ตอนที่ 95
ผู้หญิงหลายใจ
หลังจากตระหนักได้ว่าลู่ซีจวี๋เพิ่งมาลงจากเครื่องบิน เขาคงจะเหนื่อยเอาการ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเลือกร้านอาหารที่เหมาะสมในบริเวณใกล้เคียง
หลังจากนั่งลงแล้ว ลู่ซีจวี๋ก็พลิกดูรายการเมนูอาหารและสั่งอาหารสี่ห้าอย่างติดต่อกัน อาหารเกือบทั้งหมดเป็นรสชาติที่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับเสี่ยวเป่าชอบ
นึกไม่ถึงว่าเขาจะยังจำมันได้ชัดเจน
เสี่ยวเป่าปรบมือชอบใจ “คุณลุงซีจวี๋ทำดีมาก!”
หลังจากได้ยินชื่อเมนูอาหาร ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงพูดขึ้นว่า “พอแล้วค่ะ เยอะเกินไปแล้ว ทำไมรุ่นพี่ไม่สั่งของโปรดของตัวเองมาบ้างล่ะคะ?”
“มาค่ะ ขอเมนูให้ฉันหน่อย”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นไปหยิบเมนูจากคนฝั่งตรงข้ามและสั่งรายการอาหารกับพนักงานเสิร์ฟ “เอาข้าวราดแกงเนื้อ ปีกไก่โค้ก ผัดพริกหยวกเห็ดนางรมหั่นฝอย… เอาแค่นี้ก่อนค่ะ”
พนักงานเสิร์ฟพยักหน้าและเดินจากไป
ดวงตาสีฟ้าเข้มของลู่ซีจวี๋จับจ้องไปทางถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วยิ้มเบา ๆ “เธอยังจำได้เหมือนเดิมเลยนะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเลิกคิ้ว “แน่นอนสิคะ ตราบใดที่รสนิยมของพี่ยังไม่เปลี่ยนไปอ่ะนะ”
คราวเมื่ออาศัยอยู่ในต่างประเทศ เธอกับเสี่ยวเป่ามักจะไปรับประทานอาหารกับลู่ซีจวี๋ และพวกเขามักจะสั่งอาหารที่ตัวเองชื่นชอบเพียงแค่ไม่กี่จาน ดังนั้นเธอจึงจำมันได้
พวกเขาทั้งสองนั่งอยู่ริมหน้าต่าง พูดคุยกันอย่างเพลิดเพลินในอยู่ร้านอาหารโดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนเดินผ่านมาเห็นฉากตรงหน้า
ซ่งอวี่ซีเพิ่งซื้อของในห้างสรรพสินค้ากับเพื่อน ๆ เสร็จ และกำลังมองหาร้านอาหารอยู่ แต่ใครจะรู้ว่าทันทีที่เดินเข้ามาถึง เธอจะเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งอยู่ริมหน้าต่างร้าน!
เธอกำลังพูดคุยกะหนุงกะหนิงอยู่กับผู้ชายแปลกหน้างั้นเหรอ?!
“อวี่ซี อวี่ซีมัวดูอะไรอยู่?” เพื่อนสาวที่อยู่ข้าง ๆ ร้องเรียก
ดวงตาของซ่งอวี่ซีกำลังมอดไหม้ “พวกเธอรอฉันอยู่ที่นี่ก่อน ฉันเจอนังแรดนั่นแล้ว เดี๋ยวฉันกลับมา!”
หลังจากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในร้านอาหารด้วยท่าทางก้าวร้าว และเดินตรงไปที่โต๊ะของถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรกำลังสอบถามคนตรงด้านหน้าด้วยความกังวล “รุ่นพี่ จู่ ๆ ก็กลับมาจีนแบบนี้ ที่สำนักงานใหญ่ของสตีเฟน…”
แต่ก่อนที่เธอกำลังจะพูดจบก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงตะโกนลั่น
“ถงเหมี่ยวเหมี่ยว!”
ซ่งอวี่ซีเห็นว่าเธอหันกลับมามองด้วยสีหน้าประหลาดใจจึงหัวเราะเยาะใส่ “เธอกำลังอ่อยอวี้เฉิงขณะที่กำลังออกเดทกับผู้ชายคนอื่นอยู่น่ะเหรอ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว เธอนี่มันแรดเหลือเกินนะ!”
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพียงเรื่องสมมติขึ้น แต่เธอกลับพูดจาน่าเกลียดออกมา
บรรยากาศดี ๆ ถูกคนตรงหน้าทำลายจนสิ้นซาก
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโมโหมากจนสีหน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชา “ซ่งอวี่ซี ฉันขอแนะนำให้เธอระวังปากเอาไว้บ้างนะ!”
เธอไม่ได้เข้าไปอ่อยมู่อวี้เฉิงหรือกำลังออกเดทกับลู่ซีจวี๋ อยู่ ทำไมถึงมาพูดจาแบบนี้?
ซ่งอวี่ซีเข้าใจได้ว่าเธอกำลังโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ จึงพูดถากถางต่อ “หรือว่าเธอกลัวว่าคนอื่นจะมาเห็นเหรอ?”
เธอแสดงท่าทางจริงจังด้วยการหันไปพูดกับลู่ซีจวี๋ด้วยความโกรธจัด “คุณคะ คุณคงยังไม่รู้ใช่มั้ยว่าตอนนี้นัง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่อยู่ตรงหน้าคุณเนี่ยกำลังมีชู้ เป็นผู้หญิงหลายใจ อย่าหลงกลรูปลักษณ์ของมันให้มากนักนะคะ!”
แต่ทุกอย่างกลับอยู่เหนือความคาดหมายของเธอ
ความอ่อนโยนในดวงตาของลู่ซีจวี๋จางหายไป ขณะที่น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้น “ผมรู้จักเธอดีกว่าคุณและรู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหน ส่วนคุณเป็นถึงลูกคุณหนูที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองเป่ย ทำอากัปกิริยาแบบนี้มันเกินไปนะครับ”
ถึงแม้ว่าเขาจะกำลังโกรธจัดแต่เขาก็ใช้ถ้อยคำอ่อนโยนดั่งสุภาพบุรุษ ในทางกลับกันน้ำเสียงกลับฟังดูรุนแรง
ซ่งอวี่ซีรู้สึกหวาดกลัวสายตาเย็นชาจากดวงตาสีฟ้าเข้ม ทว่าภายในใจกลับกำลังโกรธจนบ้าคลั่ง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวใช้ยาอะไรทำเสน่ห์ใส่ผู้ชายพวกนี้?!
ทำไมพวกเขาสองคนถึงกล้าต่อกรกับเธอ!
ความพยายามในการสร้างความขัดแย้งล้มเหลวไม่เป็นท่า หนำซ้ำยังหันกลับมาโจมตีเธอ
ใบหน้าของซ่งอวี่ซีกำลังร้อนผ่าวเมื่อเห็นว่าผู้คนรอบข้างต่างหันมามองเธอ เธอจึงเตรียมจะเดินออกไปด้วยความโกรธจัด แต่ยังคงไม่ลืมสาปส่งก่อนเดินจากไป “ถงเหมี่ยวเหมี่ยว เรื่องของแกไม่มีทางจบดีแน่!”
จากนั้นจึงเดินออกจากร้านอาหารไป
พวกเพื่อนสาวเห็นว่าซ่งอวี่ซีดูอารมณ์เสียกว่าตอนเดินเข้าไป จึงอดที่จะสงสัยไม่ได้ “อวี่ซี ใครทำให้เธอโกรธขนาดนี้เนี่ย?”
“ใช่ เธอเป็นคุณหนูแห่งตระกูลซ่ง ใครที่ทำให้เธอโกรธจะต้องทุกข์ทรมาน!”
ซ่งอวี่ซีแสดงสีหน้าภาคภูมิใจเมื่อได้ยินคำสรรเสริญเยินยอ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าทำแบบนี้แล้วเธอจะยอมลามืองั้นเหรอ?
ฝันไปเถอะ!
ซ่งอวี่ซียกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปชายหญิงที่กำลังพูดคุยหัวเราะหยอกล้อกันผ่านบานกระจก
เธอเลือกรูปภาพที่ชัดเจนที่สุดแล้วส่งมันไปให้มู่อวี้เฉิง
[อวี้เฉิง พอดีว่าวันนี้ฉันออกมาเดินเล่นแล้วบังเอิญเจอเธอเข้า ฉันบอกนายแล้วไงว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นผู้หญิงหลายใจ นี่เธอกำลังเดทกับผู้ชายอื่นลับหลังคุณอยู่นะ!]
จากนั้นจึงกดส่ง
วันนี้เธอจะทำให้มู่อวี้เฉิงเห็นธาตุแท้ของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว!
“ไปกันเถอะ!” ความโกรธเคืองในใจของซ่งอวี่ซีเบาบางลงเล็กน้อย จากนั้นจึงพาเพื่อนสาวเดินกลับออกไป
ณ สำนักงานมู่กรุ๊ปในเวลาเดียวกัน
ลู่หมิงวางเอกสารลงบนโต๊ะและรายงานว่า “ท่านประธาน ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจทำข้อมูลโครงการใหม่มาผิดพลาดหลายจุดเลยครับ ท่านประธานดูแล้วเห็นควรว่าต้องจัดการเรื่องนี้ยังไงดีครับ?”
มู่อวี้เฉิงที่เพิ่งเซ็นชื่อเสร็จวางปากกาลูกลื่นในมือลง และเปิดดูถุงซิปล็อค
ข้อผิดพลาดทั้งหมดอยู่ในข้อมูลตั้งต้น โครงการทั้งหมดล้วนอ้างอิงมาจากชุดแผนการที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว เพราะฉะนั้นมันจะส่งผลกระทบต่อโครงสร้างทั้งหมด
มันเป็นความผิดพลาดมาตั้งแต่เริ่มแรก และกล่าวได้ว่าเป็นความผิดพลาดของผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจทั้งหมด
มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้ว “แล้วเขาอยู่ไหน?”
“รออยู่ข้างนอกห้องครับ”
เขาสั่งการ “ให้เขาเข้ามา”
ลู่หมิงพยักหน้าและออกไปเรียกใครบางคน
มู่อวี้เฉิงกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดขณะปรายตามองเอกสาร แต่จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็ดังขึ้น
โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้เป็นโทรศัพท์ส่วนตัวของเขา มู่อวี้เฉิงเปิดดูและกดข้อความที่ได้รับ
หลังจากมองดูข้อความที่ยากจะเข้าใจ มู่อวี้เฉิงจึงกดดูภาพถ่าย จากนั้นสีหน้าของเขาก็มืดมนลงเรื่อย ๆ
ภาพถ่ายมีเงาสะท้อนบางส่วน แต่ส่วนที่แสดงให้เห็นถึงภาพชายหญิงที่กำลังนั่งตรงข้ามกันกลับดูชัดเจน
ผู้หญิงบนภาพถ่ายอยู่ในชุดกระโปรงยาวสีขาวนวล เธอเงยหน้ามองชายคนนั้นแล้วยิ้มแย้มอย่างอ่อนโยน ไม่รู้ว่ากำลังพูดคุยอะไรกันอยู่
สำหรับผู้ชายที่นั่งฝั่งตรงข้าม ใบหน้าของเขาดูคมเข้มกว่าคนจีน น่าจะมีเชื้อสายต่างชาติผสม
สิ่งเดียวที่พวกเขาทำเหมือนกันคือทั้งสองคนยิ้มแย้มและมองหน้ากันและกัน บรรยากาศดูเป็นใจอย่างมาก
ใบหน้าของมู่อวี้เฉิงมืดมนลง เรียวนิ้วยาวถูกหักจนเกิดเสียงดัง ‘เปาะ’
ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจแอบชำเลืองมองแล้วรู้สึกเสียวสันหลัง จึงส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากลู่หมิง
จบแล้ว จบเห่แล้ว!
ถึงแม้ว่าโครงการนี้จะไม่สำคัญมากนัก แต่เขารู้ดีว่าท่านประธานมู่เกลียดชังคนที่ประพฤติตนประมาทและไม่ใส่ใจหน้าที่การงาน และตอนนี้เขากำลังเข้าเป้าอย่างไม่ต้องสงสัย!
แม้แต่ลู่หมิงยังรู้สึกอยู่ในใจ
เกิดอะไรขึ้น? ทำไมท่านประธานดูไม่พอใจมาก
พวกเขาทั้งสองพยายามก้มหน้าก้มตา ลดการมีตัวตนของพวกเขาให้เหลือน้อยที่สุด
มู่อวี้เฉิงไม่ได้สนใจไยดีกับสภาพจิตใจของพวกเขา
เขาปัดนิ้วผ่านหน้าจอเพื่อขยายภาพให้ใหญ่ขึ้น
เขาเคาะโต๊ะเบา ๆ และในที่สุดก็จำได้
เขาเคยขอให้ลู่หมิงตรวจสอบผู้ชายคนนี้มาก่อน
เขาคือลู่ซีจวี๋ ประธานสตีเฟนกรุ๊ปที่สำนักงานใหญ่ในต่างประเทศ!
