ตอนที่ 958 ไม่ฟังใคร
แน่นอนว่าชิบะชิเงโอะรู้ดีว่าไม่ว่าเขาจะทำอย่างไรถึงยังไงอิชิดะอิจิโร่ก็คงจะไม่เชื่อเขาอยู่ดี จนถึงตอนนี้วิธีเดียวคือต้องฆ่าอิชิดะอิจิโร่เท่านั้น ด้วยเหตุนี้ชิบะชิเงโอะจึงโจมตีอย่างบ้าคลั่งและไม่ลดละเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นลูกน้องของเขาตายไปทีละคนแล้วอิชิดะอิจิโร่ก็รู้สึกประหม่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นอกจากนี้เขายังคาดการณ์เอาไว้แล้วว่าชิบะชิเงโอะจะโจมตีเขาในวันนี้ ดังนั้นเขาจึงนำยอดฝีมือมา 20 คนเป็นพิเศษแต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะมีทักษะที่สูงถึงขนาดนี้ ซึ่งสิ่งนี้ทำให้อิชิดะอิจิโร่คาดไม่ถึงอย่างมาก
เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะต่อสู้กลับเลยและตอนนี้เขาแค่ต้องการออกไปจากที่นี่เท่านั้น อย่างไรก็ตามพูดก็ง่ายกว่าทำเพราะการรุกของชิบะชิเงโอะนั้นเหมือนคลื่นของแม่น้ำหลายระลอก ดังนั้นเขาจึงไม่มีโอกาสหนีไปไหนได้เลย
ด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนของลูกน้องคนสุดท้ายของเขานั้นทำให้อิชิดะอิจิโร่สูญเสียความมั่นใจไปอย่างสมบูรณ์แบบและเขาก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะจัดการกับชิบะชิเงโอะ เมื่อเห็นเช่นนั้นเย่เชียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณชิบะคุณต้องการให้ผมช่วยหรือเปล่า”
“ไม่ต้อง!” ชิบะชิเงโอะพูดอย่างโกรธเกรี้ยว “ฉันจะจัดการเรื่องของฉันเองแล้วเราค่อยมาคุยกันทีหลัง”
เย่เชียนก็ยักไหล่แล้วยิ้มอย่างเฉยเมยและไม่พูดอะไรต่อ ส่วนเฟิงหลานและคนอื่นๆก็ยืนมองดูทั้งสองสู้กัน ซึ่งพวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าวันนี้จะเป็นไปอย่างราบรื่นเช่นนี้ ซึ่งพวกเขาได้ยินอิชิดะอิจิโร่พูดว่าทุกอย่างในวันนี้ถูกจัดเตรียมโดยม่อหนานและเมื่อนึกถึงเรื่องนั้นเย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอีกครั้งและรีบพูดว่า “คุณชิบะช่วยไว้ชีวิตเขาก่อนจะได้หรือเปล่า..ผมยังมีบางอย่างที่อยากจะถามเขาอยู่”
“นั่นเป็นเรื่องของแก..มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน” ชิบะชิเงโอะพูด
เย่เชียนก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “อิชิดะอิจิโร่ถูกม่อหนานส่งมาเพราะงั้นคุณไม่กลัวเหรอว่าถ้าคุณฆ่าเขาแล้สม่อหนานจะตามไล่ล่าคุณ..ช่วยปล่อยเขาก่อนได้หรือเปล่าแล้วเราค่อยมาคุยกัน”
“นั่นมันเรื่องของแก..มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย..ฉันไม่สนว่ามันเป็นใครและฉันก็ไม่กลัวมันหรอก!” ชิบะชิเงโอะพูดอย่างดื้อรั้นไม่ฟังใคร
เย่เชียนก็ส่ายหัวอีกครั้งแล้วพูดว่า “อิชิดะอิจิโร่คุณรู้หรือเปล่าว่าม่อหนานอยู่ที่ไหน..ถ้าไม่อยากตายก็บอกที่อยู่ของม่อหนานมาซะ!..ถ้าคุณบอกผมจะช่วยคุณเอง”
“จริงเหรอ?” อิชิดะอิจิโร่พูด
“ทำไมผมต้องโกหกคุณด้วย?” เย่เชียนพูด “มันก็ขึ้นอยู่กับคุณว่าจะเชื่อหรือเปล่า..ตราบใดที่คุณพูดผมก็รับปากได้เลยว่าชิบะชิเงโอะจะไม่สามารถแตะต้องได้แม้แต่เส้นผมของคุณ”
“ตกลงฉันจะพูด..ฉันจะบอกที่อยู่ของม่อหนานให้” อิชิดะอิจิโร่พูด “ถ้างั้นก็ฆ่ามันซะ!..ตราบใดที่แกฆ่าชิบะชิเงโอะได้ฉันจะบอกแกทุกอย่าง”
ชิบะชิเงโอะก็ขมวดคิ้วและถอนหายใจอย่างเย็นชาแล้วใช้ฝ่ามือกระแทกเข้ากับหน้าอกของอิชิดะอิจิโร่จนกระอักเลือดออกมาเต็มปากและใบหน้าของเขาก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีม่วง “อ๊ะ!” เย่เชียนคิดอย่างลับๆว่าชิบะชิเงโอะคนนี้เคยเรียนวิชานินจาจากสำนักนินจามาก่อนและมันก็คงจะไม่ยากสำหรับเขาที่จะใช้ยาพิษได้
“อิชิดะอิจิโร่!” เฟิงหลานเดินเข้ามาพยุงร่างของอิชิดะอิจิโร่และตะโกนซ้ำๆแต่สติของเขานั้นเบลอไปหมดแล้วและถึงแม้เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่เขาก็พูดไม่ได้อยู่ดี จากนั้นเฟิงหลานก็เหลือบมองเย่เชียนแล้วส่ายหัวเล็กน้อย ซึ่งเย่เชียนต้องยอมรับเลยว่าชิบะชิเงโอะนั้นเป็นคนที่รับมือด้วยยากจริงๆเพราะชิบะชิเงโอะก็ไม่กลัวเย่เชียนและคนอื่นๆจะลอบโจมตีเขาเลย
“คุณชิบะทำไมคุณถึงทำแบบนี้..ให้ผมถามเขาก่อนไม่ได้เหรอ?” เย่เชียนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้แล้วพูด
“หืม..แกไม่ใช่เหรอที่ทำให้ฉันต้องลำบาก..ถ้าไม่ใช่เพราะแกแล้วเรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นได้ยังไง?” ชิบะชิเงโอะพูด
“คุณชิบะไม่รู้จริงๆงั้นเหรอ?..คุณไม่เห็นเหรอว่าอิชิดะอิจิโร่ต้องการที่จะฆ่าคุณตั้งแต่แรกแล้ว?..ถึงแม้ว่าผมจะไม่ปรากฏตัวออกมาก็เถอะถึงยังไงเขาก็ทำแบบเดิมอยู่ดี” เย่เชียนพูด
ชิบะชิเงโอะขมวดคิ้วแล้วคิดว่าคำพูดของเย่เชียนก็สมเหตุสมผลเช่นกัน แต่เมื่อเขาจำได้ว่าเขาถูกหลอกใช้โดยเย่เชียนแล้วเขาก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่ดี จากนั้นชิบะชิเงโอะก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ขุ่นเคืองว่า “ฉันจะไม่พูดเรื่องไร้สาระอีกต่อไป..ฉันขอถามแกหน่อยว่าแกทำอะไรกับลูกสาวของฉัน!..ถ้าแกกล้าทำร้ายเธอสมาคมมังกรดำของฉันจะไม่ปล่อยแกไปอย่างแน่นอน”
เย่เชียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมคิดว่าคุณชิบะควรจะกังวลเรื่องสมาคมมังกรดำจะดีกว่านะ..คุณคิดว่าสมาคมมังกรดำจะฟังคุณหรือเปล่า?”
“แกไม่ต้องยุ่งเรื่องนั้นหรอกแกแค่บอกมาว่าลูกสาวของฉันเป็นยังไงบ้าง..ถ้าลูกของฉันเป็นอะไรไปล่ะก็พวกแกกลับไปบอกหัวหน้าของพวกแกซะว่าฉันจะตามล่าเขา!..ฉันจะไม่มีวันปล่อยพวกเขี้ยวหมาป่าไปอย่างแน่นอน” ชิบะชิเงโอะพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
ดูเหมือนว่าชิบะชิเงโอะไม่รู้ว่าคนตรงหน้าเขาคือเย่เชียน เมื่อได้ยินเช่นนั้นเย่เชียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณชิบะมั่นใจได้เลยว่าลูกสาวของคุณปลอดภัยดีและตอนนี้เธอก็อยู่กับเทียนเฉินพี่น้องของเรา..ซึ่งเธอก็เป็นส่วนหนึ่งของเขี้ยวหมาป่าของเราด้วย..ดังนั้นเราจะไม่ทำร้ายเธอ..เอาล่ะเรามาคุยเรื่องสำคัญกันดีกว่า”
“เรื่องสำคัญอะไร..ทำไมฉันต้องคุยเรื่องสำคัญอะไรกับแกด้วย” ชิบะชิเงโอะพูดต่อ “ดูเหมือนว่าการกวาดล้างครั้งล่าสุดนั้นยังไม่มากพอสินะพวกแกถึงได้กล้ามาเหยียบประเทศญี่ปุ่นอีก..หืม..พวกแกรีบออกไปให้เร็วที่สุดจะดีกว่าไม่งั้นพวกแกจะไม่มีโอกาสอีก”
เย่เชียนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ทำไมคุณชิบะถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น..เรามาคุยกันช้าๆอย่างใจเย็นจะดีกว่า..คุณฆ่าอิชิดะอิจิโร่ไปแล้วถ้าเรื่องนี้มันแพร่กระจายออกไปคุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ?..ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้คุณเป็นพ่อตาของหลิวเทียนเฉินแล้วเพราะงั้นมันก็เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องดูแลคุณ..เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วเพราะงั้นผมมีเรื่องจะพูดกับคุณหลายเรื่องเลย”
“ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับแก..แกจะขู่ฉันงั้นเหรอไม่มีทาง” ชิบะชิเงโอะพูด “ถ้าแกบอกว่าฉันเป็นคนคนฆ่าอิชิดะแบบนั้นคนอื่นจะเชื่อแกงั้นเหรอ?..ทุกคนจะคิดว่าแกเป็นคนฆ่าเขาแกก็น่าจะรู้ว่าผลที่จะตามมาในตอนนั้นจะเป็นยังไง..องค์กรต่างๆทั่วญี่ปุ่นจะตามไล่ล่าแกและต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาก็ตาม”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเย่เชียนก็ฉีกยิ้มแล้วมองไปที่อู๋หวนเฟิงจากนั้นเขาก็ยื่นวิดีโอเทปที่บันทึกเอาไว้เมื่อกี้นี้ให้เย่เชียนแล้วเย่เชียนก็พูดว่า “เราได้บันทึกเหตุการณ์ทุกอย่างเอาไว้แล้ว..นี่คือความผิดของคุณทั้งหมด!”
ชิบะชิเงโอะก็ขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชาว่า “แกต้องการอะไร?”
“ง่ายมาก” เย่เชียนพูด “ผมแค่ต้องการให้คุณชิบะร่วมมือกับเราในการช่วยเราหาแหล่งกบดานและที่อยู่ของคนที่ชื่อม่อหนาน..ผมเสียพี่น้องเขี้ยวหมาป่าไปหลายคนในคราวก่อนเพราะงั้นถ้าผมไม่สามารถแม้แต่จะหาตัวเขาได้ล่ะก็พวกเราจะเอาหน้าของเราไปไว้ที่ไหนในอนาคต..แน่นอนว่าสมาคมมังกรดำก็ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้เหมือนกัน..แต่ผมต้องการแก้แค้นคนที่ชื่อม่อหนานเท่านั้น..แน่นอนว่ามันจะเป็นประโยชน์ต่อคุณชิบะและมันก็เป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด..ถ้าเราช่วยคุณจัดการม่อหนานล่ะก็มันจะไม่มีใครกล้าคุกคามคุณอีกต่อไปและสมาคมมังกรดำก็จะเป็นของคุณอย่างสมบูรณ์แบบ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นชิบะชิเงโอะก็อดไม่ได้ที่จะไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งเพราะอันที่จริงแล้วถ้าหากเย่เชียนกำจัดม่อหนานได้ล่ะก็มันจะเป็นประโยชน์ต่อเขาและไม่เป็นอันตรายใดๆเลย เพราะเขาไม่พอใจกับการที่อิชิดะอิจิโร่ยอมจำนนต่อม่อหนานมานานแล้ว นอกจากนี้ถ้าหากเขาบอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือของเขี้ยวหมาป่าล่ะก็ม่อหนานจะเชื่อเขาหรือไม่? ซึ่งไม่เพียงแต่เขาจะไม่ได้ครอบครองสมาคมมังกรดำเท่านั้นแต่ยังจะถูกสมาคมมังกรดำไล่ล่าอีกด้วย?
“ฉันไม่รู้ว่าม่อหนานอยู่ที่ไหนและฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย” ชิบะชิเงโอะพูด ถึงแม้ว่าน้ำเสียงจะยังดูไม่เป็นมิตรแต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาผ่อนคลายลง
“มันไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะรู้หรือเปล่า..คุณแค่ช่วยเราสืบค้นข้อมูลและผมก็คิดว่าสำหรับคุณแล้วมันไม่น่าจะยากใช่มั้ย?” เย่เชียนพูด “คุณชิบะเองก็ไม่พอใจม่อหนานมานานแล้ว..อีกอย่างเรื่องของวันนี้ก็เห็นได้ชัดว่าเขาวางแผนมานานแล้วและจะไม่ยอมปล่อยคุณไป..ด้วยอำนาจและพลังของคุณในตอนนี้คุณก็น่าจะรู้ดีว่าคุณไม่สามารถเผชิญหน้ากับม่อหนานได้เลย..แต่ถ้าหากเราช่วยกันล่ะก็มันจะต่างออกไปมาก”
“หืม..ฉันคิดว่าแกเข้าใจอะไรผิดไปนะ..สมาคมมังกรดำของฉันจะไม่ใช่องค์กรพันธมิตรของจีน..ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองนั้นสมาคมมังกรดำก็ไม่เคยมีความประทับใจที่ดีต่อประเทศจีนเลยเพราะงั้น..ซึ่งมันถูกควบคุมโดนอิชิดะอิจิโร่ภายใต้ม่อหนานเพราะงั้นถ้าหากยังเป็นแบบนี้ต่อไปสมาคมมังกรดำของฉันจะต้องถูกประเทศจีนยึดครองไปอย่างแน่นอน..ถึงแม้ว่าเขี้ยวหมาป่าของแกจะทรงพลังแต่อย่าลืมสิว่านี่คือประเทศญี่ปุ่น..เพราะงั้นพวกแกจะทำอะไรได้?” ชิบะชิเงโอะพูดอย่างดูถูกเหยียดหยาม
“แล้วคุณไม่กลัวว่าแท้ที่จริงแล้วม่อหนานคิดที่จะฆ่าพวกคุณทั้งสองคนแล้วยึดครองทุกอย่างไปเหรอ?..คุณลองคิดดูเขาสามารถทำให้องค์กรหลักๆของประเทศญี่ปุ่นเป็นพันธมิตรกันได้แบบนั้นแล้วเขาจะสามารถทำอะไรได้อีกเราก็ไม่รู้..คุณเองก็ไม่มีอะไรที่ต้องเสียอีกแล้วทำไมถึงไม่ลองเสี่ยงดูสักครั้งล่ะ?” เย่เชียนพูดต่อ “ถึงเขี้ยวหมาป่าจะไม่มีรากฐานในประเทศญี่ปุ่นแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะมีพันธมิตรไม่ใช่เหรอ?”
ชิบะชิเงโอะก็ขมวดคิ้วและรู้สึกสับสนอย่างมากในใจ ซึ่งหลังจากเงียบไปสักพักชิบะชิเงโอะก็สูดลมหายใจเข้าอย่างช้าๆแล้วพูดว่า “ก็ได้..ฉันสัญญาว่าจะช่วยแกค้นหาที่อยู่ของม่อหนาน..แต่ฉันจะบอกอกอย่างชัดเจนว่าฉันไม่ได้ร่วมมือกับแก..ฉันไม่ต้องการมีส่วนร่วมอะไรทั้งนั้น..ฉันคือผู้นำของสมาคมมังกรดำและไม่ใช่คนประเภทที่จะถูกคุกคามได้ง่ายๆ!”
เย่เชียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แค่นั้นก็พอแล้วครับ..แต่คุณชิบะอย่าเพิ่งเข้าใจผิดผมไม่ได้คิดที่จะข่มขู่คุณ..ทุกอย่างคือการหารือ..ซึ่งวันนี้เราอาจจะไม่ได้ร่วมมือกันแต่ก็ยังมีโอกาสในอนาคตใช่มั้ย?..เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วและเราก็สามารถพูดคุยกันได้ทุกเมื่อ”
“ครอบครัวงั้นเหรอ?..ถ้างั้นแกก็ส่งบันทึกวิดีโออันนั้นมาให้ฉันสิ” ชิบะชิเงโอะพูดต่อ “ไหนแกบอกว่าจะไม่คุกคามฉันไง?..การร่วมมือกันมันก็ต้องมีความซื่อสัตย์ต่อกันสิ”
.
.
