่บนใบกระบี่ แสดงพลังอันทรงอำนาจในมือของเขาออกมาอย่างเต็มที่!
ตั้งแต่ฮ่วนซิงไป๋ได้สัมผัสกับพลังเทพก่อนหน้านี้ เขาก็ได้จมดิ่งสู่ห้วงนิทราแล้ว พลังในสายเลือดที่หลับใหลอยู่ในร่างของเขากำลังตอบสนองต่อพลังเทพที่อยู่บนตัวเขาอย่างสอดคล้องกัน
ลู่หยวนก็ได้สังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน จึงตัดสินใจให้เวลาอย่างเต็มที่ เพื่อให้ฮ่วนซิงไป๋ได้บรรลุสู่การเป็นเทพอย่างแท้จริง!
