ตอนที่ 151
เป็นยาถอนพิษให้ผมที
“สายไปแล้ว…” น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงแหบแห้งมาก บ่งบอกว่าเขากำลังอดกลั้นกับความรู้สึกไม่สบายใจอยู่
“มะ… มู่อวี้เฉิง…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงต่อต้านเขาด้วยยกมือขึ้นมาผลักหน้าอกเขาออกไป
หากรู้ไม่ว่าการกระทำของเธอกลับเป็นตัวกระตุ้นมู่อวี้เฉิงชั้นดี
มู่อวี้เฉิงอดกลั้นต่อความปั่นป่วนและกระซิบบอก ถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เหมี่ยวเหมี่ยว… คุณเป็นของผมแล้ว ผมจะรับผิดชอบคุณเอง มาเป็นยาถอนพิษให้ผมที ฉันจะไม่ทำอะไรรุนแรง”
ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็ก้มลงจูบเธออีกครั้ง
การกระทำที่อ่อนโยนและทักษะการจูบอันยอดเยี่ยมทำให้หัวสมองของถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลายเป็นสีขาวโพลน แขนขาของเธออ่อนแรงลง
ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ถูกโฉบฉวยผลประโยชน์…
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตื่นขึ้นมาท่ามกลางความงุนงงในกลางดึก
เธอลืมตามองดูห้องที่ไม่คุ้นเคย ก่อนที่ความทรงจำก่อนหน้านี้จะประดังประเดเข้ามาราวกับน้ำท่วม
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าตนเองบ้าไปแล้วที่ยอมทำเรื่องเหลวไหลเช่นนั้น
เธอเหลือบมองมู่อวี้เฉิงข้าง ๆ แล้วลุกขึ้นนั่ง
“ซี๊ด…” ทันทีที่ลุกขึ้นนั่ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา
เธอรู้สึกราวกับร่างกายถูกหินหนักอึ้งกดทับ ปวดเหมื่อยไปทั่วทั้งตัว
“ไอ้คนเฮงซวย! ไหนบอกไม่รุนแรงไง?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองด้วยความโกรธจัด พยายามอดกลั้นต่อความเจ็บปวดในร่างกายและลุกขึ้นนั่ง
หลังจากสวมเสื้อผ้าแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เปิดประตูเดินออกไป
ซ่งอวี่ซีรออยู่ข้างนอกตั้งแต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้ามา
เมื่อเห็นท่าทางอับอาย ผมเผ้ารกรุงรังและท่าทางรีบจากไปของถงเหมี่ยวเหมี่ยว ดวงตาของซ่งอวี่ซีก็แดงก่ำด้วยความอิจฉาริษยา
เธอกัดมือทั้งสองข้างแน่นและกัดริมฝีปาก
เธอไม่เคยคิดเลยว่าทุกอย่างที่เธอทำลงไปจะลงเอยด้วยการถูกเอารัดเอาเปรียบจากนังสารเลวคนนี้!
ซ่งอวี่ซีกัดฟันแล้วแอบด่าทอในใจว่านังถงเหมี่ยวเหมี่ยว รอฉันก่อนเถอะ! ฉันจะทำให้แกหายไปจากชีวิตของมู่อวี้เฉิงให้ได้!
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับออกมาจากโรงแรมแล้วตรงไปที่บ้านทันที
ที่บ้าน เสี่ยวเป่าผล็อยหลับไปก่อนหน้านี้แล้ว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวย่องกลับมาห้องตนเองเงียบ ๆ อาบน้ำและลงตัวลงนอน
เนื่องจากเธอเหนื่อยล้ามาตลอดทั้งคืน เธอจึงผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็วทันทีที่ล้มตัวลงนอน
มู่อวี้เฉิงที่ตื่นขึ้นมาภายในห้องพักของโรงแรมพบว่าเป็นเช้าของวันรุ่งขึ้นแล้ว
เขาลืมตาขึ้นมาแต่กลับต้องขมวดคิ้วเมื่อไม่เห็นใครอยู่ข้างกาย
เขามองไปที่ห้องน้ำแต่กลับไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
ดูเหมือนว่าเธอจะหนีไปแล้ว
การรับรู้ดังกล่าวทำให้รู้สึกไม่มีความสุข
แต่เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืน ดวงตาของมู่อวี้เฉิงก็มืดมนลง
นึกไม่ถึงว่าจะมีคนกล้าวางยาเขา!
แต่ตอนนี้เขากังวลเกี่ยวกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวมากกว่า
ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเธอจะหวาดกลัวเขาหรือเปล่า?
ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอผ่อนคลายลงแล้วแท้ ๆ
หากแต่เรื่องเมื่อคืนทำให้เธอหวาดกลัว ทุกอย่างคงจะแย่ลง!
เมื่อคิดได้เช่นนั้น มู่อวี้เฉิงก็รีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวและออกจากโรงแรมไป
เธอไปหาถงเหมี่ยวเหมี่ยวโดยตั้งใจจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง
หลังจากขับรถไปถึงชุมชนของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว มู่อวี้เฉิงก็ขึ้นไปยังชั้นบน
เมื่อเสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ลุกขึ้นมาเปิดประตู
“ทำไมเป็นคุณอีกแล้ว?”
หลังจากเห็นมู่อวี้เฉิงยืนอยู่หน้าประตู คิ้วเรียวได้รูปของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ขมวดเป็นปม
แต่เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ท่าทางของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ดูผิดแปลกไปเล็กน้อย “คุณมาทำอะไรคะ?”
มู่อวี้เฉิงเหลือบมองไปข้างหลังเธอแล้วเลิกคิ้วขึ้น “จะยืนคุยกันตรงนี้เหรอ? ไม่เชิญผมเข้าไปหรือไง?”
“เข้ามาสิคะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง จึงหลีกให้เขาเข้ามาในบ้าน
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวปิดประตูบ้าน เดินเข้าไปในบ้านและถามว่า “คุณมีอะไรคะ?”
มู่อวี้เฉิงมองไปรอบ ๆ แล้วไม่เห็นเสี่ยวเป่า คิดว่าเขาคงจะไปโรงเรียนอนุบาลแล้ว
เขามองไปที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยว “ผมอธิบายให้คุณฟังได้นะว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนผมถูกวางยา ผมก็เลยทำกับคุณ… แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ถ้าเกิดมันไม่ฉุกเฉิน ผมก็คงไม่บีบบังคับคุณหรอก”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกอับอายเมื่อเขาหยิบยกประเด็นเมื่อคืนนี้ขึ้นมาอธิบายด้วยท่าทางจริงจัง
เธอหรี่ตาลงและกระแอมไอเบา ๆ “ฉันรู้ค่ะ คุณไม่ต้องอธิบายหรอก”
“แล้ว?” มู่อวี้เฉิงถามต่อ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามหลบตาและเดินไปด้านข้าง “แล้วอะไรคะ?”
มู่อวี้เฉิงเดินเข้าไปหาเธอ “แล้วเราควรสรุปความสัมพันธ์ของเรากันเลยดีมั้ย? ไม่ว่าจะยังไงตอนนี้คุณก็เป็นของผมแล้ว”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึงและรีบพูดขึ้นว่า “คุณมู่ คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอกค่ะ ในเมื่อมันเป็นอุบัติเหตุก็แค่ปล่อยผ่านมันไป”
“คุณหมายความว่ายังไง?” มู่อวี้เฉิงถามกลับอย่างไม่พอใจ
“คุณมู่ เราสองคนเป็นผู้ใหญ่แล้วนะคะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่สนใจเรื่องพรรค์นั้นน่ะ แต่ในเมื่อคุณเองก็บอกว่ามันเป็นเรื่องฉุกเฉิน เพราะฉะนั้นปล่อยมันไปเถอะค่ะ” น้ำเสียงของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟังดูสงบมากราวกับกำลังพูดเรื่องไม่สำคัญอะไร
มู่อวี้เฉิงโมโหขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นท่าทางของเธอ
“แต่ว่าเมื่อคืนผมบอกไปแล้วว่าผมจะรับผิดชอบคุณ” มู่อวี้เฉิงจ้องมองเธอด้วยสายตาแน่วแน่
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถอยห่างจากเขาไปสองสามก้าว “คุณมู่ เมื่อคืนนี้คุณถูกวางยาจนเสียสติ ฉันไม่เอาเรื่องที่คุณพูดเก็บมาคิดจริงจังหรอกค่ะ”
คำพูดของถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำให้มู่อวี้เฉิงโกรธจัด
เขาก้าวไปข้างหน้าถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ประคองใบหน้าของเธอขึ้นมาและจูบริมฝีปากสีแดงสดโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
หลังจากบีบบังคับจนจูบสำเร็จ มู่อวี้เฉิงก็ผละตัวออกจากถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังสับสน แต่หลังจากที่เธอได้สติกลับคืนมาและรู้ว่ามู่อวี้เฉิงทำอะไรลงไป แก้มทั้งสองข้างก็แดงก่ำทันที
มู่อวี้เฉิงมองดูท่าทางของเธออย่างอารมณ์ดี
“ไหนลองพูดอีกครั้งสิ!” น้ำเสียงของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความครอบงำ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอารมณ์เสีย เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าเธอเสียเปรียบ แต่เขายังมาแสดงทัศนคติเช่นนี้อีก!
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงจงใจพูดว่า “งั้นฉันจะพูดก็ได้! คุณมู่ ฉันไม่ต้องการให้คุณมารับผิดชอบ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้…”
“อ๊ะ…”
แต่ก่อนที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะพูดจบ มู่อวี้เฉิงก็ประกบริมฝีปากกับเธออีกครั้ง
อีกครั้ง!
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยกมือขึ้นผลักเขาด้วยความขุ่นเคือง
ทว่ามู่อวี้เฉิงกลับไม่ยอมปล่อยเธอและจับมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น
จูบนั้นรุนแรงและเร่าร้อน
ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะหายใจไม่ออก มู่อวี้เฉิงก็ปล่อยเธอให้เป็นอิสระ
ตอนนี้เธอได้รับการปล่อยตัวแล้ว ใบหน้าของเธอแดงขึ้นเล็กน้อยอันเนื่องมาจากหายใจไม่ออกก่อนหน้านี้
มู่อวี้เฉิงมองดูริมฝีปากสีแดงสนของถงเหมี่ยวเหมี่ยว และเม้มริมฝีปากด้วยความพึงพอใจ
แต่ก่อนที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะพูดอะไร มู่อวี้เฉิงก็พูดออกคำสั่งอีกครั้ง “ถ้าไม่อยากถูกลงโทษก็เงียบไปซะ ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีก ผมไม่อยากได้ยินคำพูดแบบนี้จากปากคุณ นับตั้งแต่นี้ไปคุณเป็นของผม!”
เขาพูดขึ้นด้วยสายตาที่เป็นประกายราวกับมีดวงดาวนับพันดวงซ่อนอยู่ในนั้น จนทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึง
หลังจากพูดจบ มู่อวี้เฉิงก็ก้มศีรษะลงจูบริมฝีปากบางของถงเหมี่ยวเหมี่ยวอีกครั้ง
ริมฝีปากของเขาคลี่ยิ้มอยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนว่าเขาจะอารมณ์ดีมาก
“พักผ่อนเยอะ ๆ ล่ะ ผมไปก่อน”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้าตอบกลับอย่างโง่เขลา
หัวใจของมู่อวี้เฉิงอ่อนยวบลงเมื่อเห็นว่าเธอประพฤติตนดีขึ้น เขาก้มลงจูบหน้าผากเธออีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินกลับออกไป
