ตอนที่ 673 หลอกล่อศัตรู ตอนที่ 2
เรื่องของหยานฮั่นนั้นเป็นเพียงกลยุทธ์แรกของเย่เชียนในการหลอกล่อโย่วซวนและจุดประสงค์ก็คือการใช้หยานฮั่นเพื่อดึงดูดความสนใจของสมาคมมังกรดำและกองกำลังบางส่วนของเหล่านินจาภายใต้สมาคมมังกรดำ ซึ่งถึงแม้ว่าจะมีการกล่าวกันว่าตระกูลนินจาอิงะได้เปิดฉากโจมตีตระกูลนินจาดันโซแล้วก็ตามแต่การต่อสู้ดังกล่าวยังไม่ถึงระดับเดือดดาลและไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเกี่ยวกับกำลังคนของเหล่านินจาดันโซ ดังนั้นการใช้หยานฮั่นเพื่อเป็นเหยื่อล่อนั้นจะช่วยให้พวกเย่เชียนโจมตีองค์กรทหารรับจ้างเรดซันได้ง่ายขึ้นมาก
แน่นอนว่าหยานฮั่นเป็นสมาชิกของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของจีนเช่นกันดังนั้นเย่เชียนก็ต้องนึกถึงหวงฟู่ชิงเตี๋ยนและเย่เชียนจะไม่ปล่อยให้หยานฮั่นเป็นอะไร ซึ่งเย่เชียนก็ได้สั่งม่อหลงเป็นการส่วนตัวให้ทำการคุ้มกันหยานฮั่นอย่างเคร่งครัดนอกจากนี้เย่เชียนยังสั่งให้หน่วยกรงเล็บหมาป่าแบ่งกำลังส่วนหนึ่งเพื่อคอยคุ้มกันหยานฮั่นอย่างใกล้ชิด ซึ่งแน่นอนว่าทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างลับๆและโย่วซวนก็ไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้
เมื่อเห็นสีหน้าของโย่วซวนแล้วเย่เชียนก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “เอาล่ะๆเรามาพูดถึงเรื่องทหารรับจ้างเรดซันกันเถอะ..ผมต้องขอบคุณล่วงหน้าเกี่ยวกับเรื่องนี้..ผมได้พูดคุยกับพี่หลินและไอซอลเดแฮมป์ตันแล้วและพวกเราทุกคนต่างก็เห็นพ้องกันว่าตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการโจมตีองค์กรทหารรับจ้างเรดซันและรับมือกับพวกสมาคมมังกรดำ..เพราะงั้นเราไม่ควรล่าช้าเพราะถ้าหากเราพลาดโอกาสนี้ไปเราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาสเหมาะๆแบบนี้อีก..ตอนนี้เรามีกำหนดการคร่าวๆในการโจมตีองค์กรทหารรับจ้างเรดซัน..ว่าแต่ทางหัวหน้าโย่วมีปัญหาอะไรไหม?”
เซี่ยตงไป่ก็ขมวดคิ้วและสีหน้าของเขาก็ดูขมขื่นเล็กน้อยสำหรับการกระทำของเย่เชียน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกอึดอัดเพราะไม่ว่าในกรณีใดแก๊งเจ้าพ่อฝูชิงก็เป็นกองกำลังหลักในสงครามครั้งนี้ ซึ่งการที่เย่เชียนจัดการกับสิ่งต่างๆโดยไม่ผ่านตัวแทนของแก๊งเจ้าพ่อฝูชิงแบบนี้จึงทำให้เซี่ยตงไป่ไม่สบอารมณ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างไรก็ตามเย่เชียนก็เคารพเขาเสมอและบางทีเย่เชียนอาจจะไมได้คิดอะไรหรือมีสิ่งใดแฝงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ดังนั้นเซี่ยตงไป่จึงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่แค่สักพักหนึ่งและไม่ได้กังวลอะไรมาก
“หลังจากสามวันนี้ถึงแม้ว่ามันจะเร่งรีบแต่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร..แต่ฉันไม่รู้ว่าแก๊งฝูชิงของฉันต้องทำอะไรบ้าง” เซี่ยตงไป่พูด
“คราวนี้กองกำลังโจมตีหลักจะเป็นทหารรับจ้างนีโอมิลิทารี่ของไอซอลเดแฮมป์ตัน..ส่วนเขี้ยวหมาป่ากับองค์กรเซเว่นคิลจะคอยสนับสนุนและเตรียมพร้อมสำหรับการล่าถอย..ส่วนแก๊งฝูชิงผมคิดว่าพวกคุณน่าจะเตรียมการที่ท่าเรือและรอส่งบุคลากรของนีโอมิลิทารี่ออกจากประเทศญี่ปุ่น” เย่เชียนพูดต่อ “สำหรับอาวุธผมต้องขอรบกวนพวกคุณด้วย..ซึ่งรายละเอียดอาวุธที่ต้องใช้ผมได้เตรียมรายการทั้งหมดเอาไว้แล้ว” หลังจากพูดจบเย่เชียนก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ซึ่งในกระดาษมีรายละเอียดและชื่ออาวุธเขียนอยู่หลายรายการจากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปที่เซี่ยตงไป่แล้วยื่นให้เขา
หลังจากที่เซี่ยตงไป่ดูแล้วเขาก็ยื่นส่งต่อให้โย่วซวนแล้วพูดว่า “คุณซวนลองดูสิ..รายการตามนี้มีปัญหาหรือเปล่า?”
โย่วซวนยื่นมือออกไปรับจากนั้นก็ดูอย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า “ไม่มีปัญหาครับ..อาวุธเหล่านี้หาได้ง่าย..เราได้นำอาวุธชุดนี้มาขายสู่ตลาดเมื่อวันก่อนพอดี..ดูเหมือนตอนนี้โชคชะเข้าข้างพวกเรา”
“แบบนี้จะไม่ทำให้ธุรกิจของคุณล่าช้าใช่ไหม?” เย่เชียนถาม
“ไม่เป็นไรครับ..คุณเย่มั่นใจได้เลยเพราะคราวนี้ผู้ซื้อนั้นมีสัมพันธไมตรีที่ดีกับพวกเราและทำธุรกรรมนี้กันมาหลายครั้งแล้ว..เพราะงั้นก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับความล่าช้าเล็กน้อยเป็นเวลาสองสามวัน..ผมจะจัดเตรียมให้เป็นชุด..ว่าแต่เมื่อวานนี้ผมมีข่าวจากแก๊งฉ่างหลีจากสหรัฐอเมริกาและหวังหูว่าพวกเขาน่าจะมาถึงประเทศญี่ปุ่นภายในไม่กี่วันนี้..เพราะงั้นเมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะเริ่มโจมตีแก๊งยามากุจิทันที” โย่วซวนพูด
“โจมตีแก๊งยามากุจิงั้นหรอ?” เย่เชียนขมวดคิ้วเพราะตอนที่เย่เชียนมาที่ประเทศญี่ปุ่นในตอนแรกเป้าหมายแรกที่เขาต้องการจะจัดการคือแก๊งยามากุจิจริงๆแต่ตอนนี้เขารู้สถานการณ์ในประเทศญี่ปุ่นมากขึ้นแล้วดังนั้นเย่เชียนจึงไม่คิดที่จะรีบจัดการกับแก๊งยามากุจิ ซึ่งแม้แต่การสนับสนุนของแก๊งฉ่างหลี,หวังหูและมาเฟียคูลอฟส์นั้นการทำลายแก๊งยามากุจิก็ไม่ได้ง่ายเลยเพราะที่แห่งนี้คือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งวิธีที่ดีที่สุดคือการทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างแก๊งยามากุจิ,แก๊งอินาดะและแก๊งโยชิคาว่าภายใต้สถานการณ์ที่สมาคมมังกรดำไม่มีเวลาที่จะเข้ามาจัดการสิ่งต่างๆ อย่างไรก็ตามเนื่องจากโย่วซวนหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเย่เชียนจึงไม่คิดที่จะคัดค้านเพราะมันอาจจะทำให้โย่วซวนสงสัยได้
“สถานการณ์ในประเทศญี่ปุ่นในตอนนี้ก็วุ่นวายอย่างมากเพราะงั้นมันเป็นโอกาสที่ดีที่จะจัดการกับแก๊งยามากุจิ” หลังจากหยุดไปชั่วขณะเย่เชียนก็พูดว่า “แต่เราต้องรอแก๊งฉ่างหลีกับหวังหูมาถึงก่อนแล้วค่อยมาหารือกันอีกที..ส่วนแผนเฉพาะเราจะตัดสินใจในภายหลัง..แต่ตอนนี้ผมต้องรบกวนหัวหน้าโย่วจริงๆเพราะอาวุธที่เราต้องใช้ในสงครามครั้งนี้ไม่ใช่จำนวนน้อยๆเลย..อีกอย่างมันไม่ใช่สิ่งที่แก๊งฝูชิงต้องรับผิดชอบอยู่ฝ่ายเดียวเพราะอาวุธและยุทโธปกรณ์ที่พวกคุณจัดหาให้มันไม่ใช่มูลค่าน้อยๆเลย..เพราะงั้นหลังจากที่องค์กรทหารรับจ้างเรดซันถูกทำลายแล้วผมจะโอนเงินเข้าบัญชีของแก๊งฝูชิงให้นะครับ”
“น้องเย่ฉันเห็นนายเป็นน้องชายมาโดยตลอด..เพราะงั้นอย่าทำเหมือนเราเป็นคนนอกสิ..อีกอย่างธุรกิจอาวุธของแก๊งฝูชิงมันก็เป็นธุรกิจหลักเพราะงั้นอาวุธจำนวนเหล่านี้มันก็ไม่ได้มากมายอะไร..ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้พวกเราได้กวาดล้างพวกสมาคมมังกรดำมันก็เป็นประโยชน์ต่อแก๊งฝูชิงของฉันอีกด้วย..ด้วยเหตุนี้ฉันเองควรจะเป็นคนจ่ายเงินให้กับน้องเย่เลยด้วยซ้ำ..การที่น้องเย่พูดแบบนี้มันทำให้ฉันเสียใจจริงๆ” เซี่ยตงไป่พูด
“อย่าเพิ่งเข้าใจผมผิดผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น” เย่เชียนพูดอย่างเร่งรีบ “ผมแค่จะช่วยเรื่องค่าอาวุธและอุปกรณ์ให้กับแก๊งฝูชิงของคุณ..พวกคุณอย่าปฏิเสธเลยเพราะการรับมือกับสมาคมมังกรดำครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของแก๊งฝูชิงเท่านั้นแต่ยังเป็นศึกของเขี้ยวหมาป่าของผมด้วยเพราะงั้นการปล่อยให้แก๊งฝูชิงจัดการเรื่องนี้เพียงฝ่ายเดียวก็จะดูไม่สมเหตุสมผลจริงๆ”
“เอาล่ะในเมื่อน้องเย่พูดแบบนั้นก็ว่ากันตามนั้นแล้วกัน” เซี่ยตงไป่พูด “แล้วมีอะไรให้แก๊งฝูชิงช่วยอีกไหม”
“คราวนี้กำลังหลักคือทหารรับจ้างนีโอมิลิทารี่..เพราะงั้นทั้งเขี้ยวหมาป่า..องค์กรเซเว่นคิลจะเป็นกองหนุน..ส่วนแก๊งฝูชิงจะต้องรับผิดชอบเกี่ยวกับเส้นทางการหลบหนี” เย่เชียนพูดด้วยรอยยิ้ม ซึ่งองค์กรทหารรับจ้างนีโอมิลิทารี่จะรับผิดชอบการโจมตีหลัก และแก๊งเจ้าพ่อฝูชิงจะรับผิดชอบในการล่าถอยและเส้นทางหลบหนี ซึ่งภารกิจทั้งสองนี้มีความสำคัญสูงสุดอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตามคำพูดของเย่เชียนนั้นก็ถูกต้องเพราะพวกเขามีบทบาทสำคัญมากตั้งแต่ต้นจนจบและถ้าหากไม่มีแก๊งเจ้าพ่อฝูชิงล่ะก็สิ่งต่างๆที่นีโอมิลิทารี่ทำก็จะไร้ประโยชน์ไปโดยสิ้นเชิง
“นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราร่วมมือกัน..เพราะงั้นฉันก็หวังว่าพวกเราจะสามารถสู้เคียงบ่าเคียงไหล่และคว้าชัยชนะอย่างสวยงามได้” ไอซอลเดแฮมป์ตันพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือมากครับทุกท่าน”
เห็นได้ชัดว่าทัศนคติของไอซอลเดแฮมป์ตันในวันนี้แตกต่างจากครั้งที่แล้วอย่างมาก ดังนั้นเซี่ยตงไป่จึงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็อาจจะเป็นเพราะเย่เชียนดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูดอย่างเร่งรีบว่า “ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับผมที่ได้ร่วมมือกับคุณไอซอลเดแฮมป์ตัน..ผมหวังว่าเราจะสามารถคว้าชัยชนะอย่างสวยงามได้”
นีโอมิลิทารี่คืออะไร? นี่คือองค์กรทหารรับจ้างที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วยพลังอันทรงพลังและบุคลากรจำนวนมากแห่งทวีปแอฟริกาใต้ ซึ่งพวกเขาแข็งแกร่งมากและมีทรัพยากรมากมายอยู่ภายใต้พวกเขาอย่างมหาศาล ซึ่งถ้าหากสามารถสร้างสัมพันธไมตรีที่ดีกับไอซอลเดแฮมป์ตันได้สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการพัฒนาแก๊งเจ้าพ่อฝูชิงในอนาคต ดังนั้นเซี่ยตงไป่จึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เห็นการแสดงออกของไอซอลเดแฮมป์ตันเปลี่ยนไปเช่นนี้
“ถ้างั้นก็ตกลงกันตามนี้..แยกย้ายกันไปเตรียมสิ่งต่างๆที่ต้องทำกันเถอะ” เย่เชียนพูด “หัวหน้าโย่วผมจะขอรบกวนคุณในการจัดเตรียมเรือ…ส่วนผมจะไปหาหยานฮั่นและให้เขาเตรียมพร้อมที่จะออกไปจากประเทศญี่ปุ่นโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้..ส่วนที่ท่าเรือคราวนี้จะต้องไม่มีอะไรเกิดขึ้นโดยเด็ดขาด”
“คุณเย่วางใจได้..ผมรับปากเลยว่ามันจะไม่มีปัญหาอะไร” โย่วซวนพูดอย่างมั่นใจ
เย่เชียนก็พยักหน้าแล้วลุกขึ้นจากนั้นทั้งเย่เชียน,หลินเฟิงและไอซอลเดแฮมป์ตันก็กล่าวคำอำลากับเซี่ยตงไป่และโย่วซวนทีละคนแล้วเดินจากไป
เมื่อเห็นพวกเขาจากไปโย่วซวนก็อดไม่ได้ที่จะค่อยๆแสดงรอยยิ้มที่พึงพอใจออกมา จากนั้นเขาก็บอกลาเซี่ยตงไป่และออกจากสโมสรไปในทันทีที่แต่เมื่อโย่วซวนออกจากห้องส่วนตัวเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วพูดว่า “หยานฮั่นจะออกจากญี่ปุ่นที่ท่าเรือในคืนนี้..ส่วนอีกสามวันหลังจากนี้จะมีการโจมตีองค์กรทหารรับจ้างเรดซันเต็มรูปแบบ..พวกเราควรจะเตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆ”
หลังจากฟังคำพูดของอีกฝ่ายโย่วซวนก็วางสายไปและรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ที่มุมปากของเขาชัดเจนขึ้นเรื่อยๆและเขาก็พึมพำว่า “เย่เชียน..แกมีแผนการมากมายเลยสินะ..แต่แกพลาดแล้วเพราะมีฉันอยู่ตรงนี้ด้วยคราวนี้แกจะต้องพ่ายแพ้!..หึหึราชาหมาป่าเย่เชียนแห่งโลกทหารรับจ้างอะไร..มันก็แค่ชื่อเพราะสุดท้ายแกก็อยู่ภายใต้กำมือของโย่วซวนคนนี้อยู่ดี”
หลังจากที่เย่เชียน,หลินเฟิงและไอซอลเดแฮมป์ตันออกจากสโมสรไปทั้งสามก็ยิ้มให้กันและเย่เชียนก็พูดว่า “เป็นยังไงบ้าง?..โย่วซวนน่าจะไม่สงสัยใช่มั้ย?”
“ไม่น่าจะสงสัย” หลินเฟิงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันคิดว่าตอนนี้โย่วซวนคงจะภาคภูมิใจในตัวเองมากและยังคิดว่าเราตกเข้าไปอยู่ในเกมของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว..ซึ่งเขาคงไม่รู้สินะว่าเกมในครั้งนี้พวกเราเป็นคนควบคุม!” จากนั้นหลินเฟิงก็ยกมือขึ้นเพื่อตรวจสอบเวลาบนนาฬิกาบนข้อมือและพูดว่า “เราควรจะไปหาไป๋ฮวยได้แล้ว”
“ได้..ผมขอโทรออกสักครู่” หลังจากเย่เชียนพูดจบเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วเดินออกไปข้างๆและกดหมายเลขเบอร์โทรศัพท์ของม่อหลง จากนั้นก็อธิบายเรื่องนี้อีกครั้งเพื่อที่เขาจะได้พาหยานฮั่นไปที่ท่าเรือและพบกับโย่วซวนคุณซวน ซึ่งม่อหลงก็เข้าใจและพยักหน้าและตกลงเพราะม่อหลงรู้ดีว่าสิ่งต่างๆในค่ำคืนนี้อันตรายอย่างมากและเป็นไปได้มากว่าเขาจะถูกไล่ล่าโดยเหล่านินจา นอกจากนี้ม่อหลงยังต้องหลอกโดยการเล่นละครตบตาโย่วซวนซึ่งในเป็นงานที่ยากลำบากมาก
.
.
.
.
.
.
.
