ตอนที่ 473 : จิตหวนกลับ
เส้นสีดำบนท้องฟ้ามีต้นกำเนิดขึ้นมาจากทางเข้าของมิติลับที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าสูงขึ้นไป 200 – 300 เมตร
หวังเย่าและคนอื่น ๆ ยืนอยู่บนยอดเขาและมองไปที่ทางเข้ามิติลับนั้น สุดท้ายพวกเขาก็ตัดสินใจว่าจะเข้าไปในมิติลับนั้นเพื่อดูว่ามีต้นตอของการเปลี่ยนแปลงในโลกนั้นรึไม่ ตามที่ชายต่างชาติบอกมา คนจำนวนมากได้เดินทางเข้าไปที่นั่นแต่ก็ยังไม่มีใครกลับออกมาได้ บางคนก็อยู่ระดับ SSS ก็ยังกลับออกมาไม่ได้ ไม่รู้เลยว่าพวกนั้นตายรึยัง
ดังนั้นไม่ต้องเดาเลยว่ามิติลับแห่งนี้อันตรายอย่างมาก แต่เหตุผลที่พวกเขาเดินทางมาถึงที่นี่คืออะไร หากพวกเขากลัว พวกเขาคงไม่เดินทางมาถึงที่นี่
“ลงจากเขากันก่อน” เฉี่ยนเจินเฉียนพูดขึ้นและเดินนำหน้าออกไป
หวังเย่าและคนอื่น ๆ ก็เดินตามไปทันที
การลงเขานั้นเร็วกว่าการขึ้นเขาอย่างมาก แค่10 นาทีพวกเขาก็ลงมาถึงตีนเขาได้อย่างปลอดภัย
เมื่อเดินหน้าต่อก็พบว่าน้ำแข็งและหิมะที่พื้นมีน้อยลงเรื่อย ๆ เดินทางมาได้ 30 นาทีสุดท้าย พวกเขาก็ออกมาจากภูเขาหิมะและกลับมาที่พื้นดินได้อีกครั้ง
เพราะการที่อยู่ติดกับพื้นที่น้ำแข็งจึงทำให้อุณหภูมิที่นี่ยังต่ำ และยังไม่มีต้นไม้อยู่โดยรอบ
พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่นานนักและเดินหน้ากันต่อ สุดท้ายอุณหภูมิก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นพร้อมกับต้นไม้ที่เริ่มปรากฏขึ้นมา
หลังจากนั้นไม่กี่นาทีพวกเขาก็มาถึงทุ่งหญ้า เมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็พบกับทางเข้าของมิติลับลอยอยู่บนท้องฟ้า
เส้นตัดมิตินี้ลากยาวออกมาจากทางเข้ามิติลับแห่งนี้
ไม่ไกลจากทุ่งหญ้ามีแคมป์ของชาวต่างชาติตั้งอยู่ เพราะพวกนั้นคอยสังเกตการณ์และจับตาดูทางออกนี้เอาไว้
คนเหล่านี้ถือว่าเป็นกองกำลังพิเศษของประเทศของพวกเขา และประเทศไม่อาจจะสูญเสียพวกเขาไปได้ง่าย ๆ
พวกเขากลัวที่จะส่งคนเข้าไปสำรวจในมิติลับ ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่ตั้งแคมป์เพื่อสังเกตการณ์อยู่รอบ ๆ และหากมีข้อมูลอะไรเพิ่มเติม พวกเขาก็จะส่งกลับไปทันที
เมื่อทั้งเจ็ดคนมาถึงทีนี่ จึงเป็นธรรมดาที่คนในแคมป์จะสังเกตเห็นพวกเขา พวกนั้นได้รายงานกลับไปยังหัวหน้าของตัวเองทันที
กลุ่มของหวังเย่ามาถึงได้ไม่นานก็มีม้าฝูงหนึ่งวิ่งเข้ามาจากทุกทิศทางล้อมพวกเขาเอาไว้ พวกนั้นเหมือนพร้อมที่จะสู้
หวังเย่าและคนอื่น ๆ ใส่ชุดเกราะเต็มตัว ดังนั้นคนเหล่านี้จึงไม่อาจจะเห็นใบหน้าของพวกเขาได้
จากนั้นหัวหน้าทีมก็ได้พูดภาษาต่างชาติกับพวกเขา
หวังเย่าและคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่อถึงอะไร
ด้วยการที่โดนคนมากมายรายล้อมไว้แบบนี้ก็ทำให้จางจื้อเฉียงสีหน้าบิดเบี้ยวไป แม้แต่เฉี่ยนเจินเฉียนและหลี่ว่านเฟิงเองก็ด้วย
“พูดภาษาจีนกันดีกว่า” เฉี่ยนเจินเฉียนแสดงสีหน้าไม่พอใจและพูดขึ้นมา
ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นพวกทหารที่ล้อมพวกเขาอยู่ก็พากันเงียบไป
พวกนั้นมองไปที่ทั้งเจ็ดคนด้วยความแปลกใจราวกับตัดสินอะไรบางอย่างอยู่
หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ส่งทหารคนหนึ่งกลับไปที่แคมป์
ผ่านไปสักพักทหารคนนั้นก็กลับมาพร้อมกับชายชราที่ใส่ชุดทดลอง ดูเหมือนว่าทหารคนตะกี้จะไปบอกบางอย่างกับเขาจนทำให้เขาต้องมาที่นี่เพื่อพบกับกลุ่มของหวังเย่า
“พวกคุณมาจากหัวเซี่ยงั้นหรือ ? ” ชายแก่พูดภาษาจีนได้ไม่คล่องนัก
แต่แม้ว่าจะไม่คล่องแต่ก็ยังพอสื่อสารกันได้
“เรามาจากประเทศหัวเซี่ย” เมื่อได้ยินคำถามของชายแก่ เฉี่ยนเจินเฉียนก็พยักหน้าตอบรับ
ชายแก่บอกกับพวกทหารรอบตัวถึงเรื่องที่พวกเขาพูดคุยกัน
หัวหน้าทีมมองมายังทั้งเจ็ดคนก่อนจะโบกมือบอกให้ทหารยกเลิกการล้อมพวกเขาเอาไว้ก่อนจะกลับไปที่แคมป์
ตอนนั้นเหลือแค่ชายแก่และกลุ่มของหวังเย่าเท่านั้นที่อยู่ที่นั่น
“ตะกี้นี้พวกเขาทำให้พวกคุณไม่พอใจ ฉันต้องขอโทษแทนพวกเขาด้วย” ชายแก่โค้งให้กับทุกคน
“ไม่เป็นไร พวกนั้นไม่ได้ทำอะไรเรา ไม่งั้นแล้วเราคงไม่ได้ยืนคุยกันแบบนี้” เฉี่ยนเจินเฉียนพูดขึ้นมา เมื่อเห็นว่าชายแก่แสดงท่าทีสุภาพออกมา เขาเองก็แสดงท่าทีเป็นกันเองออกมาเช่นกัน
“ตั้งแต่หายนะเกิดขึ้นหัวเซี่ยกับประเทศของเราก็ขาดการติดต่อกัน การได้เจอกับคนหัวเซี่ยอีกครั้งต้องบอกว่าเป็นเกียรติของฉันจริง ๆ ” ชายแก่ถอนหายใจออกมา
“พวกคุณบอกเราได้ไหมว่าเดินทางมาที่นี่เพราะอะไร ? ” ชายแก่ถามขึ้นมา
เฉี่ยนเจินเฉียนไม่คิดว่าจำเป็นจะต้องปิดบัง เขาจึงได้บอกเหตุผลในการสำรวจครั้งนี้กับชายแก่
“การเปลี่ยนแปลง….”
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉี่ยนเจินเฉียน ชายแก่ก็คิ้วขมวดขึ้นมา สายตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจและมองไปที่มิติลับบนท้องฟ้า
“งั้นพวกคุณก็เดินทางผ่านอันตรายมากมายมาถึงที่นี่หรือ ? พวกคุณมาเพื่อหาต้นตอของการเปลี่ยนแปลงงั้นหรือ ? ” ชายแก่ถามขึ้นมา
“ใช่ ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่ฉันก็คิดว่ามันเป็นปัญหาใหญ่ ประเทศของพวกคุณน่าจะรู้เรื่องนี้ ” เฉี่ยนเจินเฉียนมองไปที่ชายแก่และพูดขึ้นมาช้า ๆ
“นั่นแหละที่ฉันต้องการจะบอก” ชายแก่ถอนหายใจออกมาก่อนจะมองไปรอบ ๆ แล้วถามด้วยสีหน้าเคร่งเคียด ” พวกคุณคิดจะเข้าไปสำรวจมิติลับงั้นหรือ ? ”
เฉี่ยนเจินเฉียนพยักหน้าตอบรับ
เมื่อเห็นแบบนั้นชายแก่ก็ถอนหายใจออกมาและพูดขึ้น “พวกคุณรู้อะไรเกี่ยวกับมิติลับ ? ”
“ฉันได้ยินมาว่ามีหลายคนไม่ได้กลับออกมา ในนั้นมีคนที่อยู่ระดับ SSS อยู่ด้วย” เฉี่ยนเจินเฉียนพูดขึ้น
“ใช่ แต่มันมีเหตุผลมากกว่านั้น” ชายแก่พูดขึ้น
“เหตุผลอะไร ? ” เมื่อได้ยินแบบนั้น เฉี่ยนเจินเฉียนก็ถามขึ้นมา
แม้แต่หวังเย่าและคนอื่น ๆ ที่ยืนเงียบอยู่ก็พากันมองไปที่ชายแก่
“จิตหวนกลับ ” ชายแก่พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าหนักใจ
