ตอนที่ 157
ลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
ในระหว่างกระบวนการรักษาพยาบาล เยี่ยชวงยืนรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน
ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นมากมาย แต่กลับยังยืนกรานที่จะยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน
ก่อนลู่ซีจวี๋จะบินไปต่างประเทศ เขากำชับเธอให้คอยปกป้องถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับเสี่ยวเป่า
แต่ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับประสบอุบัติเหตุภายใต้การดูแลของเธอ และถึงขั้นต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล
เยี่ยชวงตำหนิตนเองอยู่หลายครั้งก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋า กดโทรหาลู่ซีจวี๋ที่อยู่อีกฟากของมหาสมุทร
“นายท่าน ขอโทษค่ะ ฉันปกป้องคุณเหมี่ยวเหมี่ยวได้ไม่ดีพอ” เยี่ยชวงพูดพลางตำหนิตนเอง
น้ำเสียงของลู่ซีจวี๋เปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
“ถูกรถชนค่ะ”
สีหน้าของลู่ซีจวี๋เคร่งเครียดขึ้น แม้แต่คิ้วยังขมวดเป็นปม “บอกว่ามาเรื่องมันเป็นยังไง”
เยี่ยชวงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ลู่ซีจวี๋ฟัง ลู่ซีจวี๋รับฟังขณะที่คิ้วเริ่มขมวดเข้าหากันเรื่อย ๆ
หลังจากได้ยินเยี่ยชวงบอกว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวหมดสติไปและยังอยู่ในขั้นตอนรักษาพยาบาล รัศมีบนร่างกายของเขาก็มืดมนลงและน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น
“แล้วรู้มั้ยว่าใครเป็นคนชน?” ลู่ซีจวี๋ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา พยายามระงับอารมณ์โกรธจัด
“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันได้สังเกต”
“เดี๋ยวฉันรีบกลับไป ช่วยดูแลเธอให้ดีด้วยล่ะ”
“ค่ะ” เยี่ยชวงตอบตกลงในทันที
หลังจากพูดจบ ลู่ซีจวี๋ก็ตัดสายทิ้ง เยี่ยชวงรออยู่หน้าประตูห้องฉุกเฉินหนึ่งชั่วโมงจนกระทั่งประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออก เยี่ยชวงจึงรู้สึกราวกับว่าเธอเพิ่งรอดพ้นจากภัยพิบัติ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่นอนอยู่บนเตียงพยาบาลถูกผลักออกมาจากห้องฉุกเฉินและยังคงอยู่ในอาการโคม่า
เยี่ยชวงรีบก้าวไปข้างหน้าและเอ่ยถามด้วยความวิตกกังวล “คุณหมอคะ เป็นยังไงบ้างคะ!”
“คุณเป็นญาติกับผู้ป่วยหรือเปล่าครับ?” คุณหมอที่อยู่ในชุดคลุมสีขาวค่อย ๆ ถอดหน้ากากออกแล้วถาม
เยี่ยชวงพยักหน้าเล็กน้อย “ใช่ค่ะ”
“ศีรษะของคนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนเล็กน้อย ตามร่างกายมีทั้งรอยขีดข่วนและรอยฟกช้ำครับ”
“ร้ายแรงมั้ยคะ? จะมีผลกระทบอะไรหรือเปล่า?” เยี่ยชวงตื่นตระหนกเมื่อได้ยินคำว่ากระทบกระเทือน จึงรีบถามอย่างใจร้อน
“โครงสร้างทางด้านสมองค่อนข้างซับซ้อน ตอนนี้ยังไม่แน่ชัดว่าจะมีผลกระทบที่ตามมาหรือเปล่า อาจจะต้องคอยสังเกตอาการอยู่ที่โรงพยาบาลสักสองวันครับ แต่ยังโชคดีที่ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต”
อย่างน้อยก็โชคดีที่ไม่เป็นอันตรายอะไร
คำตอบของคุณหมอทำให้เยี่ยชวงหายใจอย่างโล่งอก รู้สึกราวกับว่าก้อนหินในใจถูกยกขึ้น
แต่เมื่อมองย้อนกลับไป เยี่ยชวงก็รู้สึกหวาดกลัวอยู่พักหนึ่ง โชคดีที่ตอนนั้นเธอไหวตัวทัน
หากชักช้ากว่านี้จนรถยนต์ขึ้นไปเกยบนเลนกลางถนน เธอกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวคงจะไม่มีชีวิตรอดมาได้
ทันใดนั้นเยี่ยชวงก็เดินตามนางพยาบาลที่กำลังเข็นเตียงถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปที่ห้องผู้ป่วย
หลังจากประคองถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่หมดสติอยู่มานอนลงบนเตียงพยาบาล นางพยาบาลก็เข็นรถออกไป
ขณะเดียวกัน เสียงเคาะประตูห้องผู้ป่วยก็ดังขึ้น เยี่ยชวงเดินไปเปิดประตูและพบว่าเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนาย
เยี่ยชวงเดินนำพวกเขาเข้ามาในห้องผู้ป่วย จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงมองไปที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง
“สวัสดีครับคุณผู้หญิง ผมมีเรื่องอยากจะสอบถามคุณครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ?”
เยี่ยชวงพยักหน้าเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงสงบ “แซ่เยี่ยค่ะ เชิญถามได้เลย”
“จากการสืบสวนร่องรอยในจุดเกิดเหตุ เบื้องต้นทางเราระบุได้ว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์จากฝีมือมนุษย์” เขาพูดขณะหยิบแท็บเล็ตออกมาจากกระเป๋า
เรียวนิ้วสัมผัสบนหน้าจอเพื่อเปิดคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิด
ในวิดีโอเผยภาพรถสปอร์ตคันสีแดงที่กำลังพุ่งชนมาอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานออดี้คันสีเงินก็พุ่งชนกับราวกั้น ขณะที่ผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสีฟ้าอ่อนรีบวิ่งออกมาจากรถสปอร์ตคันสีแดง
เจ้าหน้าที่ตำรวจกดหยุดหน้าจอขณะที่หญิงสาวปรากฏตัว “คุณเยี่ยรู้จักผู้หญิงคนนี้มั้ยครับ?”
เยี่ยชวงมองดูตำแหน่งนิ้วมือของเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยความตกใจ นี่มันถงอวิ๋นเหยียนไม่ใช่เหรอ?
วันนี้เธอติดตามถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปยังบ้านตระกูลถง และเห็นว่าถงอวิ๋นเหยียนสวมใส่เสื้อผ้าแบบนี้อยู่ ถึงแม้ว่ารูปร่างในวิดีโอจะดูพร่ามัว แต่เธอก็สามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน
“คนนี้คือถงอวิ๋นเหยียนเป็นน้องสาวต่างแม่ของคุณเหมี่ยวเหมี่ยวค่ะ” เยี่ยชวงเงยหน้าตอบเจ้าหน้าที่ตำรวจ
“พวกเขาเคยมีความขัดแย้งกันมาก่อนมั้ยครับ? ไม่อย่างนั้นทำไมครอบครัวเธอถึงปฏิบัติกับเธอแบบนี้?” เจ้าหน้าที่ตำรวจถาม
“ความสัมพันธ์ระหว่างคุณเหมี่ยวเหมี่ยวกับทางครอบครัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ พ่อของเธอเป็นหนี้การพนันก้อนโต อยากให้คุณเหมี่ยวเหมี่ยวมาช่วยจ่ายหนี้ให้พวกเขาแทน แต่คุณเหมี่ยวเหมี่ยวปฏิเสธ นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะลงมือก่อเหตุถึงขนาดนี้” เยี่ยชวงตอบรับด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เธอรู้ดีว่าตระกูลถงไร้มนุษยธรรม แต่คราวนี้เธอประมาทเลินเล่อจนเกินไป
“พฤติกรรมของหญิงสาวรายนี้ถูกตั้งข้อหาว่าพยายามฆ่า ทางเราจะนำตัวเธอเข้าสู่กระบวนการกฎหมายครับ แต่ยังไงทางเราต้องรอสอบปากคำกับคุณถงก่อน ถ้าเธอตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่รบกวนคุณโทรแจ้งพวกเราทีนะครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจบอก
เยี่ยชวงพยักหน้าหลังจากได้ยินเช่นนั้น
หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายก็เดินออกไป
…
อีกด้านหนึ่ง เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้ามาตรวจสอบจุดเกิดเหตุได้แจ้งความไปยังสถานีตำรวจทันที
หลังจากทราบว่าผู้ต้องสงสัยคือถงอวิ๋นเหยียน เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เริ่มสืบค้นข้อมูลทันที และพบว่าแท้จริงแล้วเธอเคยมีประวัติอาชญากรรม
เจ้าหน้าที่ตำรวจออกคำสั่งจับกุมตัวและรถตำรวจหลายคันมุ่งหน้าไปยังวิลล่าตระกูลถงทันที
ณ วิลล่าตระกูลถง
หลังจากที่ถงอวิ๋นเหยียนออกไป โจวเพ่ยฮวาก็พบว่าตาขวาของเธอกระตุกอย่างแรงจนเธอเริ่มตื่นตระหนก
โจวเพ่ยฮวาที่กำลังว้าวุ่นเดินวกวนไปมาอยู่ในห้องนั่งเล่น โดยเหลือบมองประตูทางเข้าเป็นครั้งคราว
“พอได้แล้ว หยุดเดินสักที เดี๋ยวก็กลับมาเองแหละ” ถงกัวฮุยพูดด้วยเสียงทุ้ม โจวเพ่ยฮวาเดินหมุนไปมาอยู่นานจนทำให้เขาเริ่มเวียนศีรษะ
แต่ในตอนนี้โจวเพ่ยฮวายังคงโกรธอยู่และไม่สนใจไยดีถงกัวฮุย
เธอยังคงเดินวนไปมาและเหลือบมองประตูบ้านอยู่บ่อยครั้ง
ทว่าคนที่กลับมากลับไม่ใช่ถงอวิ๋นเหยียน แต่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างหาก
จู่ ๆ เธอก็เริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินเข้ามาหาโจวเพ่ยฮวาและพูดด้วยน้ำเสียงปกติ “สวัสดีครับคุณนายโจว ผมมาจากสถานีตำรวจจินอันในเมืองเป่ย ผมต้องการสอบถามคุณถึงเรื่องบางอย่างและหวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี”
โจวเพ่ยฮวาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น หากมีเรื่องที่เธอต้องให้ความร่วมมือในการสืบสวน เป็นไปได้ไหมว่า…
“คุณนายโจว?” เจ้าหน้าที่ตำรวจเรียกเธออีกครั้งเมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบ
จากนั้นเขาก็พูดเข้าประเด็นว่า “คุณนายโจว ถงอวิ๋นเหยียน ลูกสาวของคุณขับรถเกินความเร็วที่กำหนด และพยายามลงมือฆ่าลูกเลี้ยงของคุณอีกคน คุณรู้เรื่องนี้หรือไม่ครับ”
ขับรถเกิดความเร็วที่กำหนด?
พยายามฆ่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหรอ?
ทั้งสองมีสีหน้าตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เกิดอะไรขึ้น?”
เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ทำหน้าที่สืบสวนมองดูปฏิกิริยาของพวกเขา ก่อนจะสบตากับเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกนายที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง
พิจารณาจากปฏิกิริยาของทั้งสองคนแล้ว พวกเขาน่าจะไม่มีส่วนรู้เห็น
โจวเพ่ยฮวาส่ายหัว “เป็นไปไม่ได้ คุณตำรวจคะ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวใส่ร้ายลูกสาวฉัน ลูกสาวฉันจะทำแบบนั้นได้ยังไง”
