พวกเรานัดพบกันที่หน้าประตูโรงเรียนเหมือนเช่นเคย แล้วเดินกลับบ้านด้วยกัน มันกลายเป็นเรื่องปกติที่ไม่ต้องพูดอะไรก็รู้กัน
“อ้อ พรุ่งนี้หลังเลิกเรียน เอ็นโดะกับฉันจะช่วยครูทำการทดลองเคมีเพิ่มเติม อาจจะกลับช้าหน่อยนะ”
ฉันเลยบอกเธอล่วงหน้า เธอยิ้มออกมาอย่างสดใส
“งั้นฉันขอเข้าร่วมด้วยได้ไหมคะ? ฉันรู้จักกับรุ่นพี่เอ็นโดะอยู่แล้วด้วย”
เธอดูสนิทสนมกับเอ็นโดะและโดโมโตะมากขึ้นเรื่อยๆ จนฉันรู้สึกดีใจ ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะติดต่อกับโดโมโตะผ่านสมาร์ทโฟนเป็นประจำแล้ว
“อืม ก็ดีเหมือนกันนะ งานทดลองต้องเตรียมของเยอะ ถ้ามีคนช่วยก็น่าจะสะดวกขึ้น”
ครูถึงกับต้องสละเวลาของชมรมมาช่วย ถ้ามีคนช่วยเพิ่มคงดีไม่น้อย
“ตกลงค่ะ น่าสนุกจังเลย ฉันชอบดูคลิปทดลองวิทยาศาสตร์ในเว็บไซต์ด้วย อย่างเช่นการทดสอบว่าพุดดิ้งกับค้อนอันไหนจะแข็งแรงกว่ากัน”
มันเป็นคลิปที่แปลกดีจนฉันอดหัวเราะไม่ได้
“ว่าแต่… รุ่นพี่คะ”
จู่ๆ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป มันเป็นความรู้สึกที่หวานล้ำแต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น
“อะไรเหรอ?”
“สุดสัปดาห์นี้… ไปเที่ยวด้วยกันไหมคะ? ฉันมีหนังที่อยากดูอีกเรื่องหนึ่งค่ะ”
นี่เป็นคำชวนออกเดทอย่างเป็นทางการครั้งแรกหลังจากที่เธอสารภาพรักกับฉัน และที่สำคัญคือเธอเป็นฝ่ายชวนก่อน
“แน่นอนสิ โรงหนังที่เดิมใช่ไหม?”
พอได้ยินคำตอบของฉัน เธอทำหน้าเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุข
“เอ่อ จริงๆ แล้วครั้งนี้เป็นการฉายรอบพิเศษค่ะ ต้องไปดูที่โรงหนังในเมือง ขออภัยที่ต้องเดินทางไกลหน่อย แต่รุ่นพี่จะไปด้วยกันไช่ไหมคะ?”
น้ำเสียงของเธอแฝงความดีใจและเกรงใจเล็กน้อย ใบหน้าของเธอในตอนนี้ไม่ใช่ “อิจิโจ ไอ” ที่ใครๆ รู้จักในโรงเรียน แต่เป็นเด็กสาวธรรมดาในวัยเดียวกัน
“เข้าใจแล้ว น่าสนุกนะ หนังที่เธอแนะนำต้องดีแน่ๆ”
ครั้งก่อนที่ดู Forrest Gump ก็ดีมากจนฉันรู้สึกมีกำลังใจในการใช้ชีวิต
ครั้งนี้จะเป็นหนังแบบไหนกันนะ? ฉันเคยได้ยินนักเขียนบางคนแนะนำว่า การเขียนนิยายควรเสริมแรงบันดาลใจจากสื่ออื่นๆ อย่างภาพยนตร์หรือซีรีส์ การดูหนังที่คนใกล้ตัวแนะนำก็เป็นทางเลือกที่ดี เพราะพวกเขามักเข้าใจรสนิยมของเรา
“งั้นก็รอคอยเลยค่ะ! หลังดูหนังจบ ใกล้ๆ โรงหนังมีสถานที่ที่ใช้ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนั้นด้วย ฉันอยากชวนรุ่นพี่ไปเดินเล่นด้วยกัน… ได้ไหมคะ?”
“อ้อ ที่เขาเรียก ‘แสวงบุญสถานที่ถ่ายทำ’ สินะ ฉันยังไม่เคยทำเลย น่าสนุกดี”
ถ้าได้ไปสถานที่ที่เพิ่งเห็นในหนัง มันต้องตื่นเต้นแน่ๆ ทั้งยังมีเรื่องให้คุยกันอีกเยอะ คงเป็นวันที่ดีแน่ๆ
“นี่คือการเดทสินะคะ”
เธอพูดเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเขินอาย
“ใช่”
ฉันตอบด้วยความรู้สึกอบอุ่นในใจ
“ในที่สุด… เราก็ได้เดทกันอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ”
ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ พร้อมรอยยิ้มเขินอาย
เราสองคนแบ่งปันความสุขเล็กๆ น้อยๆ นี้ร่วมกัน
โดยที่ไม่รู้เลยว่าในอีกด้านหนึ่ง พวกที่เคยก่อปัญหากำลังจมอยู่ในนรกของตัวเอง…
TLN: เรื่องนี้แม่ง 2 sides จัด ฝั่งนึงหวานมดขึ้น ฝั่งนึงตกนรกกันระนาว????
