ตอนที่ 691 ชิบะชิเงโอะ
เช้าวันรุ่งขึ้นเย่เชียน,หลินเฟิงและช่างแต่งหน้าก็ขับรถไปที่โรงแรมที่ซ่งหลันพักอยู่ จากนั้นทั้งสี่ก็ขับรถไปที่สถานที่จัดงานแข่งขันศิลปะการต่อสู้ทันที
การแข่งขันศิลปะการต่อสู้นั้นจัดขึ้นในสนามกีฬาภายใต้บริษัทในเครือของตระกูลอิงะและสามารถรองรับผู้เข้าชมได้ประมาณ 100,000 คน ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ระดับ ที่ด้านบนเป็นที่นั่งVIPและมีห้องส่วนตัวพิเศษเพื่อความบันเทิงของผู้ที่มีสถานะสูง ซึ่งบริษัทเครือฟูมะกรุ๊ปนั้นเป็นหนึ่งในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นที่มีทุนและเครือข่ายมากมายและจุดประสงค์ของการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ครั้งนี้ก็ไม่ใช่เพียงเพื่อฟอกเงินของตระกูลฟูมะเท่านั้นแต่ยังใช้ประโยชน์จากการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ครั้งนี้อีกด้วยเพื่อหน้าตาและเศรษฐกิจทางการเมืองอีกด้วย
เมื่อมาถึงประตูของสนามการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แล้วก็เห็นว่าผู้คนพลุกพล่านและการจราจรก็ติดขัดอย่างต่อเนื่อง ซึ่งถนนหลายสายถูกปิดกั้นและโชคดีที่มีบุคลากรจากกรมตำรวจโตเกี่ยวมารับผิดชอบด้านการจราจรไม่เช่นนั้นการจราจรคงจะเป็นอัมพาตและไม่สามารถเข้าสู่สนามการแข่งขันได้เลย
เครือน่านฟ้ากรุ๊ปนั้นมีการติดต่อทางธุรกิจกับฟูมะกรุ๊ปและความสัมพันธ์เชิงธุรกิขก็ค่อนข้างดี ดังนั้นฟูมะคาเอดะจึงติดต่อซ่งหลันตั้งแต่เช้าตรู่และถามว่าเธอจะมาร่วมพิธีเปิดในวันนี้หรือไม่และแน่นอนเขายังทักทายเย่เชียนอย่างสุภาพด้วย ดังนั้นเมื่อรถยนต์ของเย่เชียน,หลินเฟิง,ซ่งหลันและคนอื่นๆหยุดที่ทางเข้าสนามการแข่งขันแล้วคาเอดะและผู้ช่วยของเขานากาซาวะเคโกะก็เดินออกมาจากทางเดิน VIP ในบริเวณใกล้เคียงและเมื่อเห็นซ่งหลันใบหน้าของคาเอดะก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มและรีบทักทายเธออย่างรวดเร็ว
“คุณซ่งในที่สุดคุณก็มาถึงจนได้ผมตั้งตารอคุณโดยเฉพาะเลย” หลังจากที่คาเอดะจับมือทักทายกับซ่งหลันอย่างสุภาพแล้วเขาก็หันไปมองเย่เชียนแล้วพูดว่า “คุณเย่..คุณก็มาด้วยหรอครับ?”
“ก็คุณคาเอดะอุตส่าห์ให้บัตรเชิญกับผมเพราะงั้นผมจะกล้าปฏิเสธได้ยังไง..นอกจากนี้เครือน่านฟ้ากรุ๊ปกับฟูมะกรุ๊ปต่างก็เป็นหุ้นส่วนกันเพราะงั้นผมก็ต้องให้เกียรติมาร่วมงานอยู่แล้ว..ไม่ทราบว่าผมสร้างปัญหาอะไรให้กับคุณคาเอดะหรือเปล่า?” เย่เชียนพูดด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ใช่อย่างงั้นหรอกครับ..ผมยินดีต้อนรับคุณเย่เสมอและรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง..ไหนๆก็ไหนๆแล้วผมก็อยากจะขอบคุณเช่นกันที่คุณช่วยเหลือผม” คาเอดะพูดด้วยรอยยิ้ม
“หืม..ช่วยเหลืออะไรหรอครับ” เย่เชียนถาม
“พวกทหารรับจ้างเรดซัน..ฮ่าๆ..เอาเป็นว่าเรารู้กัน” คาเอดะพูดต่อ “ถ้าไม่ใช่เพราะคุณที่ช่วยกำจัดกองกำลังหลักของสมาคมมังกรดำล่ะก็พวกเราตระกูลนินจาอิงะคงจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเป็นแน่”
เนื่องจากสมาคมมังกรดำรู้ว่าองค์กรทหารรับจ้างเรดซันนั้นถูกทำลายโดยเย่เชียนดังนั้นแน่นอนว่าคาเอดะเองก็ต้องรู้ได้เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นถึงแม้ว่าคาเอดะจะไม่รู้ว่าเย่เชียนเป็นคนทำแต่เขาก็สามารถเดาได้หากคิดอย่างรอบคอบแล้ว ซึ่งเย่เชียนก็เพียงแค่ยิ้มเบาๆและไม่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่และความคลุมเครือนี้ทำให้คาเอดะสับสนเล็กน้อย
หลังจากหยุดไปชั่วขณะคาเอดะก็ชี้ไปที่นากาซาวะเคโกะที่อยู่ข้างๆเขาแล้วพูดว่า “ผมขอแนะนำคุณให้รู้จักกับผู้ช่วยของผม..นาคาซาวะเคโกะ..หากคุณมีอะไรที่สงสัยเกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่นในอนาคตคุณก็สามารถติดต่อเธอได้โดยตรง..เธอจะช่วยคุณได้อย่างแน่นอน”
“คุณเย่..คุณซ่งสวัสดีค่ะ” นากาซาวะเคโกะก็โค้งคำนับด้วยความเคารพ
เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและเหลือบมองไปที่หลินเฟิงข้างๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าหลินเฟิงก็มีความคิดแบบเดียวกันกับเขาและคิ้วของเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกัน โดยไม่รู้ว่าทำไมเย่เชียนถึงรู้สึกได้ว่านากาซาวะเคโกะคนนี้อ่อร่าและจิตวิญญาณแบบเดียวกันกับฮัวหยินและเขาก็อดคิดไม่ได้ว่า ‘ผู้หญิงคนนี้คือสมาชิกสำนักชาโด้ซากุระด้วยหรือเปล่า?..ชาโด้ซากุระเกี่ยวข้องกับตระกูลนินจาอิงะด้วยเหรอ?’
ถึงแม้ว่าจะมีความสงสัยแต่เย่เชียนก็ไม่สะดวกที่จะแสดงออกมาในเวลานี้และเขาก็ระงับความสงสัยเอาไว้ในใจอย่างรวดเร็วแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมต้องขอขอบคุณมากๆเกี่ยวกับเรื่องนี้..ในอนาคตผมต้องขอรบกวนคุณนากาซาวะจริงๆ”
“คุณเย่ไม่จำเป็นต้องเกรงใจหรอกค่ะ” นากาซาวะเคโกะพูด
“คุณนากาซาวะเคโกะพูดภาษาจีนได้ดีมาก..ถ้าคุณคาเอดะไม่ได้แนะนำให้ผมรู้จักผมคงคิดว่าคุณเป็นคนจีนเสียอีก” เย่เชียนพูดด้วยรอยยิ้ม
“ฉันเคยศึกษาเล่าเรียนที่ประเทศจีนมาสี่ปีฉันก็เลยพูดภาษาจีนได้ดีค่ะ” ท่าทีของนากาซาวะเคโกะยังคงสุภาพและให้เกียรติ ราวกับว่าเธอเป็นคนรับใช้ อย่างไรก็ตามนี่ก็เป็นเรื่องจริงและเป็นวัฒนธรรมของผู้หญิงชาวญี่ปุ่นและผู้หญิงชาวญี่ปุ่นนั้นยังเหมาะที่จะเป็นภรรยามากเพราะพวกเธอมักจะเอาใจใส่สามีอยู่เสมอ ไม่เหมือนกับผู้หญิงชาวจีนในปัจจุบันเพราะไม่เพียงแต่พวกเธอนั้นแสวงหาแต่เงินตราของผู้ชายเท่านั้นและมักจะเอาเปรียบฝ่ายชายอยู่เสมอ
“คุณเย่..คุณซ่ง..ห้องส่วนตัวของพวกคุณพร้อมแล้วครับ..เราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่าไหม?” คาเอดะพูดพูด
“ได้ครับขอบคุณ” เย่เชียนพูด
“เชิญทางนี้ครับ!” คาเอดะทำท่าทางได้โปรดแล้วทุกคนก็เดินไปทางห้องวีไอพีแต่เมื่อก้าวไปข้างหน้าจู่ๆรถหรู Roll Royce Phantom ก็มาหยุดอยู่ข้างๆและทุกคนก็หันหลังกลับไปมองและเห็นประตูเปิดออกโดยมีชายวัยกลางคนเดินออกมาจากรถอย่างช้าๆ ซึ่งเขาสวมสูทสีดำและแว่นตาขอบทองคู่หนึ่งซึ่งสง่าผ่าเผยมาก
ชายวัยกลางคนเห็นเย่เชียนกับคนอื่นๆและหลังจากมึนงงเล็กน้อยเขาก็เดินผ่านไปโดยข้างหลังของเขามีบอดี้การ์ดสี่คนสวมแว่นกันแดดด้วยท่าทางจริงจังและเดินตามเขาไปข้างหลังอย่างถ่อมตน “ยิ่งใหญ่อลังการจริงๆ” ชายวัยกลางคนมองไปรอบๆ แล้วมองไปที่คาเอดะแล้วพูดว่า “คุณคือฟูมะคาเอดะ..ลูกชายของฟูมะไคโตะใช่ไหม?”
“ใช่!..ผมนึกไม่ถึงเลยว่าคุณชิบะจะมาที่นี่ด้วย..ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้ต้อนรับคุณ” คาเอดะเสแสร้งพูดอย่างสุภาพ
“ไม่เลวเลย..คนหนุ่มสาวของตระกูลฟูมะเนี่ยช่างยอดเยี่ยมจริงๆ” ชายวัยกลางคนชมเชย อย่างไรก็ตามการแสดงออกดังกล่าวเผยให้เห็นถึงความเกลียดชังอย่างชัดเจน
เย่เชียนนั้นไม่เข้าใจประโยคสนทนาดังกล่าวแต่โชคดีที่หลินเฟิงกระซิบแปลให้เขาฟัง แต่เมื่อคาเอดะพูดถึงชื่อชิบะเมื่อครู่นี้เย่เชียนก็ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งและเขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคนๆนี้เป็นพ่อของชิบะโชโกะหรือไม่และเป็นรองหัวหน้าสมาคมมังกรดำชิบะชิเงโอะ
ชายวัยกลางคนก็ค่อยๆละสายตาจากคาเอดะไปยังเย่เชียนและมองขึ้นลงจากหัวจรดเท้าแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าผมเดาไม่ผิดคุณคงจะเป็นราชาหมาป่าผู้โด่งดังราชาหมาป่าเย่เชียนใช่ไหม?..มีศักดิ์ที่ยิ่งใหญ่ตั้งแต่อายุยังน้อย..ผมไม่ได้คาดหวังเลยว่าองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่ากับตระกูลฟูมะจะมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน..ดูเหมือนว่าเครือข่ายของคุณเย่จะค่อนข้างกว้างขวางเลยนะ”
“ขอโทษนะครับผมขอเสียมารยาทหน่อย..ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครหรอครับ?” เย่เชียนพูด
“คุณเย่ครับนี่คือคุณชิบะชิเงโอะรองหัวหน้าของสมาคมมังกรดำ” คาเอดะแนะนำตรงๆอย่างไม่อ้อมค้อม
“โอ้..คุณชิบะนี่เอง..ผมไม่คิดว่าคุณชิบะจะรู้จักผมด้วย” ปากของเย่เชียนโค้งขึ้นและรอยยิ้มที่ชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นหลังจากพูดจบ
“ผมจะไม่รู้จักคุณเย่ได้ยังไง..ไม่อย่างนั้นสักวันหนึ่งผมจะต้องตายอย่างลึกลับและไม่รู้แม้แต่การตายว่าตายยังๆไง” ชิบะชิเงโอะพูดต่อ “ผมคิดอยู่แล้วว่าการที่คุณเย่มาที่ญี่ปุ่นครั้งนี้มันต้องมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน..แต่ผมก็หวังแค่ว่าคุณจะส่งตัวลูกสาวของผมกลับมาอย่างปลอดภัยนะครับ”
“ขอโทษนะครับผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร..คุณชิบะช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ” เย่เชียนพูดด้วยใบหน้าที่เฉยเมย “ผมมาที่ประเทศญี่ปุ่นก็เพื่อการดำเนินการเชิงธุรกิจและร่วมมือกับบริษัทฟูมะกรุ๊ป..ส่วนเรื่องอื่นๆมันก็ขึ้นอยู่กับตระกูลฟูมะครับ” เนื่องจากชิบะชิเงโอะกำลังเชื่ออย่างผิดๆว่าเขากำลังสมรู้ร่วมคิดกับตระกูลฟูมะ ดังนั้นเย่เชียนจึงใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ เพื่อทำให้สมาคมมังกรดำเพ่งเล็งไปที่ตระกูลฟูมะแทน
ทักษะการแสดงของเย่เชียนนั้นดีมากและการแสดงออกที่งุนงงนั้นช่างเรียบเนียนจนอีกฝ่ายก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ ซึ่ง แผนเดิมของเย่เชียนคือการใช้องค์กรทหารรับจ้างนีโอมิลิทารี่เพื่อกำจัดองค์กรทหารรับจ้างเรดซัน แต่เนื่องจากโย่วซวนเป็นสายลับเรื่องนี้จึงถูกเปิดเผยก่อนเวลาอันควรซึ่งทำแผนการก่อนหน้าของเย่เชียนพังทลายย่อยยับ ถึงแม้ว่าองค์กรทหารรับจ้างนีโอมิลิทารี่จะเป็นกำลังหลักในการโจมตีก็ตามแต่สมาคมมังกรดำก็ต้องสืบสวนและตำหนิภายในอยู่ดี ดังนั้นในกรณีนี้ที่ชิบะชิเงโอะเข้าใจผิดคิดว่าเย่เชียนกำลังร่วมมือกับตระกูลฟูมะเพราะฉะนั้นเย่เชียนก็จะสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของสมาคมมังกรดำไปยังตระกูลนินจาอิงะได้
“ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” ความสงสัยในหัวของชิบะชิเงโอะนั้นก็มากขึ้นกว่าเดิมและสมาคมมังกรดำต่างก็ได้พูดคุยกันถึงเรื่องนี้แล้ว แต่ในตอนนี้เย่เชียนกลับยังไม่ได้ดำเนินการใดๆเพิ่มเติมดังนั้นชิบะชิเงโอะจึงไม่กล้ากระตุ้นเย่เชียนอย่างหุนหันพลันแล่น ยิ่งไปกว่านั้นถ้าหากองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่ากับตระกูลนินจาอิงะมีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันแล้วเขาจึงต้องระมัดระวังมากขึ้น หลังจากนั้นเขาก็หัดไปมองคาเอดะและพูดว่า “ไม่ทราบว่าวันนี้คุณฟูมะไคโตะมาหรือเปล่าครับ..ผมไม่ได้พบเขามานานแล้ว..ผมคิดถึงอดีตเก่าๆกับเขาจริงๆ”
“พ่อของผมเขาไม่ค่อยสนใจเรื่องเหล่านี้สักเท่าไหร่เขาก็เลยไม่มา..แต่ถ้าหากคุณชิบะชิเงโอะมีอะไรก็ฝากผมไปบอกเขาได้นะครับ” คาเอดะพูด
ชิบะชิเงโอะก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “ถ้างั้นก็ช่วยกลับไปบอกพ่อของคุณว่าผมชิบะชิเงโอะมีความขุ่นเคืองและความคับข้องใจที่ชัดเจนอย่างมาก..จงจำเอาไว้ว่าคุณปฏิบัติต่อผมยังไงผมก็จะคืนให้คุณมากกว่าเดิมหลายเท่า..เพราะงั้นถ้าไม่อยากให้สงครามเกิดก็ส่งตัวแทนมาแข่งศิลปะการต่อสู้กันและผู้แพ้จะต้องถอนตัวและยอมรับความพ่ายแพ้อย่างสมศักดิ์ศรี..ไม่งั้นมันจะเป็นผลเสียสำหรับทุกคนและมันคงจะไม่ดีต่ออนาคตของพวกคุณ!”
ความหมายของชิบะชิเงโอะนั้นชัดเจนอยู่แล้วคือการแก้ไขความขัดแย้งระหว่างตระกูลนินจาอิงะผ่านการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ เพื่อตัดสินว่าใครจะต้องยอมแพ้และถอนตัวออกจากการเลือกตั้งพรรคการเมือง ซึ่งสิ่งเหล่านี้คาเอดะสามารถเข้าใจได้อย่างเป็นธรรมชาติ ดังนั้นคาเอดะจึงพยักหน้าแล้วพูดว่าว่า “ผมจะส่งข้อความเหล่านี้ถึงพ่อให้ครับ”
.
.
.
.
.
.
.
