ตอนที่ 143
ดื่มแทนเธอ
“ฮะ? มีอะไร?” ซ่งอวี่ซีกลับมามีสติอีกครั้ง
“เธอเป็นอะไรไป? ฉันตะโกนเรียกเธอหลายครั้งแล้วแต่เธอไม่ได้ยินเลย เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า? นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเห็นเธอดูกังวลขนาดนี้”
“ไปคุยกันที่อื่นเถอะ” ซ่งอวี่ซีมองดูรอบ ๆ และพูดเสนอแนะ
ฉือเหวยลุกขึ้นยืนแล้วถามว่า “แล้วเธอคิดยังไงกับชุดที่ฉันใส่อยู่?”
เธอพูดขณะหมุนตัวรอบ ๆ ให้ซ่งอวี่ซีดู
ซ่งอวี่ซีเงยหน้ามองสองสามครั้งแล้วพยักหน้า “อืม ก็เข้ากับพี่ดี”
“ถ้าอย่างนั้นเอาชุดนี้แล้วกัน”
จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
ทั้งสองคนเข้าไปรับประทานอาหารภายในร้านอาหาร
“ว่ามา เกิดเรื่องอะไรขึ้น? อะไรมาทำให้คุณหนูซ่งของเราลำบากใจขนาดนี้”
ขณะที่ซ่งอวี่ซีกำลังจะพูดขึ้น ฉือเหวยก็ขัดจังหวะขึ้นก่อน “เดี๋ยวก่อน ขอฉันเดาหน่อย เกี่ยวกับมู่อวี้เฉิงใช่มั้ย?”
ซ่งอวี่ซีพยักหน้าและไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
ยิ่งคนรู้ว่าลูกชายของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นลูกของมู่อวี้เฉิงน้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
ฉือเหวยรู้สึกภาคภูมิใจมากที่เธอเดาถูก
“พี่มีความคิดอะไรบ้างมั้ย?” ซ่งอวี่ซีถาม
ฉือเหวยเขยิบเข้าไปใกล้ซ่งอวี่ซีแล้วทำสีหน้าลึกลับ “ตอนที่ฉันไปคลับเมื่อสองวันก่อน ฉันเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบถูกผู้หญิงหลอก เขาให้ยาฉันมาตัวหนึ่งบอกว่ายานี้มีพลังมากทำให้ผู้ชายแรงไม่ตกตลอดทั้งคืน”
ซ่งอวี่ซีขมวดคิ้ว “พี่จะบอกว่า…”
“ใช่ ขอแค่เธอเอายาตัวนี้ไปให้มู่อวี้เฉิงกิน และตามขนบธรรมเนียมประเพณีของตระกูลมู่แล้ว พวกเขาจะต้องรับผิดชอบเธอแน่นอน อีกอย่างเธอใช้โอกาสนี้ตั้งท้องลูกของเขาได้ด้วย ยังไงซะลูกก็สำคัญกว่าแม่อยู่แล้วนี่ และการแต่งงานระหว่างเธอกับมู่อวี้เฉิงก็ยังไม่แน่ไม่นอนด้วย”
ซ่งอวี่ซีคิดอย่างรอบคอบและพบว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
หากเธอสามารถตั้งท้องลูกของมู่อวี้เฉิงและแต่งงานกับเขาได้ก่อนที่ชีวประวัติลูกของถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะถูกเปิดเผย ถึงตอนนั้นแม้ว่าชีวประวัติของเด็กคนนั้นจะถูกเปิดเผย แต่มันจะสามารถทำอะไรได้อีก?
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ริมฝีปากของซ่งอวี่ซีก็คลี่ยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง
“ว่าแต่ฉันต้องเริ่มลงมือยังไงล่ะ? พี่ก็รู้ว่ามู่อวี้เฉิงเป็นคนระมัดระวังตัวขนาดไหนไม่ใช่เหรอ”
ถึงแม้ว่านี่จะเป็นแผนการที่ดี แต่เธอกลับไม่สามารถหาเวลาหยอดยาให้เขาได้เลย
หลังจากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น ตอนนี้มู่อวี้เฉิงไม่เคยมารับประทานอาหารกับเธออีกเลย และความประทับใจที่เขามีต่อเธอก็ไม่ดีนัก
ฉือเหวยพูดขึ้นด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม “เรื่องนี้น่ะเธอไม่ต้องกังวลหรอก เท่าที่ฉันรู้มาเดี๋ยวสองวันจะมีงานเลี้ยงรวมตัวบริษัท บริษัทยักษ์ใหญ่ในเมืองจะไปรวมตัวกันอยู่ที่นั่นรวมถึงคุณมู่ด้วย ถึงตอนนั้นเธอก็แค่ติดสินบนใครสักคนให้หยอดยาใส่แก้วไวน์ของคุณมู่ จากนั้นเธอก็…”
ซ่งอวี่ซีรู้สึกตื่นเต้นทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น
ภายในงานเลี้ยงเต็มไปด้วยฝูงชนจำนวนมาก ต่อให้เขาต้องการตรวจสอบก็ยากที่จะค้นพบบนตัวเธอ
ซ่งอวี่ซีมองดูฉือเหวยด้วยดวงตาที่เป็นประกาย “แล้วยาอยู่ไหน?”
“อยู่ในกระเป๋าฉันพอดี” ฉือเหวยตอบและลวงมือเข้าไปในกระเป๋า
“ให้เธอแล้วกัน!”
จากนั้นเธอจึงเปิดผนึกถุงยาเล็ก ๆ ที่มีกระดาษสีขาวห่อรอบผงยาอีกทีให้ซ่งอวี่ซี
ซ่งอวี่ซีเอื้อมมือออกไปหยิบมันมาดู “ยาตัวนี้มีพลังวิเศษแน่ใช่มั้ย?”
“แน่นอนสิ! ฉันรับประกันได้เลย” ฉือเหวยตอบรับด้วยความมั่นใจ
ซ่งอวี่ซีพยักหน้า และเก็บถุงยาใส่กระเป๋า
คืนนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะต้องอยู่ที่นั่นด้วยแน่นอน และหลังจากที่หล่อนเห็นเธอกับมู่อวี้เฉิงอยู่ด้วยกันแล้ว หล่อนก็จะไม่เต็มใจอยู่กับมู่อวี้เฉิงอีกต่อไป
ความปรารถนาของซ่งอวี่ซีกำลังปะทุเร่าร้อนอยู่ในใจ ขณะที่รอยยิ้มเย่อหยิ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
เธอหยิบแก้วไวน์บนโต๊ะขึ้นมาชนกับฉือเหวย “ขอบคุณนะ”
“น้องสาวไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันขนาดนั้นหรอก ขอแค่เมื่อไหร่เธอได้เป็นคุณนายมู่แล้วก็อย่าลืมพี่สาวที่แสนดีคนนี้นะจ๊ะ!” ฉือเหวยยกแก้วไวน์ขึ้นมาตอบรับ
คำว่าคุณนายมู่ทำให้ซ่งอวี่ซีพึงพอใจมาก
เธอยิ้มและตอบรับด้วยน้ำเสียงอันภาคภูมิใจ “ไม่ลืมหรอก”
ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข
…
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบกลับมาที่บริษัทอย่างว่องไว
เนื่องจากพวกเขาชนะโครงการประมูลของเคเอ็นกรุ๊ป ดังนั้นพวกถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเตรียมตัวจะไปเข้าร่วมกับทีมออกแบบของมู่กรุ๊ปในค่ำคืนนี้ ทั้งสองฝ่ายตั้งใจจะออกมากินเลี้ยงฉลองให้กับนักออกแบบที่ทำงานสร้างสรรค์ผลงานกันอย่างหนัก
ตกบ่าย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงโทรศัพท์หามู่อวี้เฉิงเพื่อหารือเรื่องนี้กับเขา
“คืนนี้เรามากินเลี้ยงฉลองตอบแทนทั้งสองฝ่ายกันเถอะค่ะ คุณมีความคิดเห็นว่ายังไงบ้างคะ?”
มู่อวี้เฉิงไม่ได้คัดค้านและตอบตกลง “ได้ครับ เดี๋ยวผมจะไปเตรียมการเอาไว้”
“ค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกสบายใจที่ตนเองไม่ต้องเตรียมการใด ๆ
คืนนั้น ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมรอยัลวิวเต็มไปด้วยกลุ่มคนมากมาย
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงนั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกันในฐานะบุคคลที่รับผิดชอบ
ในช่วงเริ่มต้นของงานเลี้ยงฉลอง หัวหน้าทีมออกแบบประจำมู่กรุ๊ปก็บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวและ มู่อวี้เฉิง รวมถึงประสบการณ์การแข่งขันงานประมูลโครงการในต่างประเทศ
เมื่อกล่าวว่าผลงานการออกแบบชิ้นนี้ถูกคิดค้นโดย ถงเหมี่ยวเหมี่ยว หลายคนที่อยู่ด้านล่างก็จ้องมอง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตาชื่นชม
หลังจากกล่าวเปิดงานเสร็จ ทุกคนก็เริ่มรับประทานอาหาร
ผ่านไปได้ครึ่งทาง นักออกแบบก็เข้ามาดื่มอวยพร
“ผู้จัดการถง คุณยอดเยี่ยมมากเลยครับ ผมขอคารวะ!”
“ผู้จัดการถง คุณทำให้ฉันประทับใจมากเลยค่ะ”
“ผู้จัดการถง ถ้าไม่ได้คุณพวกเราคงไม่ชนะโครงการนี้”
…
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดื่มตอบรับทีละคน แต่เนื่องจากเธอเริ่มเมาเธอจึงจิบเบา ๆ เท่านั้น
ถึงอย่างนั้นใบหน้าของเธอก็ยังแดงก่ำอยู่ดี
มู่อวี้เฉิงที่เห็นเช่นนั้นจึงหยิบแก้วในมือของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นมาดื่ม
“เดี๋ยวผมดื่มแก้วนี้ให้คุณ!”
เสียงปรบมืออันแสนอบอุ่นดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อเห็นความกล้าหาญของมู่อวี้เฉิง
ใครบางคนถึงกับผิวปากและส่งเสียงเชียร์
ทว่ามู่อวี้เฉิงกลับไม่สนใจและเปรยตามองตามปกติ
จากนั้นอีกหลายคนจึงเข้ามาดื่มอวยพรให้มู่อวี้เฉิง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกแปลก ๆ เมื่อเห็นเขาดื่มเหล้าแบบนี้ ทั้งรู้สึกกังวลและทุกข์ใจ
ต่อมา ใครบางคนเดินเข้ามาหาถงเหมี่ยวเหมี่ยวและพูดว่า “ผู้จัดการถง ขอบคุณสำหรับครั้งนี้มากนะครับ ผมเป็นส่วนหนึ่งที่ได้เข้าร่วมโครงการนี้และได้เรียนรู้อะไรมากมายจากโครงการนี้ ผมขอบคุณคุณจากใจจริงและขอดื่มอวยพรแก้วนี้ให้คุณ!”
“ต่อจากนี้ไปเรียนรู้เพิ่มเติมให้มากขึ้นและใช้ความสามารถของคุณมาผลิตงานที่ดีกว่านี้นะคะ”
ชายคนนั้นพยักหน้าแล้วยกแก้วขึ้น
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้คิดอะไรมากรีบแก้วไวน์มาและกำลังจะยกขึ้นดื่ม
แต่ทันทีที่แก้วไวน์แตะริมฝีปากมันก็ถูกดึงออกไป
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันกลับมาและพบว่าแก้วไวน์ในมือเธอก่อนหน้านี้ไปอยู่ในมือของมู่อวี้เฉิงแล้ว
“เธอดื่มไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวผมดื่มแทนเธอเอง”
ชายคนนั้นตกใจกับวิธีการและพยักหน้าด้วยความมึนงง
ทันใดนั้นมู่อวี้เฉิงก็เงยหน้าดื่มไวน์จนหมดภายในอึกเดียว
“มะ…”
คำพูดปฏิเสธของถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงติดค้างอยู่ที่ริมฝีปากเธอ
ตอนนี้เขาดื่มไปมากแล้วและใบหน้าก็แดงก่ำเล็กน้อย เดิมทีเธออยากจะบอกว่าเธอสามารถดื่มได้
แต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะดื่มมันหมดภายในรวดเดียว
