ระบบรักฉบับเทพบุตร - ตอนที่ 39

ตอนที่ 39  การแข่งขันเริ่มขึ้นแล้ว

วันรุ่งขึ้น หลินฟ่านก็ได้ลงชื่อเข้าใช้ระบบ ตามปกติเช่นทุกวัน

“ติ๊ง!!! ขอแสดงความยินดีผู้เข้าใช้ระบบที่ได้รับทักษะนักเขียน [ระดับนักเขียน·ระดับปริญญาโท]”

“ข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดข้างต้น ได้เข้าสู่ระบบความคิดของผู้ใช้โดยอัตโนมัติและผู้ใช้สามารถปรับใช้ในชิวิตจริงได้ตลอดเวลา

หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย หลินฟ่าน เคยเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นเวลาสามปีและทั้งหมดก็หยุดลง…หลังจากนั้นเขาก็เปิดร้านอาหารเล็ก ๆ และมาจนถึงวันนี้

หลังจากรับข้อมมูลดังกล่าวนี้แล้วหลินฟ่าน รู้สึกว่าเขามีความรู้ทางวิชาชีพมากมาย ในความคิดของเขาตอนนี้และเขาสามารถเข้าใจข้อดีและข้อเสียของหนังสือได้อย่างรวดเร็วและแม้กระทั่งความเข้าใจในบทละครของเขาก็พัฒนาขึ้นไปอีกระดับ

แต่ความสามารถเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์มากนัก ตอนนี้ หลินฟ่าน มีบ้านและรถ เขาแค่อยากมีชีวิตอยู่อย่างสงบ เก็บค่าเช่าทุกวันผ่อนคลายและสบายตัวและได้อยู่กับ เซี่ยหว่านชิว บ้างเป็นครั้งคราวก็เพียงพอแล้ว

ทันใดนั้นโทรศัพท์ของ หลินฟ่าน ก็ดังขึ้น

“สวัสดีค่ะคุณหลิน ฉันเป็นผู้ช่วยของคุณ ซู่หยาง ในนามของ เยิ่นหัว ฉันอยากจะคุยเรื่องสัญญากับคุณ” เสียงผู้ช่วย

“เยิ่นหัว กรุ๊ป  คุณซู่หยาง งั้นเหรอ” หลินฟ่านพูด

ซู่หยาง ยังเป็นศิลปินเบอร์ต้น ๆ และเขาก็ได้รับความนิยมอย่างมากเขากับ เซี่ยหว่านชิว เคยมีข่าวลือด้วยกัน

หรือว่า  ซู่หยาง ต้องการให้เขาออกห่างจากเซี่ยหว่านชิว ?

หลินฟ่าน เข้าใจทันทีหลังจากนั้น หลินฟ่าน ได้เห็นความคิดเห็นดังกล่าวบน เว่ย์ปั๋ว โดยบอกว่า..มีเพียง ซู่หยาง เท่านั้นที่คู่ควรกับ เซี่ยหว่านชิว

นอกจากนี้ยังมีคนเขียนว่า…  หลินฟ่าน ไม่คู่ควรกับ เซี่ยหว่านชิว แม้แต่นิดเดียว

หลินฟ่าน ไม่สนใจความคิดเห็นเหล่านี้ แต่โทรศัพท์จากผู้ช่วย ซู่หยาง ทำให้ หลินฟ่าน สนใจทันที

“ใช่ คุณหลิน บริษัท ของเราคิดว่าคุณมีศักยภาพในการพัฒนาที่ยอดเยี่ยมและเราต้องการเซ็นสัญญากับคุณโดยเฉพาะ  เพื่อเป็นศิลปินของ บริษัท “

“และฉันสัญญาว่า..ฉันจะให้ละครคุณไม่น้อยกว่าห้าเรื่องและรายการวาไรตี้และซู่หยางจะสนับสนุนคุณเป็นการส่วนตัว เพื่อให้ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องใหม่ๆ”

“คุณซู่หยาง หวังว่าคุณจะสามารถเข้าร่วมสังกัด กับบริษัทเราได้  ราคาสัญญากับคุณคือ …หนึ่งล้านหยวนต่อปีและนี่เป็นเพียงค่าธรรมเนียมการเซ็นสัญญาขั้นพื้นฐานเท่านั้นการเข้าร่วมรายการวาไรตี้และแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ทั้งหมดจะถูกแบ่งออกเป็นเปอร์เซ็นต์ที่แน่นอนสำหรับคุณ  หากคุณรับแสดง ละครห้าเรื่องหรือรายการวาไรตี้ห้ารายการต่อปี จากนั้นรายได้รวมแล้วที่คุณจะได้รับต้องมากกว่า 5 ล้านหยวน “

” ถ้าคุณหลินทำผลงานได้ดี บริษัท ยินดีที่จะสร้างแผน โปรโมท ให้กับคุณ และ  รายได้ที่ตามมาจะขึ้นอยู่กับความสามารถส่วนบุคคลของคุณที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง หากคุณสามารถเป็นศิลปินแนวหน้า รายได้ต่อปีของคุณอาจสูงถึงหลายสิบล้าน “

” แน่นอนถ้าคุณสามารถเข้าถึง ศิลปินเช่น เซี่ยหว่านชิว และ ซูเสี่ยวหยู ค่าจ้างสำหรับการรับภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อาจเริ่มต้นที่ 50 ล้านหรือ100ล้าน “ผู้ช่วยกล่าวและแสดงความจริงใจในฐานะตัวแทน เยิ่นหัว กรุ๊ป ทันที

เริ่มต้นด้วยเงินเดือนปีละหนึ่งล้านนอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์และละครโทรทัศน์และรายการวาไรตี้ และแม้แต่แผนโปรโมท [สร้างดารา] ในสายตาของผู้ช่วยใคร ๆ ก็ต้องหวั่นไหวด้วยเงื่อนไขเช่นนี้

กุญแจสำคัญคือหลังจากเข้ามาใน บริษัท คุณมักจะได้เห็น เซี่ยหว่านชิว, ซูเสี่ยวยู๋  ซู่หยาง และคนดังคนอื่น ๆ และคุณอาจจะได้ทำงานร่วมกันหากมีโอกาส

เมื่อเผชิญหน้ากับความจริงใจของ เยิ่นหัว กรุ๊ป หลินฟ่าน ก็ยิ้ม

หลินฟ่าน ไม่ได้มีเงินมากนักเขามีเพียงสองล้านในบัญชีธนาคารของเขา แต่หลินฟ่าน ก็ไม่รู้สึกว่าต้องการหาเงินเพิ่มอีกในตอนนี้

อีกอย่าง เขาเป็นผู้ถือหุ้นอันดับสองของโรงแรม เรดิสัน นิวเซ็นจูรี่ส์ และจะได้รับเงินปันผลทุกปี

“ผมไม่มีความคิดที่จะเข้าร่วม กับ เยิ่นหัว กรุ๊ปในขณะนี้ผมต้องขอโทษ”

“ตอนนี้ผมแค่อยากเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ และมีชีวิตที่เรียบง่ายและสงบสุขและผมก็ไม่มีปัญหาเรื่องเงิน “หลินฟ่าน พูดแล้วยิ้ม

“โอเคค่ะ…คุณสามารถติดต่อฉันได้อีกครั้ง หากคุณเปลี่ยนใจนะคะ” ผู้ช่วยตอบด้วยความประหลาดใจในใจของเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

เพราะ … หลินฟ่าน ปฏิเสธคำเชิญชวนของ ซู่หยาง

…….

“คุยกับใคร” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นจากด้านหลัง

“ฉันได้ยินว่านายพูดคุยเกี่ยวกับการเซ็นสัญญา” เซี่ยหว่านชิว มองไปที่ หลินฟ่าน ด้วยความสนใจ

“ซู่หยาง ไงล่ะ” หลินฟ่าน ยิ้มเล็กน้อยขณะมองไปที่ เซี่ยหว่านชิว

“แล้วนายเห็นว่าไง ” เซี่ยหว่านชิว กระพริบตาและเสียงอ่อนโยนลงทันที

“ไม่ว่าไง ได้ค่าสัญญาปีละแค่ 1 ล้าน  เขาบอกมีแผนการโปรโมทให้ด้วย แต่ฉันปฏิเสธ” หลินฟ่าน ยิ้ม

หลังจากฟังแล้ว เซี่ยหว่านชิว ก็ผิดหวังเล็กน้อย เธอทำหน้าเศร้าที่ยังดูน่ารักเหมือนเดิม

“หืม…นายยังเป็นพ่อครัวของฉันอยู่ใครกล้ามาแย่งตัวคนของฉันโดยที่ไม่ถามความคิดเห็นฉันได้ยังไงกัน” เซี่ยหว่านชิว เปลี่ยนอารมณ์ทันที

“และจะแย่งนายไปทั้งทีจ่ายแค่ปีละหนึ่งล้านมันน้อยเกินไปหน่อยหรือไง” เซี่ยหว่านชิว พูดเบา ๆ แกล้งทำเป็นไม่พอใจ

“หมูน้อยที่รักของฉันพูดถูกแล้ว” หลินฟ่านยิ้ม

“เอาอีกแล้วนะ พูดหน้าไม่อายจริงๆ” เซี่ยหว่านชิว จ้องไปที่ หลินฟ่าน เธอขมวดคิวแต่ก็ยิ้ม

การที่ได้อยู่ร่วมกันในบ้านของ หลินฟ่าน ตลอดทั้งคืนเธอรู้สึกดีจริงๆ

……..

“นายช่วยพาฉันไปส่งที่บ้านของ เสี่ยวหยู หน่อยได้ไหม เธอกับฉันมีรายการวาไรตี้ใหม่ ที่จะถ่ายทำเร็ว ๆ นี้และฉันได้มีงานโฆษณาในวันนี้เลยจะค่อนข้างยุ่ง” เซี่ยหว่านชิว กล่าวพร้อมกับสีหน้าที่เหนื่อยล้า

“ฉันรู้ว่าเธอต้องพักผ่อนให้มาก เมื่อเธอมีงานยุ่งและเธอจะได้หายเหนื่อย” หลินฟ่าน พูด เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้ เซี่ยหว่านชิว เหนื่อยและเธอจะรู้สึกผ่อนคลายที่สุดเมื่อตอนที่เธอได้อยู่เคียงข้างเขา

หลังจากฟังคำพูดของ หลินฟ่าน, เซี่ยหว่านชิว ก็เขินเธอยิ้มและเฝ้ามองดู หลินฟ่าน

และรู้ว่า หลินฟ่าน เป็นห่วงเธอมากแค่ไหน

เมื่อเห็นความน่ารักของ เซี่ยหว่านชิว เขาก็ต้องอดทนไว้ ทั้งที่ในใจอยากกอดเธอไว้ให้แน่นตลอดเวลา

กล่าวคือ หลินฟ่าน มีการควบคุมตนเองที่ดีมากและถ้าเขาควบคุมตนเองไม่ได้ เขาก็ทำให้เธอเป็นของเขาไปนานแล้ว

หน้าตาของ เซี่ยหว่านชิว สวยมาก บางครั้งก็แสดงออกด้วยตัวตนที่น่ารัก และทักษะการแสดงของเธอดีมาก ขายาวของเธอเป็นที่ดึงดูดสายตาของชายหนุ่ม และ หน้าอกของเธอสมบูณร์แบบมาก

ผู้หญิงที่นิสัยน่ารักแถมยังสวยขนาดนี้เธอคือสาวในฝันของผู้ชายส่วนมากก็ว่าได้

“เป็นห่วงฉันจริงเหรอ” เซี่ยหว่านชิว เริ่มเขินอายมากขึ้นใบหน้าสวยของเธอแดงระเรื่อ เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย  ราวกับว่าเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่บริสุทธิ์และอ่อนหวาน

“ลูกหมูที่ไหนกันถึงได้น่ารักขนาดนี้”  หลินฟ่าน พูดหยอกและชม เซี่ยหว่านชิว อีกครั้ง และเขาก็ทำท่าเหมือนจะเข้ากอด เซี่ยหว่านชิว

“อยากโดนกัดอีกใช่ไหม!” เซี่ยหว่านชิว ดุขึ้นมาทันที

หลังจากทั้งสองหยอกล้อและทะเลาะกันสักพัก เซี่ยหว่านชิว ก็หัวเราะทั้งเหนื่อยและหอบ หลินฟ่าน ก็เหมือนกันและโซฟาก็ยุ่งเหยิงไปหมด

“เธอจะเริ่มรับงานแสดงเมื่อไหร่ ฉันไม่ได้ดูผลงานของเธอมาเป็นปีแล้ว” หลินฟ่าน ถามพลางมองไปที่ เซี่ยหว่านชิว

“อืม … ไม่มีบทดีที่ถูกใจ บทบางบทก็ดีนะ  แต่ไม่มีใครที่เหมาะสมที่จะแสดงด้วย ดังนั้นฉันจึงไม่ได้แสดงมาเป็นปีแล้ว” เซี่ยหว่านชิว สบัดผมยาวของเธอและยิ้มอย่างนุ่มนวลราวกับว่าเธอไม่สนใจ

“หลินฟ่าน ฉันจำได้ว่านายเคยเขียนหนังสือมาก่อน นายอยากจะเขียนบทให้ฉันเล่นไหม แต่อย่าให้มีบทจูบนะ” เซี่ยหว่านชิว มองไปที่ หลินฟ่าน ด้วยความคาดหวังเล็กน้อย

“เขียนบทเหรอ เธอลองดูสิ ฉันเขียนต้นฉบับมาเยอะแล้ว แต่ยังไม่ได้เผยแพร่เลย”

“แต่ถ้าไม่มีอารมณ์ ก็เข้าถึงบทได้ยาก กว่าที่จะถ่ายทอดออกมา ต้องอิงกระแส ผู้ชมในตลาดว่ามักชอบดูรูปลักษณ์ของตัวละครหลักและการเข้าถึงอารมณ์ดราม่า แน่นอนว่าพล็อตเรื่องก็สำคัญที่สุดเหมือนกัน “หลินฟ่าน กล่าว

“ยังไง…ฉันไม่อยากจูบคนอื่น” เซี่ยหว่านชิว เม้มปากของเธอเพราะความอาย นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุดของเธอ เธอรู้ว่าตลาดผู้ชมกำลังเปลี่ยนไปเช่นกัน แต่จูบแรกของเธอไม่ต้องการให้เพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ

หลินฟ่าน มองไปที่ เซี่ยหว่านชิว

ถ้าเขาไม่สร้างผลงานในเลย ในวงการบันเทิงอีกสักสองสามปี ไม่ว่าตอนนี้เขาจะได้รับความนิยมแค่ไหนก็ตาม เขาก็จะถูกคนเหล่านั้นลืมไปในไม่ช้า

รายการวาไรตี้และโฆษณาเพียงอย่างเดียวก็ยังไม่สามารถเจาะเข้าไปในความทรงจำของคนทั่วไปได้

ผลงานแสดงเท่านั้นที่จะเป็นทุนให้ศิลปินยังมีชื่อเสียงอยู่ในแวดวงบันเทิงได้

แต่ เซี่ยหว่านชิว  ไม่เต็มใจที่จะเข้าฉากจูบ แล้วเธอก็ไม่ได้รับแสดงละคร มานานแล้ว บริษัท ต้องการให้เธอกลับไปรับบทที่แปลกจากเดิม เธอจึงรู้สึกลำบากใจไม่น้อยกับสถาณการณ์ที่กดดันเช่นนี้

หลินฟ่าน ก็เข้าใจดี

มันบังเอิญมากที่เขามีทักษะนักเขียนและการเขียนบทที่ดีไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาในตอนนี้

สำหรับอนาคตของ เซี่ยหว่านชิว  ตอนนี้หากทำอะไรเพื่อเธอได้เขาก็จะทำ

หลินฟ่าน มองไปที่ เซี่ยหว่านชิว  ที่ยังคงทำหน้ามุ่ย เขาใช้มือแตะที่หัวของเธอและยิ้ม “ฉันจะเขียนบทให้เธอ แล้วฉันจะแสดงกับเธอได้ยังไง”

เซี่ยหว่านชิว  เงยหน้าขึ้นมองตา หลินฟ่าน อย่างจริงจัง แล้วหลินฟ่านก็ ยิ้มรับอย่างอบอุ่น