ตอนที่ 896 ยอมร่วมมือ
คำพูดของชางกวนหยานยู่นั้นเต็มไปด้วยความโกรธและน้ำเสียงก็ดูดุร้ายเพราะสำหรับเขาทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลชางกวนจะต้องเป็นของเขาในสักวันหนึ่งและทรัพย์สินมูลค่าหลายหมื่นล้านหยวนก็ต้องตกเป็นของเขาเอง แต่นี่มันเพียงแค่ 200 หยวนเท่านั้น แน่นอนว่าเขารู้ด้วยว่าเขามีพี่ชายต่างมารดาด้วยแต่พี่ชายคนนั้นก็ไม่ได้มีสถานะในตระกูลดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกังวลเลยและไม่ช้าก็เร็วทรัพย์สินของตระกูลชางกวนก็จะเป็นของเขา แต่ตราบใดเขาเป็นสายเลือดของตระกูลชางกวนล่ะก็พ่อแม่และผู่ของเขาจะไม่มีทางปล่อยให้เขาเป็นอะไรไปอย่างแน่นอน
เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและถอนหายใจอย่างเย็นชาและพูดว่า “นายน้อยชางกวนผมคิดว่าคุณควรรู้สถานการณ์ของคุณก่อนนะว่าพวกเราพยายามอย่างเต็มที่และใจดีกับคุณแล้ว..ถ้าเป็นบริษัทหรือผู้ปล่อยเงินกู้คนอื่นจะทำยังไงกับคุณถ้าคุณติดพวกเขาถึงสองร้อยล้าน?..แต่มันก็มีอยู่อีกทางเลือกหนึ่งอยู่ที่ว่าคุณจะยอมรับหรือเปล่า”
“ทางเลือกอะไร” ชางกวนหยานยู่ถามอย่างโกรธเกรี้ยว
“ผมไม่รู้เลยว่าเมื่อไรที่ประเทศจีนจะยกเลิกนโยบายเมืองแห่งพนันแห่งนี้ดังนั้นผมจึงต้องคิดถึงอนาคตเพราะงั้นผมจึงสนใจในบริษัททะเลสี่ทิศที่เป็นหนึ่งในห้าร้อยอันดับบริษัทชั้นนำของโลกเพราะงั้นถ้าผมสามารถลงทุนในบริษัททะเลสี่ทิศได้ล่ะก็มันคงจะเป็นทางเลือกที่ดี” เย่เชียนพูด “พูดง่ายๆถ้านายน้อยชางกวนยินดีโอนหุ้นของคุณให้กับผมล่ะก็ผมจะปล่อยคุณไปทันที”
เย่เชียนก็พูดอย่างเย้ยหยันว่า “พวกแกมาที่นี่เพื่อรับส่วนแบ่งของบริษัทใช่มั้ย?..ทรัพย์สินของบริษัททะเลสี่ทิศของฉันมีมูลค่าหลายหมื่นล้านและหุ้น10%นี้ก็อยู่ในมือของฉันแล้วมันจะคุ้มค่าเหรอเพราะมันตั้งหนึ่งพันล้านแต่ฉันเป็นหนี้พวกแกแค่สองร้อยล้านเอง..แบบนี้แกคิดว่าฉันจะโง่โอนหุ้นให้พวกแกงั้นเหรอ”
“นายน้อยชางกวนเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?” เย่เชียนพูด “เฟิงหลานช่วยบอกเขาที”
เฟิงหลานก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “พูดง่ายๆก็คือในหนึ่งปีมีสิบสองเดือนเพราะงั้นเอา260ล้านคูณสิบสองก็จะได้3,120ล้านเพราะงั้นดอกเบี้ยรายปีคือคุณต้องจ่ายให้เราถึงสามพันล้านหยวน!”
“เดี๋ยวก่อน…” ชางกวนหยานยู่ก็แทบจะหายใจไม่ออกและพูดว่า “เดี๋ยวสิวะเงินต้นสองร้อยล้านมันจะกลายเป็นสามพันล้านได้ยังไง..และทำไมต้องจ่ายถึงสิบสองงวด..ฉันแค่กู้มาแล้วจะคืนในอีกไม่กี่วันนี้เอง!”
“ก็ตามกฎของคาสิโนทั่วไปแล้วมันก็ต้องผ่อนจ่ายสิบสองงวดเพื่อกินดอกเบี้ยเป็นปกติ..แต่ในเมื่อนายน้อยอยากจ่ายเต็มจำนวนในคราวเดียวเราก็ไม่ว่าแต่คุณต้องชำระเป็นเงินหนึ่งล้านล้านหยวน!” เฟิงหลานพูด “แต่ผมคิดว่าคุณไม่มีเงินจำนวนมากขนาดนั้นหรอกแต่หุ้นในมือของคุณก็เพียงพอที่จะชำระหนี้ครั้งนี้แล้ว”
“บ้าจริงพวกแกจะปล้นฉันงั้นเหรอ..หนึ่งล้านล้านหยวนพวกแกคิดว่าครอบครัวของฉันเปิดธนาคารและพิมพ์เงินกันเองเหรอไง?” ชางกวนหยานยู่พูดอย่างโกรธเกรี้ยว
“นี่ไม่ใช่การปล้นเพราะพวกเรามีความเชี่ยวชาญในการคำนวณผ่านการคำนวณที่แม่นยำเพราะก่อนที่คุณจะกู้ยืมเงินกฏมันถูกระบุเอาไว้อย่างชัดเจนในสัญญาแล้ว” เย่เชียนพูด “ซึ่งเราก็ให้เงินจำนวนนั้นแก่คุณไปแล้วเพราะงั้นเรามีความชอบธรรมอย่างมากกับสัญญาและข้อตกลง..หรือว่าคุณไม่ได้อ่านข้อตกลง?”
“บอสครับ..ฉันคำนวณเอาไว้บ้างแล้วว่าถ้าเราส่งเขาไปที่ประเทศไทยเพื่อบริการทางเพศให้กับลูกค้าและถ้านับลูกค้าห้าสิบรายต่อวันและรายได้ต่อหัวก็เท่ากับ1,000หยวนดังนั้นรายได้ทั้งหมดจะได้50,000หยวนต่อวัน..จากนั้นก็จะมีรายได้ต่อเดือนถึง500,000หยวน..แต่ถ้าแขกจะใช้บริการแบบหมู่เขาก็จะได้เยอะมากกว่าเดิม..ผมลองคำนวณดูแล้วว่าถ้าเขาทำงานนี้จนอายุห้าสิบปีเขาก็สามารถทำเงินได้มากถึง5,000หยวน” เฟิงหลานพูด
เย่เชียนก็พยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ไม่เป็นไรเรามาพูดถึงสิทธิมนุษยชนกันดีกว่า..เราจะให้รับลูกค้าแค่ครึ่งนึงจากที่คุณคำนวณและมีวันหยุดสุดสัปดาห์สองสัปดาห์ทุกเดือนเพราะนายน้อยชางกวนก็ไม่ใช่คนนอกเพราะงั้นเราจะใจดีกับเขา”
“เข้าใจแล้วครับบอส..ฉันจะโทรไปบอกให้พวกเขาเตรียมพร้อม” เฟิงหลานพูด
“ไม่พวกแกจะทำอย่างงั้นไม่ได้” ชางกวนหยานยู่พูดด้วยความตกใจ เมื่อนึกถึงสถานการณ์ที่เฟิงหลานพูดแล้วเขาก็แทบจะเป็นลมเพราะแขกวันละห้าสิบคนนั้นเป็นเรื่องปกติที่ร่างกายของเขาจะเน่า “เอาล่ะๆมันก็แค่เงินเพราะงั้นเราไม่จำเป็นต้องทำมันให้ยาก..ลองคิดดูถ้าพวกแกส่งฉันไปที่นั่นจริงๆแล้วฉันฆ่าตัวตายล่ะก็พวกแกจะไม่ได้อะไรเลยใช่มั้ยล่ะ?” ชางกวนหยานยู่พูดต่อ “พวกแกต้องการหุ้นของฉันใช่มั้ย?..ก็เอาสิวะเพราะถึงยังไงมันก็ไม่ได้มีประโยชน์สำหรับฉันอยู่แล้ว..พวกแกไปเตรียมเอกสารการโอนหุ้นมาแล้วฉันจะเซ็นมันให้..แต่พวกแกต้องให้สัญญากับฉันอย่างหนึ่งเพราะฉันมีเงื่อนไขอยู่”
“เราจะไม่พูดถึงเงื่อนไขเพราะเราไม่จำเป็นต้องทำ” เฟิงหลานพูด
“เฟิงหลานเรากำลังพูดถึงสิทธิมนุษยชนเพราะงั้นถ้าเขามีคำขอเราก็ลองฟังดูก่อนสิ” เย่เชียนพูด “นายน้อยชางกวนบอกผมมาได้เลยว่าคุณต้องการอะไร”
“ฉันอยู่ในนี้ตั้งนานแล้วและฉันก็หิวมากเพราะงั้นพวกแกแค่ปล่อยฉันออกไปข้างนอกและหาห้องให้ฉันอยู่จากนั้นก็จัดสาวงามให้ฉันสักสองคนแค่นั้น” ชางกวนหยานยู่พูด
“โถ่ผมก็คิดว่าจะเป็นอย่างอื่นซะอีก..แค่นี้เองเหรอ?..ได้ไม่มีปัญหา!” เย่เชียนพูด “เฟิงหลานไปเอาสัญญาการโอนหุ้นมาที..จากนั้นก็ให้นายน้อยชางกวนเซ็นลงนามแล้วบอกตู้ซุนให้จัดการตามที่นายน้อยชางกวนขอมาด้วย..ให้เขาได้พักและเพลิดเพลินตามใจชอบ”
ในการจัดการกับคนอย่างชางกวนหยานยู่นั้นเราไม่จำเป็นต้องเล่นกลหรือมากวิธีการใดๆเพราะแค่ข่มขู่เล็กน้อยก็สำเร็จได้ ตระกูลชางกวนนั้นไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการมามาเก๊าของเขาเพราะงั้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขาจริงๆก็เกรงว่าพวกผู้ใหญ่ในตระกูลจะไม่มีทางรู้ได้เลยแล้วเขาจะทำยังไง? ถึงแม้ว่าทักษะการต่อสู้ของเขาจะดีแต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่เหว่ยหรือเฟิงหลานเลย และมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหลบหนีเพราะงั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับเงื่อนไขของเย่เชียน
นอกจากนี้หุ้นสิบเปอร์เซ็นต์คืออะไร? ชางกวนหยายยู่ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อมันสักหน่อยเพราะตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่และตราบใดที่ตระกูลชางกวนยังอยู่เขาก็มีเงินมากมายและเขาก็ไม่ต้องสนใจอะไรเลยเพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรักษาชีวิตของตัวเอง ไม่เช่นนั้นถ้าเขาตายไปทรัพย์สินของตระกูลกวนทั้งหมดจะตกเป็นของชางกวนเจ้อซึ่งเขาไม่ต้องการเช่นนั้น
เมื่อเห็นลายเซ็นของชางกวนหยานยู่ในข้อตกลงสัญญาการโอนหุ้นแล้วเย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มและพูดว่า “เอาล่ะนายน้อยชางกวนเชิญสนุกกับชีวิตต่อได้เลย”
“ฉันลงนามในข้อตกลงสัญญาการโอนหุ้นแล้วเพราะงั้นแค่นี้พอจะจ่ายคืนพวกนายได้มั้ย?” ชางกวนหยานยู่พูด “ฉันรู้ว่าสิ่งที่พวกนายพูดเมื่อกี้มันก็แค่ทำให้ฉันตกใจแต่ฉันก็เข้าใจว่าพวกนายแค่ต้องการเข้าร่วมบริษัททะเลสี่ทิศของฉันเพื่อความมั่นคงในอนาคตเพราะงั้นฉันก็สามารถช่วยพวกนายได้เช่นกัน..พวกนายแค่ต้องแบ่งผลประโยชน์กับฉันแค่นั้น”
เย่เชียนตกตะลึงไปครู่หนึ่งจากนั้นยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ถ้านายน้อยชางกวนคุยง่ายแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบแล้ว”
“พ่อของฉันยังมีหุ้นอยู่ในมืออีก10%และนั่นจะถือว่าเป็นเงินหนึ่งพันล้านและฉันก็รู้จักพ่อของฉันเป็นอย่างดี..ยิ่งไปกว่านั้นถึงแม้ว่าพวกนายจะทำกับเขาเหมือนที่ทำกับฉันแล้วเขาก็ไม่ยอมมอบมันให้พวกนายง่ายๆหรอก..แต่ฉันช่วยพวกนายได้ในการริบหุ้นอีก10%ของพ่อ..ซึ่งพวกนายแค่แบ่งรายได้เป็น%ให้กับฉันแค่นั้นก็พอ” ชางกวนหยานยู่พูด “เป็นยังไงบ้างพวกนายจะทำข้อตกลงกับฉันหรือเปล่า?”
“ทำไมนายน้อยชางกวนถึงทำแบบนี้?” เย่เชียนตะลึงเล็กน้อยและถาม
“ทำไมล่ะ?” ชางกวนหยานยู่พูด “ที่จริงแล้วอย่ามองว่าฉันเป็นนายน้อยของตระกูลชางกวนที่มั่งคั่งเลยเพราะเงินที่ฉันได้ต่อเดือนนั้นน่าสมเพชมากและพ่อกับแม่ของฉันก็เริ่มที่จะบ่นฉันแล้วจนฉันแทบอยากจะบ้าตายและในอนาคตมันก็ไม่แน่ไม่นอนเหมือนกันเพราะงั้นฉันแค่อยากจะหาเงินใช้เอง..เหตุผลของฉันมันมากพอหรือยัง?”
“แล้วทำไมผมต้องเชื่อใจคุณ” เย่เชียนพูด
“นายไม่ต้องเชื่อหรอก” ชางกวนหยานยู่พูด “อย่างไรก็ตามฉันรับประกันได้ว่าพ่อจะไม่มีวันโอนหุ้นให้พวกนายเพราะฉันอย่างแน่นอน..ฉันเชื่อว่าตั้งแต่พวกนายวางกับดักฉันพวกนายก็ต้องสนใจหุ้นในครอบครัวของฉันเหมือนกัน..พวกนายก็น่าจะเข้าใจสถานการณ์ดีเพราะแม่ของฉันอาจจะง่ายสำหรับพวกนายแต่พ่อของฉันจะไม่ยอมแน่นอน..นอกจากนี้ฉันก็ไม่คิดว่าพวกนายจะเป็นคนขี้ขลาดแบบนั้นและต่อให้พวกนายจะฆ่าฉันไปพวกนายจะไม่ใช่แค่ไม่ได้อะไรเลยแต่ยังต้องเผชิญกับการไล่ล่าของตระกูลชางกวนอีก”
มุมปากของเย่เชียนก็ฉีกขึ้นเป็นรอยยิ้มแล้วพูดว่า “ทุกคนต่างก็พูดว่านายน้อยชางกวนเป็นลูกหลานที่ไร้ความสามารถที่เอาแต่ดื่มและเที่ยว..แต่พอผมมาเห็นคุณในวันนี้ผมก็ตระหนักได้ว่าทั้งหมดนั้นมันคือข่าวลือ..เอาล่ะข้อเสนอของคุณค่อนข้างน่าสนใจเพราะงั้นผมหวังว่าเราจะร่วมมือกันได้นะ”
“อย่างไรก็ตามมันไม่ง่ายเลยที่จะได้ส่วนแบ่งของพ่อเพราะงั้นเราต้องเล่นละครให้ดี” ชางกวนหยานยู่พูด “ฉันพอจะมีแผนอยู่เพราะงั้นถ้าพวกนายทำตามแผนของฉันล่ะก็ฉันรับประกันได้เลยว่ามันจะสำเร็จ”
“ตกลง มีความสุข” เย่เฉียนหัวเราะและกล่าวว่า “เฟิงหลานจัดห้องชุดVIPให้นายน้อยชางกวนทีและเลือกสาวสวยที่สุดในคาสิโนและให้เธอบริการเขาอย่างดีที่สุด”
เฟิงหลานเหลือบมองเย่เชียนด้วยความสงสัยและเห็นได้ชัดว่าเย่เชียนนั้นไม่ได้เชื่อชางกวนหยานยู่แต่เมื่อเห็นเย่เชียนพยักหน้า เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตกลงและหันหลังกลับแล้วเดินออกไป
อันที่จริงเย่เชียนก็กังวลอยู่เสมอว่าจะเอาส่วนแบ่งของชางกวนอู๋เต๋อมาได้อย่างไรเพราะถ้าเขาใช้ชางกวนหยานยู่เพื่อข่มขู่ก็ไม่แน่ใจว่ามันจะสำเร็จหรือเปล่า อย่างไรก็ตามเนื่องจากชางกวนหยานยู่ก็เสนอแผนความร่วมมือดังกล่าวมาดังนั้นเย่เชียนจึงรู้สึกว่าเขาควรจะลองดู ถึงแม้ว่าในที่สุดชางกวนหยานยู่จะเล่นอุบายกับตัวเองก็ตามแต่เขายังมีโอกาสพลิกสถานการณ์อยู่ แต่ถ้าเขาเสียโอกาสนี้เย่เชียนก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรนอกจากวิธีนี้จริงๆ
.
.
.
