ระบบรักฉบับเทพบุตร - ตอนที่ 2

ตอนที่ 2 ความเปลี่ยนแปลงหลังจากเริ่มลงชื่อเช้าใช้ระบบ 

“ต้องรีบไปดูวิลล่า ที่ ชุมชน ลานโบ๋หว่าน

แม้ว่าฉันจะมีใบรับรองกรรมสิทธิ์แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่  ต้องไปดูให้เห็นกับตาก่อน”

เขารู้สึกของคุณระบบ แต่ตอนนี้ในตัวหลินฟ่าน มีเงินติดตัวแค่ห้าสิบหยวนเขาไม่สามารถเรียกแท็กซี่ได้ เขาจึงใช้รถสามล้อธรรมดาที่เขาใช้ขี่ไปจ่ายตลาดทุกวัน

หลินฟ่าน ขี่จักรยานสามล้อของเขามุ่งหน้าไปยัง ชุมชน ลานโบ๋หว่าน   ด้วยความตื่นเต้น

หลังจาก ขี่สามล้อมาห้าชั่วโมงในที่สุดเขาก็มาถึงประตูชุมชน ลานโบ๋หว่าน ซะที

ถ้าร่างกายของ หลินฟ่าน ไม่แข็งแรงพอคงไม่สามารถขี่รถสามล้อบนระยะที่ยาวไกลขนาดนี้ได้เพราะหลินฟ่าน ดูแลร่างกายเป็นอย่างดี

ชุมชน ลานโบ๋หว่าน เป็นหนึ่งในชุมชนระดับไฮเอนด์ เป็นที่ดี ที่สุดในเมืองเมจิกซิตี้ นี้ ทันทีที่เขาเดินทางไปที่ประตูเขาก็ ถูกเรียกให้หยุดโดยพนักงานรักษาความปลอดภัยของชุมชน

พนักงานรักษาความปลอดภัยของชุมชนไม่ได้ติดใจสงสัยหรือมีปัญหากับสภาพการแต่งกายของ หลินฟ่าน เขาสวมชุดราคาไม่กี่สิบหยวนและยังขี่รถสามล้อ….แต่เขาหยุดทุกคนที่เข้าออกตามหน้าที่เท่านั้น

แต่ หลินฟ่าน ก็แปลกใจกันความกระตื้อรือร้นของพนักงานรักษาความปลอดภัยไม่น้อย

ตามปกติทั่วไป พนักงานรักษาความปลอดภัยต้องไล่เขาออกไปแล้ว

หรืออันที่จริงแล้ว ลานโบ๋หว่านเป็นชุมชนที่ร่ำรวยอันดับต้น ๆ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษแม้ว่าจะเป็นคนยากจนพวกเขาก็จะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความสุภาพ

แต่ที่จริงอีกเรื่องคือ หลินฟ่าน มีบุคคลิกที่ดีและหน้าตาผิวพรรณดีมาก

คนที่บุคคลิกแบบนี้จะเป็นคนธรรมดาได้ยังไง?

“สวัสดีครับ โปรดแสดงคีย์การ์ดของคุณครับ” กัปตันรักษาความปลอดภัยที่มีรูปร่างสูงเดินมาและยิ้ม

“คีย์การ์ดและใบรับรองกรรมสิทธิ์ของบ้านที่ผมเพิ่งซื้อไว้” หลินฟ่านหยิบใบรับรองในมือออกมาแสดง

“ครับ””แผนกรักษาความปลอดภัยชุมชน ลานโบ๋หว่าน ยินดีต้อนรับคุณหลิน!” กัปตันรักษาความปลอดภัยยืนตรงและก้มศีรษะเล็กน้อยอยา่งสุภาพ แววตาของเขาเปลี่ยนกลายเป็นจริงจังหลังจากเห็นใบรับรองนั่น

“ยินดีต้อนรับครับ คุณ หลิน!” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเข้าแถวอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบสองแถวโดยก้มตัวโค้งลง ในลักษณะการทำความเคารพ

“คุณหลินครับ หากคุณมีปัญหากรุณาเรียกใช้บริการด้านความปลอดภัยได้ตลอดเวลานะครับ ที่ ลานโบ๋หว่าน ของเรา มีบริการรักษาความปลอดภัยชั้นหนึ่ง” กัปตันทีมรักษาความปลอดภัยกล่าวกับหลินฟ่าน

พนักงานรักษาความปลอดภัยของ ลานโบ๋หว่าน ทำให้หลินฟ่านประทับใจ

ถ้าเป็น รปภ. ในที่อื่นเห็นหลินฟ่านขี่รถสามล้อคงไล่ตะเพิด!ไปแล้ว…

หลินฟ่านขี่รถสามล้อเข้าไปในชุมชนแบบสบายๆ และโล่งใจ เมื่อเดินออกมาจากด่านรักษาความปลอดภัย

“คุณผู้ชายคนเมื่อกี้ย้ายมาอยู่ใหม่เหรอ?”

รปภ.อีกคนถาม

“เสี่ยวหลิวจำไว้อย่างหนึ่งนะว่าอย่ามองแค่การแต่งตัว” “คุณรู้รึเปล่าวันนี้มีข่าวว่าบ้านพักตากอากาศใจกลางทะเลสาบในชุมชนของเราถูกซื้อโดยเศรษฐีลึกลับ” กัปตันรักษาความปลอดภัยกล่าวอย่างจริงจัง

“หรือว่าคุณหลินเป็นเจ้าของที่นั่น”

“เศรษฐีหลายคนต้องการซื้อวิลล่า เลค เซนเตอร์ แต่วิลล่านี้ ไม่มีใครซื้อมาสองปีแล้วชุมชน ลานโบ๋หว่าน เนื้อที่ทั้งหมดอยู่ใจกลางทะเลสาบ ไม่ใช่ว่าใครๆก็จะซื้อได้

“ ฉันจะดูแลคุณหลินให้ประทับใจ”

”  เขาคงเบื่อที่จะใช้ชีวิตแบบเศรษฐี “

แม้แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ได้รับการฝึกฝนยังต้องเชื่อสนิทคิดว่าหลินฟ่าน คือมหาเศรษฐี จริงๆ

เมื่อ หลินฟ่าน เป็นเจ้าของบ้านพักตากอากาศริมทะเลสาบระดับไฮเอนด์ ที่ดีที่สุดสุดใน ลานโบ๋หว่าน ของที่ดีที่สุดมักมีราคาแพงที่สุดและมีวิลล่าเพียงหลังเดียวใจกลางทะเลสาบในชุมชน ลานโบ๋หว่าน นั่นหมายความว่าเขาต้องรวยจริงๆ

เพราะแบบนี้พวกนักการเมืองท้องถิ่นหลายคน ถึงอยากครอบครองวิลล่าที่ เลค เซนเตอร์ เนื่องจากภายในไม่กี่ปีมูลค่าของวิลล่า เลค เซนเตอร์ จะเพิ่มเป็นสองเท่า

และรถสามล้อของ หลินฟ่าน มันเทียบไม่ได้เลยกับรถหรูของเหล่าบรรดาเศรษฐีคนอื่นๆ

ระหว่างที่ทางเข้าวิลล่า เมื่อเขาผ่านกลุ่มคนที่อยู่ในชุมชน  และความหล่อของหลินฟ่าน ก็ดึงดูดสายตาของเหล่าบรรดาสาวๆ ที่อยู่บริเวรนั้น

“ว้าว!!!เธอๆ…ดูหนุ่มน้อยสุดหล่อที่ขี่สามล้อคนนั้นสิ”

” ใช่ ขนาดขี่สามล้อยังเท่ห์เลย “

” คุณชายน้อยคนนี้คงเป็นเจ้าของคนใหม่ของวิลล่าชุมชนของเรานะ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย”

”  ฉันรู้สึกว่าตกหลุมรักเขาแล้วล่ะ ว่าแต่เขาชื่ออะไรนะ

… ”   ( เสียบพูดคุยของกลุ่มสาวๆ)

หลินฟ่าน เคยชินกับการปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่นทุกมานานแล้ว  ทุกคนมักจะมองที่หน้าตาและมองเห็นเพียงแค่ว่า เขานั้นหล่อ จนเขาชินชากับคำชื่นชมแบบนี้แล้ว

และอีกอย่างเขายังรู้สึกแปละตาแปลกใจกับชุมชน ลานโบ๋หว่าน อยู่นั่นเอง..

ชุมชน ลานโบ๋หว่าน เป็นวิลล่าระดับไฮเอนด์ ที่มีสภาพแวดล้อมดีมากความเขียวขจีของพืชพรรณและอากาศดีและสดชื่นกว่าที่เขาเคยอยู่มา

ทิวทัศน์โดยรอบสวยงามท้องฟ้าปลอดโปร่งและพระอาทิตย์ตกดินที่กำลังโปรยปรายลงมาที่อีกฟากของทะเลสาบ เป็นภาพที่สวยงามมาก

เมื่อผ่านอาคารสูงหลายสิบชั้น จากนั้นเดินเข้าไปด้านในก็จะเป็น โซนของวิลล่า

เมื่อผ่านเข้าไปอีกก็จะเป็นวิลล่าที่สวยหรู

สไตล์ธรรมชาติเรียงรายอยู่ท่ามกลางต้นไม้สีเขียวดูแล้วเป็นเมืองที่เงียบสงบ

มูลค่าสูงราวๆ สามสิบล้าน

และราคาของบางวิลล่าก็อาจจะหลายร้อยล้าน!

มีเกาะเล็ก ๆ หลายไปเกาะในชุมชนทั้งหมดเชื่อมต่อกันด้วยถนนพื้นหินอ่อนสีดำกระเบื้องหลังคาสีแดงอ่อน ตัวบ้านสีขาว  วิลล่ากว่าสิบหลัง บนเกาะเล็ก ๆ เรียงรายสวยงาม

วิลล่าที่หรูหราที่สุดเหล่านี้ อยู่ใจกลางทะเลสาบ

ไม่ว่าจะเป็นขนาด หรือการตกแต่งที่ดีกว่าวิลล่าอื่น ๆ

ระเบียงของวิลล่าใจกลางทะเลสาบ มีบริเวรกว้างขวางซึ่งสามารถ มองเห็นวิวทะเลได้360°

ด้านหน้าของวิลล่าเป็นสนามหญ้าขนาดใหญ่และมีสระว่ายน้ำอยู่ด้านหลังและทางด้านขวาของวิลล่าในทะเลสาบเป็นที่จอดรถ…ที่ล้อมรอบไปด้วยดอกไม้และพันธุ์ไม้ที่งดงาม

เมื่อมองไปแล้วจะเห็นสาว ๆ ในชุดบิกินี่ริมทะเลสาบ ในบรรยากาศที่ดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดินราวกับภาพวาดทิวทัศน์

เมื่อเข้าไปในวิลล่า ก็มีสาวสวยคนหนึ่งก็รอต้อนรับอยู่ที่นั่นแล้ว…เธอคือ.. เซี่ยหรานหราน  นิติบุคคลของ ลานโบหว่าน

เธอได้รับแจ้งเรื่อง วิลล่า ถูกซื้อโดยเศรษฐีนิรนามดังนั้นเธอจึงจงใจมาที่นี่เพื่อทำความรู้จักและให้คำแนะนำ

เมื่อ เซี่ยหรานหราน เห็น หลินฟ่าน เธอไม่สนใจ เพราะเขาเป็นเพียงชายหนุ่มขี่สามล้อ เธอไม่คิดว่าเจ้าของบ้านที่เธอรอ คือหลินฟ่านที่ใช้เพียงแค่รถสามล้อ

อย่างไรก็ตามรูปร่างหน้าตาของ หลินฟ่าน ก็ทำให้ เซี่ยหรานหราน ใจเต้นได้นิดหน่อย

เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวเรียบๆ หน้าตาหล่อเหลาแม้ว่าจะขี่สามล้อโทรม ๆ แต่ก็ไม่ได้ดูแย่ซะทีเดียว

บุคคลิก ท่าทาง และใบหน้าของหลินฟ่าน นั้นไม่ได้แตกต่างไปจากทายาทเศรษฐี เลย จึงเชื่อได้ไม่ยาก

“เขานี่หล่อเกินบรรยายจริงๆ  “

เซี่ยหรานหราน ทึ่งกับความหล่อของชายหนุ่มจนต้องพูดออกมาเบาๆ

“สวัสดีครับ คุณรู้ทางไปที่นี่ไหมครับ” หลิน ฟ่าน จอดสามล้อแล้วถาม เซี่ยหรานหราน

“อ๋อ…รู้ค่ะ”

“ก่อนอื่นฉันขอทราบได้ไหมว่าคุณเป็นเจ้าของ หลังไหน ฉันจะพาคุณไปที่นั่น” แก้มของ เซี่ยหรานหราน แดงขึ้นเพราะความเขินอาย เมื่อเทพบุตรสุดหล่อ อยู่ใกล้ตรงหน้าเธอ

“นี่ครับ” หลินฟ่าน หยิบใบรับรองอสังหาริมทรัพย์ออกมา “นี่ครับ”

“คุณเป็นเจ้าของ หัวซินวิลล่า เหรอค่ะ ฉันไม่คิดว่าคุณจะอายุน้อยขนาดนี้ ต่างจากที่คิดไว้มาก” เซี่ยหรานหราน  พูดแล้วก้มหน้าลงอย่างเขินอาย

โดยมากคนที่สามารถซื้อบ้านพักตากอากาศใจกลางทะเลสาบมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้าน!

เดิมทีเธอคิดว่ามีเพียงเศรษฐีที่มีอายุเท่านั้นที่สามารถซื้อวิลล่าแบบนี้ได้ ใครจะคิดว่า หลิน ฟ่าน ที่อายุเพียงเท่านี้จะสามารถซื้อวิลล่าแพงแบบนี้ได้

“ขอบคุณครับ” หลินฟ่าน กล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลังจากออกไปที่ประตูของวิลล่า เซี่ยหรานหราน เดินมองตามหลัง  หลิน ฟ่าน แบบไม่กระพริบตา“ พ่อเทพบุตรจากนี้ไปฉันจะดูแลคุณเอง

(ความคิดในหัวของ เธอ)

“ฉันขอเป็นเพื่อน  วีแชท กับคุณได้ไหมคะ”

เซี่ยหรานหราน กล่าว

อ๋อ….ได้ครับ