ตอนที่ 442 : ปัญหาเรื่องค่ายกล
หวังเย่าไม่คิดปิดบัง เพราะถึงอย่างไรเขา จ้าวเมื่งซี และฟ่านฉิงเหมยรวมถึงหยางเสี่ยวหยวน ก็ต้องดูแลกลุ่มทหารในอนาคตอยู่ดี
หวังเย่าเดินไปที่ห้องทำงานก่อนจะเล่าถึงการเดินทางไปยังภูเขาต้าเหยียนรวมถึงรายละเอียดของเรื่องต่าง ๆ โดยไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่ได้ยินที่หวังเย่าบอกมา พวกเธอก็รู้ว่ากลุ่มโจรระดับ SSS นั้นแข็งแกร่งแค่ไหน ที่สำคัญที่สุดคือความแข็งแกร่งที่หวังเย่ามีถึงกับทำลายกองโจรกลุ่มนี้ได้ มันทำให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของเขาน่ากลัวขึ้นมาอย่างมาก
แม้แต้จ้าวเมิ่งซีและฟ่านฉิงเหมยก็คาดไม่ถึงเช่นกัน
ช่องว่างระหว่างความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้กับในอดีตนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ
ทุกคนต่างก็มองหวังเย่าด้วยสายตาที่ตกตะลึง
ตอนนั้นเองเสี่ยวซวีก็ได้ออกมาจากกำไลอสูร เธอมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเชิดหน้าเพื่อบอกกับทุกคนว่านี่คือผลงานของเธอ
ด้วยการปรากฏตัวของเสี่ยวซวี ทุกคนก็พากันมองมาที่เสี่ยวซวีด้วยสีหน้าทึ่ง เพราะหวังเย่าก็บอกทุกคนว่าเสี่ยวซวีคือคนที่มีส่วนร่วมที่สุดในผลงานครั้งนี้
ความแข็งแกร่งของเธอนั้นถือว่าไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน
จ้าวเมิ่งซีและฟ่านฉิงเหมย ต่างก็พากันคิดถึงตอนที่พวกเธอยังเล่นกับมังกรน้อยตัวนี้อยู่
ทั้งสองคนแสดงสีหน้าแปลก ๆ ออกมา พวกเธอไม่รู้ตัวเลยว่าเสี่ยวซวีจะแข็งแกร่งได้เร็วแบบนี้
“พวกเธอไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ เสี่ยวซวีก็เป็นเพื่อนของพวกเธอไม่ใช่รึไง ทำเหมือนแต่ก่อนก็พอแล้ว”
เมื่อเห็นสีหน้าของทั้งสองคน หวังเย่าก็พอเดาความคิดของทั้งสองออก เขาได้ลูบหัวเสี่ยวซวีก่อนจะหยิกแก้มเธอแล้วพูดขึ้น “ฉันพูดถูกไหม เสี่ยวซวี ? ”
“ไม่เห็นจำเป็นต้องย้ำเลย” เสี่ยวซวีปัดมือหวังเย่าออกและมองไปที่จ้าวเมิ่งซีกับฟ่านฉิงเหมยด้วยรอยยิ้ม “พวกพี่ก็ยังเป็นพี่ของข้าเหมือนเดิมนั่นแหละ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ทั้งสองก็เริ่มมองข้ามความแข็งแกร่งที่เสี่ยวซวีมี
“แน่นอน แม้ว่าเธอจะแข็งแกร่งขึ้นแต่เธอก็ยังเป็นสาวน้อยที่น่ารักเหมือนเดิมของพวกเรา”
“ใช่ เธอยังน่ารักเหมือนเดิม ”
หลังจากที่ทั้งสองทำตัวปกติ ทั้งสองก็พากันหยอกเสี่ยวซวีทันที
หยางเสี่ยวหยวนที่ยืนอยู่หน้าประตูอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ดูเหมือนว่าหัวหน้าของเธอก็ยังนิสัยแบบเดิมไม่เปลี่ยน
หลังจากที่เล่นกับเสี่ยวซวีได้สักพัก จ้าวเมิ่งซีและฟ่านฉิงเหมยก็กลับมาสำรวมอีกครั้ง
“ไม่ต้องเสแสร้งหรอก ฉันน่ะรู้หมดแล้วว่าพวกเธอนิสัยเป็นยังไง” หวังเย่าพูดขึ้น
“แล้วนายคิดจะทำยังไงกับพวกคนที่โดนจับ ? ” จ้าวเมิ่งซีมองไปที่หวังเย่าแล้วถามขึ้นมา
ฟ่านฉิงเหมยและหยางเสี่ยวหยวน ก็มองไปที่หวังเย่าเช่นกัน
ในเรื่องนี้หวังเย่าคิดมาก่อนแล้ว เขาได้ล้วงเอากระเป๋ามิติออกมา
กระเป๋ามิติเหล่านี้มีสมบัติที่ยึดมาจากกลุ่มนรกทมิฬ เงินทองนั้นมีมากเกินกว่าจะคาดถึง
จ้าวเมิ่งซีเห็นแบบนั้นก็พูดขึ้นมา “เรื่องนี้ให้ฉันกับบริษัทจัดการเอง”
หลังจากที่สั่งการรายละเอียดต่าง ๆ แล้ว หวังเย่าก็ถามถึงเรื่องกลุ่มทหารรวมถึงการสร้างค่ายกลในเมืองต่าง ๆ
ด้วยการอธิบายจากจ้าวเมิ่งซีแล้ว หวังเย่าก็พอเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ขึ้นมาบ้าง
อย่างแรกเลยการสร้างค่ายกลนี้ถือว่าอยู่ในการควบคุม แม้ว่าค่ายกลที่สร้างขึ้นมานี้จะไม่ดีเท่ากับค่ายกลที่หวังเย่าสร้างขึ้นมาแต่ก็ยังพอใช้งานขั้นพื้นฐานได้
อย่างที่สองคือสมาชิกกองทหารภายใต้การนำของหลงปู้หยู๋ ได้เข้าไปในภูเขาอนันต์ผ่านค่ายกลที่หวังเย่าสร้างขึ้นให้ พวกเขาได้ฝึกฝนกันอยู่ที่นั่น แม้ว่าจะมีอันตรายอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้มีใครเสียชีวิตไป ยังไงซะการพัฒนาตัวเองก็มาพร้อมกับอันตราย หากพวกเขากลัว งั้นพวกเขาคงไม่อาจจะเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารโลกาได้
ดังนั้นสมาชิกทั้งหมดจึงได้ทำการฝึกฝนในเขตกลางของภูเขาอนันต์ พวกเขาไม่ได้เข้าไปลึกมากนัก ด้วยความแข็งแกร่งที่พวกเขามีตอนนี้แล้ว พวกเขาก็ยังพอรับมือได้
เรื่องสุดท้ายคือค่ายกลเคลื่อนย้าย
จ้าวเมิ่งซีได้เผยแพร่ข้อความภายใต้ชื่อของบริษัทสำรวจพื้นที่หัวเซี่ย จำกัด ผ่านอินเตอร์เน็ตเพื่อเลือกตำแหน่งที่จะสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายในแต่ละเมือง
เธอบอกถึงประโยชน์ของค่ายกลเคลื่อนย้าย ไม่นานมันก็ได้รับความสนใจจากผู้คนมากมาย มันเป็นที่พูดถึงกันอย่างมาก
ตอนนี้นี่คือข่าวที่เป็นที่พูดถึงกันมากที่สุด
มันไม่ยากที่จะคิดว่าหากมีค่ายกลในทุกเมือง งั้นประเทศก็จะพัฒนาขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกันผลประโยชน์เองก็มากขึ้นไปด้วย ดังนั้นจึงมีคนอยากร่วมงานกับบริษัทของพวกเขา
พวกเขาอยากแบ่งผลประโยชน์ด้วย
สำหรับตัวแทนจากองค์กรต่าง ๆ แล้ว หวังเย่าไม่ได้ปฏิเสธ ยังไงซะเธอก็คิดจะร่วมงานกับคนอื่น ๆ การฮุบผลประโยชน์ไว้ฝ่ายเดียวนั้นไม่อาจจะเป็นจริงได้
มีแค่การร่วมงานกับทุกฝ่ายเท่านั้นที่จะส่งผลดีต่อทั้งสองฝ่าย
แน่นอนแม้ว่าจะเป็นการร่วมงาน แต่ผลประโยชน์ส่วนมากก็ตกเป็นของพวกเขา เพราะค่ายกลเคลื่อนย้ายนั้นพวกเขาก็เป็นคนที่สร้างมันขึ้นมาให้ จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะได้ประโยชน์มากกว่าคนอื่น ๆ
ไม่นานหลังจากนั้นจ้าวเมิ่งซีก็ได้ทำสัญญากับตัวแทนองค์กรต่าง ๆ ในการร่วมงาน แผนการต่อไปคือต้องสร้างค่ายกลขึ้นมาตามตำแหน่งที่ตกลงกันไว้
หวังเย่ารู้ว่าครั้งนี้จ้าวเมิ่งซีเตรียมงานได้เป็นอย่างดี ในฐานะผู้หญิงแล้ว การจะทำงานระดับนี้ได้คงทำให้เธอลำบากไม่ใช่น้อย
