พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 192 ไม่เอาเรื่องคุณชั่วคราว
ตอนที่ 192
ไม่เอาเรื่องคุณชั่วคราว
หลังจากที่ลู่ซีจวี๋กลับออกไปได้ไม่นาน ลู่หมิงก็เข้ามาเคาะประตู
มู่อวี้เฉิงเดินไปเปิดประตู จากนั้นอีกฝ่ายก็โน้มตัวลงกระซิบข้างหูมู่อวี้เฉิงด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านประธาน ผลตรวจออกมาแล้วครับ”
มู่อวี้เฉิงจึงหันกลับไปพูดกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่า “เดี๋ยวผมออกไปข้างนอกแป๊บนะ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ตกอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นพยักหน้าตอบรับด้วยความง่วงนอน
จากนั้นมู่อวี้เฉิงก็เดินนำลู่หมิงไปยังหัวมุมตึกที่อับคน
“ผมตรวจว่าไงบ้าง?” มู่อวี้เฉิงถาม
เขายังคงรักษาสีหน้าเย็นชาตามปกติ ทว่าในใจกลับรู้สึกหวิวด้วยเหตุผลบางอย่าง
ลู่หมิงรีบรายงานด้วยความเคารพ “ท่านประธาน ผลตรวจหาความเป็นพ่อลูกระหว่างเสี่ยวเป่ากับท่านประธานมีความเป็นไปได้ถึงเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเปอร์เซ็นต์ครับ”
ลู่หมิงรายงานและหยิบซองกระดาษสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าส่งมอบให้กับมู่อวี้เฉิง
คราวเมื่อได้รับผลตรวจเขาก็แปลกใจมากเช่นกัน นึกไม่ถึงว่าระหว่างทั้งสองคนนี้จะมีความเกี่ยวข้องเป็นพ่อลูกกันจริง ๆ
ลู่หมิงหวนนึกถึงครั้งแรกที่เขาเจอเสี่ยวเป่า ในตอนนั้นเขารู้สึกว่าถึงแม้ท่านประธานกับเสี่ยวเป่าจะมีบุคลิกที่แตกต่างกัน แต่รูปลักษณ์หน้าตากลับมีคล้ายคลึงกันอย่างมาก
หลังจากนั้นลู่หมิงก็เหลือบมองมู่อวี้เฉิงด้วยความสงสัย
ยิ่งมองดูมากเท่าไหร่ก็ยิ่งค้นพบว่าพวกเขาดูคล้ายกันมาก
แต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้เสี่ยวเป่าอายุได้ห้าขวบแล้ว และคุณถงน่าจะตั้งครรภ์ตั้งแต่เมื่อห้าปีที่แล้ว
ถึงแม้ว่าทั้งสองจะเป็นคู่หมั้นกันในตอนนั้น แต่ว่าท่านประธานก็ยุ่งมาก เดินทางไปไหนมาราวกับลูกข่างและแทบจะไม่มีวันหยุดเลย แล้วพวกเขาไปสานสัมพันธ์กันตั้งแต่เมื่อไหร่
เขาแอบคิดเงียบ ๆ อยู่ในใจ
มู่อวี้เฉิงไม่ได้สังเกตเห็นถึงสายตาอันเฉียบคมของลู่หมิงที่จ้องมองมา
เขาก้มหน้าหยิบเอกสารในซองขึ้นมาพลิกดูสองสามครั้ง และจ้องมองประโยคบนกระดาษที่กล่าวว่าความเป็นบิดา สูงถึง99.9999%
มู่อวี้เฉิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเงยหน้ามองลู่หมิง “แน่ใจว่าไม่ผิดใช่มั้ย?”
ลู่หมิงพยักหน้า “ผมจับตาดูกระบวนการตรวจสอบด้วยตัวเอง และหน่วยงานที่ตรวจสอบก็มีความเป็นมืออาชีพมาก ๆ จะต้องไม่มีข้อผิดพลาดอะไรครับ”
มู่อวี้เฉิงที่มักจะมีสีหน้าเรียบนิ่งบัดนี้ดูผิดแปลกไป แม้แต่รูม่านตายังกระชับขึ้นจนค่อนข้างน่าตกใจ
ความเป็นบิดาสูงถึง99.9999%
เสี่ยวเป่าเป็นลูกชายของเขาจริง ๆ!
มู่อวี้เฉิงมีความสุขมากจนแทบจะเอ่อล้นออกมา แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกโกรธเคืองเล็กน้อย
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับตลอดมา
หากไม่ใช่เพราะเสี่ยวเป่าประสบอุบัติเหตุจนต้องการเลือด เขาก็ไม่รู้ว่าเธอจะปิดบังเรื่องนี้ไปจากเขาจนถึงเมื่อไหร่
แม้แต่ตอนที่พวกเขาทั้งสองเป็นคู่หมั้นกัน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่เคยคิดจะเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง
หนำซ้ำเธอยังพยายามหยุดเขาไม่ให้เขาบริจาคเลือดให้เสี่ยวเป่า
เธอต้องการจะทำอะไรกันแน่?
ทันใดนั้นบรรยากาศรอบตัวของมู่อวี้เฉิงก็เย็นยะเยือกลง จนลู่หมิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกหนาวสั่นในทันที
เขาเห็นว่ามู่อวี้เฉิงกำลังโกรธอยู่จึงรีบพูดแนะนำ “ท่านประธาน ใจเย็น ๆ ก่อนครับ คุณถงอาจจะมีปัญหาบางอย่างที่ไม่สามารถบอกได้”
มู่อวี้เฉิงมองเขาด้วยสายตาเย็นชาและไม่พูดอะไร
เธอจะมีปัญหาอะไรได้ก็แค่เธอไม่อยากบอกเองมากกว่า เขาให้โอกาสเธอตั้งมากมายแต่เธอกลับปิดบังมันจากเขา
ลู่หมิงรู้สึกได้ว่าความเย็นชาบนร่างกายของมู่อวี้เฉิงเริ่มแข็งแกร่งขึ้นจึงพูดว่า “แต่ตอนนี้คุณถงยังไม่หายดี ส่วนนายน้อยก็ยังไม่พ้นขีดอันตราย ท่านประธานควรจะรอให้พวกเขาหายดีก่อนแล้วค่อยถามดีกว่านะครับ”
มู่อวี้เฉิงรู้สึกว่าคำพูดของลู่หมิงสมเหตุสมผล ตอนนี้เธอยังป่วยอยู่และเขาไม่สามารถไปอารมณ์เสียใส่เธอได้
เขาระงับความโกรธในใจและสงบสติอารมณ์ลง
ลู่หมิงเห็นว่าเขาใจเย็นลงแล้วจึงบอกว่า “ขอแสดงความยินดีด้วยครับท่านประธาน ในที่สุดก็ได้เจอนายน้อยแล้ว”
มู่อวี้เฉิงที่ได้ยินเช่นนั้นไม่ตอบรับใด ๆ เพียงแต่เดินผ่าน ลู่หมิงเข้าไปในห้องผู้ป่วย
ลู่หมิงเดินตามไปอย่างใกล้ชิด
ทั้งสองคนเดินไปที่ห้องผู้ป่วย จากนั้นมู่อวี้เฉิงก็ปิดประตูลงทันทีหลังจากเข้าไปข้างใน “รอข้างนอก”
“ครับ” ลู่หมิงก้มหน้าลงน้อมรับคำสั่ง
หลังจากกลับเข้ามาในห้อง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้หลับลงไปแล้ว
มู่อวี้เฉิงเดินผ่านเธอไปและตรงไปที่เตียงของเสี่ยวเป่า
เสี่ยวเป่ากำลังนอนหลับอยู่ ใบหน้าของเขาดูซีดเซียวเต็มที เกรงว่าหากสัมผัสอาจจะแตกสลายลงได้
หน้าอกเล็ก ๆ กระเพื่อมเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจ บ่งบอกถึงความจริงที่เขายังมีชีวิตอยู่
มู่อวี้เฉิงมองดูเสี่ยวเป่า ดวงตามองไล่ตามลักษณะต่าง ๆ พลางคิดในใจว่าดูคล้ายคลึงกับเขามากจริง ๆ
เด็กคนที่อยู่ตรงหน้าคือลูกชายของเขา ลูกชายที่ผูกพันกันโดยทางสายเลือด
ความจริงกำลังหลอมละลายหัวใจของมู่อวี้เฉิงอ่อนยวบลง
มู่อวี้เฉิงจำได้ว่าเสี่ยวเป่าค่อนข้างจะสนิทสนมกับเขาและมักจะเรียกเขาว่า ‘คุณลุงสุดหล่อ คุณลุงสุดหล่อ’ นอกจากนี้ยังใส่ใจความรู้สึกของเขามาก
นี่คงจะเป็นความผูกพันทางสายเลือด
เขาคิดเรื่องนี้พร้อมกับดวงตาที่ค่อย ๆ ปรากฏรูปร่างเป็นรอยยิ้ม
เขาเอื้อมมือออกไปสัมผัสแก้มนุ่มของเสี่ยวเป่าและพึมพำ “หนูไม่ควรเรียกฉันว่าคุณลุง ควรจะเรียกว่าแด๊ดดี้ต่างหาก”
เสี่ยวเป่าที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่ไม่ได้ตอบสนองอะไร
มู่อวี้เฉิงหันไปมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่อยู่อีกเตียง
เขาจ้องมองหญิงสาวที่กำลังนอนหลับอยู่ด้วยดวงตาฉายแววอันตราย
ก่อนหน้านี้เขาเคยถามหาสาเหตุการหลบหนีงานแต่งงานกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่หลายครั้ง แต่เธอกลับเลี่ยงที่จะตอบเสมอ
แม้ว่าความเข้าใจผิดจะได้รับการแก้ไขแล้ว แต่เธอก็ไม่ยอมบอกเขาว่าเสี่ยวเป่าเป็นลูกชายของเขา
เธอคิดอะไรอยู่ ทำไมเธอถึงปิดบังเรื่องนี้จากเขามาจนถึงตอนนี้
มู่อวี้เฉิงคำตอบของถงเหมี่ยวเหมี่ยวคราวเมื่อพูดถึงพ่อของเสี่ยวเป่าได้ดี
เธอมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชาและพูดว่า “ฉันจำไม่ค่อยได้นักหรอก ก็แค่ผู้ชายเฮงซวยที่แอบไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นตอนที่ฉันตั้งท้อง”
และยังบอกอีกว่า “ชีวิตของฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคุณ”
ผู้ชายเฮงซวย?
ไม่เกี่ยวข้องกับเขา?
มู่อวี้เฉิงอยากจะลากถงเหมี่ยวเหมี่ยวลงมาจากเตียงแล้วตีก้นเธอสักป๊าบ
แต่ในตอนนั้นเขาก็ได้แต่คิดว่าทำไมถงเหมี่ยวเหมี่ยวถึงพูดออกมาแบบนี้?
นอกจากนี้ในงานเลี้ยงวันเกิด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคิดว่าเขาแต่งงานกับซ่งอวี่ซีไปแล้ว และบอกว่าซ่งอวี่ซีเป็นคนบอกเธอเอง เรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
จู่ ๆ มู่อวี้เฉิงก็อยากจะปลุกถงเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นมาถามหารายละเอียด แต่เมื่อสายตาจับจ้องไปทางถงเหมี่ยวเหมี่ยวเขากลับลังเล
“คุณปิดบังอะไรผมไว้อีกหรือเปล่า?” มู่อวี้เฉิงพึมพำเสียงเบา
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงและไม่รู้ว่ามู่อวี้เฉิงพูดอะไร
มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วและพยายามคิดอย่างรอบคอบ
เกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น?
ทำไมเธอถึงหนีไป?
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขาคือผู้ชายในคืนบ้าคลั่งเมื่อปีนั้น แต่ทำไมเธอถึงยอมรับว่าเธอทิ้งเขาไปหาผู้ชายอื่น
ตอนที่พวกเขาหมั้นหมายกัน เธอตั้งครรภ์ตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ในวิลล่าหรือเปล่า? มีแค่เขาที่ไม่ตระหนักรู้เองสินะ
มู่อวี้เฉิงคิดฟุ้งซ่าน แต่สุดท้ายก็จนปัญญา
เขามองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยว ก่อนจะจับแขนของเธอที่เพิ่งโผล่ออกมาจากผ้าห่มกลับเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง ห่มผ้าให้เธออย่างดีแล้วถอนหายใจ
“ช่างเถอะ ผมจะไม่เอาเรื่องคุณชั่วคราวก็แล้วกัน” มู่อวี้เฉิงพูดกับตัวเอง
เขาจ้องมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตาลึกซึ้งอีกครั้งและวางแผนว่าจะรอให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหายดีก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้ง