ระบบรักฉบับเทพบุตร - ตอนที่ 23

ตอนที่ 23 ผู้ชายคนนี้เป็นใคร?

คำพูดของ หลินฟ่าน ทำให้ เซี่ยหว่านชิว ทำอะไรไม่ถูก เธอจึงทำเป็นโมโหขึ้นมาหลังจากตั้งสติได้

เธอสวยมากและเธอเป็นถึงดาราดังที่มีแฟน ๆ มากมาย ไม่รู้ว่ามีใครกี่คนที่ชอบเธอและต้องการที่จะจับเธอ

แต่มีหลินฟ่านแค่คนเดียวกล้าถามว่า…เธอชอบเขาหรือไม่

สถานะการณ์แบบนี้..ทำให้เธออยากกระโดดออกไปนอกหน้าต่าง เธอไม่เคยคิดจะบอกชอบ หลินฟ่านมาก่อน

”  ถ้าบอกชอบนาย ฉันคงกลายเป็นหมูน่ะสิหลินฟ่าน”

” โอเค โอเค ฉันแค่ล้อเล่น เธอก็ระวังจะกลายเป็นหมูจริงๆล่ะ?” หลินฟ่าน พูดติดตลกขณะมองไปที่ เซี่ยหว่านชิว ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“นายน่ะสิ ที่จะเป็นหมู หลินฟ่าน ฉันจะไม่สนใจนายอีกแล้ว” เซี่ยหว่านชิว หน้าไปและหยุดมองไปที่ หลินฟ่าน

“ฉันว่าฉันโมโหหิว” เซี่ยหว่านชิว ยื่นมือออกมาอย่างฝืนๆและมองไปที่ หลินฟ่าน ด้วยดวงตาที่สวยงามของเธอ

” คิดถึงแต่เรื่องกินยัยคนนี้”

” แม้ว่าเธอจะเป็นถึงดาราดัง แต่เธอก็ยังเป็นนักชิมที่กินเก่งด้วย ฉันรู้แล้ว”หลินฟ่านพูดเบาๆ

สาวๆส่วนใหญ่ชอบกิน โดยเฉพาะ เซี่ยหว่านชิว ที่เหมือนแมวสาวสิ่งที่เธอชอบที่สุดคือเนื้อและปลาแห้ง

“จ่ายเงิน?” หลินฟ่าน เรียกร้องความชอบธรรม    “ฉันไม่ใช่พ่อครัวส่วนตัวของเธอ ฉันต้องทำอาหารให้เธอทุกวัน”

เซี่ยหว่านชิว”อืมถ้านายต้องการเงิน ฉันให้แน่ถ้าไม่ตายซะก่อน”

หลินฟ่านเดินเข้าไปแล้วใช้มือสัมผัสหมวกหูแมวของ เซี่ยหว่านชิว ความรู้สึกนุ่มเพราะขนยาวๆของหมวก  “โอเค  เข้าใจแล้ว งั้นเดี๋ยวฉันจะทำปลาตุ๋นดีกว่า ว่าแต่ในตู้มีปลาไหม”

“มีอะไรนะ ปลาตุ๋นเหรอ  มีสิ”เซี่ยหว่านชิว ยืนขึ้นด้วยใบหน้าดีใจมองไปที่ หลินฟ่าน

เธอพาหลินฟ่าน มาที่บ้านนอกจากสลัดผักแล้วเธอยังอยากกินปลาตุ๋นด้วย

ของโปรดของเธอคือปลาตุ๋น เธอเคยพูดถึงมันครั้งหนึ่งสมัยเรียนมัธยมและก็พูดเพียงครั้งเดียว แต่ หลินฟ่าน ก็ยังจำมันได้ตลอดมา

“ยังไม่ทำตอนนี้ดีกว่า” หลินฟ่านกล่าว

เขาไม่ได้ทำปลาตุ๋นให้ เซี่ยหว่านชิว ในขณะนั้นเขาสัมผัสหมวกหูแมวของ เซี่ยหว่านชิวอยู่

มันเหมือนเป็นการต่อรองเล็กน้อย โดยไม่ต้องพูดถึง ว่าเซี่ยหว่านชิวให้หลินฟ่าน 20,000 หยวน และเครื่องปรุงก็ครบแล้วจะทำปลาตุ๋นได้อย่างไรเมื่อเขาเอ่ยแล้ว

เซี่ยหว่านชิว นั่งลงแล้วใช้มือประคองแก้มทั้งสองไว้   และจับตามองดูหลินฟ่าน

หลินฟ่าน ที่ทำอาหารอย่างจริงจังนั้นหล่อจริงๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลินฟ่าน ทำปลาตุ๋นให้เธอเขาดูหล่อมากขึ้น

หลังจาก หลินฟ่าน ลงมือเริ่มเตรียมหลายอย่างแล้ว เขาก็เทน้ำมันพืชที่มีลงในหม้อและเร่งความความร้อนถึงระดับหกและก็รมควันหม้อเล็กน้อย

ก่อนอื่นให้แช่หัวปลาลงในกระทะแล้วทอดสักพักจากนั้น นำเนื้อปลาทั้งตัวใส่กระทะหลังจากทอดไปสักพักจะมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เทเต้าเจี้ยวใส่ลงไปแล้วผัดเร็ว ๆ เพื่อให้ได้น้ำมันสีแดงอมน้ำตาล

หลังจากนั้นใส่หัวหอม ขิง กระเทียม พริกแห้งและเครื่องปรุงอื่น ๆ ซึ่งมีกลิ่นหอมและท่าทางที่ชำนาญของ หลินฟ่าน ควบคุมไฟได้ดีและปลาทอดจะได้กลิ่นหอมมากและลมหายใจในเวลานี้

เมื่อใช้ช้อนค่อยๆราดน้ำซุปลงบนปลาและสุดท้ายเทน้ำมันงาเล็กน้อยจากนั้นเทน้ำซุปให้พอท่วมเนื้อปลา

โรยต้นหอมลงบนเนื้อปลาที่สุกกำลังพอดี

เพียงแค่ได้กลิ่นของ อาหาร เซี่ยหว่านชิว ก็อารมณ์ดีขึ้น

” ปลาตุ๋นแบบนี้ดูน่ากินมากเลย”

“อร่อยจริงๆ เลยหลินฟ่าน ” เซี่ยหว่านชิว คีบเนื้อปลามันก็ละลายในปาก ทั้งนุ่มและอร่อยมาก

ไม่คิดว่าปลาตุ๋นของ หลินฟ่าน จะอร่อยมากขนาดนี้

เซี่ยหว่านชิว มองไปที่ หลินฟ่าน แก้มของเธอแดงขึ้เพราะหลินฟ่านตั้งใจทำอาหารให้เธอกิน

การทำอาหารของ หลินฟ่าน จะอร่อยได้อย่างไร?นั้นไม่มีใครรู้นอกจากหลินฟ่านเอง

“อืม..รสชาติใช้ได้” หลินฟ่านลองชิมดูบ้าง

ครั้งนี้ หลินฟ่านกับเซี่ยหว่านชิว ก็ได้เริ่มทานมื้อค่ำด้วยกันจริงๆซะที ด้วยเมนูปลาตุ๋น โจ๊กและสลัดผัก

หลินฟ่าน ชอบทำอาหารเอง แต่เมื่อกินอาหารในโรงแรมระดับห้าดาว เขาจึงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออาหารมื้อใหญ่ในโรงแรม 5 ดาวฉันยังไม่อร่อยแบบนี้ด้วย

หลังจากกินและดื่มพอแล้ว เซี่ยหว่านชิว ก็นอนลงบนเตียง

” ชีวิตนี้ดีจริงๆ มัน …เป็นมื้อที่เยี่ยมมาก

เหมี๊ยว ~~ ฉันจะอ้วนไปออกกำลังกายด้วยกันเถอะ” เซี่ยหว่านชิว ดึงแขน หลินฟ่าน ที่นอนอยู่บนเตียง

“ออกกำลังกายสองคนงั่นเหรอ ” หลินฟ่าน ยิ้ม

“หือ…แล้วนายต้องการกี่คนล่ะ” แก้มของ เซี่ยหว่านชิว แดงขึ้น “ฉันมีลู่วิ่งในบ้านมาลดน้ำหนักด้วยกันเถอะ”

“ถ้าอย่างนั้นเธอก็ลดไปเถอะ ฉันออกกำลังกายทุกวันอยู่แล้ว” หลินฟ่านยิ้ม พร้อมกับปฏิเสธ

“ ฉันจะไม่ยอมแพ้” เซี่ยหว่านชิว ก้าวขึ้นไปบนลู่วิ่ง

…… หนึ่งชั่วโมงต่อมา

แก้มของ เซี่ยหว่านชิว แดงฉาน ร่างกายของเธอมีเหงื่อออกและเธอก็หอบเล็กน้อยและเธอพูดไม่ออกเพราะความเหนื่อย

หลินฟ่าน ก็เหมือนกัน แต่สภาพเขาดูดีกว่าเพราะหลินฟ่าน ออกกำลังกายเป็นประจำจึงไม่ค่อยเหนื่อยง่าย

หลังจากออกกำลังกาย เซี่ยหว่านชิว เผลอหลับไปบนเตียงเธอเหนื่อยมาก

จริงไปแล้วหลินฟ่าน อยากกลับบ้าน แต่วันนี้เขาง่วงเกินไปเขากินปลาตุ๋นและยังออกกำลังกายตั้งหนึ่งชั่วโมง จึงเผลอหลับไปเหมือนกัน

ทั้งสองคนหลับไปบนเตียงโดยไม่ได้อาบน้ำ

กว่าจะตื่นก็เป็นวันรุ่งขึ้นแล้ว

เซี่ยหว่านชิว ตื่นก่อน

ตกใจเล้กน้อยแล้วรีบสำรวจเสื้อผ้าบนตัวเธอมันเป็นไปได้ว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้น

เมื่อ เซี่ยหว่านชิว ได้ตรวจสอบแล้วเธอก็โล่งใจ    หากให้คนอื่นรู้ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่ๆ

คงเป็นข่าวว่า ดาราดัง เซี่ยหว่านชิว ร่วมเตียงกับชายแปลกหน้าตลอดทั้งคืน

เมื่อ หลินฟ่าน ตื่นแล้วลืมตาขึ้น ก็พบกับ เซีายหว่านชิว

โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่แก้มของ เซี่ยหว่านชิว อายหน้ากลายเป็นสีชมพู

“หลินฟ่าน รีบเถอะ ฉันไม่ส่งนะ หยางชิง ผู้จัดการของฉันกำลังจะมา” ใบหน้าของ เซี่ยหว่านชิว แดงก่ำมองไปที่ หลินฟ่าน แม้ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เธอก็ยังรู้สึกเหมือนจะทำอะไรไม่ดีลงไป

“ถ้าถูกจับได้ … เราจะต้องเสียใจ” เซี่ยหว่านชิว ผลักหลินฟ่าน และรีบปล่อยให้ หลินฟ่าน ออกไป

อย่างไรก็ตามสถานะปัจจุบันของเธอนั้นพิเศษมาก  แต่หากหยางชิงรู้ เธอต้องกีดกันเพราะห่วงงานของเซี่ยหว่านชิว อย่างแน่นอน

“เหมี๊ยว…ไปกันเถอะนะ” เซี่ยหว่านชิว มองไปที่ หลินฟ่าน ทำหน้า มุ่ยปากดูน่ารักมาก

“โอเค” หลินฟ่าน พยักหน้าและใส่เสื้อโค้ทของเขาและเดินออกไปที่ประตูเมื่อมองไปที่ความกังวลใจของ เซี่ยหว่านชิว หลินฟ่าน ก็ยิ้มเล็กน้อย ไม่ต่างจากตอนที่เขาอยู่ในโรงเรียนมัธยมเธอชอบทำอะไรให้ดูเป็นเรื่อใหญ่

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาสองคน แต่เมื่อพวกเขาถูกคนอื่นโจมตี พวกเขาก็ไม่สามารถอธิบายได้ชัดเจน

ชายหนุ่มที่โสดและสาวสวย อาศัยอยู่ในห้องเดียวกันที่สำคัญคือ เธอคือดาราดัง

เมื่อ หลินฟ่าน เพิ่งเดินลงจากบันไดมาเขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่ง ในวัยใกล้เคียงกับพวกเขา

ผู้หญิงคนนั้นทำให้ หลินฟ่าน ดูประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

หลินฟ่าน มองไปที่ผู้หญิงคนนี้ คงเป็นผู้จัดการของ เซี่ยหว่านชิวที่ชื่อหยางชิง

แต่หลินฟ่านก็ทำเฉยๆนิ่งๆ  แสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แกล้งทำเหมือนว่าพักอยุ่ที่นี่

“แค่นอนบนเตียงเดียวกันกับ เซี่ยหว่านชิว แค่มือฉันก็ยังไม่เคยสัมผัส”  หลินฟ่านคิดแล้วยิ้ม

ในตอนแรกหยางชิงไม่ได้สงสัยอะไรเลยเพราะที่นี่เป็นอาคารที่มีหลายห้อง และเป็นเรื่องปกติที่เจ้าห้องของจะลงมาจากบันได

แต่เมื่อเธอเดินขึ้นไปถึงชั้นบน หยางชิง ก็คิดได้

เซี่ยหว่านชิว  เป็นผู้อยู่อาศัยเพียงคนเดียวในชั้นนี้

“นั่นใคร ที่เพิ่งผ่านมาคือใคร? “หยางชิงเริ่มคิดมาก

ไม่น่าแปลกใจที่ เซี่ยหว่านชิวจะไปสถานที่แห่งหนึ่งเพียงลำพังเมื่อเร็ว ๆ มานี้ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่า ไปไหน และหยางชิงก็สงสัยมาโดยตลอด

ตอนนี้เมื่อเธอเห็น หลินฟ่าน ทุกอย่างก็เริ่มคลายปมความสงสัยได้ทันที