ตอนที่ 1498 เกิดเรื่องที่เขาหมื่นเมรัย
คนที่ตะโกนขึ้นมานั้นคือ ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยน
ร่างกายของเขาวูบไหว จากนั้นก็พุ่งตัวไปที่กลางอากาศด้วยความรวดเร็ว พร้อมมุ่งหน้าไปทางเขาหมื่นเมรัย ด้วยสีหน้าตื่นตกใจ
ผู้อาวุโสหลายคนก็ตอบสนองได้ในทันที แล้วรีบติดตามไป
ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขามีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรุนแรงเช่นนี้ เป็นเพราะว่าเขาหมื่นเมรัยทางด้านนั้นมีสถานการณ์ที่ผิดปกติไปจริงๆ!
เหนือน่านฟ้านั้นมีเมฆดำลอยขึ้นมา ในที่สุดก็ควบรวมตัวกันอยู่เหนือเขาหมื่นเมรัย บดบังแสงอาทิตย์
พายุพัดขึ้นอย่างรุนแรง สายฟ้าร้องคำราม
อีกทั้งเสียงนั้นดังสนั่น เป็นเสียงสายฟ้าที่ดังออกมาจากมวลหมู่เมฆ
กระแสเสียงดังลั่น ทำให้ทุกคนรู้สึกอกสั่นขวัญแขวน!
ฉู่หลิวเยว่หันไปมองทางภาพเหตุการณ์นั้น และขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
นี่มัน… เกิดเรื่องอันใดขึ้น?
ยอดเขาทุกยอดเขาที่อยู่ภายในสำนัก โดยพื้นฐานแล้วจะวางม่านพลังเอาไว้โดยเฉพาะ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เขาหมื่นเมรัยแห่งนั้น
หลังจากที่ฉู่หลิวเยว่ไปก่อเรื่องที่นั่นมาสองครั้ง ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนและคนอื่นๆ ก็เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับม่านพลังนั้นโดยเฉพาะ
เมื่อเปรียบเทียบกับยอดเขาแห่งอื่น ม่านพลังของเขาหมื่นเมรัยนับว่าแข็งแกร่งเป็นอันดับต้นๆ
ดังนั้นหากเกิดความเคลื่อนไหวภายในเขาหมื่นเมรัย ม่านพลังเหล่านั้นจะขัดขวางเอาไว้
คนที่อยู่ภายนอกมองเข้าไป จะไม่สามารถตรวจพบความผิดปกติใดๆ ได้เลย
ไม่เช่นนั้นในตอนแรกที่ฉู่หลิวเยว่ได้ย้ายจิตวิญญาณของกระบี่หลงหยวนไปสู่กระบี่ชื่อเซียว ในตอนที่อยู่ในเขาหมื่นเมรัย เรื่องนี้ก็คงจะดังกระฉ่อนทั่วสำนักตั้งนานแล้ว เพราะตอนนั้นก็มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
แต่ตอนนี้คาดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องที่ทำให้ทะลวงม่านพลังนั้นได้แล้ว!
พลังขนาดนี้ ลมปราณเช่นนี้ แข็งแกร่งกว่าที่นางเคยพบเห็นอย่างมาก!
ความคิดมากมายนับไม่ถ้วน ปรากฏขึ้นในสมองของฉู่หลิวเยว่ แต่กลับไม่สามารถคาดเดาความเป็นไปได้ที่แม่นยำ
สรุปแล้ว… นี่มันเรื่องอันใดกันแน่!
…
การเคลื่อนไหวที่น่าตกใจนี้ ดึงดูดความสนใจของคนทั้งสำนัก
เงาร่างจำนวนนับไม่ถ้วน พุ่งขึ้นมาจากยอดเขาทุกยอดเขา
สายตาของทุกคนต่างมองไปยังทิศทางของกระแสเสียงอันน่าสะพรึงกลัวนั้น
“นี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้น? เหตุใดถึงมีการเคลื่อนไหวที่รุนแรงเช่นนี้?”
“คงไม่ได้มีใครจะทะลวงด่านใช่หรือไม่… ทิศทางนั้น เหมือนว่าจะเป็นเขาหมื่นเมรัยไม่ใช่หรือ? หรือว่าจะมีผู้อาวุโสหลอมอาวุธ?”
“หากหลอมอาวุธคงไม่เป็นเช่นนี้หรอกมั้ง… เป็นห่วงว่าการหลอมอาวุธจะทำให้รบกวนถึงทุกคน เหล่าผู้อาวุโสจึงวางม่านพลังในยอดเขาเหล่านั้นอย่างหนาแน่นแล้ว ในสถานการณ์ทั่วไป จะไม่มีทางเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอย่างแน่นอน ไม่รู้ว่าครั้งนี้เกิดเรื่องอันใดขึ้น…”
“แต่นั่นเป็นตำแหน่งของเขาหมื่นเมรัยใช่หรือไม่? หรือว่าเขาหมื่นเมรัยจะเกิดเรื่องขึ้นแล้ว?”
ทุกคนต่างพูดคุยเซ็งแซ่
ก่อนหน้านี้เขาหมื่นเมรัยถูกปิดไปนาน พวกเขาก็รู้สึกว่าจะต้องมีสิ่งผิดปกติอย่างแน่นอน
คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะเกิดเรื่องราวใหญ่โตขึ้น
ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนจ้องมองไปทางเขาหมื่นเมรัย สายตาดำมืด
เหตุใดมันถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้?
เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้พวกเขาตรวจสอบมาตั้งหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่มีปัญหาใดๆ!
ถ้านับเวลาดูแล้ว ก็ไม่ควรจะเป็นตอนนี้!
สีหน้าของเขาเย็นยะเยือก แล้วพูดเสียงทุ้มว่า
“เหวินซี! เจ้าไปเรียกผู้อาวุโสและศิษย์มารวมตัวกันที่จัตุรัสชิงหมิง!”
“ได้!”
เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสทั้งสองสามารถตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็นเรื่องที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง จึงพยักหน้าอย่างเงียบๆ
ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนเดินออกไปหนึ่งก้าว แล้วหันกลับมามอง
“หรงซิว ดูแลนางให้ดี!”
หรงซิวพยักหน้า
“ผู้อาวุโสทุกท่านระวังตัวด้วย”
ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนและผู้อาวุโสคนอื่นๆ รีบมุ่งหน้าตรงไปที่เขาหมื่นเมรัยทันที
ทั้งสำนักเกิดความวุ่นวายขึ้น
ฉู่หลิวเยว่ลดมือลง
ลำแสงที่อยู่บนรายชื่อจอมยุทธ์ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงบ
เสียงแกร๊กๆ ที่ทำให้ผู้คนตกใจ ก็ไม่ได้ดังขึ้นอีกแล้ว
ความรู้สึกคุ้นเคยเหล่านั้น กลับฝังแน่นอยู่ในใจไม่ได้จางหายไป
ฉู่หลิวเยว่จ้องมองที่กำแพงหินสีดำอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นไป
ชื่อที่ยังถูกปิดบังก็ยังคงเป็นสีดำมืดเช่นเดิม มองไม่เห็นรูปลักษณ์แม้แต่น้อย
ฉู่หลิวเยว่เม้มริมฝีปาก หัวใจเต็มไปด้วยความสับสน
ทันใดนั้นมือใหญ่อบอุ่นและแห้งกร้านก็ยื่นเข้ามาจับมือของนางไว้
ฉู่หลิวเยว่หันกลับไปมอง
“กำลังคิดอันใดอยู่หรือ?”
หรงซิวถาม
ฉู่หลิวเยว่เม้มริมฝีปาก
นางสามารถมองออก เหมือนว่าหรงซิวจะไม่อยากให้เหล่าผู้อาวุโสรู้ถึงตัวตนของนาง
“เจ้ามีส่วนเกี่ยวข้อง… กับเขาหมื่นเมรัยหรือ?”
เสียงของนางเบามาก เหมือนกับลมที่พัดผ่านไป
หรงซิวส่ายหน้า และประสานนิ้วทั้งสิบเข้ากับมือของนาง
“ข้าเองก็ไม่รู้”
เขามีกลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเล กลยุทธ์ที่ทำให้คู่ต่อสู้คลายความระมัดระวัง แต่เขายังไม่ทันได้ใช้ ทางเขาหมื่นเมรัยก็เกิดเรื่องขึ้นเสียก่อนแล้ว
เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วมองไปทางแรงกดดันและกระแสเสียงที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง หัวคิ้วก็ขมวดขึ้นอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นเขาก็กุมมือของฉู่หลิวเยว่แน่น พร้อมพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า
“วางใจเถอะ ยังมีข้าอยู่”
ฉู่หลิวเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ทันใดนั้นแสงสีขาวก็สว่างวาบในสมองของนาง
ช้าก่อน!
เขาหมื่นเมรัยเกิดเรื่องขึ้น หรือว่า… จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนาง!
ถวนจื่อสามารถทะลวงด่านเป็นหงส์ทองคำ เหตุผลส่วนใหญ่ก็เพราะใช้ตาน้ำที่เขาหมื่นเมรัยแห่งนั้น
เดิมทีนางเองก็กังวลอยู่เล็กน้อย หลังจากที่ถวนจื่อทะลวงด่านมาแล้ว เขาหมื่นเมรัยก็ยังสงบสุขดังเดิม ทุกอย่างเหมือนก่อนไม่มีผิด นางจึงไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ
แต่เมื่อมีเรื่องเกิดขึ้นที่เขาหมื่นเมรัย นางถึงได้นึกถึงเหตุการณ์นี้ขึ้นมา
ความคิดจำนวนมากมายแล่นผ่านสมองของนาง
ในสำนักหลิงเซียวเขาหมื่นเมรัยมีสถานะพิเศษ แม้ว่าเหล่าศิษย์จะเดินทางไปเที่ยวเล่นอยู่ที่นั่นบ่อยครั้ง แต่ก็ไม่กล้ากระทำความผิด
นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่เหล่าผู้อาวุโสวางใจให้พวกศิษย์ขึ้นไปด้านบน
แต่หลังจากที่นางไปแล้วและก่อเรื่องขึ้นสองครั้ง
เห็นได้ชัดว่าเหล่าผู้อาวุโสกำลังรวบรวมทัณฑ์สวรรค์ที่บริเวณตาน้ำ
แม้ว่าในตอนนี้นางจะไม่รู้ว่าพวกเขารวบรวมไว้ด้วยเหตุใด แต่เหล่าผู้อาวุโสไม่มีทางทำเรื่องไร้ประโยชน์อย่างแน่นอน
อีกทั้งทัณฑ์สวรรค์เหล่านี้ ในตอนนี้ส่วนใหญ่ถูกถวนจื่อกลืนกินไปหมดแล้ว คงไม่ใช่ว่า…
นางสาวเท้าหนึ่งก้าว ต้องการเดินขึ้นไปด้านหน้า
แต่หรงซิวกลับคว้ามือของนางเอาไว้ แล้วมองหน้านางด้วยความสงบก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ
“รอก่อน”
หัวใจของฉู่หลิวเยว่เต้นระส่ำ นางกำลังลังเล แต่สุดท้ายนางก็เลือกที่จะรออยู่ที่เดิม
หากเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นจริงๆ…
ความผิดนี้นางยากจะปัดให้พ้นตัวแล้ว!
