ตอนที่ 137
บอกความคิดของคุณมา
กลุ่มคนเดินออกมาด้วยสีหน้าหนักใจ เห็นได้ชัดว่ากำลังวิตกกังวลกันอย่างมาก
“ท่านประธานมู่ พวกเราหมดหวังกันแล้วเหรอครับ?”
“ฉันคิดว่าการออกแบบของเราดีกว่าจิ้นกรุ๊ปอีกค่ะ”
“พวกเราหมดโอกาสแล้วใช่มั้ยครับ?”
…
นักออกแบบภายในทีมพูดขึ้นด้วยความกังวลใจ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกหนักใจมากเช่นกัน ถึงแม้ว่าเอวิสันจะบอกให้พวกเธอกลับมารอข่าว แต่ผลลัพธ์ที่ตามมาก็ทำให้กลุ่มคนน่ากังวลกันมาก
มู่อวี้เฉิงเหลือบมองกลุ่มนักออกแบบ และเหลือบมอง ถงเหมี่ยวเหมี่ยว ก่อนจะพูดปลอบโยน “ทุกคนไม่ต้องกังวลไปหรอก ถึงแม้ว่าเราจะไม่ชนะแต่อย่างน้อยเราก็พยายามกันเต็มที่ ไม่ต้องไปเสียใจอะไร และต่อให้พวกคุณไม่ชนะ โบนัสในเดือนนี้ก็ยังเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอยู่ดี”
คำพูดของมู่อวี้เฉิงช่วยคลายเครียดความวิตกกังวลอย่างไม่ต้องสงสัย
เมื่อลู่ซีจวี๋เห็นเช่นนั้นจึงรีบพูดขึ้นว่า “ใช่ ครั้งนี้ทุกคนทำดีมาก ขอบคุณที่ตั้งใจทำงานกันนะ!”
“เหมี่ยวเหมี่ยว เธอเองก็ตั้งใจมากเหมือนกัน ต่อให้ครั้งนี้เราจะไม่ชนะ แต่อย่างน้อยพวกเราก็ได้ประสบการณ์มีค่ากลับไปนะ”
ลู่ซีจวี๋หันไปมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวและปลอบโยนเบา ๆ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า
มู่อวี้เฉิงรู้สึกไม่พอใจเมื่อเห็นฉากตรงหน้า
เขาเหลือบมองสองคนแล้วพูดขึ้นเบา ๆ “ป่ะ กลับไปพักผ่อนกันเถอะ”
กลุ่มคนจึงพยักหน้าและออกเดินทางกลับ
“เหมี่ยวเหมี่ยว ไม่ต้องคิดมาก กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่” ลู่ซีจวี๋พูดเตือนสติ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคลี่ยิ้มแล้วพูดตอบ “ไม่ต้องห่วงค่ะรุ่นพี่ ฉันไม่เป็นอะไร รุ่นพี่กลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ”
ลู่ซีจวี๋พยักหน้าและมองดูกลุ่มคนจากไปอย่างไม่เต็มใจนัก
ในขณะเดียวกัน จิ้นเป่ยเฉิงเดินทางกลับมาที่โรงแรมเช่นกัน
ผู้ช่วยเดินเข้ามาถามอย่างวิตกกังวลว่า “คุณจิ้นเราควรจะทำยังไงต่อไปดีครับ? โครงการนี้จะถูกมู่กรุ๊ปแย่งชิงไปหรือเปล่า?”
จิ้นเป่ยเฉิงขมวดคิ้วและจ้องมองอย่างครุ่นคิด
ท่าทางของเอวิสันในวันนี้ดูคลุมเครือมาก และการมาปรากฏตัวชั่วคราวทำให้เขารู้สึกแปลกใจเช่นกัน
“ติดต่อผู้ดำเนินโครงการอีกรอบ ทำยังไงก็ได้ให้โครงการนี้มาอยู่ในกำมือของจิ้นกรุ๊ปให้ได้” จิ้นเป่ยเฉิงออกคำสั่ง
“ครับคุณจิ้น” ผู้ช่วยพยักหน้าตอบตกลงและออกไปคุยโทรศัพท์
“หัวหน้าจางวันนี้เป็นยังไงบ้างครับ?” ผู้ช่วยถามขึ้นโดยตรง
“เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้มันเป็นอุบัติเหตุครับ ผมก็ไม่คิดว่าคุณไอจะมา” หัวหน้าจางตอบรับด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด
“คุณจิ้นบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นโครงการนี้จะต้องตกมาเป็นของจิ้นกรุ๊ปเท่านั้นนะครับ”
“เข้าใจครับ ช่วยบอกคุณจิ้นให้มั่นใจได้เลยว่าผมจะหาทางมาช่วยเองครับ”
หลังจากวางสายแล้ว หัวหน้าจางก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจไปหาเอวิสันด้วยตนเอง
ภายในคฤหาสน์หรู พ่อบ้านเดินนำหัวหน้าจางมาที่สนามกอล์ฟซึ่งตั้งอยู่ภายในคฤหาสน์
เอวิสันที่อยู่ในชุดกีฬากำลังตีลูกบอลอยู่
“คุณไอครับ หัวหน้าจางมาหา” พ่อบ้านรายงาน
เอวิสันเหลือบมองเขาและเหวี่ยงไม้กอล์ฟตีลูกบอล
หัวหน้าจางมองดูยืนยิ้มแย้มปรบมือ “ลูกนี้สวยมากครับ!”
เอวิสันยื่นไม้กอล์ฟให้พ่อบ้าน พ่อบ้านรับไม้กอล์ฟมาด้วยความเคารพและเดินออกไป
“ว่ามามีอะไร?” เอวิสันมองดูหัวหน้าจางแล้วถาม
หัวหน้าจางก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มประจบสอพลอ “คุณไอ ผมสงสัยว่าการประมูลโครงการในวันนี้คุณชอบของบริษัทไหนมากกว่ากันครับ?”
“คุณจะถามไปทำไม?” เอวิสันเหลือบมองเขาเบา ๆ และถามอย่างเป็นกันเอง
“คืออย่างนี้ครับ โครงการนี้เป็นหนึ่งในโครงการสำคัญของทางบริษัทเรา สื่อภายนอกต่างให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดและกังวลเกี่ยวกับผลการประมูลขั้นสุดท้ายกันมาก” หัวหน้าจางรู้สึกผิดเล็กน้อยขณะพูดอย่างเป็นกันเอง
“ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ” เอวิสันมองดูหัวหน้าจางด้วยที่แฝงไปด้วยความหมาย “หัวหน้าจาง หรือคุณพอจะลองบอกความคิดของคุณให้ผมฟังหน่อยได้มั้ยล่ะ?”
หัวหน้าจางกำลังคิดหาวิธีการพูด แต่เขากลับนึกไม่ถึงว่าโอกาสนี้จะมาถึง
“ครับคุณไอ ผลงานเข้าร่วมการประมูลที่ดีที่สุดในวันนี้คือผลงานของจิ้นกรุ๊ปกับมู่กรุ๊ปครับ”
“สำหรับจิ้นกรุ๊ป ไม่ต้องพูดถึงคุณก็พอจะรู้ว่าเขามีชื่อเสียงในอุตสาหกรรมด้านนี้มาก ผลงานการออกแบบที่นำมาเสนอในที่ประชุมวันนี้ไม่ทำให้ใครผิดหวังเลย และผมก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างจะดีมากครับ”
หัวหน้าจางพูดวิเคราะห์และเหลือบมองเอวิสันด้วยสายตาที่คาดหวัง
“แล้วมู่กรุ๊ปล่ะ?” เอวิสันถามต่อโดยไม่ตอบคำถาม
ทำไมคุณไอถามถึงมู่กรุ๊ป?
หรือว่าเขาชื่นชอบมู่กรุ๊ป?
ไม่ได้!
หากเอวิสันเลือกมู่กรุ๊ป เขาก็จบเห่กันพอดี
จิ้นกรุ๊ปจะไม่มีทางไว้ชีวิตเขา!
และในกรณีนั้นเขาก็จะสูญเสียอำนาจไป!
“คุณไอ ถึงครั้งนี้การออกแบบของมู่กรุ๊ปจะมีเอกลักษณ์ แต่เขายังไม่คุ้นเคยกับอุตสาหกรรมนี้มาก่อน และรายละเอียดการออกแบบบางจุดก็ดูเด็กจนเกินไป ผมว่าเขาก็แค่ขายอารมณ์ครับ”
หลังจากที่หัวหน้าจางพูดจบ เขาก็แอบสังเกตสีหน้าของเอวิสันอีกครั้ง
แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแปลกประหลาด เขาก็รู้สึกโล่งใจ
“อืม ฉันเข้าใจแล้ว คุณกลับไปก่อนเถอะ ผมจะคิดให้รอบคอบอีกที” เอวิสันโบกมือด้วยสีหน้าที่ไม่อาจเข้าใจได้
“ครับคุณไอ” หัวหน้าจางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลับออกไป
ถึงอย่างนั้นเขาคิดว่าตนเองได้อธิบายผลงานการประมูลอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว และคุณไอก็น่าจะรู้ว่าต้องเลือกอย่างไร
…
คืนนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง
โครงการนี้คอยตามหลอกหลอนอยู่ในใจเธอเสมอ
พวกเธอเตรียมโครงการนี้กันมายาวนานมาก หากไม่สามารถเอาชนะได้จริง ๆ ความพยายามทั้งหมดก่อนหน้านี้ก็จะสูญเปล่า
พวกเธอลงทุนทรัพยากรและกำลังคนไปกับโครงการนี้เป็นจำนวนมาก
แต่ในวันนี้เธอกลับเป็นผู้ดำเนินโครงการทำตัวสนิทสนมกับจิ้นเป่ยเฉิง หากผู้ดำเนินการเข้ามาขัดขวางเรื่องผลรางวัลจะทำอย่างไร?
ความคิดต่าง ๆ ล่องลอยอยู่ในหัวจนทำให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทุกข์ใจ
หลังจากนอนพลิกตัวไปมา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงนอนไม่หลับจึงหยิบเสื้อคลุมมาใส่และเดินออกไปข้างนอกห้อง
มู่อวี้เฉิงกำลังเดินออกมาดื่มน้ำ แต่กลับต้องเห็นร่างบางยืนอยู่ริมระเบียงที่ติดกับบานกระจกสูง
“นอนไม่หลับเหรอ?” มู่อวี้เฉิงเดินเข้าไปถาม
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองเขาแล้วพยักหน้าตอบ “อืม”
มู่อวี้เฉิงรู้ดีว่าสาเหตุคงมาจากการประมูลในวันนี้
“อยากดื่มมั้ย? ดื่มสักหน่อยแล้วจะได้นอนหลับสบายขึ้น” มู่อวี้เฉิงแนะนำ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า
มู่อวี้เฉิงเดินไปหยิบแก้วสองใบและไวน์แดงอีกหนึ่งขวดกลับมา
เขารินไวน์ใส่แก้วและส่งมันให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยว
“ขอบคุณค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอื้อมมือออกไปรับและสูดดมกลิ่นเบา ๆ
กลิ่นหอมของไวน์ทำให้เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที
มู่อวี้เฉิงรินไวน์ให้ตนเองอีกแก้ว
ทั้งสองยืนพิงหน้าต่างสูงมองดูวิวทิวทัศน์แล้วไม่พูดอะไร
หลังจากดื่มไปสักพัก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเริ่มเมาอย่างเห็นได้ชัด เธอดูเฉื่อยชาเล็กน้อยและดวงตาก็ดูพร่ามัว
เธอยืนอยู่ที่เดิมแต่กลับดูมีเสน่ห์สุดจะพรรณนา
ดวงตาของมู่อวี้เฉิงเฉียบคมขึ้นขณะก้าวเข้าไปข้างหน้า มือใหญ่ยื่นออกมาคว้าเอวของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก่อนจะก้มลงบรรจงจูบริมฝีปากสีแดงสด
กลิ่นหอมของไวน์ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง และถลำลึกลงไป
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึง เบิกตากว้างและมองดูคนตรงหน้า
