พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 97 อยากจะซ่อนเธอเอาไว้
ตอนที่ 97
อยากจะซ่อนเธอเอาไว้
“ไปกันเถอะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวปิดปากกว่าและพูดกับเขาว่า “ฉันจะพารุ่นพี่ไปเยี่ยมชมแผนกต่าง ๆ”
ทั้งสองออกจากห้องทำงานมาพร้อมกัน
ฝ่ายแรกที่มาเยี่ยมชมคือแผนกการเงินซึ่งอยู่ใกล้กับห้องทำงานมากที่สุด จากนั้นจึงไปเยี่ยมแผนกทรัพยากรบุคคล ผู้จัดการมีความรับผิดชอบสูง และพนักงานก็อยู่ในตำแหน่งของตัวเอง
ครั้งล่าสุดที่ถงกัวฮุยเข้ามาสร้างปัญหาในบริษัท พนักงานทั้งหลายวิ่งเข้ามาดูความสนุก ทำให้ถึงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธจัดถึงขั้นหักเงินโบนัสของพนักงานที่ออกมายืนชมเหตุการณ์
ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีพนักงานคนไหนออกมาจากโต๊ะประจำตำแหน่งของตัวเองโดยไม่ได้รับอนุญาต
ลู่ซีจวี๋พยักหน้าแสดงความพึงพอใจ
ทั้งสองเดินออกมาจากแผนกทรัพยากรบุคคล แต่หลังจากนั้นไม่นานผู้จัดการแผนกทรัพยากรบุคคลก็ตระหนักขึ้นได้ว่านั่นคือท่านประธานจากสำนักงานใหญ่
มันตื่นเต้นเกินกว่าจะพูดอะไรออกไป
“นั่นคือ ประธานลู่ซีจวี๋จากสำนักงานใหญ่จริง ๆ ด้วย!”
ในเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาทีข่าวดังกล่าวก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งบริษัท และทุกคนก็รู้ถึงตัวตนของผู้ที่เข้ามาตรวจงาน
พนักงานหญิงต่างตื่นเต้นกันมาก “ท่านประธานใหญ่หล่อมาก!”
“ใช่ใช่! ฉันได้ยินมาว่าท่านประธานมีความสามารถในการทำธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย แต่ไม่คิดว่าจะหล่อขนาดนี้! แถมยังรวยอีก!”
ขณะเดียวกัน ฉินลู่ที่เพิ่งกลับมาจากการประชุมในแผนกการวางแผนก็ได้ยินเรื่องนี้เช่นกัน
เธอนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความไม่พอใจ
แผนการของถงเหมี่ยวเหมี่ยวชัดเจนมาก! ท่านประธานจากสำนักงานใหญ่จะมาเยือนแต่กลับไม่ยอมแจ้งล่วงหน้า หนำซ้ำผู้จัดการทั้งหลายก็ให้การต้อนรับเขาอย่างดี
ตอนนี้ทุกอย่างตกมาอยู่ที่เธอคนเดียว!
ทว่าสายไปแล้ว เธอเห็นท่านประธานกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้ามาจากระยะไกล ฉินลู่จึงก้าวเข้าไปทักทาย
รอบเอวโค้งคำนับเก้าสิบองศา “สวัสดีค่ะท่านประธาน! ฉันชื่อฉินลู่ ยินดีให้ท่านเข้ามาตรวจสอบด้านในค่ะ!”
ลู่ซีจวี๋รู้จักเธอ ครั้งหนึ่งเมื่อเปิดรับสมัครผู้จัดการทั่วไป ทางสาขาเคยส่งรายงานข้อมูลของเธอไปยังสำนักงานใหญ่
ถึงแม้ว่าเธอจะมีความสามารถเก่งกาจ แต่เธอกลับสร้างปัญหาให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวครั้งแล้วครั้งเล่า…
ลู่ซีจวี๋รู้เรื่องทั้งหมดนี้จากการรายงานของเยี่ยชวง
เขามองฉินลู่และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ครับ” หลังจากนั้นเขาก็มองออกไปเตรียมจะไปเยี่ยมชมแผนกอื่นต่อ
ทว่าฉินลู่กลับไม่ได้สังเกตทัศนคติที่ไม่ได้แยแสของเขาเลย สิ่งที่เธอเห็นคือชายผู้นี้มีรูปลักษณ์หน้าตาราวกับสวรรค์สร้าง
ท่านประธานหล่อมากจริง ๆ
หากเธอสามารถเอาชนะใจผู้ชายคนนี้ได้ เธอจะไม่ได้ต้องกังวลเรื่องความเป็นอยู่ในอนาคตอย่างแน่นอน และเธอก็จะกลายไปเป็นลูกสะใภ้ผู้มั่งคั่ง!
แต่อย่าเพิ่งรีบร้อนทำทุกอย่างกระโตกกระตาก เธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “ท่านประธาน โปรดตรวจสอบก่อนเถอะนะคะ ทุกอย่างในบริษัทดำเนินการไปอย่างราบรื่น พนักงานกับผู้จัดการเข้างานตรงเวลา ฉันเชื่อว่าท่านประธานน่าจะพอใจมากค่ะ”
นี่ควรเป็นคำพูดของผู้จัดการทั่วไปไม่ใช่เหรอ?
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองเธอนิ่ง ๆ แล้วไม่พูดอะไร
การตรวจสอบในช่วงเช้าสิ้นสุดลง ลู่ซีจวี๋ถามว่า “ตอนนี้เธอมีแผนพัฒนาบริษัทบ้างหรือยัง?”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูเขาแล้วยิ้ม “มีค่ะ เชิญท่านประธานไปหารือในห้องทำงานกับฉันได้เลยค่ะ”
หลังจากกลับเข้ามาในห้องทำงาน ลู่ซีจวี๋พูดขึ้นว่า “สาขานี้ดำเนินงานเรียบร้อยมาก ทั้งหมดคงต้องขอบคุณเธอ”
เขาสังเกตเห็นความสามารถของถงเหมี่ยวเหมี่ยวตั้งแต่ตอนที่เธอยังอาศัยอยู่ในต่างประเทศ ดังนั้นเขาจึงไม่สงสัยในความสามารถของเธอเลย ไม่ได้สนใจกิจการของสาขาย่อยมากจนเกินไปและปล่อยให้เธอดูแลต่อ
เห็นได้ชัดว่าเธอประสบความสำเร็จอย่างมาก
“ฉันก็แค่ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มรับแต่ไม่ได้เอาความดีเข้าตัว
หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็นั่งหันหน้าเข้าหากันหารือเกี่ยวกับการพัฒนาบริษัทอยู่นาน กู้ชิงต้องชงชามาเสิร์ฟอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งจวนจะเลิกงานในช่วงเย็น ลู่ซีจวี๋จึงเตรียมพร้อมจะกลับออกไป
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาส่งเขาที่หน้าปรตูทางเข้า
ลู่ซีจวี๋หันกลับมาแล้วถามว่า “วันนี้ว่างมั้ย มางานเลี้ยงกับฉันได้หรือเปล่า”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและแสดงสีหน้าขอโทษ “วันนี้คงไม่ได้ค่ะ ฉันมีนัดพอดี”
โดยปกติแล้วเธอมักจะปฏิเสธและตามลู่ซีจวี๋ไปร่วมงาน ทว่าครั้งนี้เธอสัญญากับมู่อวี้เฉิงเอาไว้แล้ว ครั้งล่าสุดเธอไม่ได้ไปร่วมงานปาร์ตี้ค็อกเทลกับเขา ดังนั้นหากปฏิเสธอีกครั้งมันคงจะไม่สมเหตุสมผล
ลู่ซีจวี๋ไม่ได้บีบบังคับเธอและยิ้มเบา ๆ “ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นครั้งหน้าฉันจะมาชวนเธอใหม่”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยื่นอยู่ที่เดิมมองดูรถยนต์ เมอร์เซเดสมายบัคขับออกไปจนลับสายตา จากนั้นจึงกลับเข้ามาในบริษัท
ในเย็นวันนั้นหลังจากเลิกงาน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นรถยนต์เบนท์ลีย์คันสีดำของมู่อวี้เฉิงจอดอยู่ริมถนนทันทีที่เธอออกมาจากบริษัท
เธอเข้าไปนั่งในรถและบอกเขาว่า “รบกวนด้วยนะคะ ฉันอยากกลับเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก่อน”
มู่อวี้เฉิงสั่งการลู่หมิงต่อหน้าเธอ “ไปร้านเสริมสวยมืออาชีพไอเอ็ม”
“ไม่ค่ะ ฉันอยากกลับบ้านไปเอาชุด…”
มู่อวี้เฉิงพูดขัดจังหวะ “เวลาไม่พอ”
ประโยคดังกล่าวทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกล้ำกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ และทำได้เพียงพยักหน้าตกลง “ค่ะ”
จากนั้นจึงรีบไปที่ร้านเสริมสวย
ร้านเสริมสวยมืออาชีพไอเอ็มมีชื่อเสียงมากในเมืองเป่ย เป็นร้านที่ออกแบบชุดออกงานระดับไฮเอนด้วยตัวเอง และชุดออกงานทั้งหลายล้วนได้รับการออกแบบจากนักออกแบบชื่อดังทั่วประเทศ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเคยได้ยินมาเหมือนกันแต่กลับไม่เคยย่างเท้าเข้าไปเลย และทันทีที่เธอไปถึงเธอกลับต้องรู้สึกประหลาดใจกับการตกแต่งภายใน
บริเวณชั้นหนึ่งถูกปูพรมสีแดง ห้องโถงได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราและประณีต
สิ่งที่น่าสนใจมากที่สุดคือห้องเล็ก ๆ ทางด้านซ้าย แผ่นกระจกบานใหญ่ถูกนำมาใช้เป็นผนังฉากกั้น มองผ่านกระจกเข้าไปจะเห็นว่าฝ้าเพดานห้องด้านซ้ายถูกปิดทับด้วยพู่ยาว ภายในประกอบไปด้วยหุ่นที่ถูกสวมเสื้อผ้าทับ
ทั้งหมดเป็นรุ่นสั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ แต่ละชุดมีความงดงามและสง่างามมาก
พนักงานขายกระตือรือร้นเข้ามาพูดคุยด้วยอย่างเป็นมิตร “คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง ต้องการชุดสั่งทำพิเศษหรือตกแต่งทรงผมดีคะ?”
“ไม่มีเวลามานั่งสั่งทำพิเศษหรอก” มู่อวี้เฉิงลดระดับสายตามองหญิงสาวที่อยู่ด้านข้างเขาแล้วบอกว่า “ไปเลือกดูข้างในมั้ย? เลือกตัวที่คุณชอบที่สุด”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า
เธอเดินตามพนักงานไปรอบ ๆ และเลือกชุดเดรสหางปลาสีฟ้า
หลังจากกลับออกมา ผู้จัดการร้านไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบเดินเข้ามาแล้วบอกว่า “คุณผู้หญิงคะ รบกวนเข้าไปรอข้างในด้วยนะคะ เดี๋ยวฉันแต่งหน้าทำผมให้ค่ะ”
มู่อวี้เฉิงเหลือบมองนาฬิกาและพูดเตือนเบา ๆ “หนึ่งชั่วโมง”
“เหลือเฟือค่ะ” ผู้จัดการยิ้มให้ความมั่นใจ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึง เขาเพิ่งบอกว่าหากเธอกลับไปบ้านมันจะสายเกินไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงมีเวลาแต่งหน้าทำผมถึงหนึ่งชั่วโมง
ถึงอย่างนั้นมันสายเกินกว่าจะมานั่งคิดเรื่องพวกนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินตามผู้จัดการร้านเข้าไปในห้องแต่งตัว
ระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงไม่ได้ถูกใช้ไปจดหมด หลังจากนั้นสี่สิบห้านาทีต่อมา ประตูห้องแต่งตัวก็ถูกเปิดออก หญิงสาวที่แต่งหน้าทำผมเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้วค่อย ๆ เดินออกมา
กระโปรงทรงหางปลาพิมพ์ลายท้องฟ้าที่เจิดจรัสไปด้วยดวงดาวขับส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอให้ได้รูปทรงสวยงาม ผมยาวถูกดัดเป็นลอนเล็ก ๆ พาดไหล่ไปทางด้านหลัง ใบหน้ารูปไข่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันอย่างละเอียดอ่อน เมื่อมองตรงมาข้างหน้าจะเห็นดวงตาคู่หนึ่งที่กำลังเปล่งประกาย
มู่อวี้เฉิงมองดูด้วยความประหลาดใจ
ทุกอย่างบนเรือนร่างดูเหมาะสมกับเธอเป็นอย่างมาก งดงามยิ่งกว่าครั้งล่าสุดที่เธอแต่งกายด้วยตัวเอง จนมันทำให้เขาอยากจะซ่อนเธอไว้ ไม่ให้ใครหน้าไหนมาหาเธอเจออีก