บทที่ 192 ลูกสาวของแกโง่เกินไป
ตู้เฟยพยักหน้าสะกิดหูเปียว หูเปียวเข้าใจความหมายของเขา เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกไป
เมื่อเห็นหูเปียวโทรให้พ่อของตัวเอง เล่ยผู่อินรู้สึกใจสั่นขึ้นมา ครั้งก่อนพ่อของเธอก็ถูกยัดเข้าปากจนอาเจียนเป็นเลือดออกมา ไปฉีดน้ำเกลือที่โรงพยาบาลหนึ่งวัน ถ้ามีอีกครั้งตู้เฟยจะไม่ปล่อยเขาไปอย่างง่ายๆแน่นอน
ในขณะนี้ เธอก็ได้รู้สึกเสียใจภายหลังแล้ว แม้ว่าลู่เฉินได้จ้างพวกตู้เฟยมาช่วยเขาแสดงจริงๆ เธอก็เสียใจภายหลังแล้ว
ถ้าพูดว่าไอ้ผู้หญิงคนนี้โง่หรือเกิน จนถึงป่านนี้แล้ว เธอยังนึกว่าลู่เฉินได้จ้างพวกตู้เฟยมาแสดงให้เขาอีก
นี่มันโง่ชิบหายเลย
ขณะที่เล่ยหยานจุนได้รับสายของหูเปียว เขากำลังชุมนุมกับเพื่อน
เมื่อได้ยินหูเปียวให้เขาไปรับเล่ยผู่อินที่ซากุระคลับ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที แก้วเหล้าในมือก็เกือบจะหล่นไปที่พื้น
ก่อนหน้าเล่ยผู่อินไปขัดใจคนของตู้เฟย เขาไปดื่มเหล้าสองชามใหญ่ เกือบจะเสียชีวิตในทันใดนั้น ไปฉีดน้ำเกลือทั้งวันถึงจะดีขึ้น
เขานึกว่าหลังจากได้ผ่านเรื่องของครั้งก่อน น่าจะสามารถเป็นบทเรียนที่ดีให้กับลูกสาวที่ดื้อของตัวเอง แต่คาดไม่ถึงว่านี่แค่ผ่านไปไม่กี่วัน เขาก็ไปยั่วยุคนของตู้เฟยอีกแล้ว
หูเปียวเป็นลูกน้องของตู้เฟย ส่วนซากุระคลับเป็นถิ่นฐานของตู้เฟย
และหูเปียวให้เขาไปรับคนที่ซากุระคลับ แน่นอนว่าลูกสาวของเธอไปยั่วยุคนของตู้เฟยอีกแล้ว
“ลาวเล่น เป็นไรหรือ เกิดอะไรขึ้น?”
“ต้องการให้พวกเราช่วยไหม?”
เพื่อนหลายคนเห็นว่าหลังจากเล่ยหยานจุนรับสายเสร็จ สีหน้าก็แย่มาก จึงล้วนถามขึ้นมา
“ไม่มีอะไร ก็คือว่ากระเพาะของฉันไม่ค่อยดี ลูกสาวของฉันกลัวว่าฉันดื่มเหล้าอีก จึงโทรมาเรียกฉันกลับไป”เล่ยหยานจุนหัวเราะพร้อมพูดออกมา
เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะบอกความจริงให้คนพวกนี้
อย่าเห็นแต่ภายนอกว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่มีสักกี่คนที่จริงใจล่ะ?
เขาไม่เชื่อว่าคนพวกนี้จะช่วยเขาอย่างจริงจัง ถ้าเมื่อกี้นี้เขาพูดออกมาว่าลูกสาวของเขาไปยั่วยุคนของตู้เฟย คนพวกนี้แหละจะต้องเหยียดหยามเขาซ้ำเติมอีก
หลังจากลากับหลายคนนั้นแล้ว เล่ยหยานจุนก็มาที่ซากุระคลับทันที
พอเข้าไปในห้องวีไอพี และเห็นสถานการณ์ในห้อง ใจของเล่ยหยานจุนก็สั่นขึ้นมาอย่างแรง
เขาก็ได้เห็นแก้มที่ถูกตบจนบวมของเล่ยผู่อิน แต่นับบัดนี้เขาไม่มีเวลาไปสนใจเล่ยผู่อิน รีบโค้งคำนับกับตู้เฟยพร้อมพูดว่า”หัวหน้าตู้ครับ ขอประทานโทษครับ ผมไม่ทราบว่าลูกสาวของผมไม่เปลี่ยนนิสัยสักที ทำให้คุณต้องขัดใจอีก ขอโทษเป็นอย่างยิ่งครับ!”
สีหน้าของตู้เฟยปรากฏรอยยิ้มที่เยาะเย้ยขึ้นมา พอเล่ยผู่อินได้เห็นเล่ยหยานจุน ก็ร้องไห้ออกมาทันที”พ่อ ช่วยฉันด้วย!”
ตอนนี้เธอเสียใจภายหลังแล้วจริงๆ ไม่ว่าลู่เฉินเป็นฐานะอะไรล้วนไม่สำคัญแล้ว ถ้าเวลาสามารถย้อนกลับได้เธอจะไม่ไปยั่วยุไอ้เจ้าลู่เฉินคนนี้อีกแล้ว
“แกหุบปากเดี่ยวนี้นะ รีบคุกเข่าลง คุกเข่าขอโทษกับหัวหน้าตู้!”เล่ยหยานจุนตวาดอย่างเสียงดัง ถ้าหากไม่ใช่ดูจากแก้มของเล่ยผู่อินบวมแดงขึ้นมาแล้ว เขายังอยากจะวิ่งไปตบหน้าเธออีกหลายทีเลย
ครั้งก่อนเขาก็เกือบจะตายแล้ว ครั้งนี้เธอยังไม่จำอีก เขาจะไม่โกรธได้ยังไงล่ะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ครั้งนี้เขายังไม่ทราบว่าตู้เฟยจะต้องจัดการเขายังไงถึงจะยอมปล่อยเขาไป
ตู้เฟยพูดด้วยคำพูดที่หยอกล้อ”อย่า อย่าเลย ถ้าลูกสาวแกมาขัดใจฉันยังพอว่าไปได้นะ ฉันยังขี้เกลียดไปสนใจเธอด้วยซ้ำ เพราะเธอโง่จริงๆ”
“อ๊ะ?ขอถามหัวหน้าตู้ครับ ตกลงลูกสาวผมไปขัดใครล่ะครับ?”เล่ยหยานจุนอึ้งไปทันที แล้วถาม
“ไปขัดใจคนที่มีอำนาจมากกว่าตระกูลเล่ยของแกหลายๆเท่า”ตู้เฟยพูด
เล่ยหยานจุนใจสั่นขึ้นมา รีบถามว่า”หัวหน้าตู้ครับ คุณโปรดพูดมาให้ชัดเจนเลยครับ ให้โอกาสตระกูลเล่ยของผมสักครั้งหนึ่งเถอะ ผมจะไปขอโทษคนใหญ่คนโตท่านนั้นด้วยตัวเองครับ ขอร้องให้เขาเมตตาโปรดยกโทษให้ครับ!”
ตู้เฟยมองไปทิศทางของลู่เฉิน พูดเยาะเย้ยว่า”เล่ยหยานจุน ลูกสาวแกโง่ชิบหาย ส่วนแกก็ไง่พอๆกับเธอเลยนะ เข้ามาตั้งนานยังไม่รู้ว่าใครถึงเป็นคนใหญ่คนโตในห้องนี้เหรอ?’
พอเล่ยหยานจุนได้ยินคำพูดนี้ก็มองไปทิศทางของลู่เฉิน ทันทีที่เขาได้เห็นลู่เฉิน สมองของเขาก็ระเบิดขึ้นมาและเกือบจะสลบไป
นี่คือลู่เฉินไม่ใช่เหรอ?
จางดาวราวของตระกูลจางซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ทั้งสี่ในเมืองยวี่โจวไปขัดใจเขา เขาก็เกือบจะทำทั้งตระกูลจางล้มละลายเลย คนโหดเช่นนี้ อย่าว่าเลยแค่ตระกูลเล่ยของเขา แม้ว่าเป็นตระกูลเล่ยอีกสิบตระกูลก็ไม่สามารถเข้าจาเขาได้หรอก
แล้วลูกสาวของตัวเองยังไปขัดใจคนใหญ่คนโตเช่นนี้ด้วย
ปัง!
เล่ยหยานจุนคุกเข่าลงไปทันที
ในใจของเขา ลู่เฉินน่ากลัวกว่าตู้เฟยเป็นสิบเท่า
เขาจะไม่คุกเข่าได้ยังไงล่ะ?
เขากล้าไม่คุกเข่าหรือ?
สิ่งที่สำคัญคือ เขารู้ฐานะที่แท้จริงของลู่เฉิน
แม้ว่าเป็นเจ้าของหยก36 เบื้องหลังตระกูลเล่ยของพวกเขา เมื่อได้เห็นลู่เฉินก็ต้องเรียกเขาว่าคุณชายลู่อย่างเคารพ ส่วนเขาเป็นเพียงแค่คนเล็กๆจิ๋วๆเอง
“คุณ คุณชายลู่ครับ!”เล่ยหยานจุนทำความเคารพด้วยน้ำเสียงที่สั่น ก้มหน้าลงไม่กล้ามองเข้าหากันกับลู่เฉิน
ปัง!
เล่ยผู่อินหน้าซีดมาก เธอคาดไม่ถึงว่าพ่อเธอได้คุกเข่าให้ลู่เฉินด้วย
ครั้งก่อนแม้ว่าตู้เฟยจะบีบบังคับจนถึงขั้นไหน พ่อของเธอก็ไม่ได้คุกเข่าให้ตู้เฟย
ส่วนวันนี้ตู้เฟยก็อยู่ข้างๆด้วย แต่พ่อเธอไม่ได้คุกเข่าให้ตู้เฟย แต่กลับคุกเข่าให้ลู่เฉิน
แม้ว่าเธอจะโง่ แต่ก็มองออกว่า ในใจของพ่อเธอ ลู่เฉินเป็นคนที่น่ากลัวกว่าตู้เฟยเป็นหลายเท่า!
ตกลงลู่เฉินเป็นใคร ทำไมพ่อของตัวเองถึงกลัวเขาเข่นนี้ล่ะ?
“แก รู้จักฉัน?”เมื่อได้ยินเล่ยหยานจุนเรียกเขาว่าคุณชายลู่ ลู่เฉินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย โดยทั่วไปแล้วถ้าไม่คนของฝ่ายหลู้จอง จะไม่มีใครเรียกเขาว่าคุณชายลู่หรอก
หรือว่าเล่ยหยานจุนคนนี้ก็เป็นคนของฝ่ายหลู้จองด้วยเหรอ?
“คุณชายลู่ครับ เล่ยตาจื่อเป็นลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อของผมครับ หวังว่าคุณสามารถเห็นแก่หน้าของเล่ยตาจื่อ ยกโทษให้ลูกสาวของผมครั้งนี้เถอะ คุณมีเงื่อนไขอะไรเสนอมาเลยครับ ผมจะพยายามทำให้ได้ครับ”เล่ยหยานจุนพูด เขาหวังว่าลู่เฉินจะสามารถเห็นหน้าของเล่ยตาจื่อ ให้โอกาสเขาสักครั้งหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ทราบว่าจะเป็นไปได้หรือเปล่า
“แกคือน้องไม่แท้ของเล่ยตาจื่อ?ไม่น่าล่ะ”ลู่เฉินพยักหน้า เล่ยตาจื่อก็คือประธานใหญ่ของหยก36นั่นเอง เมื่อวานเพิ่งไปขอชนแก้วกับพวกลู่เฉิน ดังนั้นก็คือเรื่องปกติที่เล่ยหยานจุนได้ยินเรื่องของเขาจากปากของเล่ยตาจื่อ
“โอเค ในเมื่อแกเป็นลูกพี่ลูกน้องของเล่ยตาจื่อ นั้นฉันก็เห็นแก่หน้าของเล่ยตาจื่อ ไม่คิดบัญชีกับแกแล้ว แต่ลูกสาวของแกช่างโง่จริงๆ นำกลับไปสั่งสอนให้ดี ไม่นั้นถ้าวันหลังไปยั่วยุคนอื่นอีก ไม่แน่แกอาจต้องไปเก็บศพให้เธอด้วย”ลู่เฉินพูดอย่างไม่ไว้หน้าใดๆ
“ขอบพระคุณมากครับคุณชายลู่ พอกลับไปฉันจะสั่งสอนเธอให้ดี ขอบคุณคุณชายลู่ที่ยกโทษให้เธอครับ!”เล่ยหยานจุนกว่าจะโล่งใจลงมาได้
“พวกแกไปเถอะ”ลู่เฉินโบกมือแล้วพูด
เล่ยหยานจุนพยักหน้าอย่างซาบซึ้งใจ จากนั้นก็พาเล่ยผู่อินออกจากซากุระคลับ
พอออกจากซากุระคลับ ขึ้นรถเสร็จ เล่ยผู่อินถึงฟื้นสติกลับมาได้
“พ่อ ตกลงลู่เฉินเป็นใครกันแน่ ทำไมคุณกลัวเขาขนาดนั้น?”เล่ยผู่อินถามด้วยความแปลกใจ
เดิมทีเล่ยหยานจุนคิดจะสั่งสอนลูกสาวสักรอบหนึ่ง แต่พอได้เห็นแก้มที่บวมแดงของลูกสาว ในที่สุดเขาก็ใจอ่อนลงมา
“ผู้คนล้วนพูดกันว่าตู้เฟยเป็นปีศาจแห่งอำนาจใต้ดิน แต่มีสักกี่คนถึงรู้อย่างแท้จริงว่า ลู่เฉินถึงเป็นปีศาจที่แท้จริง แกไม่มีสิทธิ์รู้ฐานะของเขาหรอก แกเพียงต้องรู้ว่าตระกูลจางทั้งตระกูลเกือบจะถูกเขาทำจนล่มสลายก็พอ”เล่ยหยานจุนพูดอย่างจริงจัง
“อะไรนะ คุณหมายความว่า คนที่เผาอาคารจางเจียและวางระเบิดใส่สรรพคุณ ปี้สุ่ยวานในเมื่อวานเป็นลู่เฉินหรอคะ?”
เล่ยผู่อินมองไปที่คุณพ่ออย่างเหลือเชื่อ ไม่กล้าเชื่อความจริงของเรื่องนี้
