―วันถัดมา (มุมมองของทาจิบานะ)―
ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง วันที่จะกำหนดชะตาของทุกสิ่ง
มัตสึดะซังทำทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตอนนี้สมาชิกชมรมฟุตบอลส่วนใหญ่น่าจะหวาดกลัวกันจนตัวสั่น และความเกลียดชังทั้งหมดก็พุ่งตรงไปที่อิเคโนะบุ เอริ
และในคืนนี้ ทุกอย่างจะระเบิด สมาชิกชมรมฟุตบอลจะพากันไปหาอิเคโนะบุ เอริ เพื่อทำให้เธอเงียบ
“จากนี้ไปฉันก็แค่หนีให้รอด เท่านั้นก็พอแล้ว”
ฉันเปรียบเสมือนแม่มดที่ควบคุมทุกสิ่ง ทุกแผนการล้วนอยู่ในกำมือของฉัน
“นี่คือเรื่องราวที่มีแต่ฉันเท่านั้นที่สร้างขึ้นได้ อาโอโนะ เออิจิที่อ่อนโยนไม่มีทางทำได้ สิ่งนี้คือหลักฐานที่ยืนยันพรสวรรค์ของฉัน”
ฉันตะโกนในใจด้วยความมั่นใจ พลางเปิดล็อกเกอร์ใส่รองเท้าของตัวเอง
“หืม?”
ข้างในนั้นมีจดหมายปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งอย่างประณีต ไม่มีชื่อผู้รับ แต่ลางสังหรณ์แปลกๆ แล่นเข้ามาในใจ
—————
ฉันเดินไปยังห้องชมรมวรรณกรรมที่ควรไม่มีใครอยู่ และรีบแกะผนึกออก
—————
ถึงทาจิบานะซัง
ขออภัยที่เขียนจดหมายมาอย่างกะทันหัน ฉันไม่อาจแสดงความนับถือคุณได้ จึงขอเข้าสู่ประเด็นทันที
ได้โปรดหยุดสิ่งไร้สาระทั้งหมดนี้ และสารภาพความจริงทุกอย่างเสีย
—————
“อะไรเนี่ย? จดหมายที่หยาบคายแบบนี้! ใครกันที่ทรยศฉัน? ไม่มีทางที่พวกเขาจะมีหลักฐาน แผนของฉันสมบูรณ์แบบ!”
ฉันตะโกนลั่น พลางขว้างหนังสือเล่มหนึ่งที่อยู่บนโต๊ะในห้องชมรม หนังสือเล่มนั้นกระเด็นไปกลางอากาศ หน้ากระดาษพับเสียหายจนดูน่าเวทนา
—————
คุณเป็นคนที่ฉลาดมาก แต่ดูเหมือนคุณจะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจมอยู่ในความฉลาดนั้น
ความฉลาดของคุณควรถูกใช้เพื่อทำให้ใครบางคนมีความสุข ได้โปรดชดใช้ความผิดทั้งหมดของคุณ
—————
“ฉันสมบูรณ์แบบ! ฉันไม่เคยผิดพลาด และฉันไม่จำเป็นต้องชดใช้!”
ฉันตะโกนด้วยความโกรธพลางอ่านจดหมายต่อไป
—————
อย่าเข้าใจผิดว่านี่เป็นการขอร้องหรือการเจรจาอย่างเท่าเทียม
นี่คือคำเตือนและคำขาด หากคุณเพิกเฉย คุณจะพบกับจุดจบที่พินาศ
—————
“เหมือนจดหมายข่มขู่เลยนะ แต่ไม่มีทางที่มันจะหยุดฉันได้! ถ้าอยากจะหยุดฉันจริง ๆ ก็ลองดูสิ ก่อนหน้านั้นฉันจะเปิดโปงตัวตนของนายเอง และทำให้นายกลายเป็นเหมือนอิเคโนะบุ เอริ หรืออามาดะ มิยูกิที่ถูกทำลายทางสังคม!”
ฉันฉีกจดหมายเป็นชิ้น ๆ และตั้งใจแน่วแน่
ไม่มีทางที่หลักฐานจะยังเหลืออยู่ ฉันจะไม่ถูกลงโทษเด็ดขาด ในโรงเรียนนี้ ทุกคนคือตัวศัตรูของฉัน
“ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับฉันมาก่อน ฉันจะตอบแทนยังไงดีนะ?”
ขณะที่ฉันกำลังเต็มไปด้วยความโกรธ ประตูห้องชมรมก็มีเสียงเคาะดังขึ้น
“ใครกัน? ทำไมต้องมาช่วงนี้ด้วย?”
ฉันเปิดประตูอย่างระวัง และตรงหน้าฉันคือชายคนหนึ่งที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดี คนที่ไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่ได้
“เออิจิคุง? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่…”
อาโอโนะ เออิจิ รุ่นน้องที่ฉันไม่อยากเห็นหน้าอีกแล้ว เขาคือคนที่ปฏิเสธเรื่องราวของฉัน และทำสิ่งต่าง ๆ โดยไม่ได้อยู่ในแผนของฉันเลย
เขาคือคนนอกโดยสมบูรณ์ และเป็นคู่ปรับของฉัน
“ทาจิบานะซัง ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ”
ชายที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้ ต่างจากคนที่ฉันเคยรู้จัก เขาไม่ใช่คนที่อ่อนโยนและดูขี้ขลาดอีกต่อไป แต่เป็นคนที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ฉันรู้สึกหวาดหวั่นชั่วขณะหนึ่ง และคิดว่าอาจเป็นไปได้ที่เขาเป็นคนเขียนจดหมาย
“ก็ได้ เข้ามาสิ”
และนี่คือจุดเริ่มต้นของวันที่ชะตากำหนด
