ตอนที่ 128
ความคิดเข้าท่า
รุ่งเช้าหลังจากมู่อวี้เฉิงเดินเข้ามาในห้องทำงาน ลู่หมิงก็เดินเข้ามาส่งซองจดหมาย
“ท่านประธาน มีคนส่งซองจดหมายมาให้ครับ”
“ให้ฉันเหรอ?” มู่อวี้เฉิงสงสัยเล็กน้อย สมัยนี้ยังมีใครเขียนจดหมายมาหาเขาอีก
“ครับ!” ลู่หมิงพยักหน้ายืนยัน
มู่อวี้เฉิงหยิบซองจดหมายขึ้นมาเปิดดูกองรูปถ่าย
เขามองดูรูปถ่ายและพบว่าตนเองรู้จักทุกคนบนภาพ
คนพวกนั้นคือถงเหมี่ยวเหมี่ยว เสี่ยวเป่าและลู่ซีจวี๋
ทั้งสามคนเดินออกมาจากร้านอาหารด้วยกัน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับลู่ซีจวี๋ต่างเดินจับมือเสี่ยวเป่าคนละข้าง
ดูราวกับเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน
ดวงตาของมู่อวี้เฉิงมืดมนลง มือที่กำภาพถ่ายอยู่ค่อย ๆ กระชับแน่นขึ้น ภายในใจกำลังร้อนรนอย่างมาก!
ลู่หมิงสังเกตเห็นสีหน้าบูดบึ้งของท่านประธานแล้วอดไม่ได้ที่จะก้มหน้ามองภาพถ่ายในมือของมู่อวี้เฉิง
มันคือภาพถ่ายอะไรกัน?
ทำไมถึงทำให้ท่านประธานที่มักจะเก็บอารมณ์เก่งมีสีหน้าบูดบึ้งได้
แต่จากมุมนี้ทำให้ลู่หมิงไม่สามารถมองเห็นรายละเอียดในภาพถ่ายได้
ใบหน้าของมู่อวี้เฉิงมืดมนลง คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น
ดูเหมือนว่าช่วงนี้ลู่ซีจวี๋จะขยันวิ่งไล่ตามถงเหมี่ยวเหมี่ยวซะเหลือเกิน!
วันก่อนก็เพิ่งไปงานเลี้ยงด้วยกัน เมื่อวานนี้ก็ยังไปกินข้าวเย็นด้วยกันอีก!
พวกเขาทำงานในบริษัทเดียวกัน ทำให้เขาไม่สามารถกำกับพวกเขาสองคนได้ตลอดเวลา!
มู่อวี้เฉิงพลิกภาพถ่ายในมือแล้วโยนมันลงบนโต๊ะ
“พรึ่บ~” เสียงภาพถ่ายกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะ
ทำให้ลู่หมิงสามารถมองดูรายละเอียดบนภาพถ่ายได้อย่างง่ายดาย
แน่นอนว่ามีแค่คุณถงเหมี่ยวเหมี่ยวคนเดียวที่ทำให้ท่านประธานโกรธได้!
ลู่หมิงมองดูมู่อวี้เฉิงแล้วเกิดความคิดบางอย่างในใจ
เขาปริปากพูดราวกับกำลังเสนอทรัพย์สมบัติ “ท่านประธานครับ จากการตรวจสอบของผมพบว่านักออกแบบจากสตีเฟนกรุ๊ปไม่มีข้อได้เปรียบมากนัก และความสามารถในการแข่งขันค่อนข้างมีน้อย ตรงกันข้ามกับนักออกแบบของจิ้นเป่ยเฉิงที่ค่อนข้างแข็งแกร่งและมีความสามารถครับ”
“ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะพวกเขา ทำไมเราไม่ถือโอกาสนี้เชิญคุณถงมาร่วมงานด้วยกันล่ะครับ ถ้าเกิดหลังจากนั้นเราชนะโครงการมาได้แล้วเราก็สามารถร่วมกันพัฒนาได้ ท่านประธานคิดว่ายังไงครับ?”
มู่อวี้เฉิงพยักหน้า “ความคิดเข้าท่า”
“ท่านประธานจะให้ผมออกคำสั่งเลยมั้ยครับ?” ลู่หมิงถาม
“อืม เอาเลย!”
ในคืนนั้นมู่อวี้เฉิงตรงดิ่งไปยังบ้านของถงเหมี่ยวเหมี่ยวทันทีหลังจากเลิกงาน
ในความเป็นจริง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังกังวลว่าตัวโครงการที่นักออกแบบในบริษัทออกแบบมานั้นจะเลวร้ายกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้มาก
หากให้เธอเพิ่มกำลังคนมาจัดเตรียมงานโครงการนี้ก็เกรงว่ามันจะเสียเปล่ามากกว่า
ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับผลประโยชน์ แต่ยังก่อให้เกิดความสูญเสียมากมาย
หากแต่เธอต้องยอมแพ้ก็คงจะน่าเสียดาย!
เพราะว่าอย่างน้อยนี่ก็เป็นโครงการที่ค่อนข้างดี
หากพวกเธอคว้าชัยชนะมาได้และได้รับมอบหมายให้ทำโครงการนี้ มันก็จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการพัฒนาในอนาคต และยังสามารถเพิ่มความนิยมทางอ้อมได้อีกด้วย
ด้วยเหตุนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงปวดหัวมาก
เธอควรจะดำเนินการต่อหรือไม่?
ขณะเดียวกันเสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเดินไปเปิดประตู
แต่หลังจากเปิดบานประตูออก เธอกลับต้องขมวดคิ้ว “คุณมาทำอะไรคะ?”
ก่อนที่มู่อวี้เฉิงจะตอบคำถาม เสียงของเด็กน้อยก็ดังขึ้น
“คุณลุงสุดหล่อมาแล้วเหรอ!”
น้ำเสียงใสแจ๋วของเด็กน้อยมีความสุขมากจนไม่อาจปกปิดได้
ทั้งสองหันกลับมาและพบว่าเสี่ยวเป่ากำลังวิ่งดุ๊กดิ๊กมาที่หน้าประตู
มือเล็ก ๆ จับมือของมู่อวี้เฉิงแล้วลากเขาเข้ามาในบ้าน
“คุณลุงสุดหล่อมาเล่นกับผมใช่มั้ย?” เสี่ยวเป่ากะพริบดวงตาสดใสแวววาวขณะจ้องมองไปทางมู่อวี้เฉิง
หัวใจของมู่อวี้เฉิงอ่อนยวบลงและตอบรับเบา ๆ “ใช่ แต่ลุงมีเรื่องจะคุยกับแม่ของหนูก่อน เอาไว้คุยเสร็จแล้วลุงจะไปเล่นด้วย ดีมั้ย?”
“ดีสิฮะ” เสี่ยวเป่าพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
จากนั้นจึงวิ่งออกไปเล่นของเล่นเพียงลำพัง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้ามาและบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างทั้งสองคน
เธอมองดูมู่อวี้เฉิงแล้วถามว่า “มาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอคะ?”
“เรื่องงานน่ะ”
มู่อวี้เฉิงนั่งลงและพูดขึ้นว่า “มู่กรุ๊ปต้องการร่วมมือกับสตีเฟนกรุ๊ปครับ มาเอาชนะโครงการนั้นด้วยกันเถอะครับ”
“ร่วมมือ?” เห็นได้ชัดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังประหลาดใจ
มู่อวี้เฉิงพยักหน้า “ใช่ เท่าที่ผมได้ยินมาทักษะการออกแบบของพวกนักออกแบบในสตีเฟนกรุ๊ปยังไม่สูงมากนัก และไม่มีทางที่จะได้ข้อได้เปรียบในโครงการนี้เลย นักแบบของ จิ้นเป่ยเฉิงมีทักษะการออกแบบที่สูงกว่า มีประสบการณ์ช่ำชองที่ไม่สามารถมองข้ามได้ แม้แต่พวกเรามู่กรุ๊ปเองก็มั่นใจในโครงการนี้”
“แต่ถ้าพวกเราสองคนร่วมมือกัน โอกาสในการคว้าชัยชนะมาได้ก็จะสูงขึ้นมาก ในอนาคตถ้าโครงการนี้ตกมาเป็นของพวกเราจริง ๆ พวกเราก็สามารถพัฒนาและหาผลประโยชน์ร่วมกันได้ ความร่วมมือจะเป็นประโยชน์ต่อพวกเราทั้งคู่ และผมหวังว่าคุณจะพิจารณามันให้รอบคอบนะครับ”
“ทำไมถึงเลือกบริษัทเราล่ะคะ?”
มู่กรุ๊ปทรงอิทธิพลและมีสถานะที่สูงส่งทางด้านธุรกิจมาก สามารถคัดเลือกบริษัทที่มีคุณภาพมาร่วมงานด้วยกันได้ แต่ทำไมถึงมาเลือกพวกเธอ?
ดูเหมือนว่ามู่อวี้เฉิงจะอ่านความคิดของเธอออกจึงตอบว่า “เหตุผลหลักที่มู่กรุ๊ปเลือกสตีเฟนเพราะว่าคุณเป็นหนึ่งในคู่แข่งของโครงการนี้ การร่วมมือกับคุณจะทำให้มู่กรุ๊ปมีคู่แข่งน้อยลงหนึ่งราย และจะช่วยเพิ่มโอกาสในการประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก หรือว่าสตีเฟนของคุณไม่ต้องการโอกาสนี้เหรอครับ?”
“นอกเหนือจากนี้ความร่วมมือระหว่างเราก่อนหน้านี้ก็ราบรื่นมากด้วย ผมจึงคิดว่าครั้งนี้มันก็จะราบรื่นเหมือนกัน”
มู่อวี้เฉิงมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตามุ่งมั่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงบ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรับฟังความคิดเห็นดังกล่าวก่อนจะจมดิ่งลึกสู่ห้วงความคิด
ต้องบอกว่าคำพูดของมู่อวี้เฉิงค่อนข้างสมเหตุสมผล
ในส่วนของสตีเฟนนั้นเป็นเรื่องยากจริง ๆ ที่จะเอาชนะ มู่กรุ๊ปกับจิ้นกรุ๊ปเพียงลำพัง
นอกจากนี้จิ้นกรุ๊ปยังมีความเชี่ยวชาญในด้านนี้เป็นอย่างมาก ทักษะของสตีเฟนกรุ๊ปในปัจจุบันยังเทียบไม่ติด
เมื่อถึงเวลานั้นเกรงว่าทุกอย่างจะไร้ประโยชน์ สิ้นเปลืองกำลังคน ทรัพยากรและเวลา
“ตกลงค่ะ ฉันจะร่วมมือกับมู่กรุ๊ป”
ในที่สุดถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ตอบตกลง
มู่อวี้เฉิงพยักหน้าเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นต่อจากนี้ไปจัดทีมออกแบบใหม่ที่ประกอบไปด้วยคนทั้งสองฝ่าย คุณสามารถจัดนักออกแบบจากบริษัทคุณให้มาออกแบบร่วมกันที่มู่กรุ๊ปได้เลยครับ”
“ได้ค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบรับ
หลังจากจบการสนทนา มู่อวี้เฉิงเหลือบมองห้องครัวแล้วถามว่า “ผมยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย ถ้าคุณไม่รังเกียจขอผมกินด้วยได้มั้ยครับ?”
“ไม่รังเกียจหรอกฮะ!”
เสี่ยวเป่าที่กำลังมุ่งความสนใจมาทางนี้รีบตอบขึ้นทันทีที่ได้ยินคำถาม “เสี่ยวเป่าชอบกินข้าวกับคุณลุงสุดหล่อ!”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำอะไรไม่ถูก
เพราะว่าเธอไม่ชอบ!
มู่อวี้เฉิงเหลือบมองเสี่ยวเป่าด้วยสายตาอ่อนโยนแล้วจงใจพูดว่า “ลุงก็ชอบกินข้าวกับเสี่ยวเป่าเหมือนกัน แต่ต้องได้รับอนุญาตจากหม่ามี้หนูก่อน ไม่อย่างนั้นลุงก็คงไม่กล้าอยู่ต่อ”
ไม่กล้าอยู่ต่อ?
เธอไม่เห็นว่ามันจะเป็นแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ!
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังสาปแช่งอยู่ในใจ
เสี่ยวเป่าที่ได้ยินเช่นนั้นรีบเข้าไปจับมือถงเหมี่ยวเหมี่ยวทันที และพูดออดอ้อนว่า “หม่ามี้ ให้คุณลุงสุดหล่ออยู่กินข้าวต่อเถอะนะครับ! คุณลุงสัญญาแล้วว่าจะเล่นกับผม ถ้าคุณลุงกลับไปก็ไม่มีใครเล่นกับเสี่ยวเป่าแล้ว ได้มั้ยครับหม่ามี้?”
“ได้!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตอบตกลง
