ตอนที่ 481 : ภูติหกปีก
บอกได้ว่าตอนที่เห็นอสูรของชาโรน่า หวังเย่าก็ตกตะลึงยิ่งกว่าการเห็นงูกลืนนภาเสียอีก
อสูรของชาโรน่านั้นกลับเป็นภูติ
ภูตินั้นเป็นอมนุษย์ในเทพนิยายของฝั่งตะวันตก ส่วนวิหคเพลิงเป็นสัตว์ในตำนานของหัวเซี่ย มันคือสัตว์เทพ แต่ภูติของตะวันตกนั้นลึกลับยิงกว่าสัตว์เทพของหัวเซี่ยเสียอีก
แม้ว่าภูติจะมีแค่ 4 ปีกแต่พลังของมันก็แข็งแกร่งอย่างมาก มันได้ใช้การโจมตีชำระล้างเข้าใส่งูกลืนนภาทันที
“เสี่ยวซวีจัดการ ”
เมื่อเห็นแบบนั้น หวังเย่าก็ไม่ลังเล เขาได้สั่งให้เสี่ยวซวีโจมตีทันที
ด้วยการที่มีผู้ช่วยที่แข็งแกร่งแบบนี้ หวังเย่าก็มั่นใจว่าจะจัดการงูนี่ได้โดยเสียพลังน้อยที่สุดและเร็วที่สุดด้วย
“ตัดมิติ ! ”
“คลื่นภูติ ! ”
หวังเย่าและชาโรน่าโจมตีพร้อมกัน ดาบของทั้งสองได้พุ่งเข้าใส่งูกลืนนภาทันที
แม้ว่าขนาดของงูนั้นจะใหญ่แต่มันก็รวดเร็วอย่างมาก มันได้ทำการหลบการโจมตีทั้งสองได้อย่างเฉียดฉิว
นี่แหละข้อเสียของการที่ไม่รู้จุดอ่อน !
ตอนนั้นสุดท้ายหวังเย่าก็รู้แล้วว่าจัดการงูนี่ได้ยากแค่ไหน
ฟ่ออ !
ตอนนั้นงูกลืนนภาก็ได้ใช้สกิลของมันออกมา
กลืนนภา
หวังเย่าไม่รู้ว่าสกิลนี้เป็นยังไง แต่ตอนนั้นเองมันกลับมีแรงสูบที่ทรงพลังจนทำให้หวังเย่าถึงกับกังวลขึ้นมาทันที
ปากของงูไม่ได้ใหญ่นักแต่มันกลับสูบทรายและหินรวมถึงผู้คนนับไม่ถ้วนเข้าไปหามันได้
ตอนนั้นงูราวกับเป็นแม่เหล็กที่ดูดทุกอย่างที่ขวางหน้าเข้าไปที่ปากของมัน
“จับฉันไว้ !”
ตอนนั้นคนที่สู้กับมันก็มีแค่หวังเย่าและชาโรน่าเท่านั้น !
เพราะทหารของชาโรน่าได้ถอนตัวไปแล้ว พวกเขาไม่อาจจะช่วยอะไรได้มีแต่จะเป็นตัวถ่วง ยังไงซะงูนี่ก็มีความฉลาดที่สูง มันจะโจมตีคนที่อ่อนแอก่อน
ดังนั้นทหารหลายคนที่สู้ก่อนหน้านี้จึงพากันถอนตัวออกไป แม้ว่าพวกเขาจะขึ้นมาถึงระดับ SSS แล้ว แต่พวกเขาก็ไม่อาจจะช่วยอะไรหวังเย่าและชาโรน่าได้มากนัก
แรงสูบของงูนั้นสร้างปัญหาให้กับชาโรน่าอย่างมากเพราะเธอนั้นไม่อาจจะต้านทานแรงสูบนี้ได้ สุดท้ายก็ต้องให้ หวังเย่าช่วย ถึงจะรอดจากแรงสูบนี้มาได้
ตอนนี้ชาโรน่าได้แต่ต้องคอยหลบอยู่ด้านหลังของหวังเย่าเอาไว้
ตอนนั้นหวังเย่าไม่ได้คิดอะไรมาก ตราบใดที่หลบการโจมตีนี้ได้ ไม่ว่าจะต้องเสียอะไรเขาก็ยอม
ประมาณ 2 นาทีผ่านไปงูนั่นก็เหมือนจะเหนื่อยขึ้นมา สุดท้ายมันก็หยุดและไม่ได้ใช้สกิลต่อ แต่พื้นที่บริเวณนั้นนอกจากหวังเย่า, ชาโรน่าและงูกลืนนภาแล้ว ก็ไม่มีอะไรอยู่เลย มันเหลือแต่พื้นดินที่ว่างเปล่าเท่านั้นในตอนนี้
“อยากจะสู้ต่อไหม ? ” ชาโรน่ามองไปที่หวังเย่าแล้วถามขึ้นมา
แม้ว่าภูติของเธอจะแข็งแกร่ง แต่ผลของสกิลกลืนนภานี้ก็ทำให้ภูติของเธอไม่สามารถทำอะไรมันได้มากนัก ดังนั้นจึงมีความคิดนี้โผล่มาในหัวของเธอ แต่แม้ว่าเธอคิดจะถอนตัว แต่เธอก็ไม่มีทางทิ้งหวังเย่าเอาไว้คนเดียวเป็นอันขาด
ถ้าไม่มีหวังเย่า เมื่อตะกี้เธออาจจะโดนกินไปแล้ว
“ลองดูอีกสักครั้ง ! ” หวังเย่าลังเลอยู่ชั่วครู่และพูดขึ้นมาช้า ๆ
เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่างูนี่น่ะแข็งแกร่ง แต่ถ้าให้เขาปล่อยมันไปแบบนี้เขาเองก็ไม่มีทางยอม
“ได้” เมื่อได้ยินที่หวังเย่าพูดมา ชาโรน่าก็พยักหน้าก่อนจะส่งน้ำยาเพิ่มพลังให้กับภูติของเธอ
“ต่อไปฉันจะให้โอกาสคุณโจมตี คุณมีโอกาสแค่ครั้งเดียว หากทำไม่ได้ ฉันก็คงยื้อต่อไปไม่ไหว” ชาโรน่าบอกไว้ล่วงหน้า
หวังเย่าพยักหน้าตอบรับ “ได้”
หวังเย่ารู้ว่าชาโรน่าเตรียมจะใช้สกิลที่เป็นท่าไม้ตายของเธอ จึงเป็นธรรมดาที่เขาจะร่วมมือกับเธอ
“ผูกมัด ! ”
ชาโรน่าได้ประกบมือเข้าด้วยกัน จากนั้นภูติของเธอก็ค่อย ๆ เดินหน้าเข้าหางูกลืนนภา แต่ตอนนั้นเองหวังเย่าพบว่าปีกของภูติจากเดิมมีแค่ 4 ปีกแต่ตอนนี้กลับมี 6 ปีกแล้ว
เมื่อเห็นแบบนั้น หวังเย่าก็แปลกใจขึ้นมา
ภูติ 6 ปีกต้องเหนือกว่าภูติ 4 ปีกอยู่แล้ว
ภายใต้การควบคุมของชาโรน่า ภูติก็ค่อย ๆ เข้าไปหางูกลืนนภาพร้อมกับกางปีกออกแล้วกังขังมันไว้ด้วยปีกของภูติ
งูกลืนนภาพยายามที่จะหนี แต่ก็ไม่อาจจะทำอะไรได้
“ตอนนี้แหละ ! ” หวังเย่าใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อใช้สกิลที่รุนแรงที่สุดนั้นก็คือดาบมิติ
นี่คือเวลาที่เหมาะสมที่หวังเย่าจะจัดการงูกลืนนภาตัวนี้ เขาต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้ให้ได้
ดาบแสงได้ก่อตัวขึ้นมาส่องแสงออกไปโดยรอบราวกับพลุไฟ ในพริบตาแสงนั้นก็หายไปเพราะดาบนี้รวดเร็วเกินไป ชาโรน่ายังไม่ทันได้ตั้งตัว ดาบนั่นก็พุ่งเข้าหางูกลืนนภาแล้ว
อย่างที่บอกงูตัวนี้อยู่ระดับศักดิ์สิทธิ์ การโจมตีนี้ไม่รู้ว่าจะใช้ได้ผลกับมันรึไม่ แต่หวังเย่ารู้ว่ายังไงเขาก็ต้องลอง
ทันใดนั้นเลือดก็สาดกระเซ็นออกมา !
เพราะสกิลผูกมัดของภูติ 6 ปีกจึงทำให้งูกลืนนภาไม่อาจจะหลบได้และต้องรับการโจมตีของหวังเย่าอย่างจัง
ดูเหมือนว่าร่างของงูกลืนนภาไม่ได้แข็งแกร่งแบบการโจมตีที่มันใช้ออกมา ดาบมิติได้ตัดมันออกเป็นสองส่วนก่อนที่มันจะร่วงลงไปที่พื้นแล้วไม่อาจจะขยับตัวได้อีก
“จบแล้วงั้นหรือ ? ” ชาโรน่ามองไปที่หวังเย่าและถามขึ้นมา
ถ้ามันจบลงเร็วแบบนี้ เธอก็คงโล่งอก แต่หากมันยังไม่จบ เธอคงไม่อาจจะสู้ต่อได้อีก
หวังเย่ามองไปที่ร่างงูกลืนนภาอยู่สักพัก เขาอยากตรวจสอบว่ามันตายแล้วรึไม่ แต่ในใจเขารู้ว่างูกลืนนภาคงไม่ตายง่ายแบบนี้
“มันหายไปแล้ว ! ”
ผ่านไปสักพัก หวังเย่าก็มองไปที่ชาโรน่าและยิ้มออกมาอย่างขมขื่น
เพราะร่างที่ถูกตัดออกสองส่วนเมื่อตะกี้หายไป ตอนนี้จึงเหลือแต่คราบของมันทิ้งเอาไว้
“มันคือสกิลเกิดใหม่ของมันงั้นหรือ ? ” หวังเย่าคิดในใจ
นอกจากสกิลนี้แล้ว หวังเย่าก็ไม่อาจจะคิดหาคำอธิบายอื่นได้อีก
หวังเย่าเดินเข้าไปหาชาโรน่าแล้วพูดขึ้นมา “ฉันจะพยุงเธอเอง”
ตอนนี้ทั้งสองต่างก็อยู่ในสภาพที่อ่อนแอ แต่ในทางกลับกันแล้ว หวังเย่าน่ะแกร่งกว่าชาโรน่า เพราะอย่างน้อยเขาก็ยังพอเดินได้
ชาโรน่าหน้าแดงขึ้นมา แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร เธอแค่พยักหน้าตอบรับ
แต่จากนั้นเองไม่ไกลออกไปก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาและตะโกนใส่หวังเย่า “ตายซะ ! ”
